Νικολάι Μπάσοφ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Νικολάι Γκεννάντιεβιτς Μπάσοφ
Basov.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 14  Δεκεμβρίου 1922[1]
Ουσμάν
Θάνατος 1  Ιουλίου 2001
Μόσχα
Τόπος ταφής Κοιμητήριο Νοβοντέβιτσι
Υπηκοότητα Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Ρωσία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσα Ρωσικά
Ομιλούμενες γλώσσες Ρωσικά
Σπουδές Εθνικό Ερευνητικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας (έως 1950)
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα φυσικός
εφευρέτης
καθηγητής πανεπιστημίου
πολιτικός
Εργοδότης Ινστιτούτο Φυσικής Λέμπεντεφ (από 1948)
Εθνικό Ερευνητικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/Κίνημα Κομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα διευθυντής (1973–1988, Ινστιτούτο Φυσικής Λέμπεντεφ)
μέλος του Ανώτατου Σοβιέτ της Σοβιετικής Ένωσης
Βραβεύσεις Κρατικό Βραβείο Ε.Σ.Σ.Δ. (1989)
Τάγμα του Λένιν (1967)
Ήρωας της Σοσιαλιστικής Εργασίας (1969)
Τάγμα του Πατριωτικού Πολέμου 2ου βαθμού (1985)
Βραβείο Νόμπελ Φυσικής (1964)[2][3]
Βραβείο 2ου βαθμού για τις υπηρεσίες στην πατρική γη (1997)
Βραβείο Καλίνγκα (1986)[4]
Χρυσό μετάλλιο Λομονόσοφ (1990)
Βραβείο Λένιν (1959)
Τάγμα του Λένιν (1969)
Χρυσό Μετάλλιο του Σφυροδρέπανου (1969)
Τάγμα του Λένιν (1972)
Τάγμα του Λένιν (1975)
Τάγμα του Λένιν (1982)
Ήρωας της Σοσιαλιστικής Εργασίας (1982)
Χρυσό Μετάλλιο του Σφυροδρέπανου (1982)
επίτιμο διδακτορικό (1985)
Συνεργάτης της Αμερικανικής Εταιρείας Φυσικής
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Νικολάι Γκεννάντιεβιτς Μπάσοφ (ρωσ. Николай Геннадиевич Басов, 14 Δεκεμβρίου 1922 - 1 Ιουλίου 2001) ήταν Σοβιετικός φυσικός και παιδαγωγός. Για την εργασία του πάνω στην κβαντική ηλεκτρονική, η οποία οδήγησε στην κατασκευή του λέιζερ και μέιζερ μοιράστηκε το βραβείο Νόμπελ Φυσικής με τους Αλεξάντρ Πρόχοροφ και Τσαρλς Χαρντ Τάουνς.[5]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μπάσοφ γεννήθηκε στην πόλη Ουσμάν στη σημερινή περιφέρεια Λίπετσκ της Ρωσίας. Τελείωσε το σχολείο το 1941 στο Βορόνεζ, και αργότερα έκανε τη στρατιωτική του θητεία στην Ιατρική Ακαδημία Κούιμπισεφ. Το 1943 άφησε την Ακαδημία και εντάχθηκε στον Κόκκινο Στρατό, συμμετέχοντας στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο με το Πρώτο Ουκρανικό Μέτωπο.

Ο Μπάσοφ αποφοίτησε από τη σχολή φυσικής μηχανικής της Μόσχας το 1950. Τότε είχε μια καθηγεσία στο MEPI και επίσης είχε εργαστεί στο Ινστιτούτο Φυσικής Λέμπεντεφ (LPI), όπου έκανε μια διατριβή το 1953 για την υποψηφιότητα Επιστημών βαθμού (ισοδύναμο με διδακτορικό) και μια διατριβή για το διδακτορικό του πτυχίο Επιστημών το 1956. Ο Μπάσοφ ήταν διευθυντής του LPI την περίοδο 1973-1988. Εξελέγη το 1962 αντεπιστέλλον μέλος της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών (Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών από το 1991) και Τακτικό Μέλος της Ακαδημίας το 1966. Το 1967 εξελέγη μέλος του Προεδρείου της Ακαδημίας (1967-1990), από το 1990 ήταν ο σύμβουλος του Προεδρείου της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών. Ήταν επίτιμο μέλος της Διεθνούς Ακαδημίας Επιστημών. Ήταν ο επικεφαλής του εργαστηρίου κβαντικής ραδιοφυσικής στο LPI μέχρι το θάνατό του το 2001.[5]

Βιβλία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • N. G. Basov, K. A. Brueckner (Editor-in-Chief), S. W. Haan, C. Yamanaka. Inertial Confinement Fusion, 1992, Research Trends in Physics Series published by the American Institute of Physics Press (presently Springer, New York). ISBN 0-88318-925-9.
  • V. Stefan and N. G. Basov (Editors). Semiconductor Science and Technology, Volume 1. Semiconductor Lasers. (Stefan University Press Series on Frontiers in Science and Technology) (Paperback), 1999. ISBN 1-889545-11-2.
  • V. Stefan and N. G. Basov (Editors). Semiconductor Science and Technology, Volume 2: Quantum Dots and Quantum Wells. (Stefan University Press Series on Frontiers in Science and Technology) (Paperback), 1999. ISBN 1-889545-12-0.

Βραβεία και τιμητικές διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]