Ραφαέλ Ναδάλ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ραφαέλ Ναδάλ
Nadal-2006.2.jpg
Ο Ραφαέλ Ναδάλ το 2006
Γέννηση 3 Ιουνίου 1986 (1986-06-03) (31 ετών)
Μανακόρ Μαγιόρκα Ισπανία
Εθνικότητα Flag of Spain.svgΙσπανός
Υπηκοότητα / Χώρα πολιτογράφησης Ισπανία
Ιδιότητα αντισφαιριστής και μοντέλο
Γονείς Sebastián Nadal και Ana María Parera
Αδέλφια María Isabel Nadal
Βραβεύσεις Βραβείο Πριγκίπισσα της Αστουρίας για τον αθλητισμό (), Laureus World Sports Award for Breakthrough of the Year (), Best International Athlete ESPY Award (), BBC Overseas Sports Personality of the Year (), Laureus World Sports Award for Sportsman of the Year (), Best Male Tennis Player ESPY Award (), Best Male Tennis Player ESPY Award (), Laureus World Sports Award for Comeback of the Year () και L'Équipe Champion of Champions ()
Ιστοσελίδα http://www.rafaelnadal.com/
Commons page Πολυμέσα

Ο Ραφαέλ «Ράφα» Ναδάλ Παρέρα (Rafael Nadal Parera, 3 Ιουνίου 1986) είναι Ισπανός αντισφαιριστής.

Είναι νικητής σε 16 τουρνουά Γκραντ Σλαμ καθώς έχει κερδίσει 10 χρονιές (2005-2006-2007-2008-2010-2011-2012-2013-2014-2017) τον τίτλο στο Ρολάν Γκαρός, 2 φορές στο Γουίμπλεντον τον Ιούλιο του 2008 & 2010, 1 φορά στο Αυστραλιανό Όπεν το 2009 και 3 φορές το Αμερικάνικο Όπεν το 2010, το 2013 και το 2017. Κατέχει επίσης το μεγαλύτερο ρεκόρ συνεχόμενων νικών σε χωμάτινη επιφάνεια. Το σερί του φτάνει τις 81 νίκες, το μεγαλύτερο στην ιστορία του αντρικού τένις, από τον Απρίλιο του 2005 έως τον Μάιο του 2007. Τον Απρίλιο του 2005 βρέθηκε στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης του επαγγελματικού τένις, για να ανέβει στο Νo 1 - "εκθρονίζοντας" τον Ρότζερ Φέντερερ μετά από 237 συνεχείς εβδομάδες - στις 18 Αυγούστου τού 2008, μία μέρα πριν είχε στεφθεί Xρυσός Oλυμπιονίκης στους Αγώνες τού Πεκίνου, στο Απλό Ανδρών, μετά από νίκη επί τού Χιλιανού. Στις 11/9/2017 ξανά έγινε νούμερο 1.

Οικογένεια και παιδική ηλικία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ραφαέλ γεννήθηκε στο Μανακόρ της Μαγιόρκας. Πατέρας του είναι ο Σεμπαστιάν Ναδάλ, επιχειρηματίας που διευθύνει μια ασφαλιστική εταιρεία και το εστιατόριό του, το Sa Punta. Μητέρα του είναι η Άνα Μαρία Παρέρα, νοικοκυρά. Ο Ραφαέλ έχει επίσης μια νεότερη αδερφή, ονόματι Μαρία Ισαμπέλ Ναδάλ. Ο θείος του, Μιγκέλ Άνχελ Ναδάλ, είναι ένας βετεράνος παίκτης επαγγελματικού ποδοσφαίρου, ο οποίος έχει αγωνιστεί με τα χρώματα της εθνικής ομάδας της Ισπανίας, της Μπαρτσελόνα και της Ρεάλ Μαγιόρκα. Ο Ναδάλ είναι οπαδός της Ρεάλ Μαδρίτης και της Ρεάλ Μαγιόρκα. Αναγνωρίζοντας πως ο Ραφαέλ είχε φυσικό ταλέντο στο τέννις, ένας άλλος θείος του, o Τόνι Ναδάλ, πρώην επαγγελματίας τενίστας, τον μύησε στο τένις στην ηλικία των 3 ετών.

Στην ηλικία των οκτώ, ο Ναδάλ κέρδισε το περιφερειακό πρωτάθλημα κάτω των 12, την ίδια εποχή που ήταν και ένας ελπιδοφόρος ποδοσφαιριστής. Αυτό έκανε τον προπονητή και θείο του, Τόνι Ναδάλ, να εντείνει την προπόνηση. Την ίδια περίοδο, ο Τόνι Ναδάλ ενθάρρυνε τον Ραφαέλ να παίξει με το αριστερό χέρι για ένα φυσικό πλεονέκτημα που είχαν οι αριστερόχειρες στο κορτ, καθώς παρατήρησε ότι ο Ναδάλ έπαιζε φόρχαντ και με τα δυο χέρια. Αυτό ίσως οφείλεται στο γεγονός ότι ήταν αμφιδέξιος, καθώς έπαιζε τέννις με το αριστερό χέρι και έγραφε με το δεξί. Στην ηλικία των 12 ετών, ο Ραφαέλ κατέκτησε τον ισπανικό και τον πανευρωπαϊκό τίτλο στο δικό του ηλικιακό γκρουπ, την ίδια στιγμή που έπαιζε και ποδόσφαιρο. Ο πατέρας του τον ανάγκασε να επιλέξει ανάμεσα στο ποδόσφαιρο και στο τένις, έτσι ώστε να μην μείνει περαιτέρω πίσω στα μαθήματα. Ο Ραφαέλ είπε : «Επέλεξα το τέννις. Το ποδόσφαιρο έπρεπε να σταματήσει αμέσως».

Όταν ήταν 14, η Ισπανική Ομοσπονδία τένις τού ζήτησε να μετακομίσει στην Βαρκελώνη για να συνεχίσει εκεί την προπόνηση. Η οικογένειά του απέρριψε το αίτημα κυρίως επειδή φοβήθηκε ότι θα έβλαπτε την εκπαίδευσή του, καθώς και επειδή ο Τόνι Ναδάλ είπε «Δεν θέλω να πιστέψω ότι πρέπει να πας στην Αμερική ή σε άλλα μέρη για να γίνεις καλός αθλητής. Μπορείς να το κάνεις από το “σπίτι” σου». Η απόφαση αυτή σήμαινε πως ο Ναδάλ θα λάμβανε μικρότερη οικονομική υποστήριξη από την Ομοσπονδία. Παρ’όλα αυτά, ο πατέρας του κάλυπτε όλα τα έξοδα. Τον Μάιο του 2001, κέρδισε τον Πατ Κλας, πρώην νικητή Γκραντ Σλαμ, σε χωμάτινη επιφάνεια.

Ο Ναδάλ έγινε επαγγελματίας τενίστας στην ηλικία των 15 και συμμετείχε σε δύο event στο τουρνουά για παιδιά κάτω των 18 της ΔΟΑ. To 2006, σε ηλικία 16 ετών, ο Ναδάλ έφτασε στον ημιτελικό του μονού αγοριών στο τουρνουά Γουίμπλεντον, στην πρώτη του συμμετοχή σε αυτό το τουρνουά.Στην ηλικία των 17, επικράτησε του Ρότζερ Φέντερερ την πρώτη φορά που ήρθαν αντιμέτωποι και έγινε ο νεότερος σε ηλικία παίκτης που φθάνει τον τρίτο γύρο του Γουίμπλεντον από τον Μπόρις Μπέκερ. Στα 18 του, βοήθησε την Ισπανία να επικρατήσει των ΗΠΑ στο Κύπελλο Ντέιβις για νέους στην δεύτερη και τελευταία συμμετοχή του στο τουρνουά της ΔΟΑ. Στην ηλικία των 19, ο Ναδάλ κατέκτησε το Γαλλικό Όπεν την πρώτη φορά που αγωνίσθηκε, κατόρθωμα που δεν είχε επιτευχθεί στο Παρίσι για πάνω από 20 χρόνια. Μάλιστα, το κέρδισε και τις τέσσερεις φορές που αγωνίστηκε. Το 2003, του απονεμήθηκε το βραβείο του Συλλόγου Επαγγελματιών Τένις (ATP) για τον καλύτερο νεοφερμένο παίκτη της χρονιάς (ATP Newcomer of the Year Award). Από τα πρώτα βήματα της καριέρας του, ο Ναδάλ έγινε γνωστός για την συνήθειά του να δαγκώνει τα τρόπαια που κατακτούσε.

Προσωπική ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ράφαελ Ναδάλ συνήθιζε να μένει μαζί με τους γονείς του και την μικρή του αδερφή. Τον Ιούνιο του 2009 έγινε γνωστό από την Ισπανική εφημερίδα La Vanguardia και ύστερα από The New York Times ότι οι γονείς του έπαιρναν διαζύγιο. Ο Ράφαελ Ναδάλ είναι σε σχέση με την Μαρία Περέλο, την οποία γνώρισε στην πατρίδα του, Μαγιόρκα.

Καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

2002-2004[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2002 κέρδισε τον πρώτο του ATP αγώνα νικώντας τον Ραμόν Ντελγάδο στη Μαγιόρκα. Γίνεται έτσι ο ένατος παίκτης στην εποχή των Open που κερδίζει ATP αγώνα σε ηλικία μικρότερη των 16 χρονών.


Το 2003 ο Ναδάλ κέρδισε δύο τίτλους Challenger και στο τέλος της χρονιάς τερμάτισε μέσα στην πρώτη 50άδα των καλύτερων τενιστών. Γίνεται ο δεύτερος νεώτερος παίχτης που βρίσκεται ποτέ σε τόσο υψηλή θέση. Στο ντεμπούτο του στο Γουίμπλεντον γίνεται ο νεώτερος παίχτης που φτάνει ως τον τρίτο γύρο του τουρνουά, από το 1984 όπου είχε καταφέρει το ίδιο ο Μπόρις Μπέκερ.


Το 2004 ο Ναδάλ αγωνίστηκε για πρώτη φορά ενάντια στον Ελβετό τενίστα Ρότζερ Φέντερερ στο τουρνουά Miami Masters. Ο Ναδάλ κέρδισε χωρίς να χάσει ούτε ένα σετ. Στη συνέχεια όμως λόγω τραυματισμού δεν μπόρεσε να αγωνιστεί σε αρκετά τουρνουά χωμάτινης επιφάνειας συμπεριλαμβανομένου και του Ρολαν Γκαρός.

Νίκες στο Ρολάν Γκαρός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 5 Ιουνίου του 2005 σε ηλικία 19 ετών κατέκτησε το Ρολάν Γκαρός στην πρώτη του εμφάνιση, με νίκη επί του Μαριάνο Πουέρτα από την Αργεντινή, με 3-1 σετ (6-7, 6-3, 6-1, 7-5). Περίπου ένα χρόνο αργότερα και συγκεκριμένα στις 11 Ιουνίου, ο Ναδάλ κατέκτησε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά το Γαλλικό Όπεν κερδίζοντας τον τότε Νο1 στην παγκόσμια κατάταξη, Ρότζερ Φέντερερ, με 3-1 σετ (1-6, 6-1, 6-4, 7-6).

Για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, το 2007 ήταν ο μεγάλος πρωταγωνιστής της διοργάνωσης. Κέρδισε με 3-1 σετ (6-3, 4-6, 6-3, 6-4) τον Φέντερερ, διατηρώντας τον τίτλο του καλύτερου τενίστα σε χωμάτινη επιφάνεια.

Το 2008 ο Ναδάλ κατέκτησε για 4η συνεχή φορά το Ρολάν Γκαρός, με μεγάλη νίκη 6-1, 6-3, 6-0 στον τελικό επί του Ρότζερ Φέντερερ. Ισοφάρισε με τον τρόπο αυτό το ιστορικό ρεκόρ του Μπιορν Μποργκ με τέσσερις διαδοχικές νίκες από το 1978 έως και το 1981[1].

Το 2009 το Ρολάν Γκαρός κατέκτησε ο Φέντερερ, αλλά ο Ναδάλ επέστρεψε την επόμενη χρονιά, νικώντας στον τελικό τον Ρόμπιν Σόντερλινγκ με 3-0 σετ (6-4, 6-2, 6-4), κατακτώντας το Όπεν της Γαλλίας για 5η φορά.[2]

Η παράδοση συνεχίστηκε και το 2011 όπου ο Ισπανός κατάφερε να κατακτήσει το Γαλλικό Όπεν για 6η φορά στην καριέρα του ισοφαρίζοντας το ρεκόρ των 6 κατακτήσεων του θρυλικού Μπιορν Μποργκ.

Πρώτος τίτλος στο χόρτο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 15 Ιουνίου του 2008 ο Ναδάλ κατέκτησε τον πρώτο του τίτλο στο χορτάρι, με νίκη με 2-0 σετ επί του Νόβακ Τζόκοβιτς στον τελικό του Κουίνς Κλαμπ[3].

Γουίμπλεντον 2008[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 6 Ιουλίου του 2008 κατέκτησε το Γουίμπλεντον, νικώντας στον τελικό του απλού τον Ρότζερ Φέντερερ με 6-4, 6-4, 6-7(5), 6-7(8), 9-7. Ήταν ο μεγαλύτερος σε διάρκεια τελικός στην ιστορία του τουρνουά, καθώς διήρκεσε 4 ώρες και 48 λεπτά.[4].

2009[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ναδάλ κατέκτησε το Αυστραλιανό Όπεν τον Ιανουάριο του 2009. To Μάρτιο του 2009 κατέκτησε το διεθνές τουρνουά τένις του Ίντιαν Γουέλς, καθώς στον τελικό νίκησε τον Βρετανό, Άντι Μάρεϊ, με 2-0 σετ (6-1, 6-2). [5]

Μπαίνοντας στη χωμάτινη περίοδο κέρδισε για 5η συνεχόμενη φορά τον τίτλο Masters Μόντε Κάρλο και τον τίτλο ATP 500 τής Βαρκελώνης, ενώ στη συνέχεια κατέκτησε το τουρνουά Μasters τής Ρώμης, για 4η φορά. Στο Masters τής Μαδρίτης, έφτασε μέχρι τον τελικό, όπου ηττήθηκε από τον Ρότζερ Φέντερερ 4-6, 4-6.

Τον Μάιο του 2009, στο Γαλλικό Όπεν, μετά από 31 συνεχόμενες νίκες στο συγκεκριμένο Γκραν Σλαμ (2005-2009), ηττήθηκε στις 31 Μα'ί'ου από το Ρόμπιν Ζέντερλινγκ με 6–2, 6–7 (2–7), 6–4, 7–6 (7–2) στον 4ο γύρο. Ήταν η πρώτη του ήττα στο Ρολάν Γκαρός. Μετά από αυτήν την αποτυχία οι τραυματισμοί και στα δύο του γόνατα που τον ταλαιπωρούσαν καθ΄όλη την διάρκεια της καριέρας του δεν του επέτρεψαν να υπερασπιστεί τον τίτλο του στο Γουίμπλετον και μετά από την κατάκτηση του τουρνουά από τον Φέντερερ ο Ναδάλ επέστρεψε στη δεύτερη και αργότερα στην τρίτη θέση της παγκόσμιας κατάταξης όντας πίσω και από τον Σκωτσέζο Άντι Μάρεϊ. Ο Ισπανός όμως σχεδόν μία εβδομάδα μετά την οπισθοχώρηση του στην θέση No 3 κατάφερε να επιστρέψει στην θέση No 2

2010[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η νέα χρονιά ξεκίνησε άσχημα για τον Ναδάλ που ξανακατέβηκε στην θέση No 3. Παρ'όλα αυτά ο Ισπανός κατάφερε να κάνει εντυπωσιακή επάνοδο.Κέρδισε και τα 3 χωμάτινα τουρνουά Masters για πρώτη φορά στην καριέρα του . Έτσι κράτησε την εκπληκτική παράδοση που έχει στο Μόντε Κάρλο(επιστρέφοντας και στην 2η θέση της παγκόσμιας κατάταξης) με έξι διαδοχικούς τίτλους αλλά και στην Ρώμη με πέντε τίτλους τα τελευταία έξι χρόνια. Ο 'Βασιλιάς του χώματος' αφού κατάφερε να κατακτήσει και το τουρνουά της Μαδρίτης έφτασε στους 18 τίτλους σε τουρνουά Masters και δημιούργησε νέο ρεκόρ στην ιστορία του τένις αφού ξεπέρασε τον Αντρέ Αγκάσι που είχε 17. Η χωμάτινη περίοδος τελείωσε για τον Ναδάλ με την πέμπτη κατάκτηση του Γαλλικού Όπεν, νικώντας στον τελικό τον Σουηδό Ρόμπιν Σόντερλινγκ. Μετά και από αυτόν τον τίτλο ο Ισπανός επέστρεψε στην κορυφή του παγκόσμιου τένις εκθρονίζοντας τον Ρότζερ Φέντερερ. Αυτός ο τίτλος ήταν ο έβδομος σε τουρνουά Γκραντ Σλαμ για τον Ισπανό τενίστα. Τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς ο Ναδάλ επέστρεψε στο Γουίμπλεντον μετά τον περσινό τραυματισμό του και κατάφερε να υπερασπιστεί τον τίτλο που κατέκτησε το 2008 νικώντας στον τελικό τον Τσέχο Τόμας Μπέρντιχ με 6-3, 7-5, 6-4[6]. Τον εν λόγω τελικό παρακολούθησαν 32.036 θεατές σημειώνοντας τη μεγαλύτερη προσέλευση φιλάθλων σε Γκραντ Σλαμ[7].Στα δύο επόμενα Μάστερς που συμμετείχε ο Ναδάλ δεν μπόρεσε να φτάσει σε τελικό αφού αποκλείστηκε στους ημιτελικούς από τον Παγδατή στο Τορόντο και από τον Μάρευ στο Σινσινάτι. Ο Ισπανός τενίστας όμως κατάφερε στη συνέχεια να κατακτήσει τον πρώτο του τίτλο στο Αμερικάνικο όπεν και να γίνει ο έβδομος παίκτης στην ιστορία που καταφέρνει να κερδίσει και τα τέσσερα Γκραν Σλαμ. Στο τουρνουά του Τόκιο ο Ναδάλ κατάφερε να πάρει τον τίτλο απέναντι στον Γάλλο Γκαέλ Μονφίς κερδίζοντας έτσι τον 43ο τίτλο του στο μονό, μόλις στα 24 του χρόνια. Στις 28 Νοεμβρίου ηττήθηκε από τον Φέντερερ στον τελικό του ΑΤΡ World Tour που έγινε στο Λονδίνο, με 6-3, 3-6, 6-1. [8]

2011[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο πρώτο τουρνουά της ATP που συμμετείχε, στο Αυστραλιανό Όπεν, ο Ναδάλ ηττήθηκε στους προημιτελικούς από τον συμπατριώτη του Ντάβιδ Φερρέρ με 3-0 σετ αντιμετωπίζοντας όμως ενοχλήσεις κατά την διάρκεια του αγώνα. Στις 7 Φεβρουαρίου βραβεύτηκε ως ο καλύτερος αθλητής του 2010 αφήνοντας πίσω τους ποδοσφαιριστές της Μπαρτσελόνα Ινιέστα και Μέσι, τον σταρ των Λέικερς Κόμπι Μπράιαντ, τον οδηγό της Red Bull Σεμπάστιαν Φέτελ και τον διάσημο μποξέρ Μάνι Πακινάο. Στα πρώτα Masters της σεζόν σε Ίντιαν Γουέλς και Μαϊάμι ηττήθηκε στους τελικούς από τον εξαιρετικά φορμαρισμένο Νόβακ Τζόκοβιτς αλλά στο επόμενο Masters (και αγαπημένο του τουρνουά), στο Μόντε Κάρλο του Μονακό κέρδισε τον τίτλο για έβδομη συνεχόμενη φορά γράφοντας ιστορία καθώς κανένας άλλος τενίστας δεν έχει καταφέρει να κερδίσει τον ίδιο τίτλο επτά συνεχείς χρονιές. Στο τρίτο Μάστερς της σεζόν, στη Μαδρίτη ο Ράφα έχασε και πάλι από τον Τζόκοβιτς ενώ στη συνέχεια δήλωσε πως ο Σέρβος έχει ανεβεί επίπεδο στο 2011. Ο βασιλιάς του χώματος δεν μπόρεσε να σταματήσει τον Νόλε ούτε στην Ρώμη όπου ηττήθηκε στον τελικό με 2-0 σετ από τον Τζόκοβιτς. Στις 5 Ιουνίου όμως κατάφερε να νικήσει στον τελικό του Ρολάν Γκαρός, τον Ροτζερ Φεντερερ με 3-1 σετ και να κατακτήσει τον έκτο του τίτλο στο συγκεκριμένο τουρνουά ισοφαρίζοντας το ρεκόρ του Μπιορν Μποργκ. Ωστόσο ο Νόβακ Τζόκοβιτζ κατάφερε να κερδίσει τον Ραφαέλ Ναδάλ στον τελικό του Γουίμπλεντον και να εκθρονίσει τον Ισπανό τενίστα από την κορυφή του κόσμου στο Νο2. Η ίδια κατάσταση συνεχίστηκε και στο Αμερικάνικο Όπεν με τον "Ράφα" να προκρίνεται στον τελικό και να χάνει από το Σέρβο με 2-1 αυτήν τη φορά. Στους τελικούς του ATP στο Λονδίνο, το Νοέμβριο ο Ναδάλ αποκλείστηκε στα ημιτελικά από τον Γάλλο Τσονγκά, φιναλίστ του τουρνουά που κατέκτησε αργότερα ο Φέντερερ. Έτσι ο Ισπανός έκλεισε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις για το 2011 στη 2η θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Τελικοί σε αγώνες καριέρας(72)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Απλό(64)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νίκες(46)

  • Grand Slam(13)
  • ATP World Tour Masters Series(19)
  • ATP World Tour 500(9)
  • ATP World Tour 250(6)
  • Summer Olympics(1)
    • 2004: Σοπότ(Πολωνία)
    • 2005: Μόντε Κάρλο Μάστερς(Μονακό),Μάστερς της Ρώμης(Ιταλία),Πεκίνο(Κίνα),Βαρκελώνη(Ισπανία),Ρολάν Γκαρός(Γαλλία), Τορόντο Μάστερς(Καναδάς),Μάστερς της Μαδρίτης(Ισπανία),Στουτγκάρδη(Γερμανία),Ακαπούλκο(Μεξικό),Μπάσταντ(Σουηδία)
    • 2006: Ντουμπάι(Ηνωμένα Αραβικά Εμειράτα),Μόντε Κάρλο Μάστερς(Μονακό){2}, Μάστερς της Ρώμης(Ιταλία){2},Βαρκελώνη(Ισπανία){2},Ρολάν Γκαρός(Γαλλία){2}
    • 2007:Ίντιαν Γουέλς Μάστερς(Η.Π.Α),Μόντε Κάρλο Μάστερς(Μονακό){3},Μάστερς της Ρώμης(Ιταλία){3},Βαρκελώνη(Ισπανία){3},Στουτγκάρδη(Γερμανία){2},Ρολάν Γκαρός(Γαλλία){3}
    • 2008:Λονδίνο(Ηνωμένο Βασίλειο),Γουίμπλετον(Ηνωμένο Βασίλειο),Ρολάν Γκαρός(Γαλλία){4},Μόντε Κάρλο Μάστερς(Μονακό){4},Βαρκελώνη(Ισπανία){4},Τορόντο Μάστερς(Καναδάς){2},Αμβούργο Μάστερς(Γερμανία),Ολυνπιακοί Αγώνες Πεκίνου(Κίνα)
    • 2009:Αυστραλιανό Όπεν,Βαρκελώνη(Ισπανία){5},Μάστερς της Ρώμης(Ιταλία){4},Μόντε Κάρλο Μάστερς(Μονακό){5},Ίντιαν Γουέλς Μάστερς(Η.Π.Α){2}
    • 2010:Μόντε Κάρλο Μάστερς(Μονακό){6},Μάστερς της Ρώμης(Ιταλία){5},Μάστερς της Μανδρίτης(Ισπανία){2},Ρολάν Γκαρός(Γαλλία){5},Γουίμπλετον(Ηνωμένο Βασίλειο){2},Αμερικάνικο Όπεν (Η.Π.Α.), Τόκιο(Ιαπωνία)
    • 2011: Μόντε Κάρλο Μάστερς (Μονακό){7}, Βαρκελώνη(Ισπανία){6}, Ρολάν Γκαρός (Γαλλία)
    • 2012: Ρολάν Γκαρός (Γαλλία) {8}
    • 2013: Σάο Πάολο (Βραζιλία) {1}, Ακαπούλκο (Μεξικό){1}, Ίντιαν Γουέλς Μάτερς (Η.Π.Α), {3} Βαρκελώνη (Ισπανία) {7}, Μάστερς της Μαδρίτης (Ισπανία) {3}, Μάστερς της Ρώμης (Ιταλία) {5}, Ρολάν Γκαρός (Γαλλία) {8}

Διπλό(10)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νίκες(7)''

  • ATP World Tour Masters Series(3)
  • ATP World Tour 250(4)
  • 2003: Ουμάγκ (Κροατία)
  • 2004: Τσεναί (Ινδία)
  • 2005: Ντόχα (Κατάρ)
  • 2008: Μόντε Κάρλο (Μονακό)
  • 2009: Ντόχα (Κατάρ){2}
  • 2010: Ίντιαν Γουέλς (Η.Π.Α.)
  • 2011: Ντόχα (Κατάρ){3}
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Rafael Nadal της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Εξπρές, Με περίπατο ο Ναδάλ κατέκτησε τον τίτλο, 8 Ιουνίου 2008
  2. Τα Νέα, Ο Ναδάλ κυρίαρχος στο Ρολάν Γκαρός, 6 Ιουνίου 2010
  3. in.gr, Ο Ναδάλ έσπασε την κατάρα του χορταριού, 15 Ιουνίου 2008
  4. Ελευθεροτυπία, Ο Ισπανός βασιλιάς, 7 Ιουλίου 2008
  5. in.gr, Ο Ναδάλ το τρόπαιο στο τουρνουά Ιντιαν Γουέλς, 23 Μαρτίου 2009.
  6. Ναδάλ και Σερένα στο θρόνο του Γουίμπλεντον, Απογευματινή, 5-7-2010.
  7. Contra.gr, Έκανε ρεκόρ ο τελικός Ναδάλ-Μπέρντιχ στο Wimbledon, 5-7-2010.
  8. in.gr, Ο βασιλιάς ζει, ο Φέντερερ νίκησε τον Ναδάλ, 28-11-2010.