Συνοικία το όνειρο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Συνοικία το όνειρο
Συνοικία το όνειρο (αφίσα).jpg
Επετειακή αφίσα της ταινίας για τα 50 χρόνια της.
Σκηνοθεσία Αλέκος Αλεξανδράκης
Παραγωγή Ελληνική Παραγωγή
Σενάριο Τάσος Λειβαδίτης
Κώστας Κοτζιάς
Πρωταγωνιστές Αλέκος Αλεξανδράκης
Μάνος Κατράκης
Αλίκη Γεωργούλη
Μουσική Μίκης Θεοδωράκης
Τραγούδι Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Φωτογραφία Δήμος Σακελλαρίου
Μοντάζ Αντώνης Δημητράς
Σκηνογραφία Τάσος Ζωγράφος
Διανομή New Star
Πρώτη προβολή 16 Οκτωβρίου 1961 (Ελλάδα)
Διάρκεια 95΄
Προέλευση Ελλάδα
Γλώσσα Ελληνική

Το Συνοικία το όνειρο είναι ελληνική δραματική ταινία του 1961. Τη σκηνοθεσία την υπέγραψε ο Αλέκος Αλεξανδράκης. Το σενάριο γράφτηκε από τον Τάσο Λειβαδίτη και τον Κώστα Κοτζιά. Πρωταγωνιστούν οι Αλέκος Αλεξανδράκης, Μάνος Κατράκης και Αλίκη Γεωργούλη. Θεωρείται ότι αποτελεί μία από τις πρώτες νεορεαλιστικές ταινίες στην Ελλάδα.

Η ταινία αντιμετώπισε πολλά προβλήματα με την εξουσία της εποχής τόσο κατά τα γυρίσματα όσο και όταν άρχισε να προβάλλεται. Αρχικά απαγορεύθηκε η προβολή της από την Υπηρεσιακή κυβέρνηση Κωνσταντίνου Δόβα καθώς εκείνα τα χρόνια η κυβέρνηση Καραμανλή προσπαθούσε να ανορθώσει την ελληνική οικονομία και να κάνει ελκυστική τη χώρα στους ξένους τουρίστες και επενδυτές και η ταινία εμπόδιζε το έργο της, καθώς οι σκηνές φτώχειας και εξαθλίωσης που περιείχε κινδύνευαν να τους αποθαρρύνουν. [1][2][3] Ύστερα όμως από διαμαρτυρίες του τύπου επιτράπηκε η προβολή μιας λογοκριμένης εκδοχής της και μόνο στα αστικά κέντρα.[4][5] Λόγω των υψηλών χρεών του Αλεξανδράκη, πούλησε τα δικαιώματα της ταινίας στους αδελφούς Κουρουνιώτη.[6]

“Την πλήρωσα πάρα πολύ οικονομικά αυτή την ταινία... Ό,τι είχα μαζέψει από τις ταινίες που έκανα τα 'βαλα για να κάνω αυτή την ταινία, γιατί ήθελα να πω αυτά τα πράγματα... Τελικά έγινε αυτή η ταινία, και ύστερα από καιρό που δεν την επιτρέπανε να παιχτεί την επιτρέψανε πετσοκομμένη” σχολίασε ο Αλέκος Αλεξανδράκης σε συνέντευξή του στην ΕΡΤ και στο δημοσιογράφο Άρη Σκιαδόπουλο το 1996.

Σύνοψη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μια φτωχογειτονιά της Αθήνας, ο Ασύρματος, είναι το κέντρο του κόσμου για τους ανθρώπους που ζουν εκεί, και προσπαθούν με κάθε τρόπο να ξεφύγουν απ’τη φτώχεια και την ανέχεια. Ένας άρτι αποφυλακισμένος νέος, ο Ρίκος (Αλέκος Αλεξανδράκης), προσπαθεί να βγάλει χρήματα, την ίδια στιγμή που η αγαπημένη του (Αλίκη Γεωργούλη) βλέπει άλλους άνδρες, και ο αδερφός της (Μάνος Κατράκης) προσπαθεί να συνεισφέρει στα οικονομικά της οικογένειας. Ο Ρίκος θα σκαρφιστεί μια δουλειά αλλά θα ξοδέψει τα συγκεντρωμένα χρήματα. Ένας από τους «συνεταίρους» του (Αλέκος Πέτσος) θα αυτοκτονήσει. Ο Ρίκος, η αγαπημένη του και ο αδερφός της, ηττημένοι και απογοητευμένοι εξαιτίας των προσδοκιών που δεν ευοδώθηκαν ποτέ, θα αναγκαστούν να συμβιβαστούν με την ωμή πραγματικότητα. [7]

Βραβεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Μια θρυλική συνοικία, μια καταραμένη ταινία». tovima.gr. Ανακτήθηκε στις 27 March 2015. 
  2. «Η "Συνοικία το όνειρο" ξαναζωντανεύει στον Ασύρματο». espressonews.gr. Ανακτήθηκε στις 27 March 2015. 
  3. http://www.mixanitouxronou.gr/giati-i-astinomiki-kalesan-to-aleko-alexandraki-na-di-to-film-tis-tenias-tou-na-kegete-ke-ekanan-ntou-ston-kinimatografo-pou-epeze-ti-sinikia-to-oniro-to-xechasmeno-paraskinio-mias-ekpliktikis-te/
  4. Γιάννης Ζουμπουλάκης, Μια θρυλική συνοικία, μια καταραμένη ταινία. Το Βήμα. Ανακτήθηκε την 12 Ιουνίου 2012.
  5. Σε συνέντευξή του στον Ιάσονα Τριανταφυλλίδη, ο σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής της ταινίας θυμάται, «[Δεν είχαμε προβλήματα με την αστυνομία] αλλά με τους τραμπούκους. Σιγά-σιγά άρχισε να γίνεται γνωστό ότι γυρίζαμε την ταινία εκεί και η τότε βαμμένη δεξιά έστελνε τους τραμπούκους[...] τα αρνητικά (ενν. της ταινίας) τα είχε εξαφανίσει η λογοκρισία.[...] Όταν άρχισε να παίζεται, από πολλά μέρη της επαρχίας την έστελναν πίσω, είτε γιατί ο χωροφύλακας ήταν έξω από την αίθουσα και κατέγραφε ποιοι έμπαιναν, είτε γιατί οι αντιφρονούντες πετροβολούσαν τον κινηματογράφο», στο:Ιάσων Τριανταφυλλίδης, Στο τέλος μιλάει το πανί, εκδ. Άμμος, Αθήνα, 1997, σελ.102, 103
  6. Ιάσων Τριανταφυλλίδης, Στο τέλος μιλάει το πανί, εκδ. Άμμος, Αθήνα, 1997, σελ.103
  7. http://www.tainiothiki.gr/v2/filmography/view/1/2170/
  8. Βραβεία 1961, Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Ανακτήθηκε την 12 Ιουνίου 2012.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Νίκος Νικόλιζας, Αλέκος Αλεξανδράκης. Ευχαριστώ..., εκδ. Άγκυρα, Αθήνα, 2003, σελ.88-89
  • Ιάσων Τριανταφυλλίδης, Στο τέλος μιλάει το πανί, εκδ. Άμμος, Αθήνα, 1997, σελ.101-104

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]