Ούγος του Βερμαντουά

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ούγος του Βερμαντουά

O Ούγος του Βερμαντουά (Hugues Ier de Vermandois, 1057 - 18 Οκτωβρίου 1102) ήταν δεύτερος γιος του βασιλιά της Γαλλίας Ερρίκου Α΄ και της Άννας του Κιέβου, νεώτερος αδελφός του βασιλιά της Γαλλίας Φιλίππου Α΄.

Ο Γουλιέλμος της Τύρου τον αποκαλεί "Μέγα Ούγο" γιατί ήταν άξιος αρχηγός, και ικανός μαχητής όσο ελάχιστοι. Το 1096 συζήτησε με τον αδελφό του το ενδεχόμενο πραγματοποίησης μιας μεγάλης Σταυροφορίας. Τότε έφθασαν νέα σχετικά με τον αφορισμό του αδελφού του από τον πάπα και απαγόρευσης της συμμετοχής του σε Σταυροφορία. Ο Ούγος όμως αποφάσισε να έχει συμμετοχή. Το ίδιο καλοκαίρι ο στρατός του Ούγου κατευθύνθηκε στην Ιταλία θέλοντας μέσω της Αδριατικής να περάσουν στην Βυζαντινή αυτοκρατορία. Στον δρόμο τους ενώθηκαν με τον Σταυροφόρο Εμίκο, που ηττήθηκε στην συνέχεια από τους Ούγγρους που λεηλάτησαν την γη του. Ο Ούγος από το Μπάρι διέσχισε την Αδριατική αλλά το μεγαλύτερο μέρος του στόλου του καταστράφηκε σε τρικυμία στο Δυρράχιο.

Προκλήσεις ενάντια στο Βυζάντιο και συμμετοχή του στην Σταυροφορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το μέρος του στρατού του που διασώθηκε κατέφυγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου έστειλε ένα προσβλητικότατο γράμμα στον αυτοκράτορα Αλέξιο Α΄ Κομνηνό που σύμφωνα με την κόρη και βιογράφο του αυτοκράτορα, Άννα Κομνηνή, στην Αλεξιάδα έγραφε:

Σαν βασιλιάς των βασιλέων και κυρίαρχος όλων που είμαι, σου επιτρέπω να δεχθείς την τεράστια μεγαλειότητα μου.

Ο Αλέξιος τον έθεσε υπό κράτηση, αφού συνελήφθη από το εξοργισμένο πλήθος και παραδόθηκε στον Πέτρο τον Ερημίτη. Ελευθερώθηκε αφού πρώτα ορκίστηκε υποταγή στον Αλέξιο. Μετά από μερικές επιτυχίες των Σταυροφόρων κατά των Σελτζούκων κυρίευσε την Αντιόχεια (1098). Επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη για να ζητήσει ενισχύσεις από τον αυτοκράτορα Αλέξιο. Ο Αλέξιος στάθηκε αδιάφορος και ο Ούγος επέστρεψε στην Αντιόχεια. Αν και σχεδίαζε στην Αντιόχεια την ανακατάληψη των Ιεροσολύμων επέστρεψε ξαφνικά στην Γαλλία.

Ο πάπας Πασχάλης Β΄ τον απείλησε με αφορισμό αφού επέστρεψε στη Γαλλία χωρίς να εκπληρώσει την κατάληψη των Ιεροσολύμων. Τότε αναχώρησε ξανά (1101) και σε μάχη κατά των Σελτζούκων στην Ταρσό τραυματίστηκε βαριά και πέθανε σε λίγο καιρό λόγω των τραυμάτων του.

Κληρονόμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με τον γάμο του με την Αδέλα του Βερμαντουά, κόρη του Ερβέρτου Δ΄ του Βερμαντουά, παιδιά του ήταν:

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Hugh I, Count of Vermandois της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).