Σαρλ Λουσιέν Βοναπάρτης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Σαρλ Λουσιέν Βοναπάρτης
Bonaparte Charles Lucien 1803-1857.png
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Charles Lucien Jules Laurent Bonaparte (Γαλλικά) και Charles Lucien Bonaparte (Γαλλικά)
Γέννηση 24  Μαΐου 1803[1][2][3]
Παρίσι
Θάνατος 29  Ιουλίου 1857[1][2][3]
Παρίσι
Υπηκοότητα Γαλλία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Γαλλικά[4]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα βιολόγος
ορνιθολόγος
ζωολόγος
ιχθυολόγος
Οικογένεια
Σύζυγος Ζεναΐδα Βοναπάρτη
Τέκνα Ναπολέων Κάρολος Βοναπάρτης
Λουκιανός Λουδοβίκος Ιωσήφ Ναπολέων Βοναπάρτης
Ιουλία Βοναπάρτη
Ιωσήφ Λουκιανός Βοναπάρτης
Augusta Bonaparte Gabrielli
Γονείς Λουκιανός Βοναπάρτης και Αλεξανδρίνα ντε Μπλεσάμπ
Αδέλφια Σαρλότ Βοναπάρτη Γκαμπριέλλι
Λετίσια Χριστίνα Βοναπάρτη
Παύλος Μαρία Βοναπάρτης
Λουδοβίκος Λουκιανός Βοναπάρτης
Πιέρ Ναπολέων Βοναπάρτης
Οικογένεια Οικογένεια Βοναπάρτη

Ο Σαρλ Λουσιέν Βοναπάρτης, ή Κάρολος Λουκιανός Ιούλιος Λαυρέντιος Βοναπάρτης (Charles Lucien Jules Laurent Bonaparte, 24 Μαΐου 180329 Απριλίου 1857), ήταν Γάλλος βιολόγος και ορνιθολόγος. Πραγματοποίησε ταξίδια στην Ευρώπη και δημοσίευσε επιστημονικά έργα. Ο Λουσιέν και η σύζυγός του απέκτησαν δώδεκα παιδιά, μεταξύ των οποίων τον καρδινάλιο Λουκιανό-Λουδοβίκο Βοναπάρτη (Λουσιέν Λουί Ζοσέφ Ναπολεόν Μποναπάρτ).

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στις 24 Μαΐου του 1803 στην Ιταλία και ήταν γιος του αδερφού του Μεγάλου Ναπολέοντα, Λουκιανού Βοναπάρτη, και της Αλεξανδρίνας ντε Μπλεσάμπ. Το 1822 ταξίδεψε στις ΗΠΑ έχοντας αρχίσει ήδη να ασχολείται με την ορνιθολογία. Αφού παρουσίασε κάποιες μελέτες του, το 1826 επέστρεψε στην Ευρώπη. Ταξίδεψε στην Γερμανία, όπου συνάντησε τον Φίλιπ Γιάκομπ Κρέτσμαρ, και στην Αγγλία, όπου συνάντησε τον Τζον Έντουαρντ Γκρέυ στο Βρετανικό μουσείο. Τελικά το 1828 εγκαταστάθηκε στη Ρώμη. Μεταξύ του 1832 και 1841 δημοσίευσε τη μελέτη του για τα ζώα της Ιταλίας.

Το 1849 εκλέχτηκε μέλος της ρωμαϊκής συνέλευσης και συμμετείχε στη δημιουργία της ρωμαϊκής δημοκρατίας. Υπερασπίστηκε μάλιστα την Ρώμη όταν πολιόρκησαν την πόλη 40.000 Γάλλοι στρατιώτες, σταλμένοι απο τον θείο του, Λουδοβίκο Βοναπάρτη. Τον Ιούλιο του 1849, ύστερα από την ήττα του δημοκρατικού στρατού, εγκατέλειψε την Ρώμη και κατέφυγε στη Μασσαλία, αλλά ο Λουδοβίκος Βοναπάρτης τον διέταξε να εγκαταλείψει τη χώρα. Ταξίδεψε στην Αγγλία όπου συμμετείχε στη συνεδρίαση της Αγγλικής ένωσης επιστημών, και στη συνέχεια στη νότια Σκωτία. Έπειτα άρχισε να εργάζεται για την προετοιμασία μιας συστηματικής ταξινόμησης όλων των πουλιών στον κόσμο επισκεπτόμενος μουσεία σε ολόκληρη την Ευρώπη και μελετώντας συλλογές. Επέστρεψε και εγκαταστάθηκε στο Παρίσι αφού πρότινος του δόθηκε άδεια.

Το 1850, κυκλοφόρησε ο πρώτος τόμος της μελέτης του, με τίτλο Conspectus Generum Avium, δεν πρόλαβε όμως να εκδόσει τη συνέχεια του έργου του, καθώς απεβίωσε στις 29 Απριλίου του 1857.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Ζηναΐδα Βοναπάρτη, κόρη του Ιωσήφ της Ισπανίας. Απέκτησαν μαζί δώδεκα παιδιά:

  • Ιωσήφ-Λουκιανός Βοναπάρτης 1824–1865, 3ος πρίγκιπας του Κανίνο.
  • Αλεξανδρίνα-Γετρούδη-Ζηναΐδα 1826–1828.
  • Λουκιανός 1828–1895 καρδινάλιος, 4ος πρίγκιπας του Κανίνο.
  • Ιουλία-Καρλότα 1830–1900.
  • Καρλόττα-Ονορίνα-Ιωσηφίνα 1832–1901.
  • Λεοντία-Στεφανία-Ελίζα 1833–1839.
  • Μαρία-Ντεζιρέ-Ευγενία-Ιωσηφίνα-Φιλομένη 1835–1890.
  • Αυγούστα-Αμαλία-Μαξιμιλιανή-Ιακωβίνα 1836–1900, παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Πλάτσιντο Γκαμπριέλλι, γιο της Καρλόττας Βοναπάρτη (κόρης του Λουκιανού 1ου πρίγκιπα του Κανίνο).
  • Ναπολέων-Κάρολος 1839–1899, 5ος πρίγκιπας του Κανίνο.
  • Μπατίλδη-Αλοΐσία-Λεοντία 1840–1861.
  • Αλβερτίνα-Μαρία-Θηρεσία 1842–1842.
  • Κάρολος-Αλβέρτος 1843–1847.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 (Γαλλικά) BNF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb125600027. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 2,2 SNAC. w6n29z80. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 3,2 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Charles-Lucien-Bonaparte-principe-di-Canimo-e-di-Muignano. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. (Γαλλικά) BNF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb125600027. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]