Emerson, Lake and Palmer

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Emerson, Lake and Palmer
Emerson Lake and Palmer band photo.jpg
Οι ELP το 1978
Πληροφορίες
Προέλευση Κρόιντον, Αγγλία
Μουσικά είδη Progressive Rock
Hard Rock
Art Rock
Παρουσία 1970 - 1979
1991 - 1998
2010
Δισκογραφική εταιρεία Island, Cotillion, Atlantic, Manticore, Sanctuary, Rhino, Shout! Factory, Victor, Sony Music, Orizzonte, Razor & Tie, Victory, Eagle
Ιστοσελίδα Επίσημη ιστοσελίδα
Πρώην μέλη Κιθ Έμερσον
Γκρεγκ Λέικ
Καρλ Πάλμερ

Οι Emerson, Lake and Palmer, επίσης γνωστοί σαν ELP, ήταν βρετανικό συγκρότημα της προοδευτικής χαρντ ροκ μουσικής. Αποτελούνταν από τον Κιθ Έμερσον στα πλήκτρα, τον Γκρεγκ Λέικ στο μπάσο και την κιθάρα και τον Καρλ Πάλμερ στα τύμπανα. Υπήρξαν ιδιαίτερα επιδραστικοί για τα μετέπειτα συγκροτήματα του είδους.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επιτυχία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι ELP σχηματίστηκαν το 1970 από τον πρώην ντράμερ των Atomic Rooster, Καρλ Πάλμερ, τον πρώην κιθαρίστα των King Crimson, Γκρεγκ Λέικ και τον κιμπορντίστα των The Nice, Κιθ Έμερσον. Ο Λέικ είχε ήδη γνωρίσει μεγάλη επιτυχία με τα άλμπουμ "In the Court of the Crimson King" και "In the Wake of Poseidon" των King Crimson,[1] ενώ ο Έμερσον ήταν γνωστός για τις ζωντανές του εμφανίσεις όπου κάρφωνε μαχαίρια και κατέστρεφε τα πλήκτρα του.[2] Οι δυο τελευταίοι γνωρίστηκαν σε συναυλία των συγκροτημάτων τους στο Σαν Φρανσίσκο, όπου μετά από ένα σύντομο τζαμάρισμα αποφάσισαν να συνεργαστούν.[3]

Ο Γκρεγκ Λέικ

Αρχική τους πρόθεση ήταν να εντάξουν στο νεοσύστατο συγκρότημα τον ντράμερ των Guess Who, Ράντι Μπάχμαν, ενώ ήρθαν σε επαφή και με τον Μιτς Μίτσελ των Experience του Τζίμι Χέντριξ πριν καταλήξουν στον Πάλμερ. Οι πρώτες πρόβες τους έγιναν στα "Island Studios" του Λονδίνου τον Ιούνιο του 1970, συνθέτοντας το πρώτο τους κομμάτι με τίτλο "Take A Pebble". Λίγο αργότερα, υπέγραψαν στην "Island Records" για διανομή στην Ευρώπη και την "Cotillion Records" για τη Βόρεια Αμερική.

Τον Ιούλιο του 1970 ξεκίνησαν τις ηχογραφήσεις του πρώτου τους άλμπουμ με παραγωγό τον Γκρεγκ Λέικ, ενώ έπαιξαν την πρώτη τους συναυλία στις 23 Αυγούστου στο "Guildhall" του Πλίμουθ,[4] ακολουθούμενη από μία εμφάνιση στο φεστιβάλ του "Isle of Wight", έξι ημέρες αργότερα.[5] Μέσα στο Σεπτέμβριο, εμφανίστηκαν ζωντανά για πρώτη φορά σε τηλεοπτική εκπομπή, για το γερμανικό "Beat Club", όπου έπαιξαν το "Knife Edge".[6]

Τον Οκτώβριο του 1970 κυκλοφόρησε το ομώνυμο άλμπουμ τους στην Ευρώπη και τρεις μήνες αργότερα στην Αμερική.[7] Το άλμπουμ σκαρφάλωσε στο # 4 στη Μεγάλη Βρετανία και το # 18 στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου έγινε χρυσό. Ακολούθησε η ηχογράφηση της ζωντανής τους εμφάνισης στο "Lyceum Theatre" του Λονδίνου, η οποία κυκλοφόρησε με τον τίτλο "Pictures at an Exhibition".[8]

Στις αρχές του 1971, το συγκρότημα επέστρεψε στο στούντιο για την ηχογράφηση του "Tarkus", με το ομώνυμο εικοσάλεπτο κομμάτι να ολοκληρώνεται μετά από προσπάθειες έξι ημερών.[9] Το άλμπουμ σκαρφάλωσε στην κορυφή των βρετανικών τσαρτ και στο Top-10 του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες, με τους ELP να περιοδεύουν στη Βόρεια Αμερική τον Απρίλιο του 1971, όπου η δημοτικότητα τους είχε πλέον ανέβει μετά και από την επιτυχία του σινγκλ "Lucky Man".[10]

Το συγκρότημα βρέθηκε σε διαμάχη με τη δισκογραφική του εταιρεία για την κυκλοφορία του ζωντανά ηχογραφημένου "Pictures at an Exhibition", με την εταιρεία να οπισθοχωρεί όταν συνειδητοποίησε το επίπεδο της παράνομης εισαγωγής αντιτύπων από την Ευρώπη, αφού το άλμπουμ είχε πουλήσει πάνω από 50.000 αντίτυπα στις Ηνωμένες Πολιτείες πριν την επίσημη κυκλοφορία του. Το συγκεκριμένο άλμπουμ σκαρφάλωσε στο # 10 στις Ηνωμένες Πολιτείες και το # 3 στην πατρίδα του συγκροτήματος, δίνοντας τους άλλον ένα χρυσό δίσκο.[11]

Ο Κιθ Έμερσον

Οι ELP περιόδευσαν και πάλι στη Βόρεια Αμερική τον Μάρτιο του 1972, ενώ εμφανίστηκαν και στο φεστιβάλ "Mar Y Sol" του Πουέρτο Ρίκο.[12] Το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς κυκλοφόρησε το άλμπουμ "Trilogy", ανεβαίνοντας στην πέμπτη θέση των αμερικάνικων τσαρτ από την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του, ενώ σκαρφάλωσε στη δεύτερη θέση στη Μεγάλη Βρετανία.[13] Κατά την περιοδεία για την προώθηση του δίσκου, το συγκρότημα πέρασε από τη Βόρεια Αμερική, την Ευρώπη και την Ιαπωνία. Μέσα στη χρονιά, οι ELP δημιούργησαν τη δική τους δισκογραφική εταιρεία με την ονομασία "Manticore Records".[14]

Το καλοκαίρι του 1973 ηχογράφησαν το επόμενο τους άλμπουμ με τίτλο "Brain Salad Surgery", το οποίο κυκλοφόρησε το Νοέμβριο εκείνης της χρονιάς ανεβαίνοντας στη δεύτερη θέση των βρετανικών τσαρτ και την ενδέκατη των αντίστοιχων αμερικάνικων.[15] Στις 6 Απριλίου 1974, οι ELP εμφανίστηκαν σαν δεύτερο όνομα πίσω από τους Deep Purple και πάνω από συγκροτήματα όπως οι Black Sabbath, Eagles, Black Oak Arkansas, κ.α. στο φεστιβάλ "California Jam" στις Ηνωμένες Πολιτείες, μπροστά σε πάνω από 250.000 θεατές. Οι ELP εμφανίστηκαν τελευταίοι μετά την απαίτηση των Deep Purple να παίξουν κατά το ηλιοβασίλεμα, υποχρεώνοντας τους τους δώσουν τη θέση τους.[16] Τον ίδιο μήνα έδωσαν τέσσερις συνεχόμενες συναυλίες στο "Wembley Empire Pool" του Λονδίνου και τον Αύγουστο κυκλοφόρησαν το ζωντανά ηχογραφημένο "Welcome Back, My Friends, to the Show That Never Ends... Ladies and Gentlemen, Emerson, Lake & Palmer", ανεβαίνοντας στο Top-5 και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.[17][18]

Παρακμή και διάλυση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά την κυκλοφορία του ζωντανού άλμπουμ, τα μέλη των ELP επικεντρώθηκαν στην ηχογράφηση των προσωπικών τους δίσκων, με τον Λέικ να γνωρίζει μεγάλη επιτυχία με το σινγκλ "I Believe in Father Christmas" που ανέβηκε στη δεύτερη θέση των βρετανικών τσαρτ, ενώ ο Έμερσον ηχογράφησε ένα κονσέρτο για πιάνο με την φιλαρμονική ορχήστρα του Λονδίνου, όπως και το σάουντρακ της ταινίας "The Dogs Of War".[19][20]

Ο Καρλ Πάλμερ

Σαν συγκρότημα, οι ELP επέστρεψαν στην ενεργό δράση το 1977 με την κυκλοφορία των άλμπουμ "Works Volume 1" και "Works Volume 2" τον Μάρτιο και το Νοέμβριο του 1977, αντίστοιχα.[21][22] Η πρώτη κυκλοφορία, περιείχε τη μοναδική μεγάλη σινγκλ επιτυχία του συγκροτήματος, τη διασκευή στο κομμάτι "Fanfare For The Common Man" του Άαρον Κόπλαντ, η οποία ανέβηκε στο # 2 στην πατρίδα τους.[23] Ακολούθησε μία πολύ μεγάλη, παγκόσμια περιοδεία, όπου τις εμφανίσεις του συγκροτήματος συνόδευε μία 75μελής ορχήστρα.[24] Παρ' όλα αυτα, η κανονισμοί επέβαλλαν να δίνουν το μέγιστο τρεις συναυλίες ανά εβδομάδα, με τα έξοδα να αναγκάζουν τους ELP να διακόψουν μετά από τρεις εβδομάδες συναυλιών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι χρηματικές απώλειες καλύφθηκαν μετά από μία περιοδεία το καλοκαίρι του 1978 με τους Journey να ανοίγουν τις εμφανίσεις τους.

Οι μουσικοί σκόπευαν να συνεχίσουν με τις προσωπικές τους δουλειές, αλλά η δισκογραφική εταιρεία τους υποχρέωσε να επιστρέψουν στο στούντιο για την ηχογράφηση ενός νέου άλμπουμ σαν ELP. Το συγκρότημα μπήκε στα "Compass Point Studios" στο Νασσάου το καλοκαίρι του 1978 και κυκλοφόρησε το "Love Beach" στα τέλη της χρονιάς, λαμβάνοντας αρνητικές κριτικές από το κοινό και τα ΜΜΕ.[25]

Τον Δεκέμβριο του 1979, ανακοινώθηκε η διάλυση του συγκροτήματος. Τα μέλη των ELP ασχολήθηκαν με προσωπικές κυκλοφορίες και άλλες συνεργασίες με τον Καρλ Πάλμερ να σχηματίζει τους PM και τον Γκρεγκ Λέικ τους Greg Lake Band όπου συνεργάστηκε με τον Γκάρι Μουρ, πριν βρεθούν να παίζουν και πάλι μαζί στους Asia. Ο Έμερσον ασχολήθηκε με σάουντρακ ταινιών.

Επανενώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1985, οι Έμερσον και Λέικ αποφάσισαν να σχηματίσουν και πάλι τους ELP, προτείνοντας αρχικά τη θέση στον Σάιμον Φίλιπς, αλλά καταλήγοντας στον πρώην ντράμερ των Rainbow και Whitesnake, Κόζι Πάουελ.[26] Το τρίο, σαν Emerson, Lake and Powell, κυκλοφόρησε το ομώνυμο άλμπουμ του το 1986 και παρά τις καλές πωλήσεις του, ο Πάουελ αποφάσισε να παραιτηθεί για να συνεχίσει στους Black Sabbath.[27] Μετά από μία αρχική προσπάθεια με τον Πάλμερ το 1987, οι ELP διαλύθηκαν και πάλι.

Το 1988, οι Έμερσον και Πάλμερ εμφανίστηκαν στη συναυλία για τα σαράντα χρόνια από την ίδρυση της "Atlantic Records", με τον τραγουδιστή και μπασίστα Ρόμπερτ Πέρι των Hush.[28] Αυτή η σύνθεση σχημάτισε το συγκρότημα 3, κυκλοφορώντας το δίσκο "To the Power of Three", τον Φεβρουάριο του 1988.

Το 1991, οι Emerson, Lake and Palmer επανενώθηκαν και πάλι, κυκλοφορώντας το δίσκο "Black Moon" μέσω της "Victory Music".[29] Ακολούθησε το "Live at the Royal Albert Hall" το 1993 από την "Sanctuary Midline",[30] πριν επανέλθουν ένα χρόνο αργότερα με το τελευταίο στούντιο άλμπουμ τους, με τίτλο "In the Hot Seat".[31]

Η δημοτικότητα τους ήταν σαφώς πεσμένη σε σχέση με τη δεκαετία του '70 και περιόδευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1996 ανοίγοντας τις εμφανίσεις των Jethro Tull.[32] Η τελευταία τους εμφάνιση πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο του 1998 στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια.[33] Το συγκρότημα διαλύθηκε και πάλι μετά από διαμάχες μεταξύ των μελών του.

Τον Απρίλιο του 2010, ο Έμερσον με τον Λέικ περιόδευσαν στη Βόρεια Αμερική παίζοντας ακουστικές εκτελέσεις των τραγουδιών τους. Στις 25 Ιουλίου εκείνης της χρονιάς, οι ELP επανενώθηκαν για μία εμφάνιση ως πρώτο όνομα στο φεστιβάλ "High Voltage" στο Victoria Park του Λονδίνου. Η συγκεκριμένη συναυλία ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε στο διπλό "High Voltage".[34]

Στις 10 Μαρτίου 2016, ο Κιθ Έμερσον πέθανε αφού αυτοπυροβολήθηκε στο κεφάλι.[35] Στις 7 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους έφυγε απο τη ζωή και ο Γκρεγκ Λέικ, από καρκίνο.[36]

Δισκογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στούντιο και ζωντανές ηχογραφήσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Άλμπουμ Αγγλία
[37]
Η.Π.Α.
[38]
Επίπεδο βράβευσης Η.Π.Α.
1970 Emerson Lake & Palmer 4 18 Χρυσός
1971 Tarkus 1 9 Χρυσός
1971 Pictures at an Exhibition (Live) 3 10 Χρυσός
1972 Trilogy 2 5 Χρυσός
1973 Brain Salad Surgery 2 11 Χρυσός
1974 Welcome Back, My Friends, to the Show That Never Ends... Ladies and Gentlemen, Emerson, Lake & Palmer (Live) 5 4 Χρυσός
1977 Works Volume 1 9 12 Χρυσός
1977 Works Volume 2 20 37 Χρυσός
1978 Love Beach 48 55 Χρυσός
1979 Emerson, Lake and Palmer in Concert (Live) - 73
1992 Black Moon - 78
1993 Live at the Royal Albert Hall (Live) - -
1994 In the Hot Seat - -

Άλλες ζωντανές ηχογραφήσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Live at the Isle of Wight Festival 1970 (1997)
  • Live in Poland (1997)
  • Then and Now (1998)
  • The Original Bootleg Series from the Manticore Vaults: Volume One (2001)
  • The Original Bootleg Series from the Manticore Vaults: Volume Two (2001)
  • The Original Bootleg Series from the Manticore Vaults: Volume Three (2002)
  • The Original Bootleg Series from the Manticore Vaults: Volume Four (2006)
  • A Time and a Place (2010)
  • High Voltage (2010)
  • Live at Nassau Coliseum '78 (2011)
  • Live at the Mar Y Sol Festival '72 (2011)
  • Live in California 1974 (2012)

Συλλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • The Best of Emerson, Lake & Palmer (1980)
  • The Atlantic Years (1992)
  • The Return of the Manticore (1993)
  • The Best of Emerson, Lake & Palmer (1994)
  • King Biscuit Flower Hour: Greatest Hits Live (1997)
  • The Very Best of Emerson, Lake & Palmer (2000)
  • Fanfare for the Common Man – The Anthology (2001)
  • Reworks: Brain Salad Perjury (2003)
  • The Ultimate Collection (2004)
  • The Essential Emerson, Lake & Palmer (2007)
  • From the Beginning (2007)
  • Gold Edition (2007)

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. about greg lake
  2. Keith Emerson, stabbing his keyboard - Patrick Moutal Site
  3. King Crimson Fillmore West (San Francisco, CA)DEC 14, 1969
  4. ELP TOUR DETAILS 1970-78
  5. Emerson, Lake & Palmer: Isle of Wight 1970: The Birth of a Band
  6. Emerson, Lake And Palmer – Live At Beat Club 1970 – Nights At The Roundtable
  7. Emerson, Lake & Palmer - Discogs
  8. Emerson, Lake & Palmer Setlist at Lyceum Theatre, London, England
  9. Songfatcs, Tarkus by ELP
  10. Emerson, Lake & Palmer - Tarkus (Vinyl, LP, Album) at Discogs
  11. Pictures at an Exhibition - Emerson, Lake & Palmer | Music Biography, Credits and Discography | AllMusic
  12. Emerson, Lake, and Palmer - Live at the Mar Y Sol Festival
  13. Emerson, Lake, And Palmer - Trilogy CD Album - CD Universe
  14. Emerson, Lake and Palmer's Manticore Records - Artist Shop
  15. 40 Years Ago: Emerson, Lake & Palmer Release 'Brain Salad Surgery'
  16. Emerson, Lake & Palmer Setlist at California Jam I - Setlist.fm
  17. Gigs they played - Brain Salad Surgery
  18. Emerson, Lake & Palmer – Welcome Back My Friends To The Show That Never Ends - Ladies And Gentlemen at Discogs
  19. i believe in father christmas lyrics - emerson, lake & palmer
  20. Keith Emerson - Piano Concerto n.1 - Scribd
  21. Emerson, Lake & Palmer - Works Volume 1 (CD, Album) at Discogs
  22. Emerson, Lake & Palmer - Works Volume 2 at Discogs
  23. ELP Fanfare For The Common Man – Emerson Lake and Palmer
  24. Emerson, Lake, and Palmer - Works Orchestral Tour and The Manticore Special
  25. Emerson Lake and Palmer - John McFerrin's Rock and Prog Reviews
  26. Biography | The Official Cozy Powell Website
  27. Emerson, Lake & Powell - AllMusic
  28. The Atlantic Records 40th Anniversary Bash" by Shawn Perry
  29. Emerson, Lake & Palmer - Black Moon (Vinyl, LP, Album) at Discogs
  30. Emerson, Lake & Palmer - Live At The Royal Albert Hall at Discogs
  31. Emerson, Lake & Palmer - In The Hot Seat (CD, Album) at Discogs
  32. ELP 1996 Concert Schedule - ELP Digest
  33. Emerson, Lake & Palmer Setlist at 4th & B, San Diego - Setlist.fm
  34. Emerson, Lake & Palmer - High Voltage Festival (CD, Album) at Discogs
  35. KEITH EMERSON'S DEATH Gunshot to the Head ... LOOKS LIKE SUICIDE
  36. Kory Grow, ««Greg Lake, Emerson, Lake & Palmer co-founder, Dead at 69». Rolling Stone (7 Δεκεμβρίου 2016). Ανακτήθηκε στις 8.12.2016).
  37. Βρετανικά τσαρτ
  38. Αμερικάνικα τσαρτ

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα