Νικόλαος Πεζόπουλος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Νικόλαος Πεζόπουλος
Nikólaos Pezópoulos.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1859
Αθήνα
Θάνατος2ιουλ. / 15  Φεβρουαρίου 1911γρηγ.
Αθήνα
ΕθνικότηταΈλληνες
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
ΣπουδέςΕθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Πανεπιστήμιο του Παρισιού
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταιατρός
διδάσκων πανεπιστημίου
ΕργοδότηςΕθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (από 1889)
Οικογένεια
ΤέκναΚωνσταντίνος Πεζόπουλος
Θεόδωρος Πεζόπουλος
Κυριάκος Πεζόπουλος

Ο Νικόλαος Πεζόπουλος (18591911) ήταν Έλληνας ιατρός, καθηγητής παθολογικής ανατομίας και ιστολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (1895).

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε το 1859 στην Αθήνα και ήταν γιος του αξιωματικού του στρατού Σπυρίδωνος Πεζόπουλου. Πρώτος του ξάδελφος ήταν ο Εμμανουήλ Πεζόπουλος ενώ ανηψιά του η Ηρώ Λάμπρου. Σπούδασε ιστολογία, ανατομία και μικροβιολογία, αρχικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και κατόπιν στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού.[1] Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα το 1886, παρασκεύασε το παθολογικό ανατομείο, του οποίου αργότερα έγινε διευθυντής και εισήγαγε τη χρήση των μικροτόμων, καθώς και την καλλιέργεια των μικροοργανισμών, των οποίων η έρευνα μόλις είχε αρχίσει στην Ευρώπη.

Ως επιμελητής της Παθολογικής Κλινικής (1889 – 1892), δίδαξε παθολογία και παθολογική ανατομία, διαδεχόμενος τον Δημήτριο Χασιώτη.[2] Κατά την ίδια χρονική περίοδο ίδρυσε το πρώτο ελληνικό εργαστήριο για τις μικροσκοπικές και μικροβιολογικές ανάγκες της Κλινικής, ενώ μεταξύ 1899 και 1906 διετέλεσε διευθυντής της παιδιατρικής κλινικής.[3]

Απεβίωσε στις 2 Φεβρουαρίου 1911 στην Αθήνα.[1] Παιδιά του ήταν οι Αγγελική Πεζοπούλου, σύζυγος του Αθανάσιου Σιώκου, Θεόδωρος Πεζόπουλος, αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού, Κωνσταντίνος Πεζόπουλος, αξιωματικός του στρατού και δικηγόρος, Σπύρος Πεζόπουλος, καθηγητής ιατρικής, Γεώργιος Πεζόπουλος, καθηγητής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και υπουργός, και Κυριάκος Πεζόπουλος, αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και καθηγητής του Πολυτεχνείου.

Συγγραφικό έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ν. Πεζόπουλος έγραψε πολλά μελετήματα δημοσιευμένα σε επιστημονικά περιοδικά της Αθήνας και του εξωτερικού. Ιδιαιτέρως αξιοσημείωτα είναι εκείνα, στα οποία αναφέρεται πρώτος συστηματικά σε θέματα ελονοσίας. Μεταξύ αυτών[1]:

  • Περί της νόσου του Thomson, 1888.
  • Περί χρονίου προϊόντος συστηματικού παραληρήματος, 1891.
  • Νοσήματα της καρδίας και των αγγείων, 1895.
  • Η ελονοσία εν Αθήναις, 1906 (γερμανικά)
  • Περί ικτερώδους αιμοσφαιρινουρικού πυρετού, 1906 (γαλλικά).
  • Περί της αιτιολογίας των όγκων, 1906.
  • Περί συγγενούς ελομιάνσεως, 1907 (γαλλικά).


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Κούζης, Αριστοτέλης (1939). Εκατονταετηρίς 1837-1937 - Εθνικόν και Καποδιστριακόν Πανεπιστήμιον Αθηνών. τόμ. Γ΄, Ιστορία της Ιατρικής Σχολής. Αθήνα: Τύποις «Πυρσού». σελ. 18. 
  2. «ΕΚΠΑ: Εργαστήριο Ιστολογίας & Εμβρυολογίας - Ιστορία». lhe.med.uoa.gr. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2017. 
  3. «Σύντομη Ιστορική Αναδρομή – Α΄ Παιδιατρική Κλινική Πανεπιστημίου Αθηνών». www.firstpediatrics-uoa.gr. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2016. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]