Πελοποννησιακή Συμμαχία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Χάρτης της Συμμαχίας

Η Πελοποννησιακή Συμμαχία ήταν μια πολιτική και στρατιωτική ένωση πολλών κρατών-πόλεων κατά τον 5ο αιώνα π.Χ., υπό την κηδεμονία της Σπάρτης. Στη συμμαχία ανήκαν η Ηλεία, η Αρκαδία, η Αχαΐα η Κόρινθος, τα Μέγαρα, η Αίγινα και η Θήβα. Η Συμμαχία κατα τον Πελοποννησιακό Πόλεμο είχε εχθρό την Δηλιακή Συμμαχία με ηγέτιδα δύναμη την Αθήνα. Η Συμμαχία διαλύθηκε μετά την ήττα της στον Κορινθαικό πόλεμο από την Θήβα και την Αθήνα.

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην αρχαϊκή εποχή, οι Σπαρτιάτες, εκτός από τους δύο Μεσσηνιακούς πολέμους (8ο και 7ο αιώνα π.Χ), έκαμναν κι άλλη σειρά από αγώνες με την Πελοπόννησο. Χτύπησαν το Άργος και την Αρκαδία κι έτσι πρόσθεσαν κι άλλους χώρους στην κυριαρχία τους (Κυνουρία, Κύθηρα, Θύρεα). Τέλος, υποχρέωσαν τις περισσότερες περιοχές και τις μεγάλες πόλεις να συμμαχήσουν μαζί τους, διατηρώντας την ελευθερία τους.Είναι η Πρώτη σοβαρή προσπάθεια για συνένωση των Ελληνικών πόλεων και στάθηκε πολύτιμη στην αντιμετώπιση του κίνδυνου που απείλησε τον Ελληνισμό στις αρχές του 5ου αιώνα π.Χ: της εισβολής των Περσών. Τα μέλη της Συμμαχίας ορκίστηκαν να έχουν κοινούς φίλους και εχθρούς και πέταξαν στη θάλασσα σιδερένιες ράβδους ως σύμβολο της μονιμότητας των φιλικών τους αισθημάτων.

Κοινό των Ελευθερολακώνων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά τις αρχές του 2ου αιώνα π.Χ. δημιουργήθηκε -από τον Νάβι- ένα κοινό ανάμεσα στις λακωνικές πόλεις. Αυτό το κοινό ονομάστηκε Κοινό των Ελευθερολακώνων. Διατηρήθηκε μέχρι την εποχή του Διοκλητιανού.