Μονάρχες της Πορτογαλίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση


Η απαρίθμηση των Πορτογάλων βασιλέων ξεκινά με την ανεξαρτησία της Πορτογαλίας από το βασίλειο της Λεώνης το 1128 υπό τον Αλφόνσο Ερρίκο, ο οποίος αυτοανακηρύχθηκε βασιλέας το 1139. Τελειώνει με την ανακήρυξη της Πορτογαλικής Δημοκρατίας, στις 5 Οκτωβρίου 1910, κατά τη βασιλεία του Εμμανουήλ Β΄, του Πατριώτη ή του Χαμένου Βασιλιά.

Ο Αλφόνσος Α΄ αναγνωρίστηκε επισήμως ως βασιλιάς το 1143 από τον Αλφόνσο Ζ΄ της Λεώνης και της Καστίλλης και το 1179 από τον Πάπα της Ρωμαιοκαθολικής Χριστιανικής Εκκλησίας Αλέξανδρο Γ΄.

Οι οίκοι που βασίλευσαν διαδοχικά:

Ιστορία της Μοναρχίας στην Πορτογαλία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Πορτογαλία εμφανίστηκε ως ξεχωριστή πολιτική και εθνική οντότητα τον ένατο αιώνα, όταν σχηματίστηκε το πρώτο κομητάτο της Πορτογαλίας από τον Βιμάρα Πέρες αμέσως μετά την επανάκτηση της βορείου Πορτογαλίας από τους Άραβες, που κατείχαν μέχρι τότε την περιοχή για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η πραγματική περιοχή του κομητάτου αυτού εκτεινόταν ανάμεσα στους ποταμούς Μίνχο και Ντούρο στη σημερινή βόρειο Πορτογαλία.

Οι πολιτικοί και γενεολογικοί πρόγονοι του θρόνου της Πορτογαλίας:

  • Βησιγότθοι βασιλείς
  • Σουηβοί βασιλείς της Γαλικίας
  • Αστουριανοί βασιλείς
  • Καστιλλιανοί βασιλείς
  • Λεωνέζοι βασιλείς
  • Ναβαρρινοί βασιλείς

Οίκος του Βιμάρα Πέρες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι βάσεις του πορτογαλικού έθνους ξεκινούν το 868, όταν ο Αλφόνσος Γ΄ της Λεώνης έδωσε στον Βιμάρα Πέρες τις εκτάσεις ανάμεσα στους ποταμούς Μίνχο και Ντούρο, νότια της Γαλικίας.

Την περίοδο της ανάκτησης της Ιβηρικής χερσονήσου από τους Άραβες, ο Βιμάρα διοικούσε ένα κομητάτο, που ονομάστηκε από την πόλη Πορτουκάλε (σημερινό Οπόρτο) και είχε ως βάση του την πόλη Γκιμαράιες.

Το πρώτο κομιτάτο επιβίωσε στη μορφή αυτή για δύο αιώνες, μέχρι το 1071, όταν η Πορτογαλία έχασε την αυτονομία της, όταν ο τελευταίος κόμης της, ο Νούνο Μέντες, έχασε στη μάχη του Πεντρόσο από τον Γκαρσία Β΄ της Γαλικίας και της Πορτογαλίας, γιο του Φερδινάνδου Α΄ της Καστίλλης και της Λεώνης. Ο Γκαρσία Β΄ έγινε ο πρώτος μονάρχης που χρησιμοποίησε τον τίτλο "Βασιλεύς της Πορτογαλίας".

Ένα χρόνο αργότερα, το 1072, ο Γκαρσία ηττήθηκε από τους αδελφούς του και τα εδάφη της Πορτογαλίας προσαρτήθηκαν για άλλη μια φορά στο βασίλειο της Λεώνης. Αυτό διήρκεσε μόνο για δύο δεκαετίες, μέχρι την επανίδρυση του κομητάτου της Πορτογαλίας υπό τον Ερρίκο, Κόμη της Πορτογαλίας το 1093.

Όνομα Από Μέχρι!
Βιμάρα 868 873
Λουσίντιο 873  ?
Ονέγκα
καιΝτιόγκο
 ? περίπου 924
Μουμαντόνα
και Μέντο(Α')
περίπου 924 περίπου 950
Γκονζάλο περίπου 950 999
Μέντο (Β') 999 1008
Αλβίτο 1008 1015
Ιλντουάρα
και Νούνο (Α')
1017 1028
Μέντο (Γ') 1028 1050
Νούνο (Β') 1050 1071

Οίκος της Βουργουνδίας

Το δεύτερο κομητάτο της Πορτογαλίας δόθηκε στον Ερρίκο της Βουργουνδίας, ευγενικής καταγωγής, ο οποίος βοήθησε στον αγώνα κατά των Αράβων στην Ιβηρία.

Όταν ο Αλφόνσος ΣΤ΄ της Καστίλλης του έδωσε το κομητάτο, προσδοκούσε να εξασφαλίσει την ειρήνη και την τάξη σε μια δύσκολη περιοχή, κάτι που ο κόμης της Γαλικίας, Ραϋμόνδος (επίσης της Βουργουνδίας) δεν κατάφερε. Ο Ερρίκος δεν είχε ισχύ, αλλά σύντομα αγωνίστηκε για περισσότερη αυτονομία του κομητάτου του και τελικά το έκανε ανεξάρτητο βασίλειο. Αυτό βέβαια έγινε μετά το θάνατό του υπό το γιο του Αλφόνσο Ερρίκο.

Όνομα Από Μέχρι Τίτλος
Ερρίκος 1093 1112 Κόμης της Πορτογαλίας
Θηρεσία 1112 1126 Κόμησσα της Πορτογαλίας
Ηγεμών του Κομητάτου
αυτοαποκαλούμενη βασίλισσα της Πορτογαλίας
Αλφόνσος 1126 1139 Κόμης της Πορτογαλίας (μέχρι το 1128/1129) και
Δούκας της Πορτογαλίας (Dux Portucalensis)


PortugueseFlag1185.svg


Βασιλική Δυναστεία: Οίκος της Βουργουνδίας