Σύμβαση Ραμσάρ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Το λογότυπο της Σύμβασης Ραμσάρ.

Η σύμβαση για τους Υγροβιότοπους Διεθνούς Σημασίας υπογράφηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1971 στην περσική πόλη Ραμσάρ και άρχισε να ισχύει στις 21 Δεκεμβρίου του 1975. Περιλαμβάνει περισσότερες από 2.300 τοποθεσίες ανά τον κόσμο, συνολικής έκτασης σχεδόν 2.500.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων.

Η Ελλάδα έχει υπογράψει τη συγκεκριμένη σύμβαση και την επικύρωσε με το Ν.Δ.191/74.

Η συμφωνία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αφίσσα του 1971 για τη σύμβαση Ραμσάρ.

Οι χώρες που υπέγραψαν τη σύμβαση συμφωνούν στα εξής:

Ένας υγροβιότοπος χαρακτηρίζεται ως Διεθνούς Σημασίας όταν

α) φιλοξενεί το 1% του μεταναστευτικού πληθυσμού ενός υδρόβιου είδους σε αριθμό τουλάχιστον 100 ατόμων.
β) αν σταματούν εκεί τουλάχιστον 10.000 πάπιες.
γ) αν υπάρχουν φυτά και ζώα που βρίσκονται σε εξαφάνιση.

Προστατευόμενοι υγροβιότοποι στην Ελλάδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όπως καταχωρήθηκαν στις 21 Αυγούστου 1975:[1]

01. (#54) Δέλτα Έβρου
02. (#55) Λίμνη Βιστωνίδα, Πόρτο Λάγος, Λίμνη Ισμαρίδα και παρακείμενη λιμνοθάλασσα
03. (#56) Δέλτα Νέστου και παρακείμενη λιμνοθάλασσα
04. (#57) Λίμνες Βόλβη και Κορώνεια
05. (#58) Τεχνητή λίμνη Κερκίνη
06. (#59) Αξιός, Λουδίας, Δέλτα Αλιάκμονα
07. (#60) Λίμνη Μικρή Πρέσπα
08. (#61) Αμβρακικός κόλπος
09. (#62) Λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου
10. (#63) Λιμνοθάλασσα Κοτυχίου

Οι 7 από τις 10 τοποθεσίες από το 1990 περιλαμβάνονται στo "Αρχείο Montreaux", ένα μητρώο της λίστας Ramsar που περιλαμβάνει περιοχές οι οποίες βρίσκονται σε άμεσο κίνδυνο περιβαλλοντικής καταστροφής από ανθρωπογενείς παράγοντες. Εξαιρούνται το Δέλτα του Έβρου, η λίμνη Κερκίνη & η Μικρή Πρέσπα, οι οποίες αφαιρέθηκαν από το μητρώο το 1999.[2]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Υπηρεσία Πληροφοριών για τις Τοποθεσίες Ramsar. Ανακτήθηκε στις 26/11/2018.
  2. Αρχείο Montreaux, 08/09/2011. Ανακτήθηκε στις 26/11/2018.