Ρούμπενς Μπαρικέλο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ρούμπενς Μπαρικέλο
Rubens Barrichello 2010 Malaysia.jpg
Προσωπικά στοιχεία
Πλήρες όνομα Rubens Barrichello
Ημερομηνία γέννησης 23 Μαΐου 1972 (1972-05-23) (42 ετών)
Τόπος γέννησης Σάο Πάολο, Βραζιλία
Εθνικότητα Flag of Brazil.svg Βραζιλιάνος
Πόντοι καριέρας 658
Νίκες 11
Πολ Ποζίσιον 14
Ταχύτεροι γύροι 17
Πρωταθλήματα 0
Πρώτος αγώνας 1993 Grand Prix Νότιας Αφρικής
Πρώτη νίκη 2000 Γερμανικό Grand Prix
Τελευταίος αγώνας 2011 Βραζιλιάνικο Grand Prix
Τελευταία νίκη 2009 Ιταλικό Grand Prix
Ομάδες
Χρονιές Ομάδα ν-p-β (*)
1993-1996
1997-1999
2000-2005
2006-2008
2009
2010-2011
Jordan
Stewart
Ferrari
Honda
Brawn
Williams
0-1-2
0-1-4
9-11-55
0-0-1
2-1-6
0-0-0
Σύνολο 11-14-68
(*) νίκες-pole positions-βάθρα

Ο Ρούμπενς Γκονσάλβες Μπαρικέλο (Rubens Gonçalves Barrichello) είναι Βραζιλιάνος οδηγός αγώνων. Αγωνίστηκε στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 μέχρι και τη σαιζόν 2011. Από το 2012 οδηγεί στην Αμερική, στα Indy Cars . Η αποχώρηση του Μίχαελ Σουμάχερ στο τέλος του 2006 έκανε τον Μπαρικέλο τον πιο πεπειραμένο οδηγό στο grid. Το 2007 ο Μπαρικέλο ήταν ο μόνος από τους ενεργούς οδηγούς που έχει αγωνιστεί ενάντια στον Άιρτον Σένα. Το 2008 έσπασε το ρεκόρ του Riccardo Patrese, καθώς ξεπέρασε τις 257 συμμετοχές, όντας έτσι ο πιο πεπειραμένος οδηγός στην ιστορία της Φόρμουλα 1. Το 2010, πέτυχε ένα μεγάλο επίτευγμα, ξεπερνώντας τις 300 συμμετοχές. Είναι ο μόνος που το έχει καταφέρει μέχρι σήμερα. Από διαβασμένους και φανατικούς οπαδούς της Φόρμουλα 1, θεωρείται απο τους πιο άτυχους και αδικημένους οδηγούς, μαζί με άλλους όπως ο Jean Alesi, ο Gerhard Berger και ο Giancarlo Fisichella.

Πρώτα χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μπαρικέλο γεννήθηκε στις 23 Μαΐου του 1972 στο Σάο Πάολο. Ο πατέρας του λέγεται και αυτός Ρούμπενς. Έτσι απο μικρός είχε το παρατσούκλι Rubinho (Ρουμπίνιο, σημαινει "μικρός Ρουμπενς" στα πορτογαλικά), με το οποίο τον φωνάζουν μέχρι και σήμερα. Προερχόμενος από πολύ φτωχή οικογένεια, άρχισε να οδηγεί στα καρτ σε ηλικία 6 χρονών. Ήταν ένας εξαιρετικά ελπιδοφόρος οδηγός στα πρώτα του χρόνια, αφού κέρδισε πέντε τίτλους καρτ στην Βραζιλία πριν φύγει για την Ευρώπη για να αγωνιστεί στην Φόρμουλα Λότους το 1990. Στην πρώτη του χρονιά εκεί κέρδισε το πρωτάθλημα, κάτι που ξαναπέτυχε το επόμενο έτος στην βρετανική Φόρμουλα 3, κερδίζοντας τον (αργότερα αντίπαλό του και στη F1) David Coulthard. Έφθασε πολύ κοντά στη Φόρμουλα 1 σε ηλικία 19 ετών, αλλά τελικά αγωνίστηκε στην Φόρμουλα 3000. Δεν πήρε κανένα τίτλο, αλλά η τρίτη θέση βοήθησε την καριέρα του, αφού περιλήφθηκε στην ομάδα της Jordan στη Φόρμουλα 1 το 1993.

Φόρμουλα 1[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ρούμπενς Μπαρικέλο αγωνίστηκε στη Φόρμουλα 1 για 19 χρόνια, απο το 1993 μέχρι και το 2011. Σ' αυτά τα 19 χρόνια κατάφερε:

Νίκες=11 (Γερμανία 2000, Ευρώπη 2002, Ουγγαρία 2002, Ιταλία 2002, Αμερική 2002, Αγγλία 2003, Ιαπωνία 2003, Ιταλία 2004, Κίνα 2004, Ευρώπη 2009, Ιταλία 2009)

Πολ Ποζίσιον=14 (Βέλγιο 1994, Γαλλία 1999, Αγγλία 2000, Αυστραλία 2002, Αυστρία 2002, Ουγγαρία 2002, Βραζιλία 2003, Αγγλία 2003, Ιαπωνία 2003, Αμερική 2004, Ιταλία 2004, Κίνα 2004, Βραζιλία 2004, Βραζιλία 2009)

Ταχύτεροι γύροι=17 (Αυστραλία 2000, Γερμανία 2000, Βέλγιο 2000, Σαν Μαρίνο 2002, Μονακό 2002, Αγγλία 2002, Ιταλία 2002, Αμερική 2002, Βραζιλία 2003, Ισπανία 2003, Αγγλία 2003, Καναδάς 2004, Αμερική 2004, Ιταλία 2004, Ιαπωνία 2004, Κίνα 2009, Ισπανία 2009)

Τερματισμοί στο Βάθρο=68 (Ειρηνικός 1994, Καναδάς 1995, Μονακό 1997, Σαν Μαρίνο 1999, Γαλλία 1999, Ευρώπη 1999, Αυστραλία 2000, Ισπανία 2000, Μονακό 2000, Καναδάς 2000, Γαλλία 2000, Αυστρία 2000, Γερμανία 2000, Αμερική 2000, Μαλαισία 2000, Αυστραλία 2001, Μαλαισία 2001, Σαν Μαρίνο 2001, Αυστρία 2001, Μονακό 2001, Γαλλία 2001, Αγγλία 2001, Γερμανία 2001, Ουγγαρία 2001, Ιταλία 2001, Σαν Μαρίνο 2002, Αυστρία 2002, Καναδάς 2002, Ευρώπη 2002, Αγγλία 2002, Ουγγαρία 2002, Βέλγιο 2002, Ιταλία 2002, Αμερική 2002, Ιαπωνία 2002, Μαλαισία 2003, Σαν Μαρίνο 2003, Ισπανία 2003, Αυστρία 2003, Ευρώπη 2003, Αγγλία 2003, Ιταλία 2003, Ιαπωνία 2003, Αυστραλία 2004, Μπαχρειν 2004, Ισπανία 2004, Μονακό 2004, Ευρώπη 2004, Καναδάς 2004, Αμερική 2004, Γαλλία 2004, Αγγλία 2004, Ουγγαρία 2004, Βέλγιο 2004, Ιταλία 2004, Κίνα 2004, Βραζιλία 2004, Αυστραλία 2005, Ευρώπη 2005, Καναδάς 2005, Αμερική 2005, Αγγλία 2008, Αυστραλία 2009, Ισπανία 2009, Μονακό 2009, Αγγλία 2009, Ευρώπη 2009, Ιταλία 2009)

Πρώτη σειρά εκκίνησης=34 (Βέλγιο 1994, Βραζιλία 1996, Γαλλία 1999, Αγγλία 2000, Ιταλία 2000, Αυστραλία 2001, Μαλαισία 2001, Ιταλία 2001, Αυστραλία 2002, Σαν Μαρίνο 2002, Ισπανία 2002, Αυστρία 2002, Αγγλία 2002, Ουγγαρία 2002, Αμερική 2002, Ιαπωνία 2002, Αυστραλία 2003, Βραζιλία 2003, Ισπανία 2003, Αγγλία 2003, Αμερική 2003, Ιαπωνία 2003, Αυστραλία 2004, Μπαχρέιν 2004, Αμερική 2004, Αγγλία 2004, Ουγγαρία 2004, Ιταλία 2004, Κίνα 2004, Βραζιλία 2004, Αυστραλία 2009, Αγγλία 2009, Γερμανία 2009, Βραζιλία 2009)

Βαθμοί=658

Καλύτερη θέση στο πρωτάθλημα=2η (2002,2004)

Συμμετοχές=326

Εκκινήσεις=322

Τερματισμοί=226

Τερματισμοί στους βαθμούς=140

Jordan[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μπαρικέλο σαν πρωτοεμφανιζόμενος θα μπορούσε να ήταν ιδιαιτέρα αποτελεσματικός, αν δεν αντιμετώπιζε προβλήματα αξιοπιστίας. Χαρακτηριστικός ήταν ο τρίτος αγώνας, το ευρωπαϊκό Γκραν Πρι, στον οποίο ξεκίνησε από την 12η θέση, αλλά το υγρό οδόστρωμα που είχε η πίστα του επέτρεψε να έχει την 4η θέση μόλις στο τέλος του πρώτου γύρου. Έφτασε μέχρι την δεύτερη θέση, αλλά αντιμετώπισε πρόβλημα με τα καύσιμα και εγκατέλειψε. Δυστυχώς, η αξιοπιστία του αυτοκινήτου ήταν χαμηλή κατά τη διάρκεια ολόκληρης της αγωνιστικής περιόδου του 1993. Εντούτοις, ο Μπαρικέλο ξεπέρασε τους πιο πεπειραμένους συναδέλφους του στην ίδια ομάδα. Στο γαλλικό Γραν Πρι παραλίγο να πάρει το πρώτο βαθμό του (και πρώτο για την ομάδα του εκείνη τη χρονιά), αλλά τον έχασε από τον Μichael Andretti στον τελευταίο γύρο. Ο μόνος τερματισμός του σε βαθμολογούμενη θέση το 1993 ήρθε τελικά στην πίστα της Suzuka στην Ιαπωνία, όπου τερμάτισε πέμπτος.

Το 1994 άρχισε καλά καθώς τερμάτισε 4ος στη Βραζιλία και 3ος στον αγώνα του Ειρηνικού. Αλλά στον τραγικό αγώνα του Σαν Μαρίνο, είχε ένα σοβαρό ατύχημα κατά τη διάρκεια των δοκιμαστικών, μετά το οποίο έμεινε αναίσθητος. Κατάπιε τη γλώσσα του, αλλά χάρη στην έγκαιρη επέμβαση των γιατρών, γλίτωσε το θάνατο. Την επόμενη μέρα, στις κατατακτήριες δοκιμές έχασε τη ζωή του ο Ronald Ratzenberger. Τα πραγματα δεν έγιναν καθόλου καλύτερα μετά από τον θάνατο του μέντορά του Ayrton Senna στον αγώνα. Ο Μπαρικέλο ανάκτησε την αυτοπεποίθησή του και συναγωνίστηκε έντονα στο υπόλοιπο της αγωνιστικής περιόδου τους αντιπάλους του. Στην Αγγλία μετά απο μεγάλη μάχη για την 3η θέση με το Mika Hakkinen στην τελευταία στροφή του τελευταίου γύρου, οι δυο οδηγοί συγκρούστηκαν. Ο Hakkinen συνέχισε και πήρε την 3η θέση γιατί ο Ρούμπενς δεν γνώριζε ότι ήταν στον τελευταίο γύρο και μπήκε στα πιτ, τερματίζοντας 4ος. Κατέκτησε τη πρώτη του (και πρώτη για την Jordan) pole position στο Spa του Βελγίου. Ήταν ο νεότερος οδηγός που πέτυχε pole position, μέχρι τη Μαλαισία το 2003 όπου ο Fernando Alonso έσπασε αυτό το ρεκόρ . Τελείωσε την χρονιά στην έκτη θέση στο πρωτάθλημα των οδηγών πολύ μπροστά από τον team mate του Eddie Irvine.

Το 1995 ήταν επίσης μια καλή χρονιά. Η αναξιοπιστία του μονοθεσίου του όμως του κόστισε αρκετούς βαθμούς. Στην Ισπανία, ήταν 6ος όταν στον τελευταίο γύρο ένα πρόβλημα στο κιβώτιο του στέρησε τον 1 βαθμό.Στον Καναδά κατέκτησε την 2η θέση, το καλύτερό του αποτέλεσμα μέχρι τότε, στον αγώνα που πήρε τη μοναδική του νίκη ο Jean Alesi . Στην Ουγγαρία, ήταν τρίτος μέχρι τον τελευταίο γύρο όπου έσπασε ο κινητήρας του στην τελευταία στροφή. Μάλιστα οι μηχανικοί της Jordan περίμεναν στο pit wall να πανηγυρίσουν, κάτι το οποίο δεν ξανάκαναν γιατί το θεώρησαν γρουσουζιά. Τελείωσε την χρονιά στην ενδέκατη θέση στο πρωτάθλημα των οδηγών ξανά μπροστά από τον Irvine.

Το 1996 team mate του Ρούμπενς ήταν ο Martin Brundle (τωρινός εκφωνητής της F1 στην Αγγλία). Ο Ρούμπενς πάλι οδηγούσε το μονοθέσιο πολύ πάνω απο τις δυνατότητές του, αλλά ξανά τα προβλήματα αξιοπιστίας του κόστισαν πολλούς βαθμούς. Στη Βραζιλία, μετά απο μια πολύ ωραία μάχη με τον Michael Schumacher για την τρίτη θέση, έκανε λάθος στα φρένα και εγκατέλειψε. Πολύ καλό και σταθερό αγώνα είχε στην Αγγλία, τερματίζοντας 4ος. Μεγάλη μάχη είχε και με τον team mate του στην Ιταλία για την τέταρτη θέση, με τον Brundle τελικό νικητή. Ολοκλήρωσε τη σαιζόν με 14 βαθμούς στην 8η θέση. Στο τέλος της χρονιάς, είχε συζητήσεις με διάφορες ομάδες (μεταξύ των οποίων και η McLaren), επιλέγοντας την καινούρια ομάδα του θρυλικού Jackie Stewart, Stewart Ford.

Stewart[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1997 ήταν εφιαλτική πρώτη χρονιά για τον Ρούμπενς και την ομάδα. Το μονοθέσιο ήταν αργό και εντελώς αναξιόπιστο. Χαρακτηριστικό ότι είχε 14 εγκαταλείψεις σε 17 αγώνες, εκ των οποίων οι 12 ήταν μηχανικά προβλήματα. Όμως στο Μονακό ο Βραζιλιάνος έλαμψε, αφού υπό καταρρακτώδη βροχή ανέβασε τη Stewart στο βάθρο, στη δεύτερη θέση ανάμεσα στις δυο Ferrari. Στο Nurburgring, έχασε μια πιθανή 3η θέση ξανά λόγω μηχανικού προβλήματος. Οι 6 βαθμοί στο Μονακό ήταν οι μοναδικοί όλη τη χρονιά. Team mate του ήταν ο πολλά υποσχόμενος τότε Δανός Jan Magnussen, ο οποίος όμως υποσκελίστηκε ολοκληρωτικά από τον Ρούμπενς, χωρίς να κατακτήσει βαθμούς.

Το 1998 η αξιοπιστία βελτιώθηκε λίγο, αλλά το μονοθέσιο παρέμενε αργό. Ο Ρούμπενς είχε μεγάλες εμφανίσεις στην Ισπανία και τον Καναδά, με δύο πέμπτες θέσεις, που φάνταζαν άθλος. Ο Magnussen αντικαταστάθηκε μετά τον Καναδά από τον Ολλανδό Jos Verstappen, ο οποίος επίσης υποσκελίστηκε εύκολα απο το Βραζιλιάνο. Το 1998 ήταν ίσως η χειρότερη χρονιά του Μπαρικέλο μέχρι τότε. Τελείωσε τη χρονιά με 4 μόλις βαθμούς, στην 12η θέση.

Το 1999 αντίθετα ήταν ονειρεμένη χρονιά. Το αυτοκίνητο ήταν επιτέλους γρήγορο και (σχετικά) αξιόπιστο και ο Ρούμπενς το εκμεταλλεύθηκε στο έπακρο. Συχνά τα έβαζε με τις McLaren και τις Ferrari εντυπωσιάζοντας με την οδήγησή του. Στην Αυστραλία εκκινούσε τέταρτος αλλά στην εκκίνηση ο κινητήρας έσπασε. Μπήκε στο εφεδρικό, εκίνησε τελευταίος και με πολλά προσπεράσματα ανέβηκε 5ος. Στην Βραζιλία, είχε εκπληκτικές δοκιμές, αφού παρέταξε τη Stewart τρίτη, κινούμενος στο ίδιο δευτερόλεπτο με τις πανίσχυρες McLaren. Στον αγώνα ανέβηκε 1ος και οδήγησε την κούρσα για περίπου 30 γύρους. Μετά το πιτ στοπ έκανε μια πολύ ωραία προσπέραση στη Ferrari του Irvine, αλλά δυστυχώς εγκατέλειψε απο κινητήρα. Στο Σαν Μαρίνο, είχε εναν έξοχο αγώνα ανεβάζοντας τη Stewart στο βάθρο, στην 3η θέση. Στο Μονακό ήταν 5ος αλλά λίγους γύρους πριν τον τερματισμό η ανάρτηση κατέρρευσε. Στη Γαλλία, μετά απο εξαίρετη οδήγηση στο βρεγμένο, κατέκτησε την 1η (και μοναδική) pole position της Stewart. Στον αγώνα οδήγησε για περίπου 40 γύρους, έχοντας ωραίες μάχες με το Hakkinen και το Schumacher, για να τερματίσει τελικά πάλι 3ος. Στην Αυστρία είχε μεγάλο αγώνα, έχοντας ανέβει στη 2η θέση ανάμεσα στη McLaren του Coulthard και τη Ferrari του Irvine. Μετά τα πιτ στοπ έπεσε 4ος ,αλλά ο κινητήρας του έσπασε, στερώντας του και άλλους βαθμούς. Μετά την 5η θέση στην Ουγγαρία και μια εκπληκτική 4η θέση στην Ιταλία (κρατώντας πίσω του τη McLaren του Coulthard), στο Nurburgring, σε έναν επεισοδιακό αγώνα είχε την ατυχία να δει τον team mate του Johnny Herbert (τον οποίο είχε υποσκελίσει όλη τη χρονιά) να παίρνει την νίκη, ενώ ο ίδιος τερμάτισε πάλι 3ος. Άλλη μια 5η θέση στην Μαλαισία του έδωσε την 7η θέση στο πρωτάθλημα με 21 βαθμούς. Οι εξαιρετικές εμφανίσεις του έπεισαν την Ferrari να τον υπογράψει για το 2000. Η μεταγραφή ανακοινώθηκε πριν το ιταλικό γκραν πρι.

Ferrari[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην ιταλική ομάδα, ο Μπαρικέλο δεν είχε το σεβασμό που του άξιζε. Η ομάδα τον είχε μονίμως υπό καθεστώς Νο 2 οδηγού, κάτω απο το Michael Schumacher.

To 2000, είχε μια καλή πρώτη χρονιά. Σταθερός και γρήγορος, χωρίς να κάνει λάθη, ανέβαζε συχνά τη Ferrari στο βάθρο. Στην Αυστραλία έγραψε τον πρώτο του ταχύτερο γύρο τερματίζοντας 2ος. Στην Βραζιλία, μετά απο πολύ ωραία προσπεράσματα στον Hakkinen και τον Coulthard εγκατέλειψε απο μηχανικό πρόβλημα, όντας 2ος. Στην Αγγλία, πήρε την πολ ποσισιον και οδηγούσε τον αγώνα μέχρι που ένα μηχανικό πρόβλημα του στέρησε μια μονομαχία για τη νίκη. Είχε συνεχόμενα βάθρα σε Μονακό, Καναδά, Γαλλία και Αυστρία. Στους τρεις τελευταίους αυτούς αγώνες μάλιστα, οι εντολές της ομάδας προς όφελος του Schumacher ήταν εμφανείς: στον Καναδά έκλεισε μια διαφορά 15 δευτερολέπτων απο το Γερμανό στους τελευταίους γύρους, όταν η ομάδα του απαγόρευσε να πιέσει για προσπέραση. Στην εκκίνηση στη Γαλλία, πετάχτηκε απο 3ος, 2ος πίσω απ το Γερμανό, και η ομάδα του είπε να κρατήσει τον 3ο Coulthard σε αργό ρυθμό, επιτρέποντας στο Schumacher να ανοίξει διαφορά 7,5 δευτερολέπτων. Στην Αυστρία, τέλος, παρότι εκίνησε καλύτερα, άνοιξε δρόμο και φρέναρε νωρίς, για να περάσει μπροστά ο Γερμανός, πριν χτυπηθεί απο τον Zonta στην πρώτη στροφή. Έπρεπε να περιμένει 123 αγώνες πριν τη συναισθηματική πρώτη νίκη στη Γερμανία. Εκκινώντας 18ος (λόγω μηχανικών προβλημάτων στις δοκιμές), ανέβηκε τρίτος με πολλά ωραία προσπεράσματα. Περίπου 10 γύρους πριν τον τερματισμό, άρχισε να βρέχει, αλλά μόνο στο τμήμα του σταδίου της πίστας (για όσους θυμούνται, το γερμανικό γκραν πρι τότε γινόταν στην υπέρ-γρήγορη πίστα του Hockenheim, η οποία περνούσε μέσα απο το δάσος). Όλοι οι οδηγοί (μαζί και οι δυο προπορευόμενες McLaren των Hakkinen, Coulthard), μπήκαν στα πιτ για λάστιχα βροχής μόνο και μόνο επειδή τους διέταξαν οι ομάδες τους. Ο Ρούμπενς έμεινε με τα στέγνα για να κατακτήσει τη νίκη ξεσπώντας σε δάκρυα χαράς. Ήταν η πρώτη νίκη Βραζιλιάνου οδηγού μετά την τελευταία νίκη του Ayrton Senna στην Αυστραλία το 1993. Ακόμα δυο βάθρα σε Αμερική και Μαλαισία, βοηθώντας πάντα το Michael Schumacher να πάρει το πρωτάθλημα, του έδωσαν την 4η θέση στο πρωτάθλημα με 62 βαθμούς.

Το 2001 ήταν μια χρονιά με πολλές άτυχες στιγμές και χαμένες ευκαιρίες για νίκες. Μετά τα δυο βάθρα σε Αυστραλία και Μαλαισία, στον εντός έδρας αγώνα στη Βραζιλία, έκανε λάθος προσπαθώντας να περάσει το Ralf Schumacher με αποτέλεσμα να συγκρουστούν και να εγκαταλείψουν και οι δυο. Ένα ακόμα βάθρο ήρθε στο Σαν Μαρίνο, αλλά στην Ισπανία, όντας άνετα τρίτος εγκατέλειψε λόγω ανάρτησης. Στην Αυστρία, μετά την εγκατάλειψη του Ralf, ο Michael Schumacher και ο (καλός φίλος του Ρούμπενς) Juan Pablo Montoya, μονομάχησαν για την πρωτιά με αποτέλεσμα να συγκρουστούν και να πέσουν πιο πίσω. Ο Μπαρικέλο ανέβηκε πρώτος, αλλά στα πιτ τον πέρασε ο Coulthard. Απο κει και για τους τελευταίους 10 γύρους, η Ferrari διέταζε το Ρούμπενς να αφήσει το Schumacher να περάσει δεύτερος, πράγμα που έκανε στην τελευταία στροφή του τελευταίου γύρου. Στο Μονακό τερμάτισε δεύτερος, ενώ στον Καναδά έπεσε στον τοίχο προσπαθώντας να αποφύγει τον Montoya που είχε ατύχημα μπροστά του. Ακολούθησαν βάθρα σε Γαλλία, Αγγλία, Γερμανία και Ουγγαρία. Στο Βέλγιο μπορούσε να είχε ανέβει στο βάθρο αλλά στάθηκε άτυχος καθώς στη στροφή Μπας Στοπ, ο κώνος στο εσωτερικό της στροφής, έσπασε την μπροστινή του αεροτομή, για να τερματίσει τελικά 5ος. Στην Ιταλία είχε πολύ ωραία μονομαχία με τον Montoya για τη νίκη, αλλα ένα καταστροφικό πιτ στοπ τον έριξε 2ο. Στην Αμερική μονομάχησε με τον Hakkinen για τη νίκη. Είχε κλείσει τη διαφορά στα 2 δευτερόλεπτα, αλλα μόλις δυο γύρους πριν το τέλος ο κινητήρας του έσπασε. Με τη 5η θέση στην Ιαπωνία, ολοκλήρωσε τη σαιζόν με 56 βαθμούς στην 3η θέση κατάταξης οδηγών.

Το 2002 ήταν μια αμφιλεγόμενη χρονιά με πολλά ανάμεικτα συναισθήματα. Η Ferrari είχε με διαφορά το ταχύτερο μονοθέσιο, αλλά οι τακτικές της ομάδας ευνοούσαν συνεχώς τον Michael Schumacher. Χαρακτηριστικό ότι ο Γερμανός τερμάτισε και στους 17 αγώνες στο βάθρο, χωρίς το παραμικρό πρόβλημα αξιοπιστίας. Στην Αυστραλία ο Ρούμπενς συγκρούστηκε με το Ραλφ στην πρώτη στροφή. Στη Μαλαισία, μετά απο τη μάχη του Σουμάχερ με το Μοντογια, ανέβηκε 1ος αλλα ο κινητήρας έσπασε περίπου 10 γύρους πριν το τέλος. Στη Βραζιλία, η Φερραρι επέλεξε να φέρει την καινούρια F-2002 μόνο για το Σουμαχερ. Ο Ρουμπενς ήταν σε στρατηγική 2 πιτ στοπ για να μπορέσει να ανακτήσει θέσεις, αφού εκινούσε 8ος. Με πολλά προσπεράσματα ανέβηκε 1ος, μέχρι να εγκαταλείψει ξανά απο μηχανικό πρόβλημα. Στο Σαν Μαρίνο επιτέλους ανέβηκε στο βάθρο, αλλά στην Ισπανία η ατυχία επέστρεψε, καθώς η Φερραρι του είχε πρόβλημα στην εκκίνηση. Ο αγώνας της Αυστρίας θεωρείται ένας απο τους πιο αμφιλεγόμενους στην ιστορία της Φόρμουλα 1. Ο Ρούμπενς πήρε την πολ ποζισιον και οδηγούσε άνετα τον αγώνα, όταν η Φερραρι ξανά (όπως και την προηγούμενη χρονιά στην ίδια πίστα), τον διέταξε να αφήσει το Σουμαχερ να κερδίσει. Ο Γερμανός του έδωσε το τρόπαιο του νικητή και κατά την απονομή ο Μπαρικέλο στεκόταν στο 1ο σκαλί ενώ έπαιζε ο γερμανικός εθνικός ύμνος. Η φερραρι και ο Σουμαχερ γνώρισαν τη διεθνή κατακραυγή καθώς πλέον όλοι γνώριζαν ποιος ευνοείται στην ομάδα. Στο Μονακό, είχε τον χειρότερό του αγώνα στη χρονιά καθώς έκανε λάθος στα φρένα και έπεσε πάνω στον Ραικόνεν, τερματίζοντας τελικά 7ος, εκτός βαθμών. Στον Καναδά οδηγούσε τον αγώνα αλλά το αυτοκίνητο ασφαλείας κατέστρεψε τη στρατηγική του, για να τερματίσει τελικά τρίτος. Στην Ευρώπη πήρε εύκολα τη νίκη οδηγώντας απο την αρχή μέχρι το τέλος. Στην Αγγλία, για ακόμα μια φορά ήταν εκπληκτικός. Εκκινούσε 2ος, αλλά ο κινητήρας έσβησε και ξεκίνησε τελευταίος. Σε 20 γύρους είχε ανέβει 2ος, μετά απο μια απολαυστική μάχη με τον Μοντογια υπό βρόχινες συνθήκες. Στη Γαλλία, πάλι δεν εκίνησε λόγω μηχανικού προβλήματος. Μετά απο ενα μέτριο αγώνα στη Γερμανία, πήρε μια ακόμα εύκολη νίκη στην Ουγγαρία. Στο Βέλγιο ήρθε 2ος, ενώ την Ιταλία κέρδισε ξανά με στρατηγική 2 πιτ στοπ, έναντι ενός του Σουμαχερ. Στην Αμερική ο Γερμανός οδηγούσε όλο τον αγώνα, αλλά στην γραμμή του τερματισμού ο Μπαρικέλο πήρε τη νίκη για 11 χιλιοστά του δευτερολέπτου. Ο Σουμάχερ είπε αργότερα ότι ήθελε να τερματίσουν ταυτόχρονα, αλλα πολλοί πιστεύουν ότι άφησε το Ρουμπενς να κερδίσει για να του ανταποδώσει τη νίκη στην Αυστρία. Μια 2η θέση στην Ιαπωνία του έδωσε τη 2η θέση στο πρωτάθλημα με 77 βαθμούς.

To 2003 ήταν μια μέτρια χρονιά για το Βραζιλιάνο. Η Φερραρι δεν είχε πάντα το ταχύτερο μονοθέσιο καθώς ο ανταγωνισμός ήταν δυνατός, απο τις Ουίλιαμς των Μοντογια και Ραλφ Σουμάχερ, τη Μακλαρεν του Ραικονεν, αλλά και τη Ρενό του Αλόνσο. Όταν το μονοθέσιο ήταν το ταχύτερο τον πρώτο λόγο όπως πάντα είχε ο Μίκαελ Σουμάχερ. Όταν όμως το μονοθέσιο δεν "τράβαγε" , ο Ρούμπενς ήταν αυτός που πάλευε. Στην Αυστραλία είχε έναν πολύ κακό αγώνα. Στην εκκίνηση, ξεκίνησε πριν σβήσουν τα φώτα. Συζητώντας για το συμβάν και το ενδεχόμενο ποινής με τον Ρος Μπράουν έκανε λάθος και έπεσε στον τοίχο. Στη Μαλαισία τερμάτισε 2ος. Στη Βραζιλία είχε μια απο τις πιο άτυχες στιγμές του. Ξεκίνησε απο την πολ ποζισιον σε έναν βρεγμένο αγώνα. Μετά απο μεγάλη μάχη με τον Κουλθαρτ πέρασε 1ος και άρχισε να κινείται 2 δευτερόλεπτα στο γύρο ταχύτερα, αλλά λίγο αργότερα είχε πρόβλημα με την πίεση καυσίμου χάνοντας μια σίγουρη νίκη. Ήταν η 9η συνεχής εγκατάλειψη στη Βραζιλία. Ακολούθησαν 3 συνεχόμενες τρίτες θέσεις σε Σαν Μαρίνο, Ισπανία και Αυστρία στις οποίες ξεχώρισαν η εντυπωσιακή προσπέραση στον Ραλφ στο Σαν Μαρίνο και η μεγάλη μάχη για τη δεύτερη θέση με το Ραικονεν στην Αυστρία, με τελικό νικητή το Φιλανδό. Στη Γαλλία είχε το χειρότερό του αγώνα στη χρονιά, καθώς έκανε λάθος στην τελευταία στροφή και έχασε πολύ χρόνο, τερματίζοντας 7ος. Στην Αγγλία όμως, είχε τον καλύτερο αγώνα της καριέρας του. Ξεκινούσε απο την πολ ποζίσιον, αλλά μετά απο κακή εκκίνηση έπεσε 3ος. Όταν άρχισε να αυξάνει το ρυθμό του, ένας τρελός ιερέας εισέβαλε στην πίστα αναγκάζοντας το αυτοκίνητο ασφαλείας να κάνει την εμφάνισή του. Όπως και οι περισσότεροι οδηγοί μπήκε στα πιτ, αλλά λόγω του χάους που δημιουργήθηκε στο πιτ λεϊν έπεσε στην 8η θέση. Άρχισε μια εντυπωσιακή σειρά απο προσπεράσματα και ανέβηκε 2ος. Με καταιγιστικό ρυθμό άρχισε να μειώνει τη διαφορά απο το Ραικονεν και μετά τα δεύτερα πιτ στοπ, του έκανε μια αριστουργηματική προσπέραση στην στροφή Bridge, για να πάρει την 6η νίκη της καριέρας του. Στην Ουγγαρία ήταν 5ος μπροστά απο το Μοντογια, όταν η ανάρτηση κατέρρευσε στα φρένα για την πρώτη στροφή. Στην Ιαπωνία με τη νίκη του μπροστά απο το Ραικόνεν, εξασφάλισε το νταμπλ για τη Φερραρι και το Σουμάχερ. Τέλειωσε τη σαιζόν με 65 βαθμούς στην 4η θέση.

Το 2004 η Φερραρι είχε και πάλι το ταχύτερο μονοθέσιο στο grid. Ο Σουμάχερ όμως ήταν αυτός που έπαιρνε όλες τις νίκες. Ο Μπαρικέλο ήταν σταθερός, όντας ο μόνος οδηγός που βαθμολογήθηκε στους 11 πρώτους αγώνες. Ανέβαινε διαρκώς στο βάθρο, με αποκορύφωμα τον έξοχο αγώνα στη Γαλλία, όπου εκκινώντας 10ος τερμάτισε 3ος, προσπερνώντας τον Jarno Trulli στην τελευταία στροφή του τελευταίου γύρου. Το λάθος ήρθε στον 12ο αγώνα στη Γερμανία, όπου στον 1ο γύρο έπεσε πάνω στον Κουλθαρτ, καταστρέφοντας την μπροστινή αεροτομή και -μοιραία- τον αγώνα του. Η 1η νίκη της σαιζόν ήρθε στην Ιταλία, όταν με έξοχη οδήγηση σε στρατηγική 3 πιτ στοπ κέρδισε τον αγώνα μπροστά απο τον Σουμάχερ. Δύο βδομάδες αργότερα πήρε την δεύτερη συνεχόμενη νίκη του στη χρονιά στο 1ο κινέζικο γκραν πρι, εκκινώντας απο την πολ ποσισιον, μετά απο μεγάλη μάχη με τον Μπατον και τον Ραικονεν. Στην Ιαπωνία συγκρούστηκε με τον Κουλθαρτ στην προσπάθειά του να τον περάσει στο σικέιν της πίστας. Στον τελευταίο αγώνα στην Βραζιλία κατέκτησε την πολ ποζίσιον και ήταν φαβορί για την πολυπόθητη 1η νίκη στην πατρίδα του. Στην αρχή του αγώνα όμως έβρεξε και όταν στέγνωσε η πίστα, ο Ρούμπενς έμεινε 1 παραπάνω γύρο με τα βρόχινα ελαστικά. Η Ferrari κάλεσε τον Schumacher πρώτο στα πιτ, παρότι ήταν μόλις 8ος. Αυτό ήταν αρκετό για να βγει εκτός μάχης για τη νίκη, για να τερματίσει τελικά 3ος. Ολοκλήρωσε τη χρονιά με 114 βαθμούς, έχοντας ανέβει στο βάθρο 14 φορές, στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος.

Το 2005 ήταν καταστροφικό για την Φερράρι και τον Ρούμπενς. Το μονοθέσιο βρέθηκε πολύ πίσω απο τις Μακλαρεν, Ρενο, ακόμα και απο τις Τογιότα σε κάποιους αγώνες. Είχε πολύ καλή επίδοση στον 1ο αγώνα στην Αυστραλία, τερματίζοντας 2ος, πίσω απο τον Φισικέλα. Ακόμα δύο τερματισμοί στο βάθρο ακολούθησαν (τρίτες θέσεις σε Καναδά και Ευρώπη). Στον αμφιλεγόμενο αγώνα στην Αμερική, εκίνησαν μόνο τα 6 μονοθέσια με ελαστικά Μπριτζεστοουν: οι Φερραρι, Μιναρντι και Τζορνταν. Ο Ρούμπενς πάλεψε με τον Σουμαχερ για τη νίκη, αλλά στο τελευταίο πιτ στοπ ο Γερμανός βγήκε ακριβώς δίπλα του στην 1η στροφή και ο Βραζιλιάνος αναγκάστηκε να βγει στο γρασίδι για να αποφευχθεί η σύγκρουση. Όντας απογοητευμένος με τις εξελίξεις στη Φερραρι, αναζήτησε μια καινούρια πρόκληση στην Χόντα για το 2006. Την τελευταία του χρονιά στη Φερραρι τερμάτισε 8ος με 38 βαθμούς.

Honda[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2006 ήταν μια χρονιά προσαρμογής στην καινούρια του ομάδα. Το μονοθέσιο ήταν σχετικά ανταγωνιστικό, αλλά σε καμία περίπτωση ικανό για νίκες, όπως είχε συνηθίσει τα προηγούμενα χρόνια στη Φερραρι. Πήρε του πρώτους του βαθμούς για τη Χοντα στην Αυστραλία, τερματίζοντας 7ος. Είχε 3 συνεχόμενους τερματισμούς στους βαθμούς σε Σαν Μαρίνο, Ευρώπη και Μονακό. Στο Μονακό μάλιστα, ήταν 3ος, αλλά μια ποινή για υπέρβαση ορίου ταχύτητας στα πιτ, τον έριξε 4ο μπροστά όμως απο τον Σουμαχερ, τον οποίο κράτησε πίσω του σε μια απολαυστική μάχη. Μετά την 6η θέση στην Αμερική, ισοφάρισε το καλύτερό του αποτέλεσμα στην Ουγγαρία τερματίζοντας 4ος. Έβαλε τη Χοντα στους βαθμούς σε Τουρκία, Ιταλία, Κίνα και Βραζιλία, για να τερματίσει μια σταθερή και καλή σαιζόν στην 7η θέση με 30 βαθμούς.

Το 2007 ήταν η χειρότερη χρονιά της καριέρας του. Το μονοθέσιο της Χοντα ήταν τραγικό με αποτέλεσμα ο Ρούμπενς να μην κατακτήσει ούτε έναν βαθμό. Στην Ισπανία μπορούσε να μπει στους βαθμούς, αλλα συγκρούστηκε με τον Μπατον και τερμάτισε τελικά 10ος. Στην Αγγλία είχε καλή στρατηγική, αλλά έμεινε για λίγο εκτός βαθμών τερματίζοντας 9ος. Αυτό ήταν και το καλύτερό του αποτέλεσμα σε μια εφιαλτική χρονιά.

Το 2008 ήταν ελαφρώς καλύτερο. Στην Αυστραλία τερμάτισε 6ος, αλλά μετά το τέλος του αγώνα αποκλείστηκε γιατί βγήκε απο τα πιτ ενώ το φανάρι ήταν κόκκινο. Στο Μονακό πήρε επιτέλους βαθμούς μετά απο 2 χρόνια τερματίζοντας 6ος, σε έναν δύσκολο αγώνα με βροχή. Δυο βδομάδες αργότερα πήρε πάλι βαθμούς τερματίζοντας 7ος στον Καναδά, έχοντας οδηγήσει μάλιστα τον αγώνα για 10 περίπου γύρους. Στην Αγγλία, υπό καταρρακτώδη βροχή και με έξοχη στρατηγική, ανέβηκε στο βάθρο για πρώτη φορά μετά απο 3 χρόνια. Στη Γερμανία, ήταν άνετα 8ος, αλλά προσπαθώντας να περάσει τον Κουλθαρτ, ο Σκοτσέζος έκανε λάθος με αποτέλεσμα να συγκρουστούν. Δεν πήρε άλλους βαθμούς, αλλά ήταν μια καλή χρονιά δεδομένων και των οικονομικών προβλημάτων της ομάδας. Τερμάτισε στην 14η θέση του πρωταθλήματος με 11 βαθμούς.


Brawn[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο τέλος του 2008, η Χοντα αποφάσισε να αποχωρήσει απο τη Φορμουλα 1 λόγω της οικονομικής κρίσης, αφήνοντας τον Ρούμπενς και τον Τζένσον Μπατον χωρίς ομάδα. Ο Ρος Μπρον όμως εξασφάλισε συνεργασία με τη Μερσεντές για παροχή κινητήρων και συνέχισε τις δοκιμές, στις οποίες τα αυτοκίνητα πετούσαν. Λίγες βδομάδες πριν τον 1ο αγώνα στην Αυστραλία, ανακοινώθηκε ότι ο Μπρον αγόρασε την ομάδα και ανανέωσε με τους 2 οδηγούς για το 2009.

Στην Αυστραλία ο Ρούμπενς είχε επεισοδιακό αγώνα, καθώς με ένα πρόβλημα στην εκκίνηση έχασε τη 2η θέση. Με καλή οδήγηση και εκμεταλλευόμενος εγκαταλείψεις ανέκτησε τη 2η θέση. Στη Μαλαισία ήταν 5ος όταν ο αγώνας διεκόπη λόγω βροχής. Στην Κίνα πάλι υπό βρόχινες συνθήκες τερμάτισε 4ος, γράφοντας τον ταχύτερο γύρο του αγώνα. Στο Μπαχρέιν είχε μέτριο αγώνα τερματίζοντας 5ος. Στην Ισπανία είχε εκπληκτική εκκίνηση περνώντας τον Μπατον και πέταξε προς τη νίκη, μέχρι που η ομάδα του, του άλλαξε τη στρατηγική ευνοώντας τον Μπατον, για να τερματίσει 2ος, πράγμα που έκανε και στο Μονακό στον επόμενο αγώνα. Στην Τουρκία είχε εναν κακό αγώνα, εγκαταλείποντας απο κιβώτιο. Μετά την Τουρκία η Μπρον δεν ήταν πια το καλύτερο αυτοκίνητο καθώς οι Ρεντ Μπουλ και Μακλαρεν ήταν πολύ ταχύτερες. Στην Αγγλία προσπάθησε να τα βάλει με τις Ρεντ Μπουλ αλλα δεν τα κατάφερε τερματίζοντας 3ος. Στη Γερμανία πάλεψε σκληρά με την ταχύτερη Ρεντ Μπουλ του Ουεμπερ για τη νίκη, αλλά η κακή στρατηγική της ομάδας τον έριξε 6ο.Στην Ουγγαρία είχε κακό αγώνα τερματίζοντας 10ος, με ένα πολύ κακό μονοθέσιο. Μάλιστα στις δοκιμές, ενα εξάρτημα απο το μονοθέσιό του αποκολλήθηκε και τραυμάτισε σοβαρά τον καλό φίλο και συμπατριώτη του Φελίπε Μάσα. Στην Βαλένθια για το Ευρωπαικό γκραν πρι μετά απο ωραία εμφάνιση πήρε την 10η νίκη της καριέρας του και 100η για Βραζιλιάνο οδηγό στη Φορμουλα 1. Μετά την 7η θέση στο Βέλγιο πήρε μια θαυμάσια νίκη στην Ιταλία. Δυο κακοί αγώνες ακολούθησαν σε Σιγκαπούρη και Ιαπωνία (6ος και 7ος). Στη Βραζιλία πήρε μια δραματική και συναισθηματική πολ ποζισιον στα τελευταία δευτερόλεπτα, αλλα στον αγώνα το μονοθέσιο ήταν αργό, με αποτέλεσμα να τερματίσει 8ος μετά και απο λάθος του χαμιλτον που τον χτύπησε απο πίσω. Με την 4η θέση στο Αμπου Νταμπι τερμάτισε στην 3η θέση του πρωταθλήματος με 77 βαθμούς.

Williams[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για το 2010 υπέγραψε με την ιστορική ομάδα του μεγάλου Φρανκ Ουιλλιαμς. Το μονοθέσιο δεν ήταν και ότι καλύτερο, αλλά ο Μπαρικέλο είχε την ικανότητα και την εμπειρία να το βάζει στους βαθμούς συχνά. Πήρε βαθμούς στους 2 πρώτους αγώνες σε Μπαχρέιν και Αυστραλία τερματίζοντας 10ος και 8ος αντίστοιχα. Ακολούθησαν 2 κακοί αγώνες σε Μαλαισία και Κίνα όπου τερμάτισε 12ος. Στην Ισπανία είχε μεγάλο αγώνα, αφού παρότι ξεκίνησε 18ος, τερμάτισε 9ος παίρνοντας 2 βαθμούς. Στο Μονακό ήταν άνετα στους βαθμούς, όταν η ανάρτηση του κατέρρευσε. Μεγάλους αγώνες είχε το καλοκαίρι τερματίζοντας 4ος στην Αγγλία και 5ος στην Ευρώπη, τα καλύτερα αποτελέσματα της ομάδας στη χρονιά. Στην Ουγγαρία έκανε μια μεγάλη προσπέραση στο Σουμαχερ, παρότι ο Γερμανός κινήθηκε επικίνδυνα, σπρώχνοντάς τον προς τον τοίχο, για το βαθμό της 10ης θέσης. Στο Βέλγιο, στην 300η συμμετοχή του, δυστυχώς έκανε λάθος και έπεσε πάνω στον Αλονσο στον 1ο γύρο. Έβαλε τη Ουιλλιαμς στους βαθμούς σε 4 ακόμα αγώνες (Ιταλία, Σιγκαπούρη, Ιαπωνία, Κορέα) δείχνοντας εντυπωσιακή σταθερότητα, για να τερματίσει το πρωτάθλημα στη 10η θέση με 47 βαθμούς.

Το 2011, στην τελευταία του χρονιά, το μονοθέσιο ήταν τραγικό. Κατάφερε να μπει στους βαθμούς σε δυο μόλις αγώνες, στο Μονακό και τον Καναδά, κατακτώντας και στις δυο περιπτώσεις την 9η θέση. Τερμάτισε στην 17η θέση του πρωταθλήματος με 4 βαθμούς. Στο τέλος της χρονιάς, η ομάδα ανακοίνωσε την αντικατάστασή του απο τον Μπρουνο Σεννα. 19 χρονιές απίστευτων συναισθημάτων, εμπειρίας και ταλέντου φαίνεται πως δεν αρκούσαν για την ομάδα.

Αναλυτικά αποτελέσματα Formula 1[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • DNS = Did Not Start (δεν εκίνησε)
  • DSQ = Disqualified (αποκλείστηκε)
  • RET = Retired (εγκατέλειψε)
  • έντονα στοιχεία = pole position
  • Κείμενο με πλάγιους χαρακτήρες = ταχύτερος γύρος
Χρονιά Ομάδα 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 Θέση Βαθμοί
1993 Jordan Hart Flag of South Africa 1928-1994.svgRSA
Ret
Flag of Brazil.svgBRA
Ret
Flag of Europe.svgEUR
10
Flag of San Marino.svgSMR
Ret
Flag of Spain.svgESP
12
Flag of Monaco.svgMON
9
Flag of Canada.svgCAN
Ret
Flag of France.svgFRA
7
Flag of the United Kingdom.svgUK
10
Flag of Germany.svgGER
Ret
Flag of Hungary.svgHUN
Ret
Flag of Belgium.svgBEL
Ret
Flag of Italy.svgITA
Ret
Flag of Portugal.svgPOR
13
Flag of Japan.svgJPΝ
5
Flag of Australia.svgAUS
11
18ος 2
1994 Jordan Hart Flag of Brazil.svgBRA
4
Flag of the Pacific Community.svgPAC
3
Flag of San Marino.svgSMR
DNQ
Flag of Monaco.svgMON
Ret
Flag of Spain.svgESP
Ret
Flag of Canada.svgCAN
7
Flag of France.svgFRA
Ret
Flag of the United Kingdom.svgUK
4
Flag of Germany.svgGER
Ret
Flag of Hungary.svgHUN
Ret
Flag of Belgium.svgBEL
Ret
Flag of Italy.svgITA
4
Flag of Portugal.svgPOR
4
Flag of Europe.svgEUR
12
Flag of Japan.svgJPΝ
Ret
Flag of Australia.svgAUS
4
6ος 19
1995 Jordan Peugeot Flag of Brazil.svgBRA
Ret
Flag of Argentina.svgARG
Ret
Flag of San Marino.svgSMR
Ret
Flag of Spain.svgESP
7
Flag of Monaco.svgMON
Ret
Flag of Canada.svgCAN
2
Flag of France.svgFRA
6
Flag of the United Kingdom.svgUK
11
Flag of Germany.svgGER
Ret
Flag of Hungary.svgHUN
7
Flag of Belgium.svgBEL
6
Flag of Italy.svgITA
Ret
Flag of Portugal.svgPOR
11
Flag of Europe.svgEUR
4
Flag of the Pacific Community.svgPAC
Ret
Flag of Japan.svgJPN
Ret
Flag of Australia.svgAUS
Ret
11ος 11
1996 Jordan Peugeot Flag of Australia.svgAUS
Ret
Flag of Brazil.svgBRA
Ret
Flag of Argentina.svgARG
4
Flag of Europe.svgEUR
5
Flag of San Marino.svgSMR
5
Flag of Monaco.svgMON
Ret
Flag of Spain.svgESP
Ret
Flag of Canada.svgCAN
Ret
Flag of France.svgFRA
9
Flag of the United Kingdom.svgUK
4
Flag of Germany.svgGER
6
Flag of Hungary.svgHUN
6
Flag of Belgium.svgBEL
Ret
Flag of Italy.svgITA
5
Flag of Portugal.svgPOR
Ret
Flag of Japan.svgJPΝ
9
8ος 14
1997 Stewart Ford Flag of Australia.svgAUS
Ret
Flag of Brazil.svgBRA
Ret
Flag of Argentina.svgARG
Ret
Flag of San Marino.svgSMR
Ret
Flag of Monaco.svgMON
2
Flag of Spain.svgESP
Ret
Flag of Canada.svgCAN
Ret
Flag of France.svgFRA
Ret
Flag of the United Kingdom.svgUK
Ret
Flag of Germany.svgGER
Ret
Flag of Hungary.svgHUN
Ret
Flag of Belgium.svgBEL
Ret
Flag of Italy.svgITA
13
Flag of Austria.svgAUΤ
14
Flag of Luxembourg.svgLUX
Ret
Flag of Japan.svgJPΝ
Ret
Flag of Europe.svgEUR
Ret
13ος 6
1998 Stewart Ford Flag of Australia.svgAUS
Ret
Flag of Brazil.svgBRA
Ret
Flag of Argentina.svgARG
10
Flag of San Marino.svgSMR
Ret
Flag of Spain.svgESP
5
Flag of Monaco.svgMON
Ret
Flag of Canada.svgCAN
5
Flag of France.svgFRA
10
Flag of the United Kingdom.svgUK
Ret
Flag of Austria.svgAUΤ
Ret
Flag of Germany.svgGER
Ret
Flag of Hungary.svgHUN
Ret
Flag of Belgium.svgBEL
DNS
Flag of Italy.svgITA
10
Flag of Luxembourg.svgLUX
11
Flag of Japan.svgJPN
Ret
12ος 4
1999 Stewart Ford Flag of Australia.svgAUS
5
Flag of Brazil.svgBRA
Ret
Flag of San Marino.svgSMR
3
Flag of Monaco.svgMON
9
Flag of Spain.svgESP
DSQ
Flag of Canada.svgCAN
Ret
Flag of France.svgFRA
3
Flag of the United Kingdom.svgUK
8
Flag of Austria.svgAUΤ
Ret
Flag of Germany.svgGER
Ret
Flag of Hungary.svgHUN
5
Flag of Belgium.svgBEL
10
Flag of Italy.svgITA
4
Flag of Europe.svgEUR
3
Flag of Malaysia.svgMAL
5
Flag of Japan.svgJPΝ
8
7ος 21
2000 Ferrari Flag of Australia.svgAUS
2
Flag of Brazil.svgBRA
Ret
Flag of San Marino.svgSMR
4
Flag of the United Kingdom.svgUK
Ret
Flag of Spain.svgESP
3
Flag of Europe.svgEUR
4
Flag of Monaco.svgMON
2
Flag of Canada.svgCAN
2
Flag of France.svgFRA
3
Flag of Austria.svgAUΤ
3
Flag of Germany.svgGER
1
Flag of Hungary.svgHUN
4
Flag of Belgium.svgBEL
Ret
Flag of Italy.svgITA
Ret
Flag of the United States.svgUSA
2
Flag of Japan.svgJPΝ
4
Flag of Malaysia.svgMAL
3
4ος 62
2001 Ferrari Flag of Australia.svgAUS
3
Flag of Malaysia.svgMAL
2
Flag of Brazil.svgBRA
Ret
Flag of San Marino.svgSMR
3
Flag of Spain.svgESP
Ret
Flag of Austria.svgAUΤ
3
Flag of Monaco.svgMON
2
Flag of Canada.svgCAN
Ret
Flag of Europe.svgEUR
5
Flag of France.svgFRA
3
Flag of the United Kingdom.svgUK
3
Flag of Germany.svgGER
2
Flag of Hungary.svgHUN
2
Flag of Belgium.svgBEL
5
Flag of Italy.svgITA
2
Flag of the United States.svgUSA
Ret
Flag of Japan.svgJPΝ
5
3ος 56
2002 Ferrari Flag of Australia.svgAUS
Ret
Flag of Malaysia.svgMAL
Ret
Flag of Brazil.svgBRA
Ret
Flag of San Marino.svgSMR
2
Flag of Spain.svgESP
DNS
Flag of Austria.svgAUΤ
2
Flag of Monaco.svgMON
7
Flag of Canada.svgCAN
3
Flag of Europe.svgEUR
1
Flag of the United Kingdom.svgUK
2
Flag of France.svgFRA
DNS
Flag of Germany.svgGER
4
Flag of Hungary.svgHUN
1
Flag of Belgium.svgBEL
2
Flag of Italy.svgITA
1
Flag of the United States.svgUSA
1
Flag of Japan.svgJPΝ
2
2ος 77
2003 Ferrari Flag of Australia.svgAUS
Ret
Flag of Malaysia.svgMAL
2
Flag of Brazil.svgBRA
Ret
Flag of San Marino.svgSMR
3
Flag of Spain.svgESP
3
Flag of Austria.svgAUΤ
3
Flag of Monaco.svgMON
8
Flag of Canada.svgCAN
5
Flag of Europe.svgEUR
3
Flag of France.svgFRA
7
Flag of the United Kingdom.svgUK
1
Flag of Germany.svgGER
Ret
Flag of Hungary.svgHUN
Ret
Flag of Italy.svgITA
3
Flag of the United States.svgUSA
Ret
Flag of Japan.svgJPΝ
1
4ος 65
2004 Ferrari Flag of Australia.svgAUS
2
Flag of Malaysia.svgMAL
4
Flag of Bahrain.svgBHR
2
Flag of San Marino.svgSMR
6
Flag of Spain.svgESP
2
Flag of Monaco.svgMON
3
Flag of Europe.svgEUR
2
Flag of Canada.svgCAN
2
Flag of the United States.svgUSA
2
Flag of France.svgFRA
3
Flag of the United Kingdom.svgUK
3
Flag of Germany.svgGER
12
Flag of Hungary.svgHUN
2
Flag of Belgium.svgBEL
3
Flag of Italy.svgITA
1
Flag of the People's Republic of China.svgCHN
1
Flag of Japan.svgJPΝ
Ret
Flag of Brazil.svgBRA
3
2ος 114
2005 Ferrari Flag of Australia.svgAUS
2
Flag of Malaysia.svgMAL
Ret
Flag of Bahrain.svgBHR
9
Flag of San Marino.svgSMR
Ret
Flag of Spain.svgESP
9
Flag of Monaco.svgMON
8
Flag of Europe.svgEUR
3
Flag of Canada.svgCAN
3
Flag of the United States.svgUSA
2
Flag of France.svgFRA
9
Flag of the United Kingdom.svgUK
7
Flag of Germany.svgGER
10
Flag of Hungary.svgHUN
10
Flag of Turkey.svgTUR
10
Flag of Italy.svgITA
12
Flag of Belgium.svgBEL
5
Flag of Brazil.svgBRA
6
Flag of Japan.svgJPΝ
11
Flag of the People's Republic of China.svgCHN
12
8ος 38
2006 Honda Flag of Bahrain.svgBHR
15
Flag of Malaysia.svgMAL
10
Flag of Australia.svgAUS
7
Flag of San Marino.svgSMR
10
Flag of Europe.svgEUR
5
Flag of Spain.svgESP
7
Flag of Monaco.svgMON
4
Flag of the United Kingdom.svgUK
10
Flag of Canada.svgCAN
Ret
Flag of the United States.svgUSA
6
Flag of France.svgFRA
Ret
Flag of Germany.svgGER
Ret
Flag of Hungary.svgHUN
4
Flag of Turkey.svgTUR
8
Flag of Italy.svgITA
6
Flag of the People's Republic of China.svgCHN
6
Flag of Japan.svgJPΝ
12
Flag of Brazil.svgBRA
7
7ος 30
2007 Honda Flag of Australia.svgAUS
11
Flag of Malaysia.svgMAL
11
Flag of Bahrain.svgBHR
13
Flag of Spain.svgESP
10
Flag of Monaco.svgMON
10
Flag of Canada.svgCAN
12
Flag of the United States.svgUSA
Ret
Flag of France.svgFRA
11
Flag of the United Kingdom.svgUK
9
Flag of Europe.svgEUR
11
Flag of Hungary.svgHUN
18
Flag of Turkey.svgTUR
17
Flag of Italy.svgITA
10
Flag of Belgium.svgBEL
13
Flag of Japan.svgJPΝ
10
Flag of the People's Republic of China.svgCHN
15
Flag of Brazil.svgBRA
Ret
20ος 0
2008 Honda Flag of Australia.svgAUS
DSQ
Flag of Malaysia.svgMAL
13
Flag of Bahrain.svgBHR
11
Flag of Spain.svgESP
Ret
Flag of Turkey.svgTUR
14
Flag of Monaco.svgMON
6
Flag of Canada.svgCAN
7
Flag of France.svgFRA
14
Flag of the United Kingdom.svgGBR
3
Flag of Germany.svgGER
Ret
Flag of Hungary.svgHUN
16
Flag of Europe.svgEUR
16
Flag of Belgium.svgBEL
Ret
Flag of Italy.svgITA
17
Flag of Singapore.svgSIN
Ret
Flag of Japan.svgJPΝ
13
Flag of the People's Republic of China.svgCHN
11
Flag of Brazil.svgBRA
15
14ος 11
2009 Brawn Mercedes Flag of Australia.svgAUS
2
Flag of Malaysia.svgMAL
5
Flag of the People's Republic of China.svgCHN
4
Flag of Bahrain.svgBHR
5
Flag of Spain.svgESP
2
Flag of Monaco.svgMON
2
Flag of Turkey.svgTUR
Ret
Flag of the United Kingdom.svgGBR
3
Flag of Germany.svgGER
6
Flag of Hungary.svgHUN
10
Flag of Europe.svgEUR
1
Flag of Belgium.svgBEL
7
Flag of Italy.svgITA
1
Flag of Singapore.svgSIN
6
Flag of Japan.svgJPΝ
7
Flag of Brazil.svgBRA
8
Flag of Abu Dhabi.svgABU
4
3ος 77
2010 Williams Cosworth Flag of Bahrain.svgBHR
10
Flag of Australia.svgAUS
8
Flag of Malaysia.svgMAL
12
Flag of the People's Republic of China.svgCHN
12
Flag of Spain.svgESP
9
Flag of Monaco.svgMON
Ret
Flag of Turkey.svgTUR
14
Flag of Canada.svgCAN
14
Flag of Europe.svgEUR
4
Flag of the United Kingdom.svgUK
5
Flag of Germany.svgGER
12
Flag of Hungary.svgHUN
10
Flag of Belgium.svgBEL
Ret
Flag of Italy.svgITA
10
Flag of Singapore.svgSIN
6
Flag of Japan.svgJPΝ
9
Flag of South Korea.svgKOR
7
Flag of Brazil.svgBRA
14
Flag of Abu Dhabi.svgABU
12
10ος 47
2011 Williams Cosworth Flag of Australia.svgAUS
Ret
Flag of Malaysia.svgMAL
Ret
Flag of the People's Republic of China.svgCHN
13
Flag of Turkey.svgTUR
15
Flag of Spain.svgESP
17
Flag of Monaco.svgMON
9
Flag of Canada.svgCAN
9
Flag of Europe.svgEUR
12
Flag of the United Kingdom.svgUK
13
Flag of Germany.svgGER
Ret
Flag of Hungary.svgHUN
13
Flag of Belgium.svgBEL
16
Flag of Italy.svgITA
12
Flag of Singapore.svgSIN
13
Flag of Japan.svgJPΝ
17
Flag of South Korea.svgKOR
12
Flag of India.svgIND
15
Flag of Brazil.svgBRA
12
Flag of Abu Dhabi.svgABU
14
17ος 4

Indy Cars[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το χειμώνα του 2011, ο Ρούμπενς έκανε δοκιμές με την KVR, ομάδα με την οποία αγωνίζεται στα Ιντυ Καρ ο πολύ καλός του φίλος και πρωταθλητής IRL του 2004, Τονι Κανααν. Οι δοκιμές συνεχίστηκαν το Φεβρουάριο και τελικά το Μάρτιο ανακοινώθηκε το συμβόλαιό του με την ομάδα για το 2012, με χορηγό τη βραζιλιάνικη Embrace.

Μια ολοκαίνουρια εμπειρία για τον Ρούμπενς, ο οποίος δήλωσε ότι νοιώθει σαν ρούκι, παρά την τεράστια εμπειρία του. Μετά τον 1ο αγώνα στη Φλόριντα, όπου τερμάτισε 17ος, έβαλε το αυτοκίνητο στη 10αδα σε 3 συνεχόμενους αγώνες, στην Αλαμπάμα, το Λονγκ Μπιτς και εντός έδρας στο Σαο Πάολο. Στην 1η του συμμετοχή στα 500 μίλια της Ινδιανάπολης, είχε πολύ καλό και σταθερό αγώνα τερματίζοντας 11ος και κερδίζοντας τον τίτλο του Rookie of the Year. Μετά απο δυο εγκαταλείψεις στο Ντιτροιτ και το Τεξας, ξαναμπήκε στη 10αδα, στα οβάλ του Μιλγουόκι (10ος) και της Αιόβα (7ος).

Προσωπικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μπαρικέλο παντρεύτηκε το 1997 τη Σιλβάνα Τζιαφόνε με την οποία έχει αποκτήσει 2 γιους: τον Εντουάρντο (2001) και το Φερνάντο (2005).

Στο ποδόσφαιρο, είναι μεγάλος φαν της Κορίνθιανς.

Αγαπημένο του χόμπι είναι το γκολφ.