Σάντσο Δ΄ της Καστίλης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Σάντσο Δ΄
Sancho IV de Castilla 02.jpg
βασιλιάς της Καστίλης, Λεόν
Περίοδος 1284 - 1295
Προκάτοχος Αλφόνσος Ι΄ της Καστίλης
Διάδοχος Φερδινάνδος Δ'
Γέννηση 12 Μαΐου 1258
Βαγιαδολίδ
Θάνατος 25 Απριλίου 1295 (36 ετών)
Τολέδο
Σύζυγος Μαρία Ιβρέας ντε Μολίνα
Επίγονοι Ισαβέλλα
Φερδινάνδος Δ΄ της Καστίλης
Πέτρος
Φίλιππος
Βεατρίκη
Βιολάντη
Οίκος Ιβρέας
Πατέρας Αλφόνσος Ι'
Μητέρα Βιολάντη Βαρκελώνης
Θρησκεία Καθολικός Χριστιανός
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Ο Σάντσο Δ΄ (Sancho IV de Castilla, 12 Μαΐου 125825 Απριλίου 1295), αποκαλούμενος ο Γενναίος, ήταν βασιλιάς της Λεόν και Καστίλης, καθώς και της Γαλικίας (1284-1295). Ήταν δευτερότοκος υιός του Αλφόνσου Ι΄ και της Βιολάντης Βαρκελώνης, κόρης του Ιακώβου Α΄, βασιλιά της Αραγωνίας.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο πατέρας του απεβίωσε το 1284 και ο μεγαλύτερος υιός του Φερδινάνδος ντε λα Σέρντα είχε αποβιώσει το 1275, έτσι ο Αλφόνσος, υιός του Φερδινάνδου, πήρε τον έλεγχο του βασιλείου. Τότε ο Σάντσο Δ' δημιούργησε έναν συνασπισμό ευγενών και στέφθηκε στο Τολέδο, παρά τη διαθήκη του πατέρα του. Η υποστήριξή του οφειλόταν στην αντίδραση της ελιτίστικης πολιτικής του πατέρα του. Τον αποδεχόταν η πλειοψηφία των ευγενών και των πόλεων. Οι υπόλοιποι, αν και μειοψηφία, αντιτέθηκαν σε αυτόν στη διάρκεια της βασιλείας του, εργαζόμενοι υπέρ των απογόνων του Φερδινάνδου. Αρχηγοί της αντιπολίτευσης ήταν ο νεότερος αδελφός του Ιωάννης και ο Λόπε Ντίαζ Γ' ντε Άρο, κύριος του Βισκάϋ. Ο Σάντσο εκτέλεσε τον Λόπε Ντίαζ, φυλάκισε τον Ιωάννη και εκτέλεσε οπαδούς του Αλφόνσου: 4.000 στη Μπαδαχόθ, 400 στην Ταλαβέρα και άλλους στην Άβιλα και στο Τολέδο.

Αφού κατέστειλε την αντίδραση, συγχώρησε τον αδελφό του. Αλλά ο Ιωάννης σκεπτόταν την επόμενη εξέγερση· πολιόρκησε τον Γκουσμάν στο κάστρο του, την Ταρίφα, με τη βοήθεια των Μαρινιδών του Μαρόκου. Η πόλη αμυνόταν καλά. Ο υιός του Γκουσμάν, σε μια πράξη ηρωισμού του, σκοτώθηκε. Όταν έφθασε ο Σάντσο Δ΄, η πολιορκία λύθηκε και οι Μαρινίδες επέστρεψαν στη Μαγκρέμπ.

Το 1291 ο Ιάκωβος Β' Βαρκελώνης έγινε βασιλιάς της Αραγωνίας και ο Σάντσο Δ', όπως και οι προκάτοχοί του, θέλησε να ενδυναμώσει τη σχέση των δύο βασιλείων με σκοπό να εκτοπισθούν οι Μαυριτανοί από την Ιβηρική. Έτσι πάντρεψε την κόρη του Ισαβέλλα με τον Ιάκωβο Β'. Λίγο πριν υποκύψει στην ασθένειά του (μάλλον φυματίωση) διόρισε τη σύζυγό του αντιβασίλισσα του 9ετούς υιού του Φερδινάνδου Δ' το 1295.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1282 νυμφεύτηκε τη εξαδέλφη του πατέρα του Μαρία των Ιβρέα, κόρη του Αλφόνσου κυρίου του Μολίνα. Είχε τέκνα:

Από την εκτός γάμου σχέση του με τη Μαρία Αλφόνσο Τέλλεζ ντε Μενέθες, είχε κόρη τη:

  • Βιολάντε, παντρεύτηκε τον Φερνάνδο Ροντρίγκεθ δε Κάστρο, κύριο του Λέμος. Είχαν υιό τον Πέδρο Φερνάνδεθ δε Κάστρο, κύριο του Λέμος, που είχε εκτός γάμου κόρη την Ινές ντε Κάστρο, ερωμένη -και μετά το θάνατό της σύζυγο- τού Πέτρου Α' βασιλιά της Πορτογαλίας.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Medieval Iberia: An Encyclopedia, Ed. E. Michael Gerli and Samuel G. Armistead, (Routledge, 2003), 50.
  • XXV años de la Escuela de Genealogía, Heráldica y Nobiliaria, Ed. Escuela de Genealogía, Heráldica y Nobiliaria, (Hidalguia, 1985), 431.


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Sancho IV of Castile της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).