Σεργκέι Βαβίλοφ
Ο Σεργκέι Ιβάνοβιτς Βαβίλοφ (ρωσικά: Серге́й Ива́нович Вави́лов, 24 Μαρτίου 1891 – 25 Ιανουαρίου 1951) ήταν Σοβιετικός (Ρώσος) φυσικός. Διετέλεσε πρόεδρος της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ από τον Ιούλιο του 1945 μέχρι τον θάνατό του το 1951. Ήταν ο μεγαλύτερος αδερφός του σπουδαίου Ρώσου γενετιστή Νικολάι Βαβίλοφ.
Βίος και έργο
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Σεργκέι Βαβίλοφ είναι ο θεμελιωτής της σοβιετικής σχολής σκέψης στον τομέα της κυματικής οπτικής και είναι πολύ γνωστός για τα έργα του που σχετίζονται με την μελέτη της φωταύγειας. Επίσης υπό την επίβλεψη του ο Πάβελ Τσερενκόφ ανακάλυψε την ακτινοβολία Τσερενκόφ και τιμήθηκε με το Νόμπελ Φυσικής το 1958. Για αυτό τον λόγο η ακτινοβολία Τσερενκόφ ονομάζεται και «ακτινοβολία Βαβίλοφ-Τσερενκόφ».[1]
Από το 1932 ήταν μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ και από το 1934 ήταν επικεφαλής του Ινστιτούτου Φυσικής Λέμπεντεφ. Επίσης ήταν αρχισυντάκτης της Μεγάλης Σοβιετικής Εγκυκλοπαίδειας καθώς και μέλος του Ανώτατου Σοβιετ από 1946. Ήταν παραλήπτης του Βραβείου Στάλιν τέσσερις φορές, συγκεκριμένα το 1943, το 1946, το 1951 και το 1952. Επίσης συνέγραψε πονήματα για τον βίο και το έργο μεγάλων προσωπικοτήτων της επιστήμης και της νόησης, συμπεριλαμβανομένων μεταξύ άλλων του Λουκρήτιου, του Γαλιλαίου, του Νεύτωνα, του Μιχαήλ Λομονόσοφ, του Μάικλ Φάραντεϊ και του Πιοτρ Λέμπεντεφ.
Στα τέλη του 1950 η υγεία του Βαβίλοφ, ο οποίος έπασχε από καρδιακές και πνευμονικές παθήσεις, επιδεινώθηκε σημαντικά. Τον Δεκέμβριο-Ιανουάριο νοσηλεύτηκε στο σανατόριο Barvikha. Επιστρέφοντας από το σανατόριο στις 12 Ιανουαρίου 1951, προήδρευσε μιας διευρυμένης συνεδρίασης του Προεδρείου της Ακαδημίας Επιστημών. Στις 25 Ιανουαρίου 1951 υπέστη έμφραγμα του μυοκαρδίου και απεβίωσε.
Κληρονομιά
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ένας μετεορολογικός σταθμός, ένας παγετώνας καθώς και ένα παγοκάλυμμα στη νήσο της Οκτωβριανής Επανάστασης στο αρχιπέλαγος Σέβερναγια Ζεμλιά φέρουν το όνομα του Βαβίλοφ.[2] Ο αστεροειδής 2862 Βαβίλοφ φέρει το όνομά του καθώς και του γενετιστή αδελφού του.[2] Ο κρατήρας Βαβίλοφ στην αθέατη από την Γη πλευρά της Σελήνης επίσης φέρει το όνομα του αδελφού του.
Επίσης, υπάρχει το ερευνητικό πλοίο Ακαδημαϊκός Σεργκέι Βαβίλοφ, το οποίο έχει πραγματοποιήσει πολλά ταξίδια στην Αρκτική και την Ανταρκτική.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Cherenkov, P. A. (1934). «Visible emission of clean liquids by action of γ radiation». Doklady Akademii Nauk SSSR 2: 451. Reprinted in Selected Papers of Soviet Physicists, Usp. Fiz. Nauk 93 (1967) 385. V sbornike: Pavel Alekseyevich Čerenkov: Chelovek i Otkrytie pod redaktsiej A. N. Gorbunova i E. P. Čerenkovoj, M., Nauka, 1999, s. 149–153. (ref Αρχειοθετήθηκε October 22, 2007, στο Wayback Machine.)
- 1 2 Schmadel, Lutz D. (2003). Dictionary of Minor Planet Names (5th έκδοση). New York: Springer Verlag. σελίδες 235. ISBN 3-540-00238-3.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- М. Борисов, "Изследванията на С. И. Вавилов върху физиката на луминесцентните явления", Научно-популярна сесия в памет на акад. Сергей Иванович Вавилов (17 – 18.10.1951), София, Изд. БАН, с. 39–77 (1954)
- Н. Ахабабян, Сергей Иванович Вавилов (по случай 100 години от рождението му), Светът на физиката, кн. 1, с. 30–35 (1991)
- Л. Спасов, Г. Камишева, Милко Борисов за себе си и другите за него, София, Акад. изд. "Проф. М. Дринов" (2008) с. 183
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Σεργκέι Βαβίλοφ στο Wikimedia Commons
