Εδουάρδος της Πορτογαλίας
Εδουάρδος της Πορτογαλίας |
|
| Βασιλιάς της Πορτογαλίας και Αλγκάρβε, Άρχοντας της Θέουτα | |
|---|---|
| Περίοδος εξουσίας | |
| 14 Αυγούστου 1433—9 Σεπτεμβρίου 1438 | |
| Προκάτοχος | Ιωάννης Α΄ της Πορτογαλίας |
| Διάδοχος | Αλφόνσος Ε΄ της Πορτογαλίας |
| Σύζυγος | Ελεονώρα της Αραγωνίας |
| Επίγονοι | Αλφόνσος Ε΄, Φερδινάνδος, ινφάντα Ελεονώρα, ινφάντα Κατερίνα, ινφάντα Ιωάννα |
| Βασιλικός Οίκος | Οίκος Αβίς |
| Πατέρας | Ιωάννης Α΄ της Πορτογαλίας |
| Μητέρα | Φιλίππη του Λάνκαστερ |
| Γέννηση | 31 Οκτωβρίου 1391 Βιζέου, Πορτογαλία |
| Θάνατος | 9 Σεπτεμβρίου 1438 (46 ετών) Τομάρ, Πορτογαλία |
| Τοποθεσία Ταφής | Μονή Μπατάλια, Λεϊρία, Πορτογαλία |
Ο Εδουάρδος της Πορτογαλίας ή Εδουάρδος ο φιλόσοφος (31 Οκτωβρίου 1391 – 1438) ήταν ο 11ος βασιλιάς της Πορτογαλίας και της Αλγκάρβε και δεύτερος Άρχοντας της Θέουτα (1433 – 1438). Ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του βασιλιά της Πορτογαλίας Ιωάννη Α΄ του μέγα και της Φιλίππης του Λάνκαστερ, κόρης του Ιωάννη της Γάνδης.
Ονομάστηκε Εδουάρδος προς τιμή του προπάππου του βασιλιά της Αγγλίας Εδουάρδου Γ΄. Ως ινφάντης παρακολουθούσε πάντα τον πατέρα του σε όλες τις υποθέσεις. Στέφθηκε ιππότης (1415) μετά την κατάληψη της Θέουτα στην βόρεια Αφρική απέναντι από το Γιβραλτάρ από τους Πορτογάλους. Έγινε βασιλιάς (1433) μετά τον θάνατο του ηλικιωμένου πατέρα του από επιδημία πανώλης. Κατά την διάρκεια της σύντομης βασιλείας του, συγκάλεσε 5 φορές τα Κορτέζ για να εξετάσουν τις εσωτερικές υποθέσεις του βασιλείου του. Ακολούθησε πλήρως την ίδια πολιτική με τον πατέρα του σχετικά με τις εξερευνήσεις στην Αφρική, χρηματοδοτώντας τον αδελφό του Ερρίκο, θαλασσοπόρο, σε όλες τις ναυτικές εξερευνητικής του εκστρατείες, ενώ ίδρυσε ναυτική σχολή στην Σάγκρες.
Η θέση της Θέουτα κατάντησε σύντομα άνευ σημασίας για την Πορτογαλία χωρίς την Ταγγέρη, γι' αυτό σύντομα χάθηκε. Η ίδια η πόλη έχασε την σημασία που είχε παλιότερα στην μεταφορά καραβανιών με αγαθά, αφού αντικαταστάθηκε με την Ταγγέρη και παρέμεινε μια φτωχή κοινότητα.
Το 1437, οι αδελφοί του Ερρίκος και Φερνάντο τον πίεσαν να επιτεθεί στο Μαρόκο, ώστε να εξασφαλίσουν μια καλή βάση για τις ναυτικές τους εξερευνήσεις. Ο ίδιος ο Εδουάρδος και ο αδελφός του ινφάντης Πέτρος δούκας της Κόιμπρα αρνήθηκαν, γιατί δεν ήθελαν να κηρύξουν πόλεμο άνευ λόγου με τον βασιλιά του Μαρόκου. Η τελική επίθεση στην Ταγγέρη ήταν επιτυχής, αλλά με σημαντικό κόστος, αφού ο ίδιος ο Φερνάντο συνελήφθη αιχμάλωτος και πέθανε στο Φεζ κατά την διάρκεια της αιχμαλωσίας. Ο ίδιος ο Εδουάρδος πέθανε αμέσως μετά την επίθεση στην Ταγγέρη από επιδημία πανώλης, όπως ακριβώς ο πατέρας και η μητέρα του.
Κληρονόμοι [Επεξεργασία]
Με την σύζυγο του Ελεονώρα της Αραγωνίας, κόρη του Φερδινάνδου Α΄ της Αραγωνίας και της Ελεονώρας Ουρράκας της Καστίλλης (1428) παιδιά του ήταν:
- Αλφόνσος Ε΄ της Πορτογαλίας (1432 – 1481)
- Φερδινάνδος, δούκας του Βιζέου (1433 – 1470)
- ινφάντα Ελεονώρα (1434 – 1467)
- ινφάντα Κατερίνα (1436 – 1463)
- ινφάντα Ιωάννα (1439 – 1475)
| Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Edward of Portugal της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες). |