Ρούντολφ Ες (πολιτικός)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Το παρόν άρθρο αναφέρεται στον συνεργάτη του Χίτλερ. Για τον διοικητή του στρατοπέδου του Άουσβιτς, δείτε στο: Ρούντολφ Ες (Άουσβιτς).
Ρούντολφ Ες
Bundesarchiv Bild 146II-849, Rudolf Heß.jpg
Ο Ρούντολφ Ες το 1933
Αναπληρωτής Φύρερ
Περίοδος
21 Απριλίου 1933 – 12 Μαΐου 1941
Διάδοχος Μάρτιν Μπόρμαν
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση 26 Απριλίου 1894 (1894-04-26)
Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, Οθωμανική Αυτοκρατορία
Θάνατος 17 Αυγούστου 1986 (92 ετών)
Σπαντάου του Δυτικού Βερολίνου, Δυτική Γερμανία
Εθνικότητα Γερμανός
Πολιτικό Κόμμα Εθνικοσοσιαλιστικό Γερμανικό Εργατικό Κόμμα (NSDAP)
Σύζυγος Ίλζε Πρελ (22 Ιουνίου 1900 – 7 Σεπτεμβριου 1995)
Παιδιά Βολφ Ρίντιγκερ Ες
(18 Νοεμβρίου 1937 – 14 Οκτωβρίου 2001)
Υπογραφή Rudolf Hess Signature.svg


Ο Ρούντολφ Βάλτερ Ρίχαρντ Ες [hɛs] (γερμ. Rudolf Walter Richard Heß) (* 26 Απριλίου 1894 στην Αλεξάνδρεια Αιγύπτου, † 17 Αυγούστου 1987 στο Βερολίνο) ήταν κορυφαίο πολιτικό στέλεχος του ναζιστικού κόμματος της Γερμανίας. Διορίστηκε υπαρχηγός του κόμματος από τον Χίτλερ το 1933, θέση που διατήρησε μέχρι το 1941, όταν κατά τη διάρκεια του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου πέταξε μόνος του στη Σκωτία σε μια απόπειρα να διαπραγματευτεί μια συνθήκη ειρήνης με το Ηνωμένο Βασίλειο. Φυλακίστηκε και αργότερα καταδικάστηκε σε ισόβια φυλάκιση ως εγκληματίας πολέμου, ποινή που εξέτισε μέχρι το τέλος της ζωής του.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα πρώτα χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ρούντολφ Ες γεννήθηκε στις 26 Απριλίου 1894 στην Αίγυπτο, όπου ο πατέρας του, ο Φριτς Ες, ασχολούνταν με το εμπόριο. Η μητέρα του λεγόταν Κλάρα Μυνχ (Klara Münch). Ο Ες πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής του στην Αλεξάνδρεια, όπου φοίτησε σε γερμανικό σχολείο. Αργότερα συνέχισε τα μαθήματά του στο σημερινό Κιρχενλάμιτς, στην βορειοανατολική Βαυαρία. Η οικογένειά του τον έστειλε το 1908 στο Μπαντ Γκόντεσμπεργκ κοντά στη Βόννη για να τελειώσει εκεί το σχολείο. Αφού πήρε το απολυτήριο του, άρχισε να ασχολείται με το εμπόριο στο Αμβούργο. Έμεινε εκεί μέχρι την έναρξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου το 1914, όπου πήγε να πολεμήσει ως εθελοντής. Αρχικά πολέμησε στο πεζικό και αργότερα έγινε πιλότος της πολεμικής αεροπορίας. Στα τέλη του πολέμου ήταν ανθυπολοχαγός (Leutenant).

Ο Ες και ο εθνικοσοσιαλισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι αρχές (1920-33)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ες σπούδασεπολιτική οικονομία, ιστορία και γεωπολιτική (με καθηγητή τον Καρλ Χαουσχόφερ, με τον οποίο διατήρησε και τα επόμενα χρόνια φιλικές σχέσεις) στο Μόναχο. Σαν φοιτητής ήρθε σε επαφή με εθνικοσοσιαλιστικά κυκλώματα όταν γίνεται μέλος της οργάνωσης "Σιδερένια Γροθιά" (Eiserne Faust). Επίσης έγινε μέλος της "Εταιρείας της Θούλης" (Thule-Gesellschaft), για την οποία έγραψε και δημοσίευσε εθνικιστικά και αντισημιτικά άρθρα ο Ντίτριχ Έκαρτ. Το διάστημα αυτό γνώρισε τον λοχαγό Ερνστ Ρεμ (αργότερα ηγέτης των SA) και τον Χάινριχ Χίμλερ (αργότερα ηγέτης των SS).

Στις αρχές του 1920 έγινε το 16ο μέλος του Εθνικοσοσιαλιστικού Γερμανικού Εργατικού Κόμματος , πριν ακόμη από τον Χίτλερ, ο οποίος προσχώρησε στο κόμμα τον Οκτώβριο του ίδιο έτους ως 55ο μέλος. Το φθινόπωρο του 1920 ίδρυσε στο Μόναχο τον Εθνικοσοσιαλιστικό Σύνδεσμο Φοιτητών. Στις 9 Νοεμβρίου 1923 πήρε μέρος μαζί με τον Ρεμ, τον Χίτλερ και άλλα 1.500 άτομα περίπου στο πραξικόπημα των Ναζί, οι οποίοι προσπάθησαν (με πρότυπο το πραξικόπημα του Μπενίτο Μουσολίνι στην Ιταλία το 1922) για πρώτη φορά να καταλάβουν την εξουσία στην Γερμανία. Μετά την αποτυχία του πραξικοπήματος συνελήφθη και καταδικάστηκε σε 15 μήνες φυλάκισης. Μαζί με τον Χίτλερ φυλακίστηκε στο φρούριο του Λάντσμπεργκ, όπου τον βοήθησε να γράψει το πρώτο μέρος του "Mein Kampf". Αφού αποφυλακίστηκε πρόωρα, εργάστηκε για μικρό διάστημα στο πανεπιστήμιο του Μονάχου ως βοηθός και έπειτα γίνεται πάλι γραμματέας του Χίτλερ.

Το 1927 παντρεύεται την Ίλζε Πρελ. Κουμπάρος του Ες είναι ο Αδόλφος Χίτλερ.

Μετά από την κατάληψη της εξουσίας από το ναζιστικό κόμμα το 1933 , ο Ες έγινε μέλος του υπουργικού συμβουλίου. Με διαταγή του Χίτλερ απόκτησε το δικαίωμα να φορά ηγετική στολή των SS.

Στις 21 Απριλίου 1933 ορίστηκε αναπληρωτής φύρερ του Αδόλφου Χίτλερ. Ο Ες ήταν υπεύθυνος για πολλά υπουργεία, περιλαμβανομένων των Εξωτερικών, Οικονομίας, Υγείας, Παιδείας και Δικαιοσύνης.[1] Όλοι οι νόμοι περνούσαν από το γραφείο του για έγκριση, με την εξαίρεση αυτούς που αφορούσαν τον στρατό, την αστυνομία και την εξωτερική πολιτική, και συνέγραψε και συνυπέγραψε πολλές από τις διαταγές του Χίτλερ.[2].

Τα χρόνια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου (1939-45)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά τη διάρκεια της εθνικοσοσιαλιστικής δικτατορίας στη Γερμανία ο Ες συνέβαλλε στην οργάνωση της καταδίωξης των Εβραίων. Επίσης φρόντισε στην κατειλημμένη Πολωνία να πραγματοποιηθεί ο μέγιστος σε βαθμό πιθανός χωρισμός μεταξύ Γερμανών και Πολωνών υποστηρίζοντας και εφαρμόζοντας ρατσιστικούς νόμους.

Σε αντίθεση με τον καγκελάριο Χίτλερ, ο Ες είχε σχετικά καλή φήμη στο εξωτερικό, τουλάχιστον δεν υπολογίζονταν ως φανατικός εθνικοσοσιαλιστής. Για τον λόγο αυτό ο Χίτλερ προτιμούσε να στέλνει αυτόν στις ανεπίσημες διαπραγματεύσεις.

Στις 10 Μαΐου 1941 ο Ες πέταξε με αεροπλάνο τύπου Messerschmitt Bf 110 στη Σκοτία, θέλοντας να συναντήσει τον ηγέτη (έτσι τουλάχιστον πιστεύει) του βρετανικού ειρηνικού κινήματος, τον Δούκα του Χάμιλτον, με σκοπό να σταματήσει ο πόλεμος μεταξύ της Γερμανίας και του Ηνωμένου Βασιλείου και να μπορέσει η Γερμανία να στραφεί κατά της Σοβιετικής Ενώσεως. Ο πόλεμος αυτός μεταξύ των δύο συγκεκριμένων χωρών σήμαινε για τον Ες την "αυτοκτονία της λευκής φυλής" (βλ. Mein Kampf). Δεν πέτυχε, όμως, και συλλαμβάνεται, αφού οι Άγγλοι δεν είχαν καμία διάθεση να διαπραγματευτούν με τους ναζιστές.
Στην Γερμανία, το ναζιστικό καθεστώς ερμήνευσε την πτήση του Ες δημοσίως ως προδοσία. Επίσης η ηγεσία δήλωσε πως ο Ες ήταν παράφρονας.

Δεν έχει εξακριβωθεί μέχρι σήμερα εάν ο Ες έκανε την πτήση αυτή αυτόνομα ή με εντολή του Χίτλερ. Ο Βρετανός ιστορικός Μάρτιν Άλεν υποστηρίζει ότι ο Χίτλερ πρέπει τουλάχιστον να ήταν ενημερωμένος για τα σχέδια του Ες αφού τον είχε συναντήσει λίγο πριν ξεκινήσει για την Σκοτία. Από την άλλη όμως είναι γεγονός ότι ο άτυχος βοηθός του Ες στάθηκε στόχος της οργής του Χίτλερ: Συνελήφθη στην Γερμανία αμέσως μετά την πτήση του Ες και έμεινε φυλακισμένος σε στρατόπεδο συγκέντρωσης μέχρι το τέλος του πολέμου.

Ο Ρούντολφ Ες στη δίκη της Νυρεμβέργης (πρώτη σειρά, δεύτερος από πάνω)

Ο Ες και η μεταπολεμική περίοδος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στα πλαίσια των δικών της Νυρεμβέργης ο Ες προσαχθείς ως εγκληματίας πολέμου καταδικάστηκε σε ισόβια φυλάκιση για τα εξής:

  • Συνωμοσία κατά της παγκόσμιας ειρήνης
  • Σχεδιασμός, έναρξη και διεξαγωγή επιθετικού πολέμου

Αμέσως μετά την δίκη οδηγήθηκε στη Συμμαχική Φυλακή Εγκληματιών Πολέμου στο Δυτικό Βερολίνο- Σπάνταου, όπου θα αυτοκτονήσει 41 χρόνια αργότερα. Αντιμέτωπος με τις σκληρότητες των στρατοπέδων συγκεντρώσεως κατά την διάρκεια της δίκης, ο Ες δεν φάνηκε ιδιαίτερα ταραγμένος. Η τελευταία του δήλωση στην δίκη ήταν η εξής: "Δεν υπερασπίζομαι ενάντια σε κατηγόρους, στους οποίους δεν δίνω το δικαίωμα να κατηγορήσουν εμένα και τους συμπατριώτες μου. Δεν ασχολούμαι με κατηγορίες, οι οποίες αποτελούν θέματα εσωτερικά των Γερμανών και επομένως δεν αφορούν τους ξένους. Δεν προβάλλω καμία αντίρρηση ενάντια στις εκφράσεις, οι οποίες στρέφονται κατά της τιμής μου και της τιμής ολόκληρου του γερμανικού λαού. Αντιθέτως, θεωρώ τις κατηγορίες αυτές των αντιπάλων μου τιμή. Είχα την τύχη να δράσω πολλά χρόνια της ζωής μου κάτω από την ηγεσία του μεγαλύτερου γιου που έβγαλε ο λαός μου στα χίλια χρόνια της ιστορίας του. Ακόμη και αν μπορούσα, δεν θα ήθελα να σβήσω τα χρόνια αυτά από την ύπαρξή μου. Είμαι ευτυχισμένος γνωρίζοντας ότι εκπλήρωσα την υποχρέωσή μου απέναντι στο λαό μου, την υποχρέωση μου ως Γερμανός, εθνικοσοσιαλιστής και πιστός σύντροφος του ηγέτη μου. Δεν μετανοώ για τίποτα. Εάν βρισκόμουν πάλι στην αρχή, θα ενεργούσα πάλι καθώς ενέργησα, ακόμα κι αν ήξερα, ότι στο τέλος θα βρω τον θάνατο στις φλόγες. Δεν έχει σημασία τι θα κάνουν οι άνθρωποι, αφού κάποτε θα βρεθώ μπροστά στο δικαστήριο της αιωνιότητας. Μόνο απέναντί του θα λαμβάνω ευθύνη, και ξέρω πως θα αθωωθώ." Την δήλωση αυτή δεν την ανακάλεσε ποτέ.

Από το 1966 που οι Μπάλντουρ φον Σίραχ και Άλμπερτ Σπέερ ολοκλήρωσαν την έκτιση την ποινή τους και εγκατέλειψαν το Σπάνταου, ο Ες παραμένει ο μόνος κρατούμενος σε ολόκληρη την φυλακή από το 1966 μέχρι το θάνατό του το 1987.

Στις 17 Αυγούστου 1987, σύμφωνα με τις αρχές της φυλακής , ο Ες αυτοκτόνησε χρησιμοποιώντας ένα καλώδιο που είχε δέσει στο χερούλι του παράθυρου του. Την ίδια μέρα ο Βρετανός ιατροδικαστής Τζέιμς Κάμερον (James Cameron) εξέτασε το πτώμα. Δυο μέρες αργότερα, με πρωτοβουλία της οικογένειας Ες, και μετά από επανειλημμένους ισχυρισμούς του Ρούντιγκερ Ές οτι ο πατέρας του δολοφονήθηκε, ο Γερμανός ιατροδικαστής Βόλφγκαγκ Σπαν εξέτασε επίσης το πτώμα του Ρούντολφ Ες και παρουσίασε αποτελέσματα τα οποία εν μέρει αμφισβητούσαν τα συμπεράσματα της πρώτης αυτοψίας. Σύμφωνα με την οικογένεια ο Ες έπεσε θύμα των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών για να μην αποκαλύψει την ανάρμοστη συμπεριφορά των Βρετανών στην διάρκεια του πολέμου.

Στον χώρο των νεοναζιστών ο Ες αποτελεί είδωλο και μάρτυρα, επειδή σε όλη του τη ζωή, στα 46 χρόνια της κράτησης του (πάνω από το μισό σε περιορισμό), παρέμεινε πιστός στην ιδεολογία του

Πηγές, Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Nesbit & van Acker 2011, σσ. 21–22.
  2. Manvell & Fraenkel 1971, σσ. 47–48.


Προτεινόμενη βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικές συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Rudolf Heß της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).