Σύνορα Λιθουανίας-Πολωνίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Τα τρέχοντα σύνορα μεταξύ της Δημοκρατίας της Λιθουανίας και της Δημοκρατίας της Πολωνίας. Ήταν μέρος των συνόρων Λιθουανίας-Πολωνίας από τη Συμφωνία του Σουβάουκι.

Τα τρέχοντα σύνορα Λιθουανίας-Πολωνίας ισχύουν μετά την αποκατάσταση της ανεξαρτησίας της Λιθουανίας στις 11 Μαρτίου 1990. Μέχρι τότε, τα ίδια σύνορα ήταν μεταξύ της Πολωνίας και της Λιθουανικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Σοβιετικής Ένωσης. Το μήκος των συνόρων είναι 104 χιλιόμετρα.[1][2] Διασχίζουν από το τριεθνές σημείο Λιθουανία-Πολωνία-Ρωσία νοτιοανατολικά προς το τριεθνές σημείο Λευκορωσία-Λιθουανία-Πολωνία.

Είναι τα μόνα χερσαία σύνορα που μοιράζονται τα Βαλτικά κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ με μια χώρα που δεν είναι μέλος της Ρωσικής Κοινοπολιτείας Ανεξάρτητων Κρατών.[3]

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα τρέχοντα σύνορα Λιθουανίας-Πολωνίας υφίστανται μετά την αποκατάσταση της ανεξαρτησίας της Λιθουανίας στις 11 Μαρτίου 1990.[4] Τα σύνορα αυτά δημιουργήθηκαν μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μέχρι τότε τα ίδια σύνορα ήταν μεταξύ Πολωνίας και Λιθουανικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Σοβιετικής Ένωσης.[5][6] Υπήρχαν διαφορετικά σύνορα μεταξύ της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας και της Λιθουανίας κατά την περίοδο 1918-1939. Μετά τη σύρραξη των συνόρων Πολωνίας-Λιθουανίας, από το 1922 και μετά ήταν σταθερά και είχαν μήκος 521 χιλιομέτρων.[7][8] Κατά την εποχή των διαμελισμών της Πολωνίας, υπήρχαν σύνορα μεταξύ της Πολωνίας του Συνεδρίου (Βοεβοδάτο Αουγκούστουφ) και λιθουανικών εδαφών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας ( Κυβερνείο Κόβνο και Κυβερνείο Βίλνα). Από την Ένωση του Λούμπλιν (1569) έως τους διαμελισμούς, δεν υπήρχαν σύνορα -Λιθουανίας-Πολωνίας, καθώς και οι δύο χώρες ήταν μέρος μιας ενιαίας ομοσπονδιακής οντότητας, της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας.[9] Στα μεσαιωνικά χρόνια, το Βασίλειο της Πολωνίας και το Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας μοιράζονταν ένα ακόμη σύνορο.[10]

Η Λιθουανία και η Πολωνία προσχώρησαν στην Περιοχή Σένγκεν το 2007. Αυτό σήμαινε ότι όλοι οι έλεγχοι διαβατηρίων καταργήθηκαν κατά μήκος των συνόρων τον Δεκέμβριο του 2007.

Στρατιωτική σημασία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για τους στρατιωτικούς σχεδιαστές του ΝΑΤΟ, η παραμεθόρια περιοχή είναι γνωστή ως το διάσελο Σουβάουκι (που πήρε το όνομά του από την κοντινή πόλη Σουβάουκι), επειδή αντιπροσωπεύει ένα δύσκολο για άμυνα επίπεδο στενό κομμάτι γης, ένα διάσελο που βρίσκεται μεταξύ της Λευκορωσίας και τον θύλακα της Ρωσίας, Καλίνινγκραντ και συνδέει τα Βαλτικά κράτη μέλη του ΝΑΤΟ με την Πολωνία και το υπόλοιπο του ΝΑΤΟ.[11] Τον Ιούλιο του 2016, δύο χρόνια μετά την προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσική Ομοσπονδία και την έναρξη του Πολέμου στο Ντονμπάς, τα κράτη μέλη του ΝΑΤΟ συμφώνησαν στη σύνοδο κορυφής της Βαρσοβίας το 2016 για να προωθήσουν την Ενισχυμένη Προώθηση του ΝΑΤΟ. Μια άσκηση του 2017 του ΝΑΤΟ επικεντρώθηκε για πρώτη φορά στην υπεράσπιση του διάσελου από πιθανή ρωσική επίθεση.[12] Επίσης, το 2017, η Ρωσία και η Λευκορωσία είχαν την άσκηση Zapad 2017.

Πρώην διέλευση συνόρων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώην διέλευση συνόρων Ογκροντνίκι-Λαζντίγιαϊ

Κατά την περίοδο 1991-2007, υπήρχαν τρεις οδικές και μία σιδηροδρομική διέλευση μεταξύ Πολωνίας και Λιθουανίας.[13]

Την 1η Μαΐου 2004, όταν η Πολωνία και η Λιθουανία προσχώρησαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τα σύνορα αυτά έγιναν εσωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.[14] Στις 21 Δεκεμβρίου 2007, η Πολωνία και η Λιθουανία προσχώρησαν στη Συμφωνία Σένγκεν.[15] Μετά από αυτό, η διέλευση των συνόρων έγινε ευκολότερη, καθώς τα εσωτερικά σύνορα της ΕΕ είναι ανοιχτά σε όλες τις μεταφορές με ελάχιστη ανάγκη ελέγχου. Υπάρχουν, ωστόσο, περιστασιακά τελωνειακοί και αστυνομικοί έλεγχοι κατά του λαθρεμπορίου απαγορευμένων εμπορευμάτων, οι οποίοι ωστόσο επηρεάζουν μόνο το 1% των ταξιδιωτών.[16][17][18]

Οδικές διελεύσεις

Σιδηροδρομική διέλευση

Εικόνες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Warunki Naturalne I Ochrona Środowiska». Mały Rocznik Statystyczny Polski 2013 (στα Πολωνικά και Αγγλικά). Główny Urząd Statystyczny. 2013. σελ. 26. 
  2. «Archived copy» (στα Πολωνικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιουνίου 2009. Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου 2015. . Page gives Polish PWN Encyklopedia as reference.
  3. Vladimir Shlapentokh (1 Ιανουαρίου 2001). The Legacy of History in Russia and the New States of Eurasia. M.E. Sharpe. σελ. 100. ISBN 978-0-7656-1398-1. 
  4. «LR AT AKTO Dėl Lietuvos nepriklausomos valstybės atstatymo signatarai». Lietuvos Respublikos Seimas. 
  5. Peter Andreas· Timothy Snyder (1 Ιανουαρίου 2000). The Wall Around the West: State Borders and Immigration Controls in North America and Europe. Rowman & Littlefield. σελ. 187. ISBN 978-0-7425-0178-2. 
  6. Yaël Ronen (19 Μαΐου 2011). Transition from Illegal Regimes under International Law. Cambridge University Press. σελ. 138. ISBN 978-1-139-49617-9. 
  7. Polska w cyfrach[νεκρός σύνδεσμος] [in:] E. Romer Atlas Polski współczesnej, 1928[νεκρός σύνδεσμος].
  8. Michael Brecher (1997). A Study of Crisis. University of Michigan Press. σελίδες 252–255. ISBN 0-472-10806-9. 
  9. Halina Lerski (19 Ιανουαρίου 1996). Historical Dictionary of Poland, 966–1945. ABC-CLIO. σελ. 308. ISBN 978-0-313-03456-5. 
  10. Stephen R. Burant and Voytek Zubek, Eastern Europe's Old Memories and New Realities: Resurrecting the Polish–Lithuanian Union, East European Politics and Societies 1993; 7; 370, online
  11. Bearak, Max (20 Ιουνίου 2016). «This tiny stretch of countryside is all that separates Baltic states from Russian envelopment». The Washington Post. https://www.washingtonpost.com/news/worldviews/wp/2016/06/20/this-tiny-stretch-of-countryside-is-all-that-separates-baltic-states-from-russian-envelopment/?wpisrc=nl_most-draw5&wpmm=1. Ανακτήθηκε στις 2016-06-20. 
  12. Sytas, Andrius (18 Ιουνίου 2017). «NATO war game defends Baltic weak spot for first time». Reuters. https://www.reuters.com/article/us-nato-russia-suwalki-gap-idUSKBN1990L2. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2017. 
  13. Kancelaria Sejmu RP. «Internetowy System Aktów Prawnych». sejm.gov.pl. 
  14. Stephen Kabera Karanja (Ιανουαρίου 2008). Transparency and Proportionality in the Schengen Information System and Border Control Co-Operation. Martinus Nijhoff Publishers. σελ. 39. ISBN 978-90-04-16223-5. 
  15. «Europe's border-free zone expands». BBC News. 27 Δεκεμβρίου 2007. http://news.bbc.co.uk/1/hi/7153490.stm. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2015. 
  16. «Nowe polsko-litewskie drogi po wejściu do Schengen». DELFI. 28 Ιουλίου 2012. 
  17. «Wspólne patrole na polsko-litewskiej granicy :: społeczeństwo». Kresy.pl. 
  18. «Przemyt papierosów przy polsko – litewskiej granicy [ZDJĘCIA]». bialystok. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]