Κωνσταντίνος Ζαβιτσάνος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Κωνσταντίνος Ζαβιτσάνος ήταν Έλληνας πολιτικός.

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1879 και σπούδασε νομικά στην Αθήνα συμπληρώνοντας στη συνέχεια τις σπουδές του στην Ιταλία και την Γαλλία. Πρωτοεξελέγη βουλευτής το 1910 και διορίστηκε γραμματέας της επιτροπής που προετοίμαζε το νέο σύνταγμα του 1910. Το 1917 χρημάτισε πρόεδρος της Βουλής.[1] Το 1925 αρνήθηκε την πρόταση του Πάγκαλου να διοριστεί πρωθυπουργός.[1]

Το 1928 έγινε υπουργός εσωτερικών στην κυβέρνηση Βενιζέλου ενώ στη συνέχεια ίδρυσε το κόμμα «Πολιτική Προοδευτική Ένωση». Κατά την δικτατορία Μεταξά διετέλεσε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός οικονομικών της Κυβέρνηση Ιωάννη Μεταξά αλλά γρήγορα διαφώνησε και παραιτήθηκε τον Ιανουάριο του 1937.[2] Το 1941 έγινε συνδιοικητής της Εθνικής τράπεζας.

Απεβίωσε το 1946.

[Επεξεργασία] Αναφορές

  1. 1,0 1,1 Ε΄ Ιστορικά, Ο παράκλητος του 1910 και το Σύνταγμα, Αθήνα, τεύχος 92, σελ. 21
  2. Το ιδιώνυμο Βενιζέλου, άρθρο του ιστότοπου sansimera.gr


Προσωπικά εργαλεία
Περιοχές ονομάτων

Παραλλαγές
Ενέργειες
Πλοήγηση
Συμμετοχή
Εκτύπωση/εξαγωγή
Εργαλειοθήκη