Παναγιώτης Δοξαράς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Παναγιώτης Δοξαράς
Γέννηση
Μάνη
Θάνατος
Κέρκυρα
Υπηκοότητα Ελλάδα
Ιδιότητα ζωγράφος
Commons page Wikimedia Commons

Ο Παναγιώτης Δοξαράς (Κουτήφαρι Μάνης, 1662Κέρκυρα, 1729) ήταν Έλληνας ζωγράφος, ιδρυτής της Επτανησιακής Σχολής.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πατέρας του ήταν ο Νικόλαος Δοξαράς με καταγωγή από την Καλαμάτα. Το 1664, η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στην Ζάκυνθο, όπου έλαβε μαθήματα αγιογραφίας από τον Λέο (ή Λέω) Μόσκο. Το 1694 κατατάχθηκε στον στρατό των Βενετών και πολέμησε στην Χίο εναντίον των Οθωμανών. Το 1696 εγκατέλειψε τον ενετικό στρατό αλλά συνέχισε να του προσφέρει υπηρεσίες στρατολογώντας πολεμιστές για τον κατά των Οθωμανών πόλεμο. Οι Βενετοί τον αντάμειψαν δίνοντάς του αρχικά τον τίτλο του ιππότη, και αργότερα (1721) κτήματα στην Λευκάδα.

Από το 1699 έως το 1704 σπούδασε ζωγραφική στην Βενετία και από το 1704 μέχρι το 1715 έζησε στην Καλαμάτα. Τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του τα πέρασε στα Επτάνησα, ανάμεσα στην Ζάκυνθο, την Λευκάδα και την Κέρκυρα.

Το έργο του Παναγιώτη Δοξαρά σηματοδοτεί την στροφή της ελληνικής ζωγραφικής από την βυζαντινή αγιογραφία προς την δυτικοευρωπαϊκή αναγεννησιακή τέχνη. Ο Δοξαράς θαύμαζε τους ιταλούς ζωγράφους και ειδικότερα τον Λεονάρντο ντα Βίντσι, το έργο του οποίου Τέχνη ζωγραφίας (Trattato della pittura) μετέφρασε. Επίσης, μετέφρασε το έργο του Λέον Μπαττίστα Αλμπέρτι και του Andrea Pozzo για τη ζωγραφική. Το 1726, συνέγραψε την δική του πραγματεία Περί ζωγραφίας[1], η οποία όμως εκδόθηκε πολύ αργότερα (1871).

Το έργο του Δοξαρά, αν και είναι κυρίως θρησκευτικό, εντούτοις αποτελεί την πρώτη απόπειρα Έλληνα να απεικονίσει πρόσωπα ρεαλιστικά. Ζωγράφισε την «Ουρανία» (οροφή) του Αγίου Σπυρίδωνα στην Κέρκυρα, αλλά οι εικόνες του φθαρήκαν και αντικαταστάθηκαν από άλλες στα μέσα του 19ου αι. Είναι επίσης ο πρώτος Έλληνας που έφτιαξε πορτρέτα, με πλέον γνωστό την ολόσωμη προσωπογραφία του κόμη von der Schulenburg, στρατάρχη της Βενετίας και υπερασπιστή της Κέρκυρας.



Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ (Παναγιώτης Δοξαράς)

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Γιάνης Κορδάτος, Ιστορία της Νεοελληνικής λογοτεχνίας. Από το 1453 ως το 1961, τόμος πρώτος,εκδ.Επικαιρότητα, Αθήνα, 1983, σελ. 93

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Γιάνης Κορδάτος, Ιστορία της Νεοελληνικής λογοτεχνίας. Από το 1453 ως το 1961, τόμος πρώτος,εκδ.Επικαιρότητα, Αθήνα, 1983

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Δοξαράς, Παναγιώτης, Περί ζωγραφίας, εκδ. Σπ. Π. Λάμπρου, εν Αθήναις, 1871; Αθήνα (Εκάτη 1996
  • Λάμπρου, Σπ.: Συμπληρωματικαί ειδήσεις περί του ζωγράφου Παναγιώτου Δοξαρά Ν. *Ελληνομνήμων ή Σύμμικτα Ελληνικά, τ. 1, 1843
  • Σάθας, Κ.: Νεοελληνική Φιλολογία, Αθήνα 1868
  • Σάθας, Κ.: Τουρκοκρατούμενη Ελλάς, Αθήνα 1868
  • Τσιτσέλης, Ηλίας: Κεφαλληνιακά Σύμμικτα, Αθήνα 1960
  • Παπαντωνίου, Ζαχαρίας: Κριτικά, Εστία 1966
  • Δεληγιάννης, Δ.: «Η πραγματεία του Παναγιώτη Δοξαρά Περί ζωγραφίας 1726». Διπλή Εικόνα, τεύχος 4-5, Αθήνα 1985
  • Κόντογλου, Φώτης: «Π. Δοξαράς». Λεξικό Κ. Ελευθερουδάκη τόμ. Δ΄ σελ. 700
  • Κουτσιλιέρης, Ανάργυρος: Ιστορία της Μάνης. Παπαδήμας, Αθήνα 1993
  • Αλεβίζου, Χλόη-Ντενίζ,ΤΑ ΤΕΚΜΗΡΙΑ, Ο Παναγιώτης Δοξαράς, το Περί ζωγραφίας κατά το αψκστ' και οι άλλες μεταφράσεις, Βάνιας, Θεσσαλονίκη 2005.
  • Bentchev, Ivan: Griechische und bulgarische Malerbücher. Technologie. Recklinghausen; Museen der Stadt Recklinghausen, 2004 (Beiträge zur Kunst des christlichen Ostens; Band 11, herausgegeben von Eva Haustein-Bartsch) ISBN 3-929040-74-3, S. 130-153
  • Мутафов, Е.: Европеизация на хартия, София 2001, с. 143-150
  • Мутафов, Емануел: Панайотис Доксарас "За живописта". Ерминия за различните верници — превод от гръцки език и коментар // Паметници, реставрация, музеи, 2004, бр. 2, май, c. 9-17
  • Бенчев, Иван: Доксарас, Панайотис // Православная Энциклопедия (ПЭ), т. XV, М. 2007, C. 576
Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα