Ραντομίρ Πούτνικ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ραντομίρ Πούτνικ
24 Ιανουαρίου 184717 Μαΐου 1917 (70 ετών)
Radomir Putnik.jpg
Τόπος γέννησης Κραγκούγιεβατς, Πριγκιπάτο της Σερβίας
Τόπος θανάτου Νίκαια (Γαλλία)
Χώρα υπηρεσίας Flag of Serbia.svg Πριγκιπάτο της Σερβίας
Βασίλειο της Σερβίας
Εν ενεργεία 1862-1917
Βαθμός Βοεβόδας
Διοικήσεις Σερβικό Επιτελείο Στρατού
Σημαντικές μάχες/
πόλεμοι
Α΄ Βαλκανικός πόλεμος
Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος
Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Αξιοσημείωτες
διακρίσεις
OrderStGeorge4cl rib.png Τάγμα του Αγίου Γεωργίου
Ord.St.Sava-ribbon.jpg Τάγμα του Αγίου Σάββα
UK Order St-Michael St-George ribbon.svg Τάγμα του Αγίου Μιχαήλ και του Αγίου Γεωργίου
Ο Στρατηγός Ρ. Πούτνικ (1914)

Ο Ραντομίρ Πούτνικ (Радомир Путник, 24 Ιανουαρίου 1847 - 17 Μαΐου 1917) ήταν Σέρβος Βοεβόδας και διοικητής του Σερβικού Επιτελείου Στρατού στους Βαλκανικούς Πολέμους και τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Γεννήθηκε στη Κραγκούγιεβατς της Σερβίας το 1847. Στην αρχή ανέλαβε Βοεβόδας και στη συνέχεια υπουργός των στρατιωτικών στις περιόδους (1904-1905), (1906-1908) και το 1912. Με εξαίρεση αυτές τις περιόδους ο Βασιλιάς της Σερβίας Πέτρος Α' του είχε αναθέσει την αρχηγία του επιτελείου στρατού από το 1903 που διατήρησε μέχρι το 1916. Στον Ραντομίρ Πούτνικ οφείλεται η άρτια εκπαίδευση του σερβικού στρατού καθώς και ο εξοπλισμός του κατά την περίοδο εκείνη.

Και στους δύο Βαλκανικούς Πολέμους ο Πούτνικ ως αρχιστράτηγος βοηθός του Βασιλιά κατατρόπωσε τους Τούρκους στο Κουμάνοβο (1912) και ως στρατάρχης μετώπου στο Μοναστήρι (Νοέμβριος του 1912). Ειδικότερα στον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο μετά τη πρώτη υποχώρηση των στρατευμάτων του κατόπιν ταχείας αναδιοργάνωσης προέβη σε γενική επίθεση με ανακαταλήψεις εδαφών και προέλαση σε βάρος της Βουλγαρίας.

Με την έκρηξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου όπου ο Πούτνικ βρισκόταν στην Αυστρία με συνοδεία οδηγήθηκε στη Ρουμανία. Αν και η υγεία του όμως ήταν ήδη κλονισμένη ανέλαβε και πάλι την αρχιστρατηγία του σερβικού στρατού όπου και κατατρόπωσε τους αριθμητικά υπέρτερους αυστριακούς στη μάχη του Τσερ (Αύγουστος 1914) και αργότερα σε μάχη παρά τον ποταμό Κολουμπάρα (Δεκέμβριος 1914) όπου και ήταν η πρώτη διασυμμαχική νίκη του πολέμου εκείνου. Τον επόμενο χρόνο όπου η υγεία του είχε πλέον επιδεινωθεί αναγκάστηκε να υποχωρήσει μέσω Αλβανίας όπου και απαλλάχθηκε των καθηκόντων του. Κατόπιν αυτών ο Πούτνικ αποσύρθηκε στη Νίκαια της Γαλλίας όπου και πέθανε δύο χρόνια μετά, το 1917.