Ναΐμ Σουλεϊμάνογλου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ναΐμ Σουλεϊμάνογλου
Naim Süleymanoğlu.jpg
1996
Προσωπικές Πληροφορίες
Ονομασία γέννησηςΝαΐμ Σουλεϊμάνοφ
ΨευδώνυμαΗρακλής τσέπης
ΕθνικότηταΤουρκική
Γέννηση23 Ιανουαρίου 1967
Πτιχάρ, Βουλγαρία
Θάνατος18 Νοεμβρίου 2017 (50 ετών)
Κωνσταντινούπολη, Τουρκία
Έτη δραστηριοποίησης1982 - 2000
Ύψος1,47 μ.
Άθλημα
ΧώραFlag of Bulgaria.svg Βουλγαρία (1977–1986) , Flag of Turkey.svg Τουρκία (1986–2000)
ΆθλημαΆρση βαρών

Ο Ναΐμ Σουλεϊμάνογλου (Naim Süleymanoğlu, γεννημένος ως Ναΐμ Σουλεϊμάνοφ, Naim Suleimanov, βουλγάρικα: Наим Сюлейманов, 23 Ιανουαρίου 196718 Νοεμβρίου 2017) ήταν Τούρκος ολυμπιονίκης και παγκόσμιος πρωταθλητής στην άρση βαρών. Έχει ψηφιστεί ως ο κορυφαίος του αθλήματος του 20ού αιώνα από την Διεθνή Ομοσπονδία Άρσης Βαρών (IWF), ενώ τα 25 χρυσά μετάλλια σε Ολυμπιακούς Αγώνες και Παγκόσμια Πρωταθλήματα παραμένουν ακατάρριπτο ρεκόρ. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988 κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ της κατηγορίας του στο ζετέ σηκώνοντας 190 κιλά, επίδοση που παραμένει ως το μεγαλύτερο βάρος που έχει ποτέ ανυψώσει αθλητής σε σύγκριση με το σωματικό του βάρος (3,17 φορές).[1]

Γεννήθηκε στη Βουλγαρία με την εθνική ομάδα της οποίας αναδείχθηκε δύο φορές παγκόσμιος πρωταθλητής μέχρι το 1986, χρονιά κατά την οποία αποσκίρτησε της χώρας του καταφεύγοντας στην Τουρκία. Η αλλαγή της εθνικότητάς του και η παγκόσμια δημοσιότητα που τη συνόδευσε, είχε μεγάλη επιρροή πέρα ​​από τον αθλητισμό, ενώ η συνολική παρουσία του στην ιστορία του αθλήματος τον κατατάσσουν ως το σημαντικότερο στην ιστορία της άρσης βαρών.[2]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα πρώτα χρόνια στη Βουλγαρία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ναΐμ Σουλεϊμάνοφ γεννήθηκε στο χωριό Πτιχάρ του δήμου Μόμτσιλγκραντ της νότιας Βουλγαρίας, δήμος με 75 % πολίτες τουρκικής καταγωγής, ανάμεσα σε αυτούς και η οικογένειά του. Ο πατέρας του δούλευε ως ανθρακωρύχος και είχε ύψος 1,53 μέτρα, ενώ η μητέρα του ήταν 1,40 μέτρα.[3][4] Ξεκίνησε να ασχολείται με το άθλημα σε ηλικία 9 ετών και χάρη στο μοναδικό του ταλέντο μπήκε σε σύντομο χρονικό διάστημα στην εθνική ομάδα νέων της Βουλγαρίας. Όπως ο ίδιος αποκάλυψε αργότερα απομακρύνθηκε από την ομάδα για ένα μήνα αργότερα με την αιτιολογία ότι ήταν «τουρκικής καταγωγής». Ωστόσο, με την εγγραφή του σε άλλο αθλητικό σχολείο στη Φιλιππούπολη, κατέλαβε την 20ή θέση στο βουλγαρικό πρωτάθλημα και μετά από αυτή την επιτυχία, οι αρχές αναγκάστηκαν να τον επαναφέρουν στην εθνική ομάδα νέων δύο μήνες μετά.[5][6] Υπό την επίβλεψη του κορυφαίου Βούλγαρου προπονητή Ιβάν Αμπατζίεφ (καινοτόμου και εντυπωσιακά επιτυχημένου) στη συνέχεια κατέκτησε το πρωτάθλημα της χώρας και ήδη στα 15 του χρόνια κατέρριψε το πρώτο ρεκόρ κόσμου στην κατηγορία των νέων. Κέρδισε το 8ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Εφήβων στη Βραζιλία το 1982, σηκώνοντας συνολικά 250 κιλά στο σύνολο, ενώ στην ηλικιακή αυτή κατηγορία κατέρριψε συνολικά 13 παγκόσμιες επιδόσεις.[7][8]

Έκανε τα πρώτα του παγκόσμια ρεκόρ ανδρών στις 26 Μαρτίου 1983 στην Άλενταουν της Πενσυλβάνια / ΗΠΑ στα 16 του χρόνια, σηκώνοντας στο ζετέ της κατηγορίας των 56 κιλών βάρος 160 κιλών και στο σύνολο 285 κιλά, ο νεότερος παγκόσμιος ρέκορντμαν της ιστορίας.[9][10] Στο πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ανδρών το 1983 στη Μόσχα, κατετάγη δεύτερος στην κατηγορία των 56 κιλών. Την ίδια χρονιά κατέρριψε παγκόσμια ρεκόρ στο «Τουρνουά των Ρεκόρνταμ» που διεξήχθη στις ΗΠΑ το 1983, και από εκείνη τη διοργάνωση του δόθηκε το προσωνύμιο «Ηρακλής τσέπης» από το περιοδικό Sports Illustrated λόγω του ύψους του (1,47 μέτρο).[8][11][12] Στις 27 Απριλίου 1984 στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Άρσης βαρών στη Βιτόρια της Ισπανίας και στην κατηγορία των 56 κιλών ανυψώσε 168 κιλά στην κίνηση του επολέ-ζετέ και έγινε μόλις ο δεύτερος ανθρώπος που σήκωσε βάρος τριπλάσιο του σωματικού του. Παράλληλα, κατέρριψε και το παγκόσμιο ρεκόρ στο σύνολο κατακτώντας και τα τρία χρυσά μετάλλια.[13][14] Έχασε την πρώτη του ευκαιρία για επιτυχία στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984 εξαιτίας της συμμετοχής της Βουλγαρίας στο σοβιετικό μποϋκοτάζ των Αγώνων του Λος Άντζελες. Ήταν φαβορί των αγώνων στη κατηγορία των 56 κιλών ως παγκόσμιος ρέκορντμαν.[15][16] Αντ' αυτού στους «Αγώνες Φιλίας» που διοργανώθηκαν από τις χώρες που δεν συμμετέχαν στους Ολυμπιακούς Αγώνες, κατέκτησε στη Βάρνα το χρυσό μετάλλιο με 2,5 κιλά διαφορά στο σύνολο μετά από σκληρή μάχη με τον Σοβιετικό Οξέν Μιρσογιάν και αφού κατέρριψε ένα παγκόσμιο ρεκόρ στο αρασέ με 132,5 κιλά και ένα στο ζετέ με 170,5 κιλά. Η επίδοσή του μάλιστα στο σύνολο ήταν κατά 30 κιλά υψηλότερη από αυτή του χρυσού ολυμπιονίκη του Λος Άντζελες.[17][18]

Το 1985 ήταν πρωταθλητής κόσμου για πρώτη φορά στην καριέρα του κατακτώντας και τα τρία χρυσά μετάλλια στη διοργάνωση της Σουηδίας, ο νεότερος στην ιστορία.[3][10] Στις αρχές του 1986 το κομμουνιστικό καθεστώς στην Βουλγαρία ανάγκασε τη μειονότητα της χώρας να υιοθετήσει βουλγάρικα ονόματα και έτσι ο ίδιος έγινε γνωστός ως Ναούμ Σαλαμάνοφ (Naum Shalamanov, βουλγάρικα: Наум Шаламанов) από το Φεβρουάριο. Αλλά ο Ναΐμ, ο οποίος είχε αυξημένο αίσθημα δικαιοσύνης από την παιδική του ηλικία, δεν θέλησε να συμβιβαστεί με αυτό.[7][19] Η χρονιά ήταν εξαιρετική για τον τότε Βούλγαρο πρωταθλητή με την κατάκτηση όλων των μεταλλίων σε Ευρωπαϊκό και Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, με αλλεπάλληλες καταρρίψεις παγκοσμίων ρεκόρ και την αναγνώρισή του πριν καν κλείσει τα 20 του χρόνια ως του κορυφαίου του αθλήματος εκείνη την εποχή. Εσωστρεφής και ντροπαλός, είχε κερδίσει τους Βούλγαρους που τον αποθέωσαν στην εμφάνισή του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Βάρνας, θεωρούμενος ως ο καλύτερος αθλητής της χώρας. Στη συγκεκριμένη διοργάνωση η Βουλγαρία πήρε για πρώτη φορά τα ηνία του αθλήματος από την δεκαετίες κυριαρχούσα Σοβιετική Ένωση.[3][10] Κατά την διάρκεια της διεξαγωγής του τελικού του Παγκοσμίου Κυπέλλου στην Μελβούρνη το Δεκέμβριο του 1986, ο Σουλεϊμάνοφ αναδείχθηκε νικητής στη διοργάνωση για τρίτη φορά και στη συνέχεια αποσκίρτησε. Στη διάρκεια γεύματος της αποστολής της Βουλγαρίας στις 7 Δεκεμβρίου έφυγε ανύποπτα με τη βοήθεια ομογενών του της Αυστραλίας και κρύφτηκε για τέσσερις ημέρες.[20][21] Κατέφυγε αρχικά στην τουρκική πρεσβεία, όπου ζήτησε πολιτικό άσυλο και πήγε μετά στο Λονδίνο με το προσωπικό αεροπλάνο του τότε Τούρκου πρωθυπουργού Τουργκούτ Οζάλ, ο οποίος τον πήρε υπό την προστασία του. Τον υποδέχτηκαν ως ήρωα στην Άγκυρα.[22] Σε συνέντευξη τύπου μετά την άφιξή του στην Τουρκία εξήγησε ότι ήταν μία προσπάθεια να τερματίσει την καταπίεση των Τούρκων που ζούσαν στη Βουλγαρία τη δεκαετία του 1980. Οι βουλγαρικές κυβερνήσεις ουδέποτε αποδέχονταν την ύπαρξη «τουρκικής μειονότητας» αλλά τη θεωρούσαν ως «μουσουλμανική».[6][8] Ζήτησε και πήρε την τουρκική ιθαγένεια. Επίσης άλλαξε το όνομά του, από το βουλγάρικο Σαλαμάνοφ το έκανε στο τουρκικό Σουλεϊμάνογλου.[4][23] Για ένα χρόνο δεν του επετράπει η συμμετοχή σε αγώνες από τη Διεθνή Ομοσπονδία του αθλήματος.[24]

Το σπίτι που γεννήθηκε στη Βουλγαρία

Η συνέχεια της καριέρας στην Τουρκία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην πρώτη εμφάνισή του με τη νέα χώρα εκπροσώπησης, ο Σουλεϊμάνογλου κατέκτησε τρία χρυσά μετάλλια στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στις 27 Απριλίου του 1988 στο Κάρντιφ της Ουαλίας (Μεγάλη Βρετανία) καταρριπτοντας όλα τα παγκόσμια ρεκόρ της κατηγορίας του. Στο αρασέ ανύψωσε βάρος 150 κιλών, δυόμισι φορές το σωματικό του βάρος, ο πρώτος στην ιστορία που κατάφερε κάτι τέτοιο.[10][25] Με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Σεούλ το 1988 προέκυψε διαμάχη σχετικά με το ποια χώρα θα εκπροσωπούσε. Σύμφωνα με τους κανόνες της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, ο Σουλεϊμάνογλου δεν θα μπορούσε να συμμετάσχει σε Ολυμπιακούς αγώνες μέχρι το 1989, εκτός εάν η Βουλγαρία παραιτούνταν οποιοδήποτε δικαιώματος της.[16] Η βουλγαρική κυβέρνηση απαίτησε και έλαβε ένα εκατομμύριο δολάρια από την τουρκική κυβέρνηση προκειμένου ο αθλητής να αγωνιστεί για την Τουρκία. Ο «Ηρακλής τσέπης» δεν απογοήτευσε κανέναν και κέρδισε το χρυσό μετάλλιο, το πρώτο της Τουρκίας στην άρση βαρών. Έκανε με τις 6 του προσπάθειες 6 παγκόσμια ρεκόρ και 9 ολυμπιακά στην κατηγορία βάρους 60 κιλών φτάνοντας στο αρασέ τα 152,5 κιλά και στο ζετέ τα 190 κιλά και συνολικά τα 342,5 κιλά — εκπληκτικά 30 κιλά περισσότερα από τον πλησιέστερο ανταγωνιστή του. Η επίδοσή του ήταν υψηλότερη από αυτή του χρυσού νικητή της κατηγορίας των 67,5 κιλών κατά 2,5 κιλά.[26][27][28] Η απόδοσή του ήταν εντυπωσιακή, η καλύτερη εμφάνιση στην ιστορία της άρσης βαρών με βάση το σωματικό βάρος των αθλητών,[29][30] ώστε έγινε εξώφυλλο στο εμβληματικό περιοδικό Time.[31] Όταν επέστρεψε από τη Σεούλ, περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άνθρωποι στην Άγκυρα τον χαιρέτησαν κατά την επιστροφή του. Εθνικός ήρωας, η φήμη του Ναΐμ εστίασε τη διεθνή προσοχή στην κατάσταση της τουρκικής μειονότητας της Βουλγαρίας: προσκλήθηκε στον Λευκό Οίκο από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ρόναλντ Ρίγκαν και μίλησε για τα δεινά της μειονότητας. Μέσα σε οκτώ μήνες από την επίσκεψή του στην Ουάσιγκτον, η κυβέρνηση της Βουλγαρίας αναγκάστηκε να δώσει ελευθερία μετανάστευσης σε σχεδόν ένα εκατομμύριο πολίτες. Περισσότεροι από 300.000 έφυγαν με ειδικά διαβατήρια που ίσχυαν μόνο για έξοδο στην Τουρκία. Ανάμεσα σε αυτούς και η οικογένειά του Σουλεϊμάνογλου (των γονιών του, των δύο αδελφών, των συζύγων τους και ενός παιδιού), που τον συνάντησε δύο χρόνια μετά τη φυγή του.[2][12][32]

Σταμάτησε προσωρινά στην ηλικία των 22 ετών λόγω σοβαρού τραυματισμού στην ωμοπλάτη,[33] αφού πρώτα κατέκτησε την πρώτη θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1989. Ωστόσο επέστρεψε το 1991 προτού κερδίσει το δεύτερο χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης το 1992, ανυψώνοντας στο αρασέ 142,5 κιλά, στο ζετέ 177,5 κιλά και συνολικά 320 κιλά.[34][35] Την ίδια χρονιά ανακηρύχθηκε «Ο καλύτερος αθλητής του κόσμου» από τη Διεθνή Επιτροπή Τύπου Άρσης Βαρών.[15] Ανάμεσα στις Ολυμπιάδες, ο Σουλεϊμάνογλου συνέχισε να κερδίζει παγκόσμιους τίτλους και να καταγράφει ρεκόρ.[36] Κέρδισε πέντε παγκόσμια πρωταθλήματα (1989, 1991, 1993, 1994, 1995), ενώ παρέμεινε αήττητος για 9 χρόνια (1983–1992).[37]

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 1996 ήταν το κύκνειο άσμα του και αποχώρησε οριστικά αφού πρώτα κέρδισε τρίτο χρυσό μετάλλιο σε Ολυμπιάδα, ο πρώτος που κατάφερε κάτι τέτοιο (ακολούθησαν οι Δήμας, Καχιασβίλι, Μουτλού). Ο Σουλεϊμάνογλου είχε και πάλι προπονητή τον Αμπατζίεφ, αποκαλούμενο και «Πάπα της Άρσης βαρών».[38] Εκείνος ο αγώνας σημαδεύτηκε από τον ανταγωνισμό μεταξύ του ίδιου και του Έλληνα Βαλέριου Λεωνίδη, με την αρένα να χωρίζεται στους υποστηρικτές του Τούρκου και σε εκείνους του Έλληνα πρωταθλητή. Στο τέλος του αγώνα, ήταν οι μόνοι εναπομείναντες αρσιβαρίστες οι οποίοι είχαν τρεις προσπάθειες σε βάρη που θα ήταν παγκόσμια ρεκόρ. Ο Σουλεϊμάνογλου κατάφερε να σηκώσει 187,5 κιλά και ο Λεωνίδης απέτυχε να σηκώσει 190 κιλά, ξεσπώντας σε κλάματα και παίρνοντας το ασημένιο μετάλλιο, ενώ παρηγορήθηκε από τον Σουλεϊμάνογλου.[39][40][41] Ο Τούρκος πρωταθλητής με τρία ρεκόρ κόσμου πήρε το χρυσό στη νέα κατηγορία των 64 κιλών με σύνολο 335 κιλών, ενώ ο Έλληνας πρωταθλητής έμεινε 2,5 κιλά χαμηλότερα.[42][43][44] Ο ανταποκριτής Λιν Τζόουνς είχε διακηρύξεις «Μόλις γίνατε μάρτυρες του μεγαλύτερου ανταγωνισμού στην ιστορία της άρσης βαρών», σύμφωνα με τον δημοσιογράφο Κεν Τζόουνς της εφημερίδας London Independent.

Μετά τους Αγώνες του 1996, ο Σουλεϊμάνογλου έμεινε εκτός δράσης για περίπου τρία χρόνια, ανακοινώνοντας την αποχώρησή του στις 2 Ιανουαρίου 1997.[45] Επέστρεψε για να πάρει την τρίτη θέση στο αρασέ και στο σύνολο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2000, μένοντας για πρώτη φορά χωρίς μετάλλιο σε μία κίνηση. Η προσπάθειά του ήταν να κερδίσει ένα τέταρτο χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϋ το 2000, αυτό που στερήθηκε το 1984 για πολιτικούς λόγους. Απέτυχε να σηκώσει τα 145 κιλά, που θα ήταν ολυμπιακό ρεκόρ, και δεν συνέχισε στην διοργάνωση. Πριν από την τρίτη και τελευταία του προσπάθεια, οι φίλαθλοι παρακάλεσαν: «Ναΐμ!» Κατά την έξοδό του, ο Σουλεϊμάνογλου είπε στους δημοσιογράφους: «Αντίο, τελείωσε».[19][37][46] Κλείνοντας την καριέρα του είχε σημειώσει 46 επίσημα παγκόσμια ρεκόρ, τα περισσότερα από οποιοδήποτε άλλο αρσιβαρίστα μετά την καθιέρωση των δύο μόνον τρόπων ανύψωσης.[10][34] Ήταν ο πρώτος και μοναδικός αρσιβαρίστας μέχρι σήμερα που είχε σηκώσει 2,5 φορές το βάρος του στην κίνηση του αρασέ και ένας από τους 7 αθλητές που σήκωσαν 3 φορές το βάρος τους στην κίνηση του επολέ-ζετέ. Είναι ο μόνος αρσιβαρίστας που έχει σηκώσει 10 επιπλέον κιλά από το τριπλάσιο σωματικό του βάρος.[3][38] Τα 22 χρυσά μετάλλια σε παγκόσμια πρωταθλήματα είναι επίσης ρεκόρ (μαζί με το Βασίλι Αλεξέεφ).[47] Το 2000 και το 2004 εισήχθη ως μέλος του Hall of Fame της Διεθνούς Ομοσπονδίας Άρσης Βαρών (IWF). Εξελέγη αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας Άρσης Βαρών στο συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του 2000. Το 2001 του απονεμήθηκε το Ολυμπιακό Τάγμα.[15][48] Το 2012 το ειδησιογραφικό πρακτορείο Reuters τον συμπεριέλαβε στους 12 μεγαλύτερους Ολυμπιονίκες, όπως επίσης και το περιοδικό Time.[2][49]

Μετά τον αθλητισμό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα εντυπωσιακά αθλητικά επιτεύγματά του και η προσωπική του ιστορία τον κατέστησαν εθνικό ήρωα στην Τουρκία άμεσα μετά την πρώτη ολυμπιακή του νίκη.[27][22] Δέχθηκε πιέσεις επανειλημμένα από πολιτικούς φορείς στη νέα του πατρίδα.[23] Στις εθνικές εκλογές του 1999 κατέβηκε ως ανεξάρτητος υποψήφιος για να εκπροσωπήσει την Προύσα στην Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας. Το 2002 ήταν υποψήφιος με το Κόμμα Εθνικιστικού Κινήματος στις δημοτικές εκλογές στον δήμο Κιράτς της επαρχίας Büyükçekmece της Κωνσταντινούπολης και εκπροσώπησε το ίδιο κόμμα στις εθνικές εκλογές το 2006. Σε καμιά από αυτές τις προσπάθειες δεν είχε επιτυχία.[11] Υπήρξε επίσης επί σειρά ετών σύμβουλος στην Τουρκική Ομοσπονδία Άρσης Βαρών.[19]

Μετά την αποτυχία του στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϋ εθίστηκε στο αλκοόλ με αποτέλεσμα τα τελευταία χρόνια να υποφέρει από ηπατική ανεπάρκεια. Το 2009 νοσηλεύτηκε για τρεις μήνες λόγω ηπατικού κώματος.[50] «Έζησα στη Βουλγαρία 19 χρόνια και πέρασα καλά παιδικά χρόνια. Δεν μετανιώνω για τίποτα μετά από αυτή τη συμπεριφορά. Ήταν μια πολύ δύσκολη περίοδος και οι άνθρωποι που είδαν τα γεγονότα ξέρουν καλύτερα. Ακόμα κι αν γυρίσω τον χρόνο πίσω, θα ήθελα να φύγω από τη Βουλγαρία, γιατί ο τουρκικός πληθυσμός δεχόταν σοβαρές πιέσεις», δήλωσε στο Eurosport το 2012.[23] Το καλοκαίρι του 2017 εισήχθη στο νοσοκομείο Bakırköy Sadi Konuk στην Κωνσταντινούπολη προκειμένου να θεραπευτεί, ωστόσο στις αρχές του Σεπτεμβρίου 2017 εισήχθη και πάλι στο ίδιο νοσοκομείο, υποβλήθηκε σε μεταμόσχευση ήπατος και έκτοτε βρισκόταν σε τεχνητό κώμα στη μονάδα εντατικής θεραπείας. Υπέστη εγκεφαλική αιμορραγία και απεβίωσε στις 18 Νοεμβρίου 2017.[4][51] Αξιοσημείωτο είναι ότι παρέμεινε δημοφιλής στη Βουλγαρία, η κυβέρνηση της οποίας έστειλε εκπροσώπους στην κηδεία του.[2] Τον Ιούλιο του 2019 αποκαλύφθηκε μνημείο του στη πόλη του Μόμτσιλγκραντ.[52] Απέκτησε τέσσερις κόρες, η μία από τις οποίες αναγνωρίστηκε μετά το θάνατό του.[53][54] Το 2019 η ζωή του γυρίστηκε σε ταινία με τον τίτλο "Cep Herkülü: Naim Süleymanoğlu" (Ηρακλής Τσέπης: Ναΐμ Σουλεϊμάνογλου).[55]

Αποτελέσματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ολυμπιακοί Αγώνες, Παγκόσμια και Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διοργάνωση Τόπος Κατηγορία Χώρα εκπροσώπησης Τρόπος ανύψωσης Επίδοση Κατάταξη
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 1983 Μόσχα, ΕΣΣΔ 56 κιλά Flag of Bulgaria.svg Βουλγαρία Αρασέ 130 ΠΡ Gold medal europe.svg
Ζετέ 160 Bronze medal europe.svg
Σύνολο 290 Silver medal europe.svg
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 1983 Μόσχα, ΕΣΣΔ 56 κιλά Flag of Bulgaria.svg Βουλγαρία Αρασέ 130 ΠΡ Gold medal world centered-2.svg
Ζετέ 160 Bronze medal world centered-2.svg
Σύνολο 290 Silver medal world centered-2.svg
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 1984 Βιτόρια, Ισπανία 56 κιλά Flag of Bulgaria.svg Βουλγαρία Αρασέ 130 Silver medal europe.svg
Ζετέ 167,5 Gold medal europe.svg
Σύνολο 297,5 ΠΡ Gold medal europe.svg
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 1985 Κατοβίτσε, Πολωνία 60 κιλά Flag of Bulgaria.svg Βουλγαρία Αρασέ 140 Gold medal europe.svg
Ζετέ 172,5 Gold medal europe.svg
Σύνολο 312,5 Gold medal europe.svg
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 1985 Σεντερτέλιε, Σουηδία 60 κιλά Flag of Bulgaria.svg Βουλγαρία Αρασέ 143 ΠΡ Gold medal world centered-2.svg
Ζετέ 180 Gold medal world centered-2.svg
Σύνολο 322,5 Gold medal world centered-2.svg
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 1986 Καρλ Μαρξ Στατ, Ανατ. Γερμανία 60 κιλά Flag of Bulgaria.svg Βουλγαρία Αρασέ 145,5 ΠΡ Gold medal europe.svg
Ζετέ 187,5 ΠΡ Gold medal europe.svg
Σύνολο 332,5 ΠΡ Gold medal europe.svg
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 1986 Σόφια, Βουλγαρία 60 κιλά Flag of Bulgaria.svg Βουλγαρία Αρασέ 147,5 ΠΡ Gold medal world centered-2.svg
Ζετέ 188 ΠΡ Gold medal world centered-2.svg
Σύνολο 335 ΠΡ Gold medal world centered-2.svg
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 1988 Κάρντιφ, Μεγάλη Βρετανία 60 κιλά Flag of Turkey.svg Τουρκία Αρασέ 150 ΠΡ Gold medal europe.svg
Ζετέ 180 ΠΡ Gold medal europe.svg
Σύνολο 330 ΠΡ Gold medal europe.svg
Ολυμπιακοί Αγώνες 1988 Σεούλ, Νότια Κορέα 60 κιλά Flag of Turkey.svg Τουρκία Αρασέ 152,5 ΠΡ
Ζετέ 190 ΠΡ
Σύνολο 342,5 ΠΡ Gold medal.svg
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 1989 Αθήνα, Ελλάδα 60 κιλά Flag of Turkey.svg Τουρκία Αρασέ 145 Gold medal world centered-2.svg
Ζετέ 172,5 Gold medal world centered-2.svg
Σύνολο 317,5 Gold medal world centered-2.svg
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 1991 Ντοναουέσιγκεν, Γερμανία 60 κιλά Flag of Turkey.svg Τουρκία Αρασέ 137,5 Gold medal world centered-2.svg
Ζετέ 172,5 Gold medal world centered-2.svg
Σύνολο 310 Gold medal world centered-2.svg
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 1992 Σέκσαρντ, Ουγγαρία 60 κιλά Flag of Turkey.svg Τουρκία Αρασέ 142,5 Gold medal europe.svg
Ζετέ 170 Silver medal europe.svg
Σύνολο 312,5 Silver medal europe.svg
Ολυμπιακοί Αγώνες 1992 Βαρκελώνη, Ισπανία 60 κιλά Flag of Turkey.svg Τουρκία Αρασέ 142,5
Ζετέ 177,5
Σύνολο 320 Gold medal.svg
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 1993 Μελβούρνη, Αυστραλία 64 κιλά Flag of Turkey.svg Τουρκία Αρασέ 145 Gold medal world centered-2.svg
Ζετέ 177,5 ΠΡ Gold medal world centered-2.svg
Σύνολο 322,5 ΠΡ Gold medal world centered-2.svg
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 1994 Σοκόλοφ, Τσεχία 64 κιλά Flag of Turkey.svg Τουρκία Αρασέ 145 Gold medal europe.svg
Ζετέ 180 Silver medal europe.svg
Σύνολο 325 Gold medal europe.svg
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 1994 Κωνσταντινούπολη, Τουρκία 64 κιλά Flag of Turkey.svg Τουρκία Αρασέ 147,5 ΠΡ Gold medal world centered-2.svg
Ζετέ 182,5 ΠΡ Gold medal world centered-2.svg
Σύνολο 330 ΠΡ Gold medal world centered-2.svg
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 1995 Βαρσοβία, Πολωνία 64 κιλά Flag of Turkey.svg Τουρκία Αρασέ 142,5 Silver medal europe.svg
Ζετέ 182,5 Gold medal europe.svg
Σύνολο 325 Gold medal europe.svg
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 1995 Γκουανγκτζόου, Κίνα 64 κιλά Flag of Turkey.svg Τουρκία Αρασέ 147,5 Gold medal world centered-2.svg
Ζετέ 180 Gold medal world centered-2.svg
Σύνολο 327,5 Gold medal world centered-2.svg
Ολυμπιακοί Αγώνες 1996 Ατλάντα, ΗΠΑ 64 κιλά Flag of Turkey.svg Τουρκία Αρασέ 147,5
Ζετέ 187,5
Σύνολο 335 Gold medal.svg
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2000 Σόφια, Βουλγαρία 62 κιλά Flag of Turkey.svg Τουρκία Αρασέ 140 Bronze medal europe.svg
Ζετέ 170
Σύνολο 310 Bronze medal europe.svg
Ολυμπιακοί Αγώνες 2000 Σίδνεϋ, Αυστραλία 62 κιλά Flag of Turkey.svg Τουρκία Αρασέ - -
Ζετέ
Σύνολο - -

Λοιπές διοργανώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Παγκόσμιο Κύπελλο χρυσό μετάλλιο (3) : 1984, 1985, 1986
  • Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων χρυσό μετάλλιο : 1982
  • Αγώνες Φιλίας χρυσό μετάλλιο : 1984
  • Μεσογειακοί Αγώνες χρυσό μετάλλιο : 1991

Ατομικές διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • IWF : Καλύτερος αθλητής άρσης βαρών στον κόσμο (3) : 1984, 1985, 1986
  • IWF : Καλύτερος αθλητής άρσης βαρών του 20ού αιώνα
  • Hall of Fame άρσης βαρών (2) : 2000, 2004

Τιμές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Silver.Olimpicorder.png Ολυμπιακό Τάγμα (Olympic Order) : 2001

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «"Who in the world has ever lifted three times their body weight?"» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2022. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 «Naim Süleymanoğlu obituary» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2022. 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 «Ναΐμ Σουλεϊμάνογλου: Ο ανίκητος αρσιβαρίστας των 147 εκατοστών». Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2022. 
  4. 4,0 4,1 4,2 «The New York Times : Naim Suleymanoglu, 50, Dies; Weight Lifting's 'Pocket Hercules'» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2022. 
  5. «Türkiye ve Dünya Tarihinin En Büyük Sporcularından Nam-ı Diğer Cep Herkülü: Naim Süleymanoğlu» (στα Τουρκικά). Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2022. 
  6. 6,0 6,1 «A BIG WEIGHT IS LIFTED : Bulgaria to Turkey--It's a Heavy Trip» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2022. 
  7. 7,0 7,1 «BRITANNICA : Naim Suleymanoglu». Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2022. 
  8. 8,0 8,1 8,2 «Dünya ve Türk halterinin unutulmaz ismi: Naim Süleymanoğlu» (στα Τουρκικά). Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2022. 
  9. «WORLD RECORDS BY YEAR (1983)» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2022. 
  10. 10,0 10,1 10,2 10,3 10,4 «NAIM SULEYMANOGLU» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2022. 
  11. 11,0 11,1 «Ναΐμ Σουλεϊμάνογλου: Ανάμεσα σε δύο έθνη, σήκωσε το βάρος». Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2022. 
  12. 12,0 12,1 «'POCKET HERCULES' VISITS A PILLAR OF WHITE HOUSE» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2022. 
  13. «WORLD RECORDS BY YEAR (1984)» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2022. 
  14. «1984 European Championship» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2022. 
  15. 15,0 15,1 15,2 «IWF : Turkey commemorates weightlifting legend Süleymanoğlu» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2022. 
  16. 16,0 16,1 «LITTLE BIG MAN POUND FOR POUND, TURKEY'S NAIM SULEYMANOGLU IS THE BEST» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2022. 
  17. «1984 INTERNATIONAL FRIENDSHIP CUP ("DRUZHBA-84")» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2022. 
  18. «INTERNATIONAL OLYMPIC COMMITTEE : LOS ANGELES 1984 WEIGHTLIFTING 56KG BANTAMWEIGHT MEN RESULTS» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2022. 
  19. 19,0 19,1 19,2 «Наим Сулейманоглу: непревзойденная легенда тяжелой атлетики» (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2022. 
  20. «Weightlifter Reportedly to Defect in Australia» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2022. 
  21. « The New York Times : THE SEOUL OLYMPICS: WEIGHT LIFTING; Intrigue on Way to Victory» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Μαΐου 2015. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2022. 
  22. 22,0 22,1 «Le Monde : Mort du champion olympique Naim Süleymanoglu, surnommé l'« Hercule de poche »» (στα Γαλλικά). Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2022. 
  23. 23,0 23,1 23,2 «Когато спортистите бягаха от режима в България. Историята на Наим Сюлейманоглу» (στα Βουλγαρικά). Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2022. 
  24. «LAROUSSE : Naïm Süleymanoğlu (Naïm Suleimanov)». Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2022. 
  25. «HEROIC AND HERCULEAN» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2022. 
  26. «INTERNATIONAL OLYMPIC COMMITTEE : Suleymanoglu lifts weights and hearts with extraordinary hat-trick» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2022. 
  27. 27,0 27,1 «The New York Times : Weight Lifting; A Great Weight Is Lifted From Turkey's Little Hero» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2022. 
  28. «INTERNATIONAL OLYMPIC COMMITTEE : SEOUL 1988 WEIGHTLIFTING 56 - 60KG (FEATHERWEIGHT) MEN RESULTS» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2022. 
  29. «Weightlifting GOATs» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2022. 
  30. Mathematics for the Life Sciences: Calculus, Modeling, Probability, and Dynamical Systems. Springer Science & Business Media. ISBN 978-1-4614-7276-6 (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2022. 
  31. «Big loss in the sports field of the Turkish World: Naim Süleymanoğlu» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2022. 
  32. «Arnie left with a weight on his shoulders» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2022. 
  33. «Наим Сулейманоглу: "Меня называли изменником родины"» (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2022. 
  34. 34,0 34,1 «INTERNATIONAL OLYMPIC COMMITTEE : Naim Süleymanoğlu» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2022. 
  35. «INTERNATIONAL OLYMPIC COMMITTEE : BARCELONA 1992 WEIGHTLIFTING 56 - 60KG (FEATHERWEIGHT) MEN RESULTS» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2022. 
  36. «World Records from 1972-1992» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2022. 
  37. 37,0 37,1 «Naim Suleymanoglu Bio, Stats and Results» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2022. 
  38. 38,0 38,1 «Наим Сюлейманоглу си отиде на 50 г» (στα Βουλγαρικά). Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2022. 
  39. «Naim Süleymanoğlu A Third Gold Medal» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2022. 
  40. «The New York Times : 'Pocket Hercules'» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2022. 
  41. «1996 Olympics Day 4» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2022. 
  42. «INTERNATIONAL OLYMPIC COMMITTEE : ATLANTA 1996 WEIGHTLIFTING 59 64KG FEATHERWEIGHT MEN RESULTS» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2022. 
  43. «5 Of The Greatest Weightlifting Battles Of All Time» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2022. 
  44. «WORLD RECORDS BY YEAR (1996)» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2022. 
  45. «...and weightlifting also salutes a legend» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2022. 
  46. «Hercules Can't Pocket This One» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2022. 
  47. «Most gold medals at the weightlifting IWF World Championships (male)» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2022. 
  48. «IWF : HALL OF FAME» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Σεπτεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2022. 
  49. «TIME : 12 Great Olympic Nicknames» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2022. 
  50. «Брат Наима Сулейманоглу: И в Болгарии есть люди, которые хотят стать донорами» (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2022. 
  51. «Άρση Βαρών : «Έφυγε» ο Ναΐμ Σουλεϊμάνογλου». Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2022. 
  52. «ХИЛЯДИ СЕ СЪБРАХА НА ОТКРИВАНЕТО НА ПАМЕТНИКА НА НАИМ СЮЛЕЙМАНОГЛУ» (στα Βουλγαρικά). Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2022. 
  53. «Naim Süleymanoğlu'nun mezarı açıldı» (στα Τουρκικά). Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2022. 
  54. «Paternity test confirms Naim Süleymanoğlu's Japanese daughter» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2022. 
  55. «Cep Herkülü: Naim Süleymanoğlu» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2022. 

Πηγές - εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]