Renault 19

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Renault 19
Renault 19 Chamade front 20071204.jpg
Renault 19 Chamade rear 20071204.jpg Renault 19 TSE 1.4e Chamade
Κατασκευαστής Flag of France.svg Renault
Παραγωγή Μάιος 1988 — Ιανουάριος 2000
Προηγούμενο μοντέλο Renault 9 / 11
Επόμενο μοντέλο Renault Mégane πρώτης γενιάς
Κατηγορία Μικρομεσαίο αυτοκίνητο
Αμάξωμα 3-πορτο και 5-πορτο hatchback
4-πορτο sedan («Chamade»)
2-πορτο cabriolet
Διαμόρφωση Κινητήρας μπροστά, εμπρόσθια κίνηση
Κινητήρας Βενζίνη: 1.2 λίτρα
1.4 λίτρα
1.6 λίτρα
1.7 λίτρα
1.8 λίτρα
Diesel: 1.9 λίτρα / Όλοι 4-κύλινδροι σε σειρά (I4)
Μετάδοση 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο
4-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο
Μεταξόνιο 2.545 χιλιοστά
Μήκος Hatchback: 4.156 χιλιοστά
Sedan: 4.248 χιλιοστά
Πλάτος 1.694 χιλιοστά
Ύψος 1.412 χιλιοστά
Κενό Βάρος 886 - 1.175 κιλά
Μεταφερόμενο Καύσιμο 55 λίτρα
Σχετική εξέλιξη Renault Mégane πρώτης γενιάς
Σχεδιαστής Τζορτζέτο Τζουτζιάρο

Το Renault 19 ήταν ένα μικρομεσαίο οικογενειακό αυτοκίνητο της κατηγορίας C, που παρήχθη από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Renault, μεταξύ του 1988 και του 2000. Αντικατέστησε τα Renault 9 / 11 και υπήρξε το τελευταίο μοντέλο της εταιρείας με «αριθμητικό» όνομα. Επίσης, γνώρισε τεράστια εμπορική επιτυχία, με την συνολική διεθνή παραγωγή του να φτάνει τα 5,9 εκατομμύρια αντίτυπα. Αντικαταστάθηκε τον Ιανουάριο του 1996 από το Renault Mégane πρώτης γενιάς.

Εξέλιξη και σημασία για τη Renault[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η εξέλιξη του μοντέλου ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 1983 και διήρκεσε 42 μήνες. Το σχετικό «πρότζεκτ Х53» είχε ως επείγοντα στόχο να βγάλει την εταιρεία από την εξαιρετικά δύσκολη οικονομική θέση που είχε βρεθεί τότε. Η Renault ήταν κυριολεκτικά στο χείλος της καταστροφής, λόγω της πολύ κακής ποιότητας των προϊόντων της, που είχαν χτυπήσει εξαιρετικά χαμηλούς δείκτες αξιοπιστίας. Ιδιαίτερα τα Renault 14 και Renault 25, θεωρούνται ως η κορύφωση των προβλημάτων ποιότητας, γεγονός που και η ίδια η Renault παραδέχτηκε, διά στόματος του τότε διευθύνοντος συμβούλου της.

Ως αποτέλεσμα, η εταιρεία είχε αντιληφθεί ότι έπρεπε να βελτιώσει ριζικά την αξιοπιστία των μοντέλων της για να σπάσει το αδιέξοδο. Παράλληλα με την δραματική μείωση των δαπανών, κάτι που επιτεύχθηκε με την πώληση αρκετών από τις δραστηριότητες της εταιρείας και την σχεδόν ολοκληρωτική αποχώρησή της από τους αγώνες (ενώ έγιναν και μεγάλες μειώσεις προσωπικού), αποφάσισε να ξεκινήσει την αναβάθμιση των αυτοκινήτων της από τις δύο πλέον εμπορικές κατηγορίες της ευρωπαϊκής αγοράς:

  • Τα αυτοκίνητα πόλης, κατηγορίας Β (η αποφασιστική καμπή για την εταιρεία, στην κατηγορία Β, ήρθε το 1990 με το Renault Clio) και
  • Τα μικρομεσαία οικογενειακά αυτοκίνητα, κατηγορίας С, με στόχο τον διάδοχο των Renault 9 / 11 που είχαν αρχίσει πλέον να δείχνουν την ηλικία τους.

Για τη σχεδίαση του αμαξώματος του πρότζεκτ Х53 έγινε, για πρώτη φορά σε Renault, εκτεταμένη χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών (Computer Aided Design). Μεταγενέστερα, επίσης, η συναρμολόγηση του μοντέλου παραγωγής γινόταν σε εργοστάσια αυτόματης ρομποτικής, άκρως φουτουριστικά για την εποχή του.

Απόδειξη της προσοχής που δόθηκε στο συγκεκριμένο πρότζεκτ της κατηγορίας С, είναι ότι αν και το αμάξωμα ήταν έτοιμο από τον Ιούλιο του 1985 (με το σαλόνι να διαμορφώνεται σε 5 επιπλέον μήνες) και τον Απρίλιο του 1986 το μοντέλο ήταν πρακτικώς έτοιμο, ωστόσο η εταιρεία το υπέβαλε σε εξαντλητικές δοκιμές προτού το ρίξει στην παραγωγή, επί 2 ολόκληρα χρόνια! Διάφορα αντίτυπα του νέου αυτοκινήτου διήνυσαν συνολικά 7,5 εκατομμύρια χιλιόμετρα, τόσο σε εργαστηριακές δοκιμές, όσο και σε όλων των ειδών τα κλίματα και εξωτικά μέρη, από την Σαχάρα έως την Αρκτική, σε ακραίες συνθήκες (βροχή, χιόνι, υψηλές και χαμηλές θερμοκρασίες).

Σε όλο αυτό το χρονικό διάστημα εξέλιξης, δεν είχε αποφασιστεί το όνομα του νέου μοντέλου, ούτε καν το είδος του ονόματος, αριθμητικό ή λεκτικό. Μόλις μερικές εβδομάδες πριν την κυκλοφορία, έλαβε τελικά ένα όνομα: Renault 19. Όπως μάλιστα προαναφέρθηκε, έμελλε να είναι και το τελευταίο μοντέλο της εταιρείας με αριθμητικό όνομα.

Αμάξωμα και αισθητική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Renault 19 GTX του 1988.

Τελικώς λανσαρίστηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 1988 στη Γαλλία και τον Δεκέμβριο στα άλλα κράτη της Ευρώπηςδεξιοτίμονη εκδοχή στο Ηνωμένο Βασίλειο τον Φεβρουάριο του 1989), αρχικά μόνο σε εκδόσεις 3-πορτες και 5-πορτες hatchback (2 όγκων). Τον Μάρτιο του 1989, επίσης, κυκλοφόρησε και σε έκδοση 4-πορτη sedan (3 όγκων), που ειδικά στη Φάση 1 έφερε το όνομα 19 Chamade. Στα μέσα Ιουλίου 1991, παρουσιάστηκε και μια έκδοση καμπριολέ που κατασκευαζόταν από τον οίκο Karmann. Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 1991, συνδυαζόταν μόνο με τους κινητήρες 1.8 λίτρων, 8-βάλβιδο και 16-βάλβιδο, και παρήχθη σε 29.222 αντίτυπα.

Renault 19 Cabriolet 16V 1.8 του 1992 / Φάσης 1

Αν και η εξωτερική εμφάνιση του 19, η οποία είχε σχεδιαστεί από τον Giorgetto Giugiaro (Τζορτζέτο Τζουτζιάρο), προκάλεσε αμφιλεγόμενα σχόλια, καθώς θεωρήθηκε μάλλον συντηρητική, ωστόσο εισέπραξε επαίνους για τους ιδιαίτερα μεγάλους εσωτερικούς του χώρους, την πολύ καλή ποιότητα κατασκευής στο εσωτερικό του, το ελκυστικό ταμπλό και πίνακα οργάνων, τους οικονομικούς και αξιόπιστους κινητήρες του και την πολύ καλή του οδική συμπεριφορά και άνετη ανάρτηση. Ιδιαίτερη προσοχή είχε δοθεί και στην αεροδυναμική του μοντέλου, καθώς το 19 hatchback είχε αεροδυναμικό συντελεστή Cd 0,31 και το 19 sedan μόλις 0,30 - νούμερα κορυφαία για μικρομεσαίο αυτοκίνητο, πόσο μάλλον για τα τέλη της δεκαετίας του 1980.

Κινητήρες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προσφερόταν με τον καινούριο τότε κινητήρα E-type («Enengy») 1.4 λίτρων (μεταξύ 1988 και 1990 υπήρχε και «Enengy» 1.2 λίτρων), καθώς και με τους κινητήρες της σειράς F-type 1.7 και 1.8 βενζίνης και 1.9 ντίζελ. Υπήρξαν επίσης και «βασικές» εκδόσεις με τους κινητήρες C-type Cléon 1.2 και 1.4 λίτρων (στην Αργεντινή και 1.6) σε ορισμένες αγορές.

Η κορυφαία έκδοση του μοντέλου ήταν το Renault 19 GTI 1.8 16V / 16S, ισχύος 137 ίππων, με τελική ταχύτητα 215 χιλιόμετρα την ώρα και ήταν ο μόνος κινητήρας με 4 βαλβίδες ανά κύλινδρο, αντί για 2. Η παραγωγή του ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 1990 και αντικατέστησε τα 9 Turbo και 11 Turbo. Η έκδοση αυτή ήταν διαθέσιμη και με τις 3 εκδοχές του αμαξώματος και έφερε σπορ ανάρτηση, στάνταρ καθρέπτες και προφυλακτήρες στο χρώμα του αμαξώματος, ζάντες 15 ιντσών, εισαγωγή αέρα στο καπό, πίσω αεροτομή, τριάκτινο σπορ τιμόνι και ταχύμετρο με μέγιστη ένδειξη τα 240 χιλιόμετρα την ώρα - στις άλλες εκδόσεις ήταν 230 χιλιόμετρα την ώρα.

Αναλυτικά, όλοι οι συνδυασμοί κινητήρων και εκδόσεων ήταν οι εξής:

Φάση 1[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Renault 19 16V 1.8 / Φάσης 1
Renault 19 Chamade σε φωτογραφία του 1990 / Φάσης 1
  • Renault 19 TR 1.4 60 cv
  • Renault 19 GTR 1.4 60 cv
  • Renault 19 TS 1.4e 80 cv
  • Renault 19 GTS 1.4e 80 cv
  • Renault 19 TSE 1.4e 80 cv
  • Renault 19 GTX 1.7 92 cv
  • Renault 19 TXE (μη καταλυτικό) 1.7 92 cv
  • Renault 19 TXE (καταλυτικό) 1.7 95 cv
  • Renault 19 TXE injection 1.7ie 107 cv
  • Renault 19 TXI 1.7ie 107 cv
  • Renault 19 16V 1.8 137 cv
  • Renault 19 TD 1.9 65 cv (Diesel)
  • Renault 19 GTD 1.9 65 cv (Diesel)
  • Renault 19 TDE 1.9 65 cv (Diesel)
  • Renault 19 TurboDX 1.9 93 cv (Diesel)

Φάση 2[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Renault 19 TR Europa του 1992 / Φάσης 1
Renault 19 Φάσης 2
  • Renault 19 RL / Europa 1.4 65 cv
  • Renault 19 RL / Europa 1.4e 80 cv
  • Renault 19 RLd / Europa 1.9 65 cv
  • Renault 19 RN / Latitude 1.4e 80 cv
  • Renault 19 RN / Adagio 1.4e 80 cv
  • Renault 19 RN / Beverly 1.4e 80 cv
  • Renault 19 RN / Latitude 1.6 74 cv
  • Renault 19 RNi / Latitude 1.6i 78 cv
  • Renault 19 RN / Latitude 1.7 92 cv
  • Renault 19 RN / Latitude 1.8 95 cv
  • Renault 19 RN / Adagio 1.8 95 cv
  • Renault 19 RNd / Latitude 1.9 65 cv
  • Renault 19 RNdT / Latitude 1.9 95 cv
  • Renault 19 RT / Alizé 1.4e 80 cv
  • Renault 19 RT / Alizé 1.7 92 cv
  • Renault 19 RT / Alizé 1.8 93 cv
  • Renault 19 RT / Alizé 1.8ie 115 cv
  • Renault 19 RTd / Alizé 1.9 70 cv
  • Renault 19 RTdT / Alizé 1.9 95 cv
  • Renault 19 RTi 1.8i 113 cv
  • Renault 19 RTi 1.8 16V 140 cv
  • Renault 19 RSi (Cabriolet) 1.8ie 115 cv
  • Renault 19 Baccara 1.8 95 cv
  • Renault 19 Baccara 1.8ie 115 cv
  • Renault 19 16V 1.8 136 cv

Ανανέωση του 1992[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Ιούνιο του 1992, το μοντέλο υπέστη έναν ανασχεδιασμό στη γρίλια και στα μπροστινά και πίσω φώτα, ενώ και το ταμπλό άλλαξε σχεδίαση, υιοθετώντας πιο σύγχρονες καμπυλωτές γραμμές, μολονότι σε όλες τις δεξιοτίμονες αγορές διατηρήθηκε το αρχικό ταμπλό, και ταυτόχρονα το 19 άρχισε να προσφέρει και Σύστημα Αντιμπλοκαρίσματος Τροχών (ABS). Επίσης, κατά τον ανασχεδιασμό το όνομα Chamade καταργήθηκε από τις εκδόσεις σεντάν. Όλα τα μετέπειτα μοντέλα έγιναν γνωστά ως Φάσης 2, ενώ τα παλαιότερα αναφέρονται από τότε ως Φάσης 1. Τον Σεπτέμβριο του 1993 εμφανίστηκε αερόσακος οδηγού, κάτι σχετικά δυσεύρετο τότε σε μικρομεσαίο όχημα (δείτε επόμενη ενότητα).

Πλήρες χρονοδιάγραμμα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Renault 19 Cabriolet του 1993 / Φάσης 2
Renault 19 1.8 / Φάσης 2
  • Μάιος 1988 - Έναρξη της παραγωγής του Renault 19 με 3 και 5 πόρτες, τρεις κινητήρες βενζίνης: 1.4 / 60 hp, 1.4/ 80 hp (με διπλό καρμπυρατέρ), 1.7 / 92 hp και έναν 1.9 ντίζελ 65 hp. Λανσάρεται τον Σεπτέμβριο.
  • Μάρτιος 1989 - Λανσάρεται η 4-πορτη σεντάν (3 όγκων) έκδοση, υπό το όνομα 19 Chamade.
  • Ιανουάριος 1990 - Τιμόνι και κάθισμα οδηγού με ρυθμιζόμενο ύψος στις εκδόσεις GTR, GTS, GTX, GTD.
  • Ιούνιος 1990 - Προστίθεται το κορυφαίο 19 GTI 16V / 16S 1.8 λίτρων 137 hp. Νέο προαιρετικό 4-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο στα 19.
  • Ιούλιος 1991 - Τα GTD και TDE γίνονται συμβατά με τις νέες γερμανικές προδιαγραφές καυσαερίων για τα ντίζελ (γνωστές ως «Toepfer - norm»).
  • Οκτώβριος 1991 - Προστίθεται το 19 Cabriolet, σε συνδυασμό μόνο με τους κινητήρες 1.8 λίτρων.
  • Μάιος 1992 - Ανασχεδιασμός στη γρίλια και στα μπροστινά και πίσω φώτα, νέο ταμπλό, τιμόνι και καθίσματα. 3 νέοι κινητήρες: 1.8 S / 90 hp, 1.8 I / 107 hp, 1.9 τουρμποντίζελ / 90 hp.
  • Δεκέμβριος 1992 - Στάνταρ υδραυλικό τιμόνι.
  • Σεπτέμβριος 1993 - Στάνταρ αερόσακος οδηγού στις εκδόσεις 1.8 S, 1.8 16V και 1.9 Τd. Αυτόματες ζώνες ασφαλείας και ενισχύσεις στις πόρτες σε όλα τα 19.
  • Μάιος 1994 - Ο αερόσακος οδηγού στάνταρ σε όλα τα 19.
  • Αύγουστος 1994 - Νέος κινητήρας 1.4 eco, ισχύος 75 hp.
  • Ιανουάριος 1996 - Λήξη παραγωγής του 19 στην Ευρώπη, εκτός του 19 Cabriolet που έφτασε έως τον Φεβρουάριο του 1997.
  • Ιανουάριος 2000 - Λήξη παραγωγής του 19 στην Αργεντινή, την τελευταία χώρα όπου ακόμα κατασκευαζόταν.

Αντικατάσταση του 19[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο πίνακας οργάνων της Φάσης 2 του Renault 19. Η Φάση 1 είχε τον ίδιο ακριβώς πίνακα, με μοναδική διαφορά ότι ο χρωματισμός ήταν πορτοκαλί, αντί για λευκός. Ο φωτισμός του πάντως παρέμεινε πορτοκαλί και στη Φάση 2.

Το 19 παρέμεινε στις αγορές της Ευρώπης έως τις αρχές του 1996, οπότε και αντικαταστάθηκε από το Renault Mégane, με εξαίρεση την έκδοση καμπριολέ που διατηρήθηκε μέχρι το 1997, ενώ το 19 συνέχισε να παράγεται έως τον Ιανουάριο του 2000 στην Αργεντινή για τις αγορές της Νότιας Αμερικής. Αξίζει να σημειωθεί ότι τόσο το αμάξωμα, όσο και τα μηχανικά του μέρη (κινητήρες και συστήματα μετάδοσης), μεταφέρθηκαν και στην πρώτη γενιά του Megane, με μικρές μόνο τροποποιήσεις.

Διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Renault 19 κέρδισε τον τίτλο του Αυτοκινήτου της Χρονιάς για το 1989 στη Γερμανία και στην Ισπανία, για το 1990 στην Ιρλανδία και για το 1993 στην Αργεντινή. Επιπλέον, από το 1990 έως το 1994 ήταν το νούμερο 1 σε πωλήσεις εισαγόμενο (μη γερμανικό) αυτοκίνητο στη Γερμανία και, μαζί με το Renault Clio της κατηγορίας B, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην εμπορική ανάκαμψη της εταιρείας στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Συνολικά 5,9 εκατομμύρια Renault 19 κατασκευάστηκαν παγκοσμίως στα 12 χρόνια της παραγωγής του.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1991 Katalog der Automobil Revue, Automobil Revue Katalog, Bern, Switzerland: Hallwag AG, 1991, pp. 511, ISBN 3-444-00514-8.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]