Λουκιανός Βοναπάρτης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Λουκιανός Βοναπάρτης
François-Xavier Fabre (Studio) - Portrait de Lucien Bonaparte.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Lucien Bonaparte (Γαλλικά)
Γέννηση 21  Μαΐου 1775[1][2]
Αιάκειο
Θάνατος 29  Ιουνίου 1840[1][3][2][4]
Βιτέρμπο
Αιτία θανάτου Καρκίνος του στομάχου
Χώρα πολιτογράφησης Γαλλία
Θρησκεία Καθολική Εκκλησία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσα Γαλλικά
Ομιλούμενες γλώσσες Γαλλικά[1]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα πολιτικός
διπλωμάτης
συγγραφέας
Οικογένεια
Σύζυγος Αλεξανδρίνα ντε Μπλεσάμπ (από 1803)
Κριστίν Μπογιέρ (από 1794)
Τέκνα Σαρλότ Βοναπάρτη Γκαμπριέλλι
Πιέρ Ναπολέων Βοναπάρτης
Λετίσια Χριστίνα Βοναπάρτη
Σαρλ Λουσιέν Βοναπάρτης
Λουδοβίκος Λουκιανός Βοναπάρτης
Παύλος Μαρία Βοναπάρτης
Antoine Bonaparte
Joseph Lucien Bonaparte
Maria Alessandrina Bonaparte
Princess Christine Charlotte Alexandrina Égypte Bonaparte
Γονείς Κάρλο Μπουοναπάρτε και Λετίτσια Ραμολίνο
Αδέλφια Ναπολέων Α΄ της Γαλλίας
Ιωσήφ Βοναπάρτης
Λουδοβίκος Βοναπάρτης
Ελίζα Βοναπάρτη
Καρολίνα Βοναπάρτη
Παυλίνα Βοναπάρτη - Μποργκέζε
Ζερόμ Βοναπάρτης
Οικογένεια Οικογένεια Βοναπάρτη
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Member of the Council of Five Hundred
μέλος της Γερουσίας των συντηρητικών
Λόρδος της Γαλλίας
Υπουργός Εσωτερικών της Γαλλίας (1799–1800)
Βραβεύσεις Μέγας Αξιωματικός της Λεγεώνας της Τιμής
Υπογραφή
Lucien-Bonaparte Autograph.svg
Θυρεός
Stemma luciano bonaparte.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Λουκιανός Βοναπάρτης (γαλλικά: Lucien Bonaparte (Λυσιέν Μποναπάρτ), 21 Μαΐου 177529 Ιουνίου 1840),[5] πολιτικός, αδελφός του αυτοκράτορα της Γαλλίας Ναπολέοντα Βοναπάρτη.[6] Έγινε γερουσιαστής της Γαλλικής Αυτοκρατορίας, πρόεδρος του Συμβουλίου των Πεντακοσίων, Υπουργός Εσωτερικών και μέλος του Tribunat. Χρίστηκε πρίγκιπας του Κανίνο και του Μουζινιάνο από το Βατικανό, τίτλους που κράτησε η οικογένειά του μέχρι το 1924.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στις 21 Μαΐου του 1775 στο Αζαξιό της Κορσικής και ήταν γιος του Καρόλου-Μαρία Μπουοναπάρτε και της Λετίτσια Ραμολίνο, καθώς και αδελφός του Ναπολέοντα Α΄ αυτοκράτορα των Γάλλων. Ο Λουκιανός διαπνεόταν από επαναστατικές ιδέες και γι' αυτό ερχόταν συχνά σε σύγκρουση με τον αδελφό του Ναπολέοντα.

Ο Λουκιανός αναμείχθηκε στα πολιτικά, εκλέχτηκε μάλιστα γερουσιαστής της Πρώτης Γαλλικής Αυτοκρατορίας, αλλά διαφώνησε με τις επεκτατικές βλέψεις του αδελφού του, καθώς και με τον γάμο που του σχεδίαζε. Το 1804 αυτοεξορίστηκε στη Ρώμη ενώ το 1809 έφυγε για τις ΗΠΑ. Συνελήφθη όμως από τους Άγγλους και οδηγήθηκε στην Μεγάλη Βρετανία, όπου παρέμεινε μέχρι το 1814.

Το 1814 επέστρεψε στη Γαλλία και έγινε πρίγκιπας του Κανίνο από τον Πάπα Πίο Ζ΄. Το 1824 έγινε πρίγκιπας του Μουζινιάνο από τον Πάπα Λέοντα ΙΒ΄.

Απεβίωσε στις 29 Ιουνίου του 1840 στην Ιταλία από καρκίνο του στομάχου.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έκανε δύο γάμους. Από τον πρώτο γάμο του με την Κριστίν Μπογιέρ απέκτησε δύο κόρες:

  • Φιλιστίνα-Καρλόττα 1795–1865, παντρεύτηκε πρώτα τον Μάριο Γκαμπριέλλι πρίγκιπα του Προσέντι και μετά τον Σετίμιο Σενταμόρι ιππότη. Ο γιος της:
    • Πλάτσιντο Γκαμπριέλλι 1832-1911, νυμφεύτηκε την Αυγούστα Βοναπάρτη, κόρη του Καρόλου-Λουκιανού.
  • Χρστίνα-Αιγύπτη 1798-1847, παντρεύτηκε πρώτα τον κόμη Αρβίντ Πόσε και έπειτα τον λόρδο Ντάντλεϋ Στιούαρτ.

Από τον δεύτερο γάμο του με την Αλεξανδρίνα ντε Μπλεσάν απέκτησε έντεκα παιδιά:

  • Κάρολος-Λουκιανός 1803–1857, φυσιοδίφης και ορνιθολόγος.
  • Λετίσια-Χριστίνα 1804–1871, παντρεύτηκε τον Θωμά Γουάυζ.
  • Ιωάννα 1807–1829, παντρεύτηκε τον μαρκήσιο Ονορέ Ονοράτι.
  • Παύλος-Μαρία 1809–1827, πολέμησε στην Ελληνική Επανάσταση στο ατμόπλοιο Ελλάς. Απεβίωσε επάνω στο σκάφος, καθαρίζοντας το όπλο του. Τάφηκε πέντε έτη μετά στη Σφακτηρία, μαζί με τους πεσόντες της ναυμαχίας του Ναυαρίνου.
  • Λουδοβίκος-Λουκιανός 1813–1891 πολιτικός και φιλόλογος, ειδήμων της Βασκικής γλώσσας.
  • Πέτρος-Ναπολέων 1815–1881, πρίγκιπας. Η κόρη του Μαρία παντρεύτηκε τον Γεώργιο ύπατο Αρμοστή της Κρήτης.
  • Αντώνιος-Λουκιανός 1816–1877, νυμφεύτηκε τη Μαρία-Άννα Καρντινάλι.
  • Αλεξανδρίνα-Μαρία 1818–1874, παντρεύτηκε τον Βιντσέντσο Βαλεντίνι, κόμη του Λαβιάνο.
  • Κωνσταντίνα 1823-1876, μοναχή.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 (Γαλλικά) BNF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12521132v. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 2,2 (Αγγλικά) SNAC. w6js9xkx. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. (Γαλλικά) Sycomore. www.assemblee-nationale.fr/sycomore/index.asp. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. The Peerage. p4495.htm#i44942. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. Εγκυκλοπαίδεια ΔΟΜΗ, τόμος 3ος, σελ. 360: «Λουκιανός Βοναπάρτης. Πρίγκιπας του Κανίνο (Αιάκειο 1775 – Βιτέρμπο, Ιταλία 1840). Πρόεδρος του Συμβουλίου τών Πεντακοσίων (1798), έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στό πραξικόπημα τής 18ης Μπρυμαίρ...» (βλ. ygeiaonline.gr/bonaparths)
  6. Λεξικό συγγραφέων, Βασίλης Αναγνωστόπουλος, Κώστας Φωτάκης, Εκδόσεις Πατάκη, 2000, σελ. 337: «... Ανάμεσα στους θαυμαστές του ήταν και ο Λουκιανός Βοναπάρτης, ο αδελφός του...»

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]