Χίονις ο Λάκων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Χίονις ο Λάκων
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 7ος αιώνας π.Χ.
Νομός Λακωνίας
Θάνατος 7ος αιώνας π.Χ.
Κυρήνη
Εθνικότητα Έλληνες
Υπηκοότητα Αρχαία Σπάρτη
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα αθλητής του στίβου
δρομέας
Αξιώματα και βραβεύσεις
Βραβεύσεις Ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου (668 π.Χ.)
Ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του διαύλου (664 π.Χ.)[1]
Ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου (664 π.Χ.)[1]
Ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του διαύλου (660 π.Χ.)[1]
Ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου (660 π.Χ.)[1]
Ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του διαύλου (656 π.Χ.)[1]
Ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου (656 π.Χ.)[1]
Παναθηναϊκός αμφορέας (Μουσείο του Λούβρου )

Ο Χίονις ο Λάκων (7ος αιώνας π.Χ.) ή Χιόνης, ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής ο οποίος υπήρξε συνολικά 7 φορές ολυμπιονίκης στα αθλήματα του σταδίου και του δίαυλου, κερδίζοντας στο στάδιο κατά τους 28ους αγώνες (668 π.Χ.),[2] και κατόπιν κερδίζοντας στο στάδιο και δίαυλο στους 29ους (664 π.Χ.),[3] 30ους (660 π.Χ.)[4] και 31ους (656 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.[5][6]

Υπήρξε ο πρώτος που νίκησε το αγώνισμα του σταδίου 3 συνεχόμενες φορές, και ήταν διάσημος για τις επιδόσεις του στο άλμα. Αναφέρεται πως στους αγώνες του 664 π.Χ. είχε επίδοση στο άλμα εις μήκος 22 πόδες (περίπου 7 μέτρα).[5]

Ο επόμενος που έφτασε το επίτευγμα του Χίονι, αλλά και το ξεπέρασε κερδίζοντας και το αγώνισμα του οπλίτη δρόμου, ήταν ο Άστυλος ο Κροτωνιάτης (εκπροσωπόντας την πόλη των Συρακουσών). Οι Σπαρτιάτες για να διατηρήσουν την δόξα του Χίονι, αλλάξαν την τιμητική στήλη που είχε αναρτηθεί προς τιμή του Χίονι στην Ολυμπία, ώστε να αναγράφει ότι κατά την εποχή που έζησε δεν υπήρχε το άθλημα του οπλίτη δρόμου.[6] Ο Παυσανίας ο οποίος είδε τη συγκεκριμένη στήλη, θεώρησε πως δεν είναι αυθεντική.[7]

Μετά τα επιτεύγματα του στους ολυμπιακούς αγώνες, ο Χίονις πήρε μέρος στον ελληνικό αποικισμό της Κυρήνης το 630 π.Χ. από τον Βάττο.[6]

Παυσανίας 8 -39.3[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

[39.3] Λακεδαιμόνιοι δὲ ἡνίκα Ἀρκάσιν ἐπεχείρησαν καὶ ἐσέβαλον ἐς τὴν Φιγαλίαν στρατιᾷ, μάχῃ τε νικῶσι τοὺς ἐπιχωρίους καὶ ἐπολιόρκουν προσκαθεζόμενοι: κινδυνεύοντος δὲ ἁλῶναι τοῦ τείχους ἐκδιδράσκουσιν οἱ Φιγαλεῖς, ἢ καὶ οἱ Λακεδαιμόνιοι σφᾶς ἀφιᾶσιν ἐξελθεῖν ὑποσπόνδους. ἐγένετο δὲ ἡ τῆς Φιγαλίας ἅλωσις καὶ Φιγαλέων ἡ ἐξ αὐτῆς φυγὴ Μιλτιάδου μὲν Ἀθήνῃσιν ἄρχοντος, δευτέρῳ δὲ ἔτει τῆς τριακοστῆς Ὀλυμπιάδος, ἣν Χίονις Λάκων ἐνίκα τὸ τρίτον.

[39.3] Όταν οι Λακεδαιμόνιοι έκαναν επίθεση κατά των Αρκάδων και εισέβαλαν με στρατό άρχισαν να τους πολιορκούν. Όταν το τείχος κινδύνευε να κυριευθεί, οι Φιγαλείς απέδρασαν και οι Λακεδαιμόνιοι τους επέτρεψαν να φύγουν. Η άλωση της Φιγαλίας και η έξοδος των Φιγαλέων έγινε όταν άρχων επώνυμος στην Αθήνα ήταν ο Μιλτιάδης, στο δεύτερο έτος της τριακοστής ολυμπιάδας, κατά την οποία ο Λακεδαιμόνιος Χίονις είχε νικήσει για τρίτη φορά.



Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]