Σαιν-Ζιρόν (Αριέζ)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 42°59′5″N 1°8′45″E / 42.98472°N 1.14583°E / 42.98472; 1.14583

Σαιν-Ζιρόν
Saint-Girons and Sourroque.jpg
Blason ville fr Saint-Girons (Ariège).svg
Έμβλημα
ΧώραΓαλλία
Διοικητική υπαγωγήcanton of Saint-Girons, Αριέζ και arrondissement of Saint-Girons
Ταχυδρομικός κώδικας09200[1]
Κωδικός Κοινότητας09261[2]
Πληθυσμός6 383 (1  Ιανουαρίου 2017)[3]
Έκταση19,13 km²[4]
Υψόμετρο390 μέτρο
Ζώνη ώραςUTC+01:00 (επίσημη ώρα)
UTC+02:00 (θερινή ώρα)
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Σαιν-Ζιρόν
42°59′5″N 1°8′45″E
Ιστότοποςhttp://www.ville-st-girons.fr
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Το Σαιν-Ζιρόν (Γαλλικά: Saint-Girons, στα γασκωνικά Sent Gironç) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό Αριέζ, στη διοικητική περιοχή Οξιτανία, στα νοτιοδυτικά της Γαλλίας, κοντά στα σύνορα με την Ισπανία.

«Πρωτεύουσα» της ιστορικής περιοχής Κουζεράν, η πόλη είναι η μία από τις δύο υπονομαρχίες του νομού, η άλλη είναι το Παμιέ και πρωτεύουσα του νομού το Φουά.

Έχει πληθυσμό 6.383 κατοίκους (2017).[5]Οι κάτοικοι αναφέρονται ως Σαιν-Ζιροναί (ζ). [6]

Είναι μέρος της κοινότητας δήμων Κουζεράν-Πυρηναία και του περιφερειακού φυσικού πάρκου των Αριέζ-Πυρηναίων.

Γεωγραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η παλιά γέφυρα και η εκκλησία Σαιν-Ζιρόν
Η εκκλησία Σαιν-Ζιρόν στον ποταμό Σαλά

Η κοινότητα Σαιν-Ζιρόν βρίσκεται στο δυτικό τμήμα του νομού Αριέζ, στη διοικητική περιοχή Οξιτανία, στα νοτιοδυτικά της Γαλλίας, κοντά στα σύνορα με την Ισπανία.

Είναι η μία από τις δύο υπονομαρχίες του νομού, η άλλη είναι η κοινότητα Παμιέ.

Έχει πληθυσμό 6.383 κατοίκους (2017)[5] και η ευρύτερη αστική περιοχή της συγκεντρώνει 9.818 κατοίκους (2017).

Η κοινότητα Σαιν-Ζιρόν είναι χτισμένη στις όχθες του ποταμού Σαλά, στη συμβολή του με τους παραποτάμους του Λε και Μπω. Βρίσκεται στα κεντρικά Πυρηναία στο κέντρο λεκανοπεδίου, ανάμεσα σε βουνά, πεδιάδες και λόφους. Η γεωγραφική θέση της πόλης την κάνει σημαντικό σταυροδρόμι ανάμεσα στο βουνό και τους πρόποδές του και στην προέκταση της κοιλάδας του ποταμού Γαρούνα και της Τουλούζης προς τα βόρεια και ευρύτερα μεταξύ της Μεσογείου και του Ατλαντικού.

Η έκταση είναι 19,13 τετραγωνικά χιλιόμετρα και το υψόμετρο κυμαίνεται ανάμεσα στα 387 και 1200 μέτρα.

Το Σαιν-Ζιρόν έχει ήπιο και ζεστό ωκεάνιο κλίμα, συχνά παρουσιάζονται ακραίες θερμοκρασίες λόγω της εσωτερικής θέσης της πόλης.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πόλη πήρε το όνομά του από τον Άγιο Ζιρόν, έναν άγιο από τα Λαντ που κατά τον 5ο αιώνα εκχριστιάνισε την περιοχή. Τον 9ο αιώνα κάποια από τα λείψανα του θεωρείται ότι θάφτηκαν στην εκκλησία του Αγίου Ζιρόν, γύρω από την οποία αναπτύχθηκε αργότερα η πόλη.

Από τα αρχαία χρόνια, ο δρόμος του αλατιού, που διέτρεχε τους πρόποδες των Πυρηναίων, περνούσε από το Σαιν-Ζιρόν. Σήμερα, η πόλη βρίσκεται στη διαδρομή που συνδέει το νότο της γαλλικής Ακουιτανίας με την ισπανική Καταλονία μέσω των σηράγγων Puymorens και Cadi.

Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής επανάστασης, η πόλη ονομάστηκε προσωρινά Λυνόκ.

Αξιοθέατα και μνημεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το κάστρο των υποκομήτων του Κουζεράν
Η οδός Σαιν Βαλιέ
  • Η εκκλησία του Σαιν Ζιρόν, χτίστηκε το 1857, το κωδωνοστάσιο είναι του 14ου αιώνα και ανακαινίστηκε τον 20ό αιώνα. [7]
  • Η εκκλησία του Σαιν Βαλιέ, με πύλη του 12ου αιώνα ταξινομημένη ως αντικείμενο ιστορικών μνημείων από το 1925. [8]
  • Η εκκλησία Σαιν Ζενέ ντε Λεντάρ
  • Το κάστρο των υποκομήτων του Κουζεράν, στο κέντρο της πόλης, ιστορικό μνημείο από το 1988.
  • Το μνημείο πεσόντων του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, 1924. αναφέρεται ως ιστορικό μνημείο.
  • Το μνημείο προς τιμήν του Αριστίντ Μπερζές, με καταγωγή από την πόλη, Γάλλος χαρτοβιομήχανος και υδραυλικός μηχανικός του 19ου αιώνα.
  • Ο ποταμός Σαλά που διασχίζει την πόλη.
  • Το μνημείο στη μνήμη των τοπικών ηρώων Οσκάρ Ωριάκ (1879-1949) και του του γιου του Ζαν Ωριάκ (1906-1941), του οποίου η στήλη αναφέρει: «Ο πατέρας έζησε για τη Γαλλία, ο γιος πέθανε γι 'αυτήν».
  • Η οικία Ντυφώρ, οικοδόμημα του 18ου αιώνα. Οι προσόψεις και η στέγη, καθώς και η εσωτερική σκάλα και δύο αίθουσες στον πρώτο όροφο αναφέρονται ως ιστορικά μνημεία.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Base officielle des codes postaux» La Poste. 1  Οκτωβρίου 2018.
  2. (Γαλλικά) INSEE code.
  3. «Populations légales 2017» INSEE. 30  Δεκεμβρίου 2019.
  4. 4,0 4,1 répertoire géographique des communes. Institut national de l'information géographique et forestière. Ανακτήθηκε στις 26  Οκτωβρίου 2015.
  5. 5,0 5,1 . «insee.fr/fr/statistiques». 
  6. . «habitants.fr/saint-girons/services-publics». 
  7. Coll., À Travers Les Pyrénées Inconnues, Saint-Girons et le pays de Couserans , Nîmes, Lacour, coll. « Rediviva », 2007, 175 p. (ISBN 2750414555)
  8. . «pop.culture.gouv.fr/notice/merimee».