Νικόλαος - Ιωσήφ Μαιζών

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Νικόλαος - Ιωσήφ Μαιζών
Maison, Nicolas-Joseph.jpg
Γέννηση
Επιναί-συρ-Σεν
Θάνατος
Παρίσι
Υπηκοότητα / Χώρα πολιτογράφησης Γαλλία
Ιδιότητα αξιωματικός, διπλωμάτης και πολιτικός
Αξίωμα Υπουργός Εξωτερικών και Διεθνούς Ανάπτυξης της Γαλλίας ()
πρέσβης
Υπουργός Πολέμου
Pair of France
member of the Chamber of Peers
Βραβεύσεις Μεγάλος Σταυρός της Λεγεώνας της Τιμής, Τάγμα του Αγίου Λουδοβίκου, Military Order of Max Joseph, Τάγμα του Λεοπόλδου, Μεγαλόσταυρος του Βασιλικού και Στρατιωτικού Τάγματος του Αγίου Λουδοβίκου, Στρατάρχης της Γαλλίας, Ονόματα χαραγμένα στην Αψίδα του Θριάμβου και Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Επανένωσης
Commons page Πολυμέσα

Ο Νικόλαος - Ιωσήφ Μαιζών (Nicolas Joseph Maison, 19 Δεκεμβρίου 1771 - 13 Φεβρουαρίου 1840) ήταν Γάλλος στρατάρχης και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Επιναί (Épinay-sur-Seine) και ήταν γιος του Ιωσήφ Μαιζών, επιχειρηματία και φοροεισπράκτορα. Κατατάχθηκε στα γαλλικά επαναστατικά στρατεύματα και έλαβε μέρος στις επιχειρήσεις εναντίον των Πρώσων, στην εκστρατεία της Ισπανίας και στη ρωσική εκστρατεία (1812), όπου και τιμήθηκε[1] με τον βαθμό του υποστρατήγου αναλαμβάνοντας παράλληλα την διοίκηση του Β΄ Σώματος Στρατού. Το 1813 τραυματίστηκε στην μάχη της Λειψίας και για την δράση του αυτή τιμήθηκε[1] με τον Μεγάλο Σταυρό της Λεγεώνας της Τίμης και με τον τίτλο του κόμη του Αυτοκράτορα. Μετά την καθαίρεση του Ναπολέοντα, προσχώρησε[1] στην παράταξη των Βουρβώνων αναλαμβάνοντας στρατιωτικός διοικητής του Παρισιού. Υπήρξε επίσης μέλος της Βουλής των Ομοτίμων και έφερε[1] τον τίτλο του Μαρκησίου.

Το 1828 ο βασιλιάς Κάρολος Ι΄ του ανέθεσε την ηγεσία των γαλλικών δυνάμεων της Πελοποννήσου και τον επιφόρτισε με την εκδίωξη του Ιμπραήμ κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του Μωριά. Ο Μαιζών κατέλαβε αμαχητί τα φρούρια της Μεθώνης, της Πύλου και της Κορώνης ενώ τον Οκτώβριο απελευθέρωσε[2], ύστερα από πολιορκία, τα φρούρια της Πάτρας και του Ρίου. Το 1829 ανακλήθηκε από την Ελλάδα και τιμήθηκε με τον βαθμό του στρατάρχη. Επί Λουδοβίκου Φιλίππου διετέλεσε[1] υπουργός εξωτερικών και πολέμου ενώ αργότερα χρημάτισε[1] πρεσβευτής της Γαλλίας στην Βιέννη και στην Αγία Πετρούπολη.

Πέθανε στο Παρίσι το 1840. Σε πολλές πόλεις της Ελλάδας υπάρχουν οδοί που φέρουν[2] το όνομά του (π.χ. οδός Μαιζώνος - Πάτρα).

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Βιογραφικό Μαιζώνος, από το Κέντρο Έρευνας Νεότερης Ιστορίας
  2. 2,0 2,1 Κώστας Τριανταφύλλου, Ιστορικό Λεξικό των Πατρών, τυπογραφείο Κούλη, Πάτρα 1995, σελ. 1210 - 1213