Συριακός εμφύλιος πόλεμος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Συριακός Εμφύλιος Πόλεμος
Μέρος της Αραβικής Άνοιξης και προέκταση
της Ιρακινής εξέγερσης
Syrian Civil War map.svg

Τρέχουσα στρατιωτική κατάσταση:
     Κυβέρνηση
     Αντάρτες
     Μέτωπο αλ-Νούσρα
     Κούρδοι (Ρογιάβα)
     Ισλαμικό Κράτος
     Αμφισβητούμενες περιοχές (Περισσότερες πληροφορίες)

Ημερομηνία 15 Μαρτίου 2011
Τόπος Συρία
Έκβαση Σε εξέλιξη
Εμπλεκόμενες πλευρές





Ο Συριακός εμφύλιος πόλεμος (αραβικά: الحرب الأهلية السورية) είναι μια εμφύλια διαμάχη στη Συρία, σε εξέλιξη από τον Μάρτιο του 2011. Ο πόλεμος έχει τις απαρχές του στην εξέγερση που ξέσπασε στη Συρία στα πλαίσια της Αραβικής Άνοιξης. Η συριακή κυβέρνηση ανέπτυξε τον στρατό για να καταστείλει την εξέγερση, και αρκετές πόλεις πολιορκήθηκαν.[1][2] Σύμφωνα με μάρτυρες, στρατιώτες που αρνήθηκαν να ανοίξουν πυρ εναντίον αμάχων εκτελέστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες από το στρατό της Συρίας.[3] Η κυβέρνηση της Συρίας αρνήθηκε τη φημολογία για αποστασίες, και κατηγόρησε "ένοπλες συμμορίες" για την πρόκληση ταραχών.[4]

Έτος 2011[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δημιουργία του Συριακού Εθνικού Συμβουλίου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η σκληρή κυβερνητική καταστολή του Ασάντ μετατρέπει τις τοπικές διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες σε μαζική λαϊκή εξέγερση. Στα τέλη του 2011, πολίτες και λιποτάκτες του στρατού σχημάτισαν μάχιμες μονάδες, οι οποίες ξεκίνησαν ένοπλες επιθέσεις κατά του συριακού στρατού. Οι αντάρτες ενοποιήθηκαν κάτω από τη σημαία του Ελεύθερου Συριακού Στρατού και αργότερα ενώθηκαν και δημιούργησαν το Συριακό Εθνικό Συμβούλιο (SNC) και πολέμησαν με ένα ολοένα και πιο οργανωμένο τρόπο. Οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης που αντιτάσσονταν στο καθεστώς του Μπασάρ αλ Ασαντ και σχημάτισαν το Συμβούλιο, είχαν ως στόχο την ανατροπή του Άσαντ. Το συμβούλιο ιδρύθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 2 Οκτωβρίου 2011.[5] Η σύγκρουση έχει θρησκευτικές προεκτάσεις, καθώς η αντιπολίτευση κυριαρχείται από σουνίτες μουσουλμάνους, ενώ τα κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης είναι αλαουίτες μουσουλμάνοι.[6] Επίσης, στον πόλεμο εμπλέκονται άμεσα ή έμμεσα τα περισσότερα κράτη της Μέσης Ανατολής, καθώς και η Ρωσία, οι ΗΠΑ και αρκετά ευρωπαϊκά κράτη, δίνοντας στη σύγκρουση χαρακτήρα πολέμου δι' αντιπροσώπων.[7][8][9] H Συρία έγινε ο τόπος αυτού που αποκαλούμε πόλεμος δια αντιπροσώπων.

Οι ΗΠΑ εναντίον της Ρωσίας, τα σουνιτικά θεοκρατικά κράτη της Σαουδικής Αραβίας και του Κατάρ εναντίον του σιϊτικού θεοκρατικου κρατους του Ιράν και της Χεζμπολάχ, όπως επίσης η Τουρκία εναντίον των Αράβων εθνικιστών λόγω της προσπάθειας αποκατάστασης της οθωμανικής κυριαρχίας στην Συρία όπως ήταν πριν των Α Παγκοσμίο πόλεμο.[10]

Έτος 2012[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

H σύγκρουση γρήγορα κλιμακώνεται σε ολοκληρωτικό εμφύλιο πόλεμο Τον Ιανουάριο κάνει την εμφάνιση της μια νέα αντάρτική φράξια, η οποία συνδέεται με την Αλ Κάϊντα, το μέτωπο Άλ Νούσρα. Ο Άλ Ζαουάχρι καλεί τους μουσουλμάνους σουνίτεςνα υποστηρίξουν την Συριακή επανάσταση. Τον Φεβρουάριο ο ΟΗΕ καλεί τον Ασάντ να παραιτηθεί, αλλά η Ρωσία και η Κίνα ασκούν βέτο. Η ομάδα φίλων της Συρίας που αποτελεί περισσότερες από 60 χώρες μεταξύ των οποίων η Βρετανία, Γαλλία, Σαουδική Αραβία, Τουρκία, ΗΠΑ ανακηρύσουν το Συριακό συμβούλιο (SNC) νόμιμο εκπρόσωπο της Συρίας. [11]Η Σαουδική Αραβία και οι χώρες του Κόλπου ανακοινώνουν την στήριξη και την οικονομική ενίσχυση με την δημιουργία ενός ταμείου για την χρηματοδότηση του Ελεύθερου Συριακού Στρατού (FSA).[12] Τον Ιούλιο οι επαναστατικές δυνάμεις ανατινάσουν στην Δαμασκό το κτήριο που στεγάζονται οι υπηρεσίες ασφαλείας σκοτώνοντας αρκετούς ανώτερους αξιωματούχους, τον υφυπουργό και υπουργό Άμυνας. Οι ΉΠΑ και Βρετανία ανακοινώνουν νέες κυρώσεις για το καθεστώς, αλλά η Ρωσία και Κίνα συνεχίζουν να ασκούν βέτο. Οι Δυνάμεις του Ασάντ αντεπιτίθενται.[13] Τον οκτώβριο, η Υπουργός εξωτερικών της ΗΠΑ, Χίλαρι Κλίντον παύει να αναγνωρίζει το Συριακό Συμβούλιο (SNC) καθώς στερείται λαϊκού ερείσματος και δεν μπορεί πλέον να θεωρείται ηγεσία της Αντιπολίτευσης στην Συρία. Χαρακτηρίζει επίσης το μέτωπο Άλ Νούσρα τρομοκρατική οργάνωση.Στα μέσα Ιανουαρίου του 2012, ο Άσαντ χορήγησε γενική αμνηστία για όλα τα εγκλήματα που τελέστηκαν από τις 15 Μαρτίου του 2011 μέχρι τις 15 Ιανουαρίου 2012. Σύμφωνα με την ανακοίνωση, η αμνηστία κάλυπτε όσους διαδήλωσαν ειρηνικά, αυτούς που έφεραν χωρίς άδεια όπλα αλλά και όσους τα παραδώσουν στις Αρχές ως τα τέλη του μήνα, ενώ αμνηστεύονταν και οι λιποτάκτες αν επέστρεφαν ως τις 31 Ιανουαρίου.[14]

Στις αρχές του 2012, οι χριστιανοί του Χαλεπίου ήταν με το μέρος του καθεστώτος του Ασάντ ή ουδέτεροι με την πεποίθηση ότι θα διαφύγουν όμως της προσοχής και των δυο πλευρών. Στην Συρία υπήρχαν 200 χιλ. Χριστιανοί Συριακής και Αραβικής καταγωγής.[15]

Έτος 2013[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δημιουργία Ισλαμικού κράτους και αυτονομία του Δυτικού Κουρδιστάν[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Τζιχαντιστές κυριαρχούν περισσότερο στην Αντιπολίτευση και το καθεστώς Ασάντ ανακτά την στρατιωτική πρωτοβουλία. Τον Απρίλιο ο Συριακός Στρατός μαζί με την Οργάνωση Χεσμπολάχ εξαπολύουν επίθεση στην πόλη Κουσέϊρ. Ο Αμπού Μπάκρ αλ Μπαγκντάντι, ηγέτης της Αλ Κάϊντα, στο Ιράκ, αναλαμβάνει την πατρότητα του μετώπου Άλ Νούσρα και ανακοινώνει την συνένωση των δυο οργανώσεων με την ονομασία Ισλαμικό Χαλιφάτο στο Ιράκ και το Λεβάντε (ISIS). Τον Μάιο δημοσιεύεται μια φωτογραφία που δείχνει τις σχέσεις της Αμερικής με τους Τζιχαντιστές. Συγκεκριμένα ο Γερουσιαστης Μακέϊν εμφανίζεται σε φωτογραφία με αντάρτες του Ελεύθερου Συριακού στρατού (FSA) ανάμεσά τους και ο ηγέτης των τζιχαντιστών.[16] Στις 30 Αυγούστου το Βρετανικό κοινοβούλιο ψηφίζει κατά της στρατιωτικής επέμβασης στην Συρία.[17] Σημαντικό ρόλο στην περιοχή απέκτησαν και οι Κούρδοι της Συρίας. Έχουν πετύχει σε μεγάλο βαθμό της αυτονομία τους από τον Νοέμβριο του 2013 ως μέρος της συνεχιζόμενης Κουρδικής εξέργεσης. Το Δυτικό Κουρδιστάν δεν αναγνωρίζεται επίσημα ως αυτόνομο κράτος από την Συριακή κυβέρνηση, παρόλου που οι Κούρδοι μαχητές παίρνουν μέρος στις μάχες κατά του ISIS.[18]

Έτος 2014[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο εμφύλιος πόλεμος κλιμακώνεται[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Ιανουάριο το ισλαμικό κράτος καταλαμβάνει την Φαλούτζα και άλλες μικρότερες πόλεις του δυτικού και κεντρικού Ιράκ αποκομίζοντας χρήματα και σύγχρονο οπλισμό και εξοπλισμό. Η επόμενη πόλη που κατέλαβε το ισλαμικό κράτος ήταν η Μοσούλη τον Ιούνιο. Συγκεκριμένα 2500 μαχητές του Ισλαμικού κράτους κατέλαβαν την πόλη που υπερασπίζονταν 60000 υπερασπιστές. Εκεί κυρίευσε και έβαλε χέρι στην κεντρική τράπεζα του Ιράκ αρπάζοντας δηνάρια αξίας 450 εκ δολαρίων και έθεσε υπό τον έλεγχο του τις πετρελαιοπηγές της περιοχής[19] Οι επιτυχίες αυτές έφεραν στις τάξεις των τζιχαντιστών νέους μαχητές. Η CIA υπολόγιζε μέχρι εκείνη την στιγμή ότι το Ισλαμικό κράτος διέθετε 31000 έμπειρους μαχητές, από τους οποίους 12000 προέρχονται από 74 χώρες. Συγκεκριμένα από την περιοχή των Βαλκανίων, Βόσνιοι αλλά και Αλβανοί τζιχαντιστές έχουν κατατάχθεί στις τάξεις του Στρατού της Κατάκτησης (Army of Conquest ή Jaish al-Fatah (JaF). [20][21]

Ο Στρατός της Κατάκτησης, είναι μια οργάνωση υπό την ηγεσία του Μετώπου αλ Νούσρα και τη συμμετοχή άλλων μικρότερων ισχυρών Σουνίτικων ισλαμιστικών οργανώσεων όπως η:

  • Ajnad al-Sham
  • Ahrar ash-Sham
  • Harakat Nour al-Din al-Zenki[4]
  • Liwa al-Haqq
  • Jaysh al-Sunna

Σε αυτήν την περίοδο όμως, φαίνεται ότι ο εμφύλιος έχει ξεσπάσει και στις δυνάμεις που είχαν ενωθεί κατά του Ασάντ. Η προέλαση του Ισλαμικού κράτους στο Ιράκ πυροδοτεί ριζική αλλαγή στις προτεραιότητες της διεθνούς κοινότητας. Mερικές ομάδες σαλαφιστών ανταρτών και o Ελεύθερος Συριακός στρατός (FSA) επιτίθονται στον ISIS. H Άλ Κάϊντα αποστασιοποιείται από τον ISIS. Η Τουρκία χαρακτηρίσει το μέτωπο Άλ Νούσρα τρομοκρατική οργάνωση μετά την κατάκτηση της πόλης Κεσάμπ. Ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός έχει διασπαστεί. Τον Μάϊο, μετά από μάχη τριών ετών ο Συριακός στρατός του Ασάντ καταλαμβάνει την Χομς. Τον Ιούνιο, το ISIS καταλαμβάνει την Μοσούλη και το Τικρίτ, αλλάζει το όνομα του σε Ισλαμικό Κράτος και κηρύσει την ίδρυση του Παγκόσμιου Χαλιφάτου. Μετά από αυτή την συμβολική κίνηση διάφορες τζιχαντιστικές ομάδες και οργανώσεις όπως η Ανσάρ Αλ Σαρία (Λιβύη), οι Ταλιμπάν, και η Μπόκο Χαράμ (Νιγηρία) ορκίστηκαν πίστη στο νέο χαλίφη [22]Αρχικά η Άλ Κάιντα τηρούσε εχθρική στάση προς το ισλαμικό κράτος, αργότερα τάχθηκε υπέρ του ισλαμικού κράτους. [23]

Στην Συρία, ο Ασάντ κερδίζει το 90% των ψήφων στις περιοχές που αυτός κατέχει και η ζωή φαίνεται να επιστρέφει σταδιακά σε πολλές περιοχές της Χώρας. Οι ΗΠΑ βομβαρδίζουν το Ισλαμικό Κράτος, ενώ το Ισλαμικό Κράτος καταστρέφει σημαντικές αρχαιότητες που χρονολογούνται από την εποχή του Χριστού. Αποκεφαλίζεται ο Πήτερ Κάσιγκ, ο οποίος μετείχε σε ανθρωπιστική αποστολή από το Ισλαμικό κράτος.[24].

Έτος 2015[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συνεργασία Τουρκίας και Ισλαμικού κράτους με στόχο τα πετρέλαια της περιοχής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις αρχές του 2015, το Χαλέπι ήταν η σημαντικότερη περιοχή αντιπαράθεσης των αντιμαχόμενων δυνάμεων της Αντιπολίτευσης που τώρα είχαν διαχωριστεί αλλά και κατά του Ασάντ. Το Χάλέπι είναι σημαντική πόλη και για τις δυο πλευρές, τόσο στρατιωτικά αλλά και σε πολιτικό επίπεδο.[25] Οι αντάρτες παρέδωσαν την Χομς και υποχώρησαν κρατώντας τον οπλισμό τους υπό την επίβλεψη των Ηνωμένων Εθνών.Οι Κούρδοι αντάρτες απωθούν τους τζιχαντιστές από το Κομπάνι, ενώ το Μάιο μέχρι τον Αύγουστο, το Ισλαμικό Κράτος καταλαμβάνει την Παλμύρα και καταστρέφει αρχαιότητες. Η ολική καταστροφή του ναού του Βαάλ Σαμίν, που θεωρείται ο δεύτερος σημαντικότερος στην αρχαία Ελληνορωμαϊκή Παλμύρα, προκάλεσε αποτροπιασμό σε όλο τον κόσμο.[26]. Τον Σεπτέμβριο, η Ρωσία ξεκινά αεροπορικές επιδρομές εναντίον των ανταρτών στη Συρία. Τον Οκτώβριο δημιουργήθηκε το (FDS), οι Δημοκρατικές Δυνάμεις της Συρίας οι οποίες πολεμούν κατά του ISIS και συγκεκριμένα κατά του ISIL, ιδρύθηκε με αποστολή να αγωνιστεί για την δημιουργία μιας κοσμικής, δημοκρατικής και ομοσπονδιακής Συρίας, κατά μήκος των εδαφών της Επανάστασης της Rojava στη βόρεια Συρία. To FDS έχει συμμαχήσει με τις κουρδικές ομάδες YPG και YPJ. Το SDF διαθέτει 55.000 αξιόμαχους και εμπειροπόλεμους μαχητές,  εκ των οποίων,  οι   45.000  μαχητές  είναι οι Κούρδοι της Συρίας, δηλαδή  οι Μονάδες Προστασίας του Λαού του YPG ( στα Κουρδικά Yekîneyên Parastina Gel‎),  καθώς και οι 10.000 μαχητές από τις Αραβικές φυλές της Βόρειας περιοχής της Συρίας, που πολεμούν τους τζιχαντιστές μαζί με το YPG.Tον Νοέμβριο του 2015, στην σύνοδο κορυφής των G20 στην Αττάλεια, ο Πρόεδρος Πούτιν παρουσίασε στοιχεία για το λαθρεμπόριο πετρελαίου μεταξύ Τουρκίας και Ισλαμικού Κράτους φέρνοντας τον Ερντογάν σε πολύ δύσκολη θέση.[27] Το 2015, το Ισλαμικό κράτος είχε φτάσει να ελέγχει 13 πετρελαιοπηγές στο Ιράκ και 7 στην Συρία.

Έτος 2016[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκεχειρία και κατάπαυση του πυρός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Μάρτιο ο Αραβικός Σύνδεσμος κατέταξε την Χεζμπολάχ στην λίστα με τις τρομοκρατικές οργανώσεις. Η Χεζμπολάχ μάχεται στο πλευρό του Άσαντ. Στο πλευρό της Χεζμπολάχ τάχθηκε ο Ιρακινός υπουργός Εξωτερικών ενώ έντονες ενστάσεις διατύπωσαν το Ιράν και ο Λίβανος.[28] Οι ΗΠΑ δείχνουν να έχουν παραδώσει εργολαβικά τη Συρία στη Ρωσία. Η Ρωσία προσπαθεί να κερδίσει χρόνο μέχρι να έλθει ο επόμενος πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ των ΗΠΑ για να δουν ποιες διαπραγματευτικές προοπτικές υπάρχουν.[29] Προσπαθούν να ενισχύσουν τον Άσαντ μέσα στη Συρία και το χειρότερο να οδηγήσουν τα πράγματα όχι σε de jure αλλά σε de facto διάσπαση της Συρίας. Συγκεκριμένα στη Συρία αυτή τη στιγμή υπάρχει ένα Αλαουιστάν ή Ασαντστάν, ένα Κουρδιστάν το οποίο ανακοινώθηκε τον Μάρτιο. Συγκεκριμένες περιοχές κατέχει επίσης ο ISIS.[30]. Τον Σεπτέμβριο, οι υπουργοί Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής Τζον Κέρι και της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ ανακοίνωσαν ένα σχέδιο για την κήρυξη εκεχειρίας στη Συρία, έπειτα από μια ημέρα μαραθώνιων διαπραγματεύσεων στη Γενεύη. Η εκεχειρία έληξε μια εβδομάδα μετά με την Αμερική να είναι εξοργισμένη με τις ειδήσεις περί του βομβαρδισμού μιας πομπής φορτηγών με ανθρωπιστική βοήθεια κοντά στο Χαλέπι της Συρίας. Υπό τον έλεγχο των ανταρτών στο Χαλέπι παραμένουν μόνο δύο σημαντικές συνοικίες, η Σουκάρι και η αλ-Μασάντ μαζί με μια χούφτα μικρών συνοικιών. Οι αντάρτες αποσύρθηκαν από άλλες έξι σημαντικές συνοικίες του Χαλεπίου έναντι της προέλασης του στρατού του Ασάντ. Η ανακατάληψη του Χαλεπίου, που είναι διαιρεμένο σε καθεστωτικούς και αντικαθεστωτικούς από το 2012, είναι η μεγαλύτερη νίκη του Ασάντ απέναντι στους αντάρτες αφότου ξεκίνησε ο πόλεμος στη Συρία.[31] Το Ισλαμικό Κράτος έχει εξαπολύσει επίθεση στην Παλμύρα σε αντίποινα για την επιτυχημένη προέλαση του Συριακού στρατού στο Χαλέπι.[32] Στις 22 Δεκεμβρίου το Ισλαμικό Κράτος εκτελεί με βάναυσο τρόπο δυο Τούρκους στρατιώτες βάζοντας τους φωτιά, στο βίντεο που δόθηκε στην δημοσιότητα πρωταγωνιστεί ο αρχηγός της οργάνωσης Αμπού Μπακρ αλ-Μπαγκντάντι ο οποίος καλεί σε εκδίκηση κατά της Τουρκίας. [33] Ο συριακός στρατός ανακοίνωσε την κατάπαυση του πυρός που θα τεθεί σε ισχύ, στις 00.00 της 30ής Δεκεμβρίου με εγγυήτριες δυνάμεις την Ρωσία και την Τουρκία. [34] Από τη συμφωνία αποκλείεται το Ισλαμικό Κράτος, το πρώην Μέτωπο αλ-Νούσρα και οι ένοπλες οργανώσεις που συνδέονται με αυτά.

Κατά την διάρκεια του 2016 οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις έχουν δημιουργήσει 3 ξεχωριστά Στρατιωτικά Συμβούλια των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων στην περιοχή Shahba, προκειμένου να διευκολύνουν την οργάνωση και την διεξαγωγή στρατιωτικών επιχειρήσεων στην περιοχή. Από τα τέλη του 2016, τα τρία στρατιωτικά συμβούλια είναι το στρατιωτικό συμβούλιο της Μανμπίτζ, το στρατιωτικό συμβούλιο της Αλ Μπαμπ, και το στρατιωτικό συμβούλιο της Τζαραμπλούς.

Έτος 2017[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επιστροφή προσφύγων και οι τομείς ευθύνης ΗΠΑ-Ρωσίας και Τουρκίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Φεβρουάριο, η συριακή κυβέρνηση κατηγορήθηκε από την Διεθνή αμνηστία ότι σε όλη την περίοδο της κρίσης εκτελέστηκαν σε συριακή φυλακή πάνω από 13000 αιχμάλωτοι. Στην έκθεσή της η Διεθνής Αμνηστία αναφέρει ότι οι εκτελέσεις πραγματοποιήθηκαν στη φυλακή Σαϊντνάγια κυρίως από το 2011 έως το 2015, όμως είναι πιθανό να συνεχίζονται και ισοδυναμούν με εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Η πλειονότητα των εκτελεσμένων ήταν άμαχοι που ήταν αντίθετοι στο καθεστώς του Σύρου προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ. Η συριακή κυβέρνηση έχει διαψεύσει επανελλειμένος αυτές τις κατηγορίες.[35] Toν Φεβρουάριο μετά την ανακατάληψη της πόλης Αλ Μπαμπ, από τον τουρκικό στρατό, τελευταίου προπυργίου της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος στην επαρχία Χαλέπι (βόρεια Συρία), περίπου 50.000 Σύροι επέστρεψαν στην περιοχή από την Τουρκία μετά την έναρξη της επιχείρησης Ασπίδα του Ευφράτη. .[36] Σημαντικό πλήγμα στον αγώνα κατά της ισλαμικής τρομοκρατίας δέχθηκε η Αλ Κάιντα όταν αμερικάνικο, μη επανδρωμένο αεροσκάφος βομβάρδισε την περιοχή που βρισκόταν ο δεύτερος σε ιεραρχία της Αλ Κάιντα, Αμπού Αλ Χαΐρ Αλ Μάσρι. Ο Αλ Μάσρι ήταν γαμπρός του Οσάμα Μπιν Λάντεν και υπαρχηγός της οργάνωσης. Οι ΗΠΑ θεωρούν ότι η δολοφονία ενός τόσο σημαντικού στελέχους της Αλ Κάιντα θα οδηγήσει σε απάντηση από την πλευρά των τζιχαντιστών.[37]

Οι ΗΠΑ, το Μάρτιο, ανέπτύξαν αρκετές εκατοντάδες Πεζοναύτες με πυροβόλα όπλα, στη Συρία, στο πλαίσιο της επιχείρησης για την εκδίωξη του Ισλαμικού Κράτους από τη πρωτεύουσά του, τη Ράκα. Μέχρι στιγμής οι Αμερικανοί στρατιώτες περιορίζονταν στο να προσφέρουν συμβουλές στις δυνάμεις που μάχονται κατά του ΙΚ, κυρίως των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (FDS).[38] Κατά την διάρκεια του Μαρτίου συνάντηθηκαν οι στρατηγοί των τριών Αρχηγών Γενικών Επιτελείων, ΗΠΑ-Ρωσίας και Τουρκίας, στην τουρκική πόλη της Αντάλυας στις 7 Μαρτίου.  Ο στρατηγός Τζόζεφ  Ντάνφορν, των ΗΠΑ, ο στρατηγός Βαλερύ Γερασίμοφ της Ρωσίας και ο στρατηγός Χουλουσί Ακάρ της Τουρκίας συναντήθηκαν και συμφώνησαν για τον συντονισμό των στρατιωτικών επιχειρήσεων στην Συρία. Η απόφαση αυτή των ΗΠΑ να στηρίξει τους Κούρδους αντάρτες προκάλεσε πανικό και απογοήτευση στην Τουρκία, καθόσον οι Τούρκοι θεωρούν το YPG τρομοκρατική οργάνωση και παρακλάδι του Τουρκικού ΡΚΚ. Oι Τούρκοι στήριξαν από την αρχή τον Ελεύθερο Συριακό Στρατό (FSA), ο οποίος έχασε πλέον την εμπιστοσύνη των Δυτικών, λόγω της ακραίας ριζοσπαστικοποίησής του στο Ισλάμ.

Μάλιστα ο σημερινός FSA αποτελείται από συμμορίες ισλαμιστών και Τουρκμένων, μιας τουρκικής φυλής της Συρίας, που πολεμάνε για να μετατρέψουν τη Συρία σε προτεκτοράτο της νέας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οι δημοκρατικές στρατιωτικές οργανώσεις του FSA εγκαίρως είδαν την κατάσταση και έφυγαν από αυτόν και εντάχθηκαν στις SDF. Οι ΗΠΑ κατέρριψαν ολοσχερώς  τις νεοθωμανικές επιδιώξεις του Σουλτάνου Ερντογάν στην Συρία και προανήγγειλε επισήμως την δημιουργία του εφιάλτη της Τουρκίας, το μελλοντικό Κουρδικό κράτος στην Συρία. Οι τρεις Αρχηγοί, αποφάσισαν να διαιρέσουν την Συριακή Ζώνη επιχειρήσεων σε τομείς ευθύνης. Έτσι θα αποφασίσουν σύντομα ποιες ζώνες επιχειρήσεων θα είναι υπό τον απόλυτο έλεγχο των Αμερικανών και δε θα εμπλέκονται οι Ρώσοι και  ποιες ζώνες θα είναι υπό τον έλεγχο των Ρώσων χωρίς εμπλοκή των  Αμερικανών. Το σημαντικό εδώ είναι ότι δεν  αναφέρεται καν ο ρόλος της Τουρκίας, που προφανώς τίθεται εκτός των ζωνών ελέγχου Ρώσων και Αμερικανών, χωρίς να τους δίδεται περισσότερο χώρο ευθύνης, εκτός από την περιοχή που ήδη έχει καταλάβει ο Τουρκικός στρατός. [39]

Απώλειες - Προσφυγική κρίση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύμφωνα με διάφορες πηγές, ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών εξέδωσε την εκτίμηση οτι οι άνθρωποι που σκοτώθηκαν στον πόλεμο μέχρι και τις 12 Δεκεμβρίου 2016, ανέρχονται σε 310.000[40]. Ομάδες και οργανώσεις ακτιβιστών εκτιμούν τον αριθμό των νεκρών μεταξύ 149.016[41] και 350.760[42][43].

Οι αντικυβερνητικοί αντάρτες έχουν επίσης κατηγορηθεί για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μεταξύ των οποίων βασανιστήρια, απαγωγές, παράνομη κράτηση και εκτελέσεις αμάχων, στρατιωτών και Σαμπίχα (Εθνοφυλακή). Το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εξέφρασε επίσης την ανησυχία του για την απαγωγή Ιρανών υπηκόων.[44] Η Εξεταστική Επιτροπή του ΟΗΕ έχει τεκμηριώσει επίσης καταχρήσεις αυτού του είδους στην έκθεσή της το Φεβρουάριο του 2012, η οποία περιλαμβάνει επίσης τεκμηρίωση που δείχνει τις δυνάμεις ανταρτών ως υπεύθυνες για κάποιες μετακινήσεις αμάχων.[45]

Για να γλιτώσουν από τη βία, 9 εκατομμύρια πολίτες της Συρίας έχουν εγκαταλείψει τη χώρα καταφεύγοντας στις γειτονικές χώρες της Ιορδανίας ,[46] Ιράκ,[47] του Λιβάνου, στην Τουρκία[48], στην Ελλάδα και από εκεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αποτελώντας ένα σημαντικό ρεύμα της Ευρωπαϊκής μεταναστευτικής κρίσης.

Σύμφωνα με τον ΟΗΕ έχει γίνει εκτεταμένη παραβίαση και κατάπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με χρήση βίας και από τις δυο αντιμαχόμενες πλευρές, αλλά η Ρωσία και η Κίνα ασκούν βέτο σε ψήφισμα που απειλεί με κυρώσεις.[49]

Πηγές - Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Syrian army tanks 'moving towards Hama'». BBC News. 5 Μαΐου 2011. http://www.bbc.co.uk/news/world-middle-east-13343540. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2012. 
  2. «'Dozens killed' in Syrian border town». Al Jazeera. 17 Μαΐου 2011. http://www.aljazeera.com/news/middleeast/2011/05/201151722757252901.html. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουνίου 2011. 
  3. «'Defected Syria security agent' speaks out». Al Jazeera. 8 Ιουνίου 2011. http://www.aljazeera.com/news/middleeast/2011/06/201168175624573155.html. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουνίου 2011. 
  4. «Syrian army starts crackdown in northern town». Al Jazeera. http://www.aljazeera.com/news/middleeast/2011/06/201161064328691559.html. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουνίου 2011. 
  5. Συρία: Εθνικό Συμβούλιο από την αντιπολίτευση, με στόχο την ανατροπή Ασαντ, Ελευθεροτυπία, 3 Οκτωβρίου 2011
  6. Sengupta, Kim (20 Φεβρουαρίου 2012). «Syria's sectarian war goes international as foreign fighters and arms pour into country». The Independent (Antakya). http://www.independent.co.uk/news/world/middle-east/syrias-sectarian-war-goes-international-as-foreign-fighters-and-arms-pour-into-country-7216665.html. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2012. 
  7. «U.S. Weaponry Is Turning Syria Into Proxy War With Russia». The New York Times. 12 October 2015. http://www.nytimes.com/2015/10/13/world/middleeast/syria-russia-airstrikes.html?_r=0. Ανακτήθηκε στις 14 October 2015. 
  8. «Saudi Arabia and Iran must end their proxy war in Syria». The Guardian. 15 December 2013. http://www.theguardian.com/commentisfree/2013/dec/15/saudia-arabia-iran-proxy-war-syria. Ανακτήθηκε στις 30 November 2015. 
  9. «By arming Syria rebels, US drawn into proxy war». Yahoo News. 15 June 2013. http://news.yahoo.com/arming-syria-rebels-us-drawn-proxy-war-190907079.html. 
  10. Η Συρία φλέγεται, Τσάρλς Γκλας, εκδόσεις διάμετρος, σελ.41-42
  11. Η Συρία φλέγεται, σελ. 4-5, εκδόσεις Διάμετρος
  12. Η Συρία φλέγεται, σελ. 4-5, εκδόσεις Διάμετρος
  13. Η Συρία φλέγεται, σελ. 5-6, εκδόσεις Διάμετρος
  14. Γενική αμνηστία για όλα τα εγκλήματα από τον περασμένο Μάρτιο έδωσε ο Άσαντ, in.gr, 15 Ιανουαρίου 2012
  15. Η Συρία φλέγεται, σελ. 103, εκδόσεις Διάμετρος
  16. Ισλαμική τρομοκρατία, Σταύρος Λυγερός, σελ.152
  17. Η Συρία φλέγεται, σελ. 8, εκδόσεις Διάμετρος
  18. "Fight For Kobane May Have Created A New Alliance In Syria: Kurds And The Assad Regime".
  19. Ισλαμική τρομοκρατία, Σταύρος Λυγερός, εκδόσεις Παττάκη, σελ.147-148
  20. Εκατοντάδες Βόσνιοι μάχονται με τους τζιχαντιστές
  21. Πάνω από 148 Αλβανοί πήγαν στη Συρία για να γίνουν τζιχαντιστές!
  22. Ισλαμική τρομοκρατία, Σταύρος Λυγερός, εκδόσεις Παττάκη, σελ.148-149
  23. Ισλαμική τρομοκρατία, Σταύρος Λυγερός, εκδόσεις Παττάκη, σελ.148-149
  24. Η Συρία φλέγεται, σελ. 8-11, εκδόσεις Διάμετρος
  25. Η Συρία φλέγεται, σελ.102
  26. Επιβεβαιώθηκε η ολική καταστροφή του ναού της Παλμύρας
  27. Ισλαμική Τρομοκρατία, εκδόσεις πατάκη, Σταύρος Λυγερός, σελ. 164
  28. Αραβικός Σύνδεσμος: «Τρομοκρατική οργάνωση» η Χεζμπολάχ (euronews)
  29. Ρωσία: Μιλάμε ήδη με το επιτελείο του Τραμπ για τη Συρία
  30. Μιχάλης Ιγνατίου Συρία ώρα μηδέν
  31. Συρία: Το Χαλέπι «έπεσε»
  32. Το Ισλαμικό Κράτος επιτέθηκε στην Παλμύρα
  33. Τζιχαντιστές καίνε Τούρκους στρατιώτες ζωντανούς
  34. Πούτιν: Κυβέρνηση και αντιπολίτευση της Συρίας συμφώνησαν για κατάπαυση πυρός - Εγγυήτριες δυνάμεις Ρωσία και Τουρκία.
  35. Συρία: Διαψεύδει την έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας για τα βασανιστήρια η Δαμασκός
  36. Επιστρέφουν οι Σύριοι πρόσφυγες στην Συρία
  37. Νεκρός ο υπαρχηγός της Αλ Κάιντα από πλήγμα των ΗΠΑ στη Συρία
  38. Εκατοντάδες αμερικανοί πεζοναύτες με πυροβόλα όπλα στη Συρία
  39. Το τέλος του Πολέμου στην Συρία, το Κουρδικό Κράτος και οι Στρατηγοί Ματίς και ΜακΜάστερ
  40. Συρία: 310.000 οι επιβεβαιωμένοι νεκροί του εμφυλίου πολέμου
  41. Syria, The Violations Documenting Center in. «Center for Documentation of Violations in Syria». www.vdc-sy.org. http://www.vdc-sy.org/index.php/en/home. Ανακτήθηκε στις 2016-02-03. 
  42. «More than 55,000 killed in Syria in 2015». Syrian Observatory For Human Rights. http://www.syriahr.com/en/?p=41912. Ανακτήθηκε στις 2016-02-03. 
  43. «About 2 millions and half killed and wounded since the beginning of the Syrian Revolution». Syrian Observatory For Human Rights. http://www.syriahr.com/en/?p=35137. Ανακτήθηκε στις 2016-02-03. 
  44. «Syria: Armed Opposition Groups Committing Abuses». Human Rights Watch. 20 March 2012. http://www.hrw.org/news/2012/03/20/syria-armed-opposition-groups-committing-abuses. Ανακτήθηκε στις 20 March 2012. 
  45. «Open Letter to the Leaders of the Syrian Opposition Regarding Human Rights Abuses by Armed Opposition Members». Human Rights Watch. 20 March 2012. http://www.hrw.org/news/2012/03/20/open-letter-leaders-syrian-opposition. Ανακτήθηκε στις 20 March 2012. 
  46. Syria: Refugees brace for more bloodshed. News24 (2012-03-12). Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2012.
  47. Lara Jakes and Yyahya Barzanji. Syrian Kurds get cold reception from Iraqi Kurds. news.yahoo.com – Associated Press (14 March 2012)
  48. Syrian Refugees May Be Wearing Out Turks' Welcome. NPR (2012-03-11). Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2012.
  49. Η Συρία φλέγεται, Τσάρλς Γκλάς, σελ. 2-3, εκδόσεις Διάμετρος

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Wikinews-logo.svg
Τα Βικινέα έχουν ειδήσεις που σχετίζονται με το θέμα:
Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα