Μετάβαση στο περιεχόμενο

Αψίδα του Θριάμβου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Αψίδα του Θριάμβου
Arc de triomphe de l'Étoile
Θριαμβική αψίδα
ιστορικό μνημείο καταχωρημένο (από 1896)
Χάρτης
Γενικές πληροφορίες
Αρχιτεκτονικήνεοκλασική αρχιτεκτονική
Γεωγραφικές συντεταγμένες48°52′26″N 2°17′42″E
Διοικητική υπαγωγή8ο δημοτικό διαμέρισμα του Παρισιού[1], 16ο δημοτικό διαμέρισμα του Παρισιού και 17ο δημοτικό διαμέρισμα του Παρισιού
ΤοποθεσίαΠαρίσι
ΧώραΓαλλία[1][2]
Έναρξη κατασκευής1836
Ολοκλήρωση29  Ιουλίου 1836
ΙδιοκτήτηςΔήμος του Παρισιού
Γενικές διαστάσεις44,82 μέτρα × 22,21 μέτρα
Ύψος49,54 μέτρα
ΥλικάΛουτησιανός ασβεστόλιθος και ασβεστόλιθος
ΑρχιτέκτοναςΖαν-Φρανσουά Σαλγκρέν, Λουί-Ρομπέρ Γουστ, Ζαν-Νικολά Υύο και Γκιγιώμ Αμπέλ Μπλουέ
ΧρηματοδότηςΝαπολέων Α΄ της Γαλλίας
Ιστότοπος
Επίσημος ιστότοπος
Commons page Πολυμέσα

Το μνημείο της Αψίδας του Θριάμβου (γαλλικά: Arc de triomphe de l'Étoile, συχνά αναφερόμενο απλώς ως Arc de Triomphe) είναι νεοκλασικό μνημείο μορφής θριαμβικής αψίδας. Βρίσκεται στο κέντρο του Παρισιού, στην πλατεία του Αστέρα (place de l'Étoile), η οποία σήμερα ονομάζεται πλατεία Σαρλ ντε Γκωλ.

Αεροφωτογραφία. Διακρίνεται η Πλας Ετουάλ με τις κάθετες σε αυτήν λεωφόρους

Στην κυκλική πλατεία Σαρλ ντε Γκωλ συγκλίνουν δώδεκα μεγάλες λεωφόροι της πόλης, οι οποίες χαράχτηκαν τον 19ο αιώνα με την προτροπή του βαρόνου Ζωρζ Εζέν Οσμάν, τότε Νομάρχη της περιφέρειας του Σηκουάνα (département de la Seine).

Οι λεωφόροι αυτές σχηματίζουν γύρω από την πλατεία ένα αστέρι, γι' αυτό και η πλατεία ονομάστηκε αρχικά πλατεία του Άστρου (place de l'Étoile). Η γνωστότερη από τις λεωφόρους αυτές είναι η Λεωφόρος Ηλυσίων Πεδίων, η οποία την συνδέει με την πλατεία Κονκόρντ, σε απόσταση 2,2 χιλ.

Μάχη του Άουστερλιτς, 2 Δεκεμβρίου 1805. Πίνακας του Φρανσουά Ζεράρ (1810)

Την επομένη της νίκης του στο Αούστερλιτς ο Γάλλος Αυτοκράτορας Ναπολέων Α΄ είπε, απευθυνόμενος προς το στράτευμά του: "Δεν θα επιστρέψετε στις εστίες σας, παρά μόνο περνώντας κάτω από αψίδες θριάμβων". Έδωσε εντολή για την κατασκευή της στις 18 Φεβρουαρίου 1806.

Την εκπόνηση των σχεδίων ανέλαβε ο αρχιτέκτονας Ζαν-Φρανσουά Σαλγκρέν (Jean-François Chalgrin), αντλώντας την έμπνευσή του από την αρχαιότητα. Η Αψίδα του Θριάμβου είναι τετράπυλον. Οι διαστάσεις της είναι 55 μ. ύψος, 45 μ. μήκος και 22 μ. βάθος, ενώ το ύψος της κεντρικής αψίδας είναι 29,2 μ. και το πλάτος της 14,62 μ. Η πλαϊνή (μικρότερη) αψίδα έχει ύψος 18,7 μ. και άνοιγμα 8,45 μ. Οι εργασίες θεμελίωσής της κράτησαν δύο χρόνια.

Η Αψίδα του Θριάμβου, σχέδιο του Ζαν-Φρανσουά Σαλγκρέν (1806)

Η κατασκευή, όμως, εγκαταλείφθηκε ύστερα από τις ήττες του Ναπολέοντα στην εκστρατεία του στη Ρωσία το 1812 και άρχισαν πάλι ύστερα από εντολή του βασιλέα Λουδοβίκου Φιλίππου του Α' το 1832, ο οποίος αφιέρωσε το έργο στη δόξα των Γαλλικών Ενόπλων Δυνάμεων, για να ολοκληρωθούν το 1836 κάτω από την επίβλεψη του αρχιτέκτονα Γκιγιώμ-Αμπέλ Μπλουέ, ο οποίος δεν άλλαξε τη σχεδίαση του Σαλγκρέν. Η απλή σχεδίαση και το τεράστιο μέγεθος του μνημείου είναι τυπικά χαρακτηριστικά του ρομαντικού νεοκλασσικισμού του τέλους του 18ου αιώνα.[3]

Οι τέσσερις κίονες στους οποίους στηρίζεται η αψίδα διακοσμούνται από πολύ μεγάλα ανάγλυφα, τα οποία απεικονίζουν: την Έξοδο των Εθελοντών του 1792 (γι' αυτό αποκαλείται και Η Μασσαλιώτιδα), έργο του Φρανσουά Ρυντ (François Rude), τον Θρίαμβο του Ναπολέοντα το 1810, έργο του Ζαν-Πιέρ Κορτό (Jean-Pierre Cortot), την Αντίσταση του 1814 και την Ειρήνη του 1815, έργα του Αντουάν Ετέξ (Antoine Étex).


Υπάρχουν 158 μάχες χαραγμένες στην Αψίδα του Θριάμβου, οι οποίες διεξήχθησαν από την Πρώτη Γαλλική Δημοκρατία (1792-1804) και την Πρώτη Γαλλική Αυτοκρατορία (1804-1815).[4][5]


Υπάρχουν 660 ονόματα χαραγμένα στην Αψίδα του Θριάμβου.[6] Τα περισσότερα από αυτά ανήκουν σε στρατηγούς της Πρώτης Γαλλικής Δημοκρατίας και της Πρώτης Γαλλικής Αυτοκρατορίας.[7] Τα υπογραμμισμένα ονόματα καταδεικνύουν όσους από αυτούς έπεσαν σε μάχες.


Τάφος του Αγνώστου Στρατιώτη

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην αψίδα βρίσκεται, επίσης, και το Τάφος του Αγνώστου Στρατιώτη, ο βωμός του οποίου φέρει φλόγα που άναψε για πρώτη φορά το 1921 εις μνήμην των πεσόντων του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Η αψίδα αποτελεί εθνικό μνημείο - σύμβολο της γαλλικής φιλοπατρίας και από αυτήν εκκινεί πάντα η παρέλαση της Γαλλικής Εθνικής Επετείου της 14ης Ιουλίου.[8]


Η πρόσβαση για την επίσκεψη της αψίδας είναι δυνατή μόνον υπογείως (απαγορεύεται η διάσχιση της πλατείας από πεζούς). Υπάρχει, επίσης, η δυνατότητα για άνοδο στην οροφή της (288 σκαλοπάτια), απ' όπου ο επισκέπτης έχει πανοραμική άποψη του παρισινού κέντρου. Στην (υπόγεια) είσοδο της αψίδας (εισιτήριο 9 ευρώ για ενήλικες το 2009) φθάνει κανείς με τις γραμμές 1, 2 και 6 του μετρό ή τη γραμμή Α του RER (σταθμός Charles de Gaulle - Étoile) και με λεωφορείο (γραμμές 22, 30, 31, 52, 73, 92).


  1. 1 2 «base Mérimée» (Γαλλικά) Υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας.
  2. (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) archINFORM. 5466. Ανακτήθηκε στις 31  Ιουλίου 2018.
  3. Architecture About.com Αρχειοθετήθηκε 2009-03-02 στο Wayback Machine.
  4. Jensen, Nathan D. «Battles on the Arc de Triomphe». Frenchempire.net. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2026.
  5. «Inscriptions sur l'Arc de Triomphe». Parisrama.com. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2026.
  6. Divry, Arnauld (2023). «Ονόματα χαραγμένα στην Αψίδα του Θριάμβου στο Παρίσι». Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2024.
  7. Baedeker, Karl (1860). Guide à Paris par Baedeker: Arc de Triomphe de l'Étoile. Paris: A. Bohné. σελ. 91. Ανακτήθηκε στις 13 Αυγούστου 2021.
  8. Monuments Nationaux (France) (αγγλ.).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]