Σάντσο Δ΄ της Καστίλης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Σάντσο Δ΄
Sancho IV de Castilla 02.jpg
βασιλιάς της Καστίλης, Λεόν
Περίοδος 1284 - 1295
Προκάτοχος Αλφόνσος Ι΄ της Καστίλης
Διάδοχος Φερδινάνδος Δ'
Γέννηση 12 Μαΐου 1258
Βαγιαδολίδ
Θάνατος 25 Απριλίου 1295 (36 ετών)
Τολέδο
Σύζυγος Μαρία Ιβρέας ντε Μολίνα
Επίγονοι Ισαβέλλα
Φερδινάνδος Δ΄ της Καστίλης
Πέτρος
Φίλιππος
Βεατρίκη
Βιολάντη
Οίκος Καστιλιανός Οίκος της Ιβρέα
Πατέρας Αλφόνσος Ι'
Μητέρα Βιολάντη Βαρκελώνης
Θρησκεία Καθολικός Χριστιανός
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Ο Σάντσο Δ΄ ο γενναίος (Sancho IV de Castilla, 12 Μαΐου 125825 Απριλίου 1295) από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέα, ήταν βασιλιάς της Καστίλης & Λεόν, καθώς και της Γαλικίας (1284-1295).

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν δευτερότοκος γιος του Αλφόνσου Ι΄ της Καστίλης και της Βιολάντης τού Οίκου της Βαρκελώνης, κόρης του Ιακώβου Α΄ της Αραγωνίας.

Ο πατέρας του απεβίωσε το 1284 και ο μεγαλύτερος γιος του Φερδινάνδος δε λα Σέρδα είχε αποβιώσει το 1275, έτσι ο Αλφόνσος, γιος του Φερδινάνδου δε λα Σέρδα, πήρε τον έλεγχο του βασιλείου. Τότε ο Σάντσο Δ΄ δημιούργησε έναν συνασπισμό ευγενών και στέφθηκε στο Τολέδο, παρά τη διαθήκη του πατέρα του. Η υποστήριξή του οφειλόταν στην αντίδραση της ελιτίστικης πολιτικής του πατέρα του. Τον αποδεχόταν η πλειοψηφία των ευγενών και των πόλεων. Οι υπόλοιποι, αν και μειοψηφία, αντιτέθηκαν σε αυτόν στη διάρκεια της βασιλείας του, εργαζόμενοι υπέρ των απογόνων του Φερδινάνδου δε λα Σέρδα. Αρχηγοί της αντιπολίτευσης ήταν ο νεότερος αδελφός του Ιωάννης και ο Λόπε Ντίαθ Γ' ντε Άρο, κύριος του Βισκάϋ. Ο Σάντσο Δ΄ εκτέλεσε τον Λόπε Ντίαθ, φυλάκισε τον Ιωάννη και εκτέλεσε οπαδούς του Αλφόνσου: 4.000 στη Μπαδαχόθ, 400 στην Ταλαβέρα και άλλους στην Άβιλα και στο Τολέδο.

Αφού κατέστειλε την αντίδραση, συγχώρησε τον αδελφό του. Αλλά ο Ιωάννης σκεπτόταν την επόμενη εξέγερση· πολιόρκησε τον Γκουσμάν στο κάστρο του, την Ταρίφα, με τη βοήθεια των Μαρινιδών του Μαρόκου. Η πόλη αμυνόταν καλά. Ο γιος του Γκουσμάν, σε μια πράξη ηρωισμού του, σκοτώθηκε. Όταν έφθασε ο Σάντσο Δ΄, η πολιορκία λύθηκε και οι Μαρινίδες επέστρεψαν στη Μαγκρέμπ.

Το 1291 ο Ιάκωβος Β΄ τού Οίκου της Βαρκελώνης έγινε βασιλιάς της Αραγωνίας και ο Σάντσο Δ΄, όπως και οι προκάτοχοί του, θέλησε να ενδυναμώσει τη σχέση των δύο βασιλείων, με σκοπό να εκτοπισθούν οι Μαυριτανοί από την Ιβηρική. Έτσι πάντρεψε την κόρη του Ισαβέλλα με τον Ιάκωβο Β΄. Λίγο πριν υποκύψει στην ασθένειά του (μάλλον φυματίωση), διόρισε τη σύζυγό του ως αντιβασίλισσα του 9ετούς γιού του Φερδινάνδου Δ΄ το 1295.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1282 νυμφεύτηκε τη εξαδέλφη του πατέρα του Μαρία από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέα, κόρη του Αλφόνσου κυρίου της Μολίνα. Είχε τέκνα:

Από την εκτός γάμου σχέση του με τη Μαρία Αλφόνσο Τέλλεθ δε Μενέθες, είχε κόρη τη:

  • Βιολάντε, παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο Ροντρίγκεθ δε Κάστρο, κύριο του Λέμος. Είχαν γιο τον
    • Πέδρο Φερνάνδεθ δε Κάστρο, κύριο του Λέμος, που είχε εκτός γάμου κόρη την
      • Ινές ντε Κάστρο, ερωμένη -και μετά το θάνατό της σύζυγο- τού Πέτρου Α΄ βασιλιά της Πορτογαλίας.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Medieval Iberia: An Encyclopedia, Ed. E. Michael Gerli and Samuel G. Armistead, (Routledge, 2003), 50.
  • XXV años de la Escuela de Genealogía, Heráldica y Nobiliaria, Ed. Escuela de Genealogía, Heráldica y Nobiliaria, (Hidalguia, 1985), 431.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Sancho IV of Castile της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).