Κωνσταντίνος Πεζόπουλος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κωνσταντίνος Πεζόπουλος
Γενικές πληροφορίες
Θάνατος1967
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταδικηγόρος
πολιτικός
στρατιωτικός
Οικογένεια
ΓονείςΝικόλαος Πεζόπουλος
ΑδέλφιαΓεώργιος Πεζόπουλος
Θεόδωρος Πεζόπουλος
Κυριάκος Πεζόπουλος
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΝομάρχης Αχαΐας
Νομάρχης Αττικής και Βοιωτίας
ΒραβεύσειςΜεγαλόσταυρος του Σωτήρος
Αριστείο Ανδρείας

Ο Κωνσταντίνος Πεζόπουλος (; - Νοέμβριος 1967) ήταν Έλληνας στρατιωτικός, νομικός και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έλαβε μέρος στη Μικρασιατική εκστρατεία με το βαθμό του συνταγματάρχη. Τιμήθηκε με το Μεγαλόσταυρο του Σωτήρος και με Αριστείο Ανδρείας. Στη συνέχεια αποστρατεύθηκε και ασχολήθηκε με την δικηγορία και την πολιτική. Το 1938 έγινε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων. Από το 1939, διατέλεσε νομάρχης Αττικής και Βοιωτίας, μέχρι και το 1941 όταν παρέδωσε την Αθήνα στα στρατεύματα της γερμανικής κατοχής. Από 1946 και μετά, τοποθετήθηκε νομάρχης Αχαΐας[1] και γενικός γραμματέας του Υπουργείου Εφοδιασμού και Εμπορίου.

Αδέλφια του ήταν ο Κυριάκος Πεζόπουλος, καθηγητής Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και πρόεδρος του Οργανισμού Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος, ο Θεόδωρος, κυβερνήτης του αντιτορπιλικού "Ύδρα" που βυθίσθηκε από τα γερμανικά πυρά, ο Γεώργιος, υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Πρόεδρος της Δημόσιας Υπηρεσίας Ηλεκτρισμού, ο Σπύρος, καθηγητής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και η Αγγελική. Πατέρας όλων αυτών, ήταν ο καθηγητής της Ιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών Νικόλαος Πεζόπουλος.

Ο Κωνσταντίνος Πεζόπουλος απεβίωσε το 1967 και κηδεύτηκε στις 13 Νοεμβρίου.[2]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Κώστας Τριανταφύλλου, Ιστορικό λεξικό των Πατρών, Εκ του τυπογραφείου Πέτρου Κούλη, Πάτρα 1995, λήμμα Νομάρχαι
  2. Τα Νέα, 14-11-1967, σελ. 7.