Νικόλαος - Ιωσήφ Μαιζών

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Νικόλαος - Ιωσήφ Μαιζών
Maison, Nicolas-Joseph.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Nicolas-Joseph Maison (Γαλλικά)
Γέννηση 19  Δεκεμβρίου 1771[1][2]
Επιναί-συρ-Σεν
Θάνατος 13  Φεβρουαρίου 1840[2]
Παρίσι
Τόπος ταφής Κοιμητήριο του Περ-Λασαίζ
Υπηκοότητα Γαλλία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσα Γαλλικά
Ομιλούμενες γλώσσες Γαλλικά[3]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα αξιωματικός
διπλωμάτης
πολιτικός[4]
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατός αντιστράτηγος/
Πόλεμοι/μάχες Πόλεμοι της Γαλλικής Επανάστασης, Ναπολεόντειοι Πόλεμοι και Εκστρατεία του Μωριά
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Υπουργός Εξωτερικών και Διεθνούς Ανάπτυξης της Γαλλίας (4  Νοεμβρίου 1830 – 17  Νοεμβρίου 1830)
ambassador of France to Russia
Υπουργός Πολέμου (1835–1836)
Μέλος της Βουλής των Ομοτίμων της Γαλλίας
Μέλος της Βουλής των Ομοτίμων της Γαλλίας
πρέσβης
Βραβεύσεις Μεγαλόσταυρος της Λεγεώνας της Τιμής
Τάγμα του Αγίου Λουδοβίκου
Military Order of Max Joseph
Τάγμα του Λεοπόλδου
Μεγαλόσταυρος του Βασιλικού και Στρατιωτικού Τάγματος του Αγίου Λουδοβίκου
Στρατάρχης της Γαλλίας
Ονόματα χαραγμένα στην Αψίδα του Θριάμβου
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Επανένωσης
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Νικόλαος - Ιωσήφ Μαιζών (Nicolas Joseph Maison, 19 Δεκεμβρίου 1771 - 13 Φεβρουαρίου 1840) ήταν Γάλλος στρατάρχης και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Επιναί (Épinay-sur-Seine) και ήταν γιος του Ιωσήφ Μαιζών, επιχειρηματία και φοροεισπράκτορα. Κατατάχθηκε στα γαλλικά επαναστατικά στρατεύματα και έλαβε μέρος στις επιχειρήσεις εναντίον των Πρώσων, στην εκστρατεία της Ισπανίας και στη ρωσική εκστρατεία (1812), όπου και τιμήθηκε[5] με τον βαθμό του υποστρατήγου αναλαμβάνοντας παράλληλα την διοίκηση του Β΄ Σώματος Στρατού. Το 1813 τραυματίστηκε στην μάχη της Λειψίας και για την δράση του αυτή τιμήθηκε[5] με τον Μεγάλο Σταυρό της Λεγεώνας της Τίμης και με τον τίτλο του κόμη του Αυτοκράτορα. Μετά την καθαίρεση του Ναπολέοντα, προσχώρησε[5] στην παράταξη των Βουρβόνων αναλαμβάνοντας στρατιωτικός διοικητής του Παρισιού. Υπήρξε επίσης μέλος της Βουλής των Ομοτίμων και έφερε[5] τον τίτλο του Μαρκησίου.

Το 1828 ο βασιλιάς Κάρολος Ι΄ του ανέθεσε την ηγεσία των γαλλικών δυνάμεων της Πελοποννήσου και τον επιφόρτισε με την εκδίωξη του Ιμπραήμ κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του Μωριά. Ο Μαιζών κατέλαβε αμαχητί τα φρούρια της Μεθώνης, της Πύλου και της Κορώνης ενώ τον Οκτώβριο απελευθέρωσε[6], ύστερα από πολιορκία, τα φρούρια της Πάτρας και του Ρίου. Το 1829 ανακλήθηκε από την Ελλάδα και τιμήθηκε με τον βαθμό του στρατάρχη. Επί Λουδοβίκου Φιλίππου διετέλεσε[5] υπουργός εξωτερικών και πολέμου ενώ αργότερα χρημάτισε[5] πρεσβευτής της Γαλλίας στην Βιέννη και στην Αγία Πετρούπολη.

Πέθανε στο Παρίσι το 1840. Σε πολλές πόλεις της Ελλάδας υπάρχουν οδοί που φέρουν[6] το όνομά του (π.χ. οδός Μαιζώνος - Πάτρα).

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 (Γαλλικά) Léonore database. Υπουργείο Πολιτισμού.
  2. 2,0 2,1 2,2 SNAC. w6b35f8t. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. (Γαλλικά) data.bnf.fr. data.bnf.fr/ark:/12148/cb155194188. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  4. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 25  Ιουνίου 2015.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 Βιογραφικό Μαιζώνος, από το Κέντρο Έρευνας Νεότερης Ιστορίας
  6. 6,0 6,1 Κώστας Τριανταφύλλου, Ιστορικό Λεξικό των Πατρών, τυπογραφείο Κούλη, Πάτρα 1995, σελ. 1210 - 1213