Νικολάι Μπάσοφ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Νικολάι Μπάσοφ
Basov.jpg
Γέννηση
Τόπος γέννησης Ουσμάν
Θάνατος
Τόπος θανάτου Μόσχα
Υπηκοότητα Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών και Ρωσία
Σπουδές Εθνικό Ερευνητικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας
Επάγγελμα/
ιδιότητες
φυσικός, εφευρέτης και καθηγητής πανεπιστημίου
Εργοδότης Ινστιτούτο Φυσικής Λέμπεντεφ
Ακαδημαϊκός τίτλος Διδάκτωρ των Επιστημών στη Φυσική και τα Μαθηματικά
Γνωστός για Εφεύρεση Λέιζερ και Μέιζερ
Βραβεύσεις Κρατικό Βραβείο Ε.Σ.Σ.Δ., Τάγμα του Λένιν, Ήρωας της Σοσιαλιστικής Εργασίας, Τάγμα του Πατριωτικού Πολέμου 2ου βαθμού, Βραβείο Νόμπελ Φυσικής (), Βραβείο 2ου βαθμού για τις υπηρεσίες στην πατρική γη, Βραβείο Καλίνγκα () και Χρυσό μετάλλιο Λομονόσοφ
Commons page Wikimedia Commons
Αξίωμα διευθυντής ( - )

Ο Νικολάι Γκεννάντιεβιτς Μπάσοφ (ρωσ. Николай Геннадиевич Басов, 14 Δεκεμβρίου 1922 - 1 Ιουλίου 2001) ήταν Σοβιετικός φυσικός και παιδαγωγός. Για την εργασία του πάνω στην κβαντική ηλεκτρονική, η οποία οδήγησε στην κατασκευή του λέιζερ και μέιζερ μοιράστηκε το βραβείο Νόμπελ Φυσικής με τους Αλεξάντρ Πρόχοροφ και Τσαρλς Χαρντ Τάουνς.[1]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μπάσοφ γεννήθηκε στην πόλη Ουσμάν στη σημερινή περιφέρεια Λίπετσκ της Ρωσίας. Τελείωσε το σχολείο το 1941 στο Βορόνεζ, και αργότερα έκανε τη στρατιωτική του θητεία στην Ιατρική Ακαδημία Κούιμπισεφ. Το 1943 άφησε την Ακαδημία και εντάχθηκε στον Κόκκινο Στρατό, συμμετέχοντας στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο με το Πρώτο Ουκρανικό Μέτωπο.

Ο Μπάσοφ αποφοίτησε από τη σχολή φυσικής μηχανικής της Μόσχας το 1950. Τότε είχε μια καθηγεσία στο MEPI και επίσης είχε εργαστεί στο Ινστιτούτο Φυσικής Λέμπεντεφ (LPI), όπου έκανε μια διατριβή το 1953 για την υποψηφιότητα Επιστημών βαθμού (ισοδύναμο με διδακτορικό) και μια διατριβή για το διδακτορικό του πτυχίο Επιστημών το 1956. Ο Μπάσοφ ήταν διευθυντής του LPI την περίοδο 1973-1988. Εξελέγη το 1962 αντεπιστέλλον μέλος της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών (Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών από το 1991) και Τακτικό Μέλος της Ακαδημίας το 1966. Το 1967 εξελέγη μέλος του Προεδρείου της Ακαδημίας (1967-1990), από το 1990 ήταν ο σύμβουλος του Προεδρείου της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών. Ήταν επίτιμο μέλος της Διεθνούς Ακαδημίας Επιστημών. Ήταν ο επικεφαλής του εργαστηρίου κβαντικής ραδιοφυσικής στο LPI μέχρι το θάνατό του το 2001.[1]

Βιβλία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • N. G. Basov, K. A. Brueckner (Editor-in-Chief), S. W. Haan, C. Yamanaka. Inertial Confinement Fusion, 1992, Research Trends in Physics Series published by the American Institute of Physics Press (presently Springer, New York). ISBN 0-88318-925-9.
  • V. Stefan and N. G. Basov (Editors). Semiconductor Science and Technology, Volume 1. Semiconductor Lasers. (Stefan University Press Series on Frontiers in Science and Technology) (Paperback), 1999. ISBN 1-889545-11-2.
  • V. Stefan and N. G. Basov (Editors). Semiconductor Science and Technology, Volume 2: Quantum Dots and Quantum Wells. (Stefan University Press Series on Frontiers in Science and Technology) (Paperback), 1999. ISBN 1-889545-12-0.

Βραβεία και τιμητικές διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα