Μιτς Μίτσελ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Μιτς Μίτσελ
Mitch Mitchell.png
Ο Μίτσελ το 1967
Πληροφορίες
Όνομα γέννησης Τζον Ρόναλντ Μίτσελ (John Ronald Mitchel)
Γέννηση 9 Ιουλίου 1946
Θάνατος 12 Νοεμβρίου 2008, Πόρτλαντ, Όρεγκον, ΗΠΑ
Καταγωγή Γκρίνουιτς, Λονδίνο, Αγγλία
Eίδος Rock, Psychedelic Rock, Blues Rock, jazz fusion, Hard Rock
Ιδιότητες Μουσικός, Συνθέτης
Μουσικά όργανα Τύμπανα, Φωνητικά
Παρουσία 1960 - 2008
Συμμετοχές The Coronets, Johnny Harris and the Shades, The Pretty Things, Georgie Fame, The Riot Squad, The Jimi Hendrix Experience, Gypsy Sun and Rainbows, Gypsy Sun Experience, The Dirty Mac, Ramatam, The Who

Ο Μιτς Μίτσελ (John Ronald "Mitch" Mitchell, 9 Ιουλίου 1946 - 12 Νοεμβρίου 2008) ήταν Άγγλος ντράμερ γνωστός ως μέλος του ροκ συγκροτήματος The Jimi Hendrix Experience.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μίτσελ γεννήθηκε στο Λονδίνο το 1946. Όταν βρισκόταν σε εφηβική ηλικία πρωταγωνίστησε στο παιδικό τηλεοπτικό πρόγραμμα "Jennings and Derbyshire", όπως και στην ταινία "Bottoms Up" του 1960. Ξεκίνησε να εργάζεται σε κατάστημα με μουσικά όργανα και έμαθε να παίζει ντραμς, με πρώτο του συγκρότημα τους Frankie Reid and the Casuals, όταν βρισκόταν σε ηλικία δεκαπέντε ετών. Ακολούθησαν αρκετά συγκροτήματα και το 1964 εντάχθηκε ως προσωρινός ντράμερ των The Who, για να αντικατασταθεί από τον Κιθ Μουν.
Τον Οκτώβριο του 1966, ο Μίτσελ έκανε οντισιόν για να γίνει μέλος των Experience του Τζίμι Χέντριξ. Μαζί τους κυκλοφόρησε το "Are You Experienced?" τον Μάιο του 1967, ακολουθούμενο από το "Axis: Bold as Love", επτά μήνες αργότερα. Τα δύο άλμπουμ ανέβηκαν στο Top-5 και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, ενώ το "Electric Ladyland" έναν χρόνο αργότερα ανέβηκε στην κορυφή του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εκτός από τα τύμπανα, ο Μίτσελ έκανε πρώτα φωνητικά στο "Little Miss Strange" από τον τρίτο τους δίσκο και δεύτερα φωνητικά γενικότερα, ενώ έπαιξε και γκλόκενσπίγκελ στο τραγούδι "Little Wing". Παρέμεινε στο συγκρότημα μέχρι το φθινόπωρο του 1969, όταν και αποχώρησε λίγο μετά την ιστορική τους εμφάνιση στο φεστιβάλ του Γούντστοκ.

Ο Τζίμι Χέντριξ και ο Μιτς Μίτσελ

Τον Φεβρουάριο του 1970, οι Experience επανενώθηκαν, κάτι που ανακοινώθηκε έναν μήνα αργότερα από τον Μάικλ Τζέφερι, μάνατζερ του συγκροτήματος, σε συνέντευξη του στο περιοδικό "Rolling Stone". Τελικά, την θέση του μπασίστα πήρε ο Μπίλι Κοξ και όχι ο Νόελ Ρέντινγκ και το συγκρότημα περιόδευσε στην Ευρώπη μετά από απαίτηση του μάνατζερ και προς απογοήτευση του Χέντριξ. Στις 18 Σεπτεμβρίου 1970, ο Χέντριξ πέθανε και το συγκρότημα διαλύθηκε.
Μετά τον θάνατο του Χέντριξ, ο Μίτσελ έκανε την παραγωγή στους δίσκους "The Cry of Love" και "Rainbow Bridge" μαζί με τον Έντι Κρέιμερ. Το 1972, συνεργάστηκε με τους κιθαρίστες Μάικ Πινέρα και Έιπριλ Λότον στους Ramatam, κυκλοφορώντας το ομώνυμο άλμπουμ τους με μικρή επιτυχία, ενώ περιόδευσαν ανοίγοντας τις εμφανίσεις των Emerson, Lake and Palmer.
Στα μέσα της δεκαετίας του '70, ο Μίτσελ αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα και έχασε τα δικαιώματα από μεγάλο μέρος των ηχογραφήσεων του με τους Experience. Αναγκάστηκε να πουλήσει και το υπόλοιπο μερίδιο του έναντι 200.000 δολαρίων, ενώ το 1974 έκανε οντισιόν για τους Wings του Πωλ ΜακΚάρτνεϋ αλλά δεν πήρε την θέση.
Στη συνέχεια, αποσύρθηκε από την μουσική βιομηχανία, ηχογραφώντας περιστασιακά σε δίσκους σχετικούς με την μουσική του Τζίμι Χέντριξ. Το 2005, το περιοδικό "Rolling Stone" τον κατέταξε 23ο στην λίστα του με τους εκατό καλύτερους ντράμερ όλων των εποχών.
Το 2008, ο Μίτσελ συμμετείχε στην περιοδεία "Experience Hendrix Tour", περνώντας από 18 πόλεις των ΗΠΑ σε διάστημα ενός μηνός. Πέντε ημέρες μετά το τέλος της περιοδείας, ο Μίτσελ πέθανε στον ύπνο του, στις 12 Νοεμβρίου του 2008, στο ξενοδοχείο "Benson" του Πόρτλαντ. Η ταφή του πραγματοποιήθηκε στο Σιάτλ.

Δισκογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

με τους The Jimi Hendrix Experience[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Άλλες συμμετοχές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Martha Velez – Fiends and Angels (1969)
  • Ramatam – Ramatam (1972)
  • Roger Chapman – Mail Order Magic (1980)
  • Greg Parker – Black Dog (1986)
  • Junior Brown- Long Walk Back (1998)
  • Bruce Cameron- Midnight Daydream (1999)

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]