Βασίλι Αλεξέεφ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Βασίλι Αλεξέεφ
Vasily Alekseyev 1970.jpg
Προσωπικές Πληροφορίες
ΕθνικότηταΡωσική
Γέννηση7 Ιανουαρίου 1942
Ριαζάνσε, Όμπλαστ του Ριαζάν, Σοβιετική Ένωση
Θάνατος25 Νοεμβρίου 2011 (69 ετών)
Μπαντενχάουζεν, Κάτω Σαξονία, Γερμανία
Έτη δραστηριοποίησης1968 - 1980
Ύψος1,86 μ.
Άθλημα
ΧώραFlag of the Soviet Union.svg Σοβιετική Ένωση
ΆθλημαΆρση βαρών
Αγώνισμα+ 110 κιλά

Ο Βασίλι Ιβάνοβιτς Αλεξέεφ (ρωσικά: Василий Иванович Алексеев‎, 7 Ιανουαρίου 1942 – 25 Νοεμβρίου 2011) ήταν Σοβιετικός / Ρώσος αθλητής της άρσης βαρών.[1] Κατέρριψε 80 παγκόσμια ρεκόρ, κέρδισε χρυσά Ολυμπιακά μετάλλια στους Αγώνες του 1972 και του 1976 και θεωρείται ως ο κορυφαίος στην κατηγορία του όλων των εποχών.[2][3] Η Διεθνής Ομοσπονδία Άρσης Βαρών (IWF) τον αναγνώρισε το 2017 ως τον μεγαλύτερο της εποχής μας.[4] Το σύνολο των 24 χρυσών μεταλλίων σε Ολυμπιακούς Αγώνες και Παγκόσμια Πρωταθλήματα τον κατατάσσουν ως δεύτερο καλύτερο του αθλήματος όλων των εποχών.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώτα χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Ριαζάνσε, ένα μικρό χωριό του Πορόβο-Σισικίνιο (Όμπλαστ του Ριαζάν). Ο Βασίλι ήταν το τέταρτο παιδί στην οικογένεια ενός υπαλλήλου τοπικού εργοστασίου αλκοόλης-βότκας. Μεγάλωσε ως έξυπνο παιδί αλλά ήταν αφελής με τον έξω κόσμο. Ένα ξεχωριστό χαρακτηριστικό του ήταν η διεξοδική επιθυμία του για γνώση. Στην ηλικία των ένδεκα, η οικογένειά του πήγε στις βόρειες περιοχές της Σοβιετικής Ένωσης, σε ένα μικρό χωριό (Ροτσέγδα), κοντά στο Αρχάγγελσκ, όπου πήγε σχολείο. Οι κάτοικοι του οικισμού της τάιγκα ζούσαν με την κοπή δάσους με τον μικρό να βοηθά τους γονείς του. Σε τυχαία στιγμή ο 13χρονος Βασίλι ανταγωνίστηκε επιτυχώς ενήλικα στη μετακύλιση κορμών δέντρων. Έτυχε προσοχής από ένα καθηγητή φυσικής αγωγής στο τοπικό σχολείο και από το 1955 ο Αλεξέεφ παρακολούθησε όλους τους διαγωνισμούς περιφερειακού επιπέδου. Παρ' όλα αυτά, οι όποιες επιδόσεις του δεν έτυχαν επαρκούς αναγνώρισης και ο ίδιος δεν ασχολήθηκε σοβαρά με το άθλημα σε εκείνη την ηλικία.[5][6]

Καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε ηλικία 18 ετών, ο Αλεξέεφ άρχισε την άρση βαρών στις εθελοντικές αθλητικές κοινωνίες της Σοβιετικής Ένωσης, όπου εκπαιδεύτηκε από τον προπονητή Ρούντολφ Πλιούκφελντερ μέχρι το 1968, όταν άρχισε να προπονείται μόνος του. «Πως μπορούσε να ξέρει κάποιος άλλος καλύτερα από μένα το σώμα μου και τις ασκήσεις που είχα φτιάξει μόνος μου για ενδυνάμωση;» έλεγε χαρακτηριστικά.[7] Από τότε η σχέση του με τους προπονητές δεν ήταν πάντα η καλύτερη δυνατή. Από το 1966, ζούσε στην πόλη Σάχτι, στην περιοχή του Ροστόφ, όπου το 1971 αποφοίτησε από τον κλάδο του Πολυτεχνικού Ινστιτούτου του Νοβοτσερκάσκ με το επάγγελμά του να είναι μηχανικός εξόρυξης.[3][8] Είχε ήδη δημιουργήσει οικογένεια και η ενασχόληση με το άθλημα της άρσης βαρών ήταν σε δευτερεύουσα σημασία στη ζωή του. Δεν ήταν εκ φύσης μεγαλόσωμος άνδρας (δεν διέθετε εξαιρετικούς ώμους ή μύες[9]) όπως άλλοι αθλητές της κατηγορίας των υπερβαρέων βαρών (παρά το ύψος των 1,86 μέτρων), αλλά η φυσική του δύναμη ήταν τέτοια που τον ενθάρρυναν να την αυξήσει προσθέτοντας βάρος: το 1966 ζύγιζε περίπου 100 κιλά, το 1970 το βάρος του ήταν ήδη 133 κιλά, ενώ στα μέσα της δεκαετίας του 1970 ανέβηκε στα 153 κιλά. Τα αποτελέσματα άρχισαν να έρχονται το 1968, όταν κέρδισε απροσδόκητα το χάλκινο μετάλλιο του πρωταθλήματος της ΕΣΣΔ με πρώτο τον Λεόνιντ Ζαμποτίνσκι. Συμμετείχε στην ομάδα προετοιμασίας της Σοβιετικής Ένωσης για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968, αλλά αποβλήθηκε από την ομάδα επειδή, κατά την άποψη των προπονητών, δεν σήκωσε ικανοποιητικά στην προπόνηση. Επιπλέον, έσκισε την πλάτη του και οι γιατροί για μεγάλο χρονικό διάστημα του απαγόρευαν ακόμη και να προπονείται.[10][11] Η πρώτη διεθνής εμπειρία ήταν με την εθνική ομάδα στο «Κύπελλο Φιλίας» το Μάρτιο του 1969 στο Κίεβο, όπου πρώτευσε με 530 κιλά στο σύνολο, επίδοση καλύτερη από το δεύτερο ολυμπιονίκη των Ολυμπιακών Αγώνων του 1968.[5][12]

Στις 24 Ιανουαρίου του 1970 και ήδη 28 ετών, ο Αλεξέεφ σημείωσε το πρώτο του παγκόσμιο ρεκόρ με 210,5 κιλά στο ντεβελοπέ και λίγο αργότερα με 221,5 κιλά στο επολέ-ζετέ, ενώ την ίδια χρονιά ήταν ο πρώτος άνθρωπος που σήκωσε 227,5 κιλά (500 λίβρες) στο ζετέ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Άρσης βαρών. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα το Σεπτέμβριο του 1970 στις Ηνωμένες Πολιτείες (χώρας με παράδοση στο άθλημα[13]) εντυπωσίασε τόσο ώστε έγινε δεκτός από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ρίτσαρντ Νίξον.[10][14][15] Κατά τη διάρκεια ενός από τα πρώτα παγκόσμια ρεκόρ του, ο Όσκαρ Στέιτ του Ολυμπιακού Τύπου παρατήρησε ότι βάρος πάνω από 209 κιλά φαινόταν τόσο εύκολο που θα μπορούσε να ήταν ένα σκουπόξυλο για τον Αλεξέεφ.[1] Αυτή ήταν η αρχή μιας σειράς 80 παγκόσμιων επιδόσεων (17 στο ντεβελοπέ, 4 στο αρασέ, 32 στο επολέ ζετέ και 27 στο σύνολο[14]) που έθεσε ο Αλεξέεφ μεταξύ 1970 και 1977 και 81 Σοβιετικής Ένωσης, τα περισσότερα από οποιοδήποτε άλλο αθλητή σε όλες τις εποχές. Στις 18 Μαρτίου 1970, σημείωσε ρεκόρ 600 κιλών στο σύνολο και στις τρεις κινήσεις, ο πρώτος που κατάφερε κάτι τέτοιο.[16][17] Τον Ιούλιο του 1971, στους τελικούς αγώνες της 5ης Σπαρτακιάδας των Λαών της ΕΣΣΔ, σε ένα βράδυ, έκανε επτά καταρρίψεις παγκόσμιων επιδόσεων, επίτευγμα ανεπανάληπτο έκτοτε. Εκείνη ήταν και η καλύτερη χρονιά της καριέρας του με 21 καταρρίψεις παγκοσμίων επιδόσεων. Ήταν πρωταθλητής της ΕΣΣΔ το 1970–72, 1973–75 και 1977.[14][18] Τον Απρίλιο του 1972 ανύψωσε στο σύνολο 645 κιλά (η κορυφαία επίδοση στο σύνολο της καριέρας του), βελτιώνοντας το παγκόσμιο ρεκόρ στο σύνολο και των τριών κινήσεων κατά 50 κιλά μέσα σε χρονικό διάστημα δύο περίπου ετών.[15][19]

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Μόναχο το 1972, σημείωσε νέο ολυμπιακό ρεκόρ με σύνολο 640 κιλά, επικρατώντας με 30 κιλά από το δεύτερο.[20] Για τη νίκη στο Μόναχο, τιμήθηκε με το Παράσημο του Τάγματος του Λένιν. Μετά τους αγώνες του Μονάχου, υπέφερε από προηγούμενους τραυματισμούς, τείνει όλο και περισσότερο σε ένα μετρημένο τρόπο ζωής. Για να εξοικονομήσει ενέργεια, συμμετέχει λιγότερο συχνά σε αγώνες και η αρχή της εκπαίδευσής του έχει αλλάξει: φρόντισε όχι για την αύξηση της μυϊκής μάζας, αλλά για τον ποιοτικό της δείκτη.[11] Λάμβανε μπόνους από τη σοβιετική κυβέρνηση κάθε φορά που έκανε παγκόσμιο ρεκόρ (ο σοβιετικός αθλητισμός χρηματοδοτούνταν από το κράτος).[21] Έτσι, έβαλε στόχο να αυξάνει σταδιακά τα παγκόσμια ρεκόρ του κατά μισό κιλό. Ήταν αήττητος και κατακτούσε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα για αυτά τα οκτώ χρόνια, ισοφάρισε το ρεκόρ που υπήρχε μέχρι τότε και δεν έχει καταρριφθεί έκτοτε.[10][22] Ερχόμενος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1976, ο Αλεξέεφ θεωρήθηκε ύποπτος για χρήση στεροειδών, αφού εμφανίστηκε αργά πριν από τους αγώνες στο Μόντρεαλ, αλλά αργότερα θα περνούσε το τεστ του πριν ξεκινήσουν οι Αγώνες. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 1976 ήταν οι πρώτοι που θα είχαν έλεγχο στεροειδών. Στις 27 Ιουλίου 1976, σημείωσε παγκόσμιο ρεκόρ 255 κιλών στο ζετέ (στο οποίο πάντα ήταν καλύτερος), ενώ είχε ήδη κάνει Ολυμπιακό ρεκόρ με 185 κιλά στο αρασέ. Το συνδυασμένο σύνολο των 440 κιλών και για τις δύο άρσεις του έδωσε το δεύτερο Ολυμπιακό χρυσό, 35 κιλά περισσότερα από τον Ανατολικογερμανό Γκερντ Μπονκ, ο οποίος κέρδισε το αργυρό μετάλλιο. Το συνολικό ρεκόρ των 440 κιλών του Αλεξέεφ στάθηκε ως ολυμπιακό μέχρι τους Αγώνες του 1988 στη Σεούλ της Νότιας Κορέας.[23][24][25]

Από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972

Παρέμεινε αήττητος στο σύνολο των κινήσεων για οκτώ χρόνια (1970–78).[26][27] Συγκέντρωσε σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα 22 χρυσά μετάλλια, και μαζί με τους Ολυμπιακούς Αγώνες 24 χρυσά, το πρώτο ρεκόρ ισοφάρισε ο Ναΐμ Σουλεϊμάνογλου, ενώ ξεπέρασε το δεύτερο.[28] Στις 1 Νοεμβρίου 1977, σήκωσε 256 κιλά στο ζετέ που ήταν και το τελευταίο παγκόσμιο ρεκόρ της καριέρας του.[5][14] Το Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς σε αγώνες επίδειξης στο Λας Βέγκας των ΗΠΑ σήκωσε με το ένα χέρι 105 κιλά.[29][30] Αυτό που τον έκανε να ξεχωρίζει ήταν ότι ήταν πολύ αθλητικός για έναν άντρα στο μέγεθός του, επιδεικνύοντας μεγάλη ταχύτητα στις προσπάθειές του και ευελιξία (σε νεαρή ηλικία ήταν εξαιρετικός παίκτης πινγκ πονγκ και βόλεϊ[31]). Είχε επίσης εξαιρετική τεχνική και εκρηκτική δύναμη. Διακρίνονταν επίσης για τη μεγάλη του αυτοπεποίθηση.[32] Πολλοί πίστευαν ότι θα ήταν ο πρώτος που θα σήκωνε το θεωρούμενο ως μυθικό βάρος των 272 κιλών (600 λίβρες) στο επολέ-ζετέ,[33] αλλά δεν θα γινόταν λόγω ηλικίας, ύστερα από την τακτική του (με βάση και τις διαδικασίες της εποχής) να αυξάνει τις προσπάθειες για παγκόσμια ρεκόρ μόνο κατά μισό κιλό.[34]

Η απόδοση του Αλεξέεφ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980 στη Μόσχα ήταν απογοητευτική. Μέχρι τότε είχε γίνει περισσότερο ερημίτης, καθώς προπονούταν μόνος του χωρίς προπονητή. Απείχε των αγώνων (τελευταία εμφάνισή του ήταν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1978, όπου μηδενίστηκε αλλά ήταν τραυματίας,[2] ενώ προσκλήθηκε σε διεθνή διοργάνωση υπερβαρέων βαρών στο Τόκιο το 1979, χωρίς όμως τελικά να αγωνιστεί[35]) θέλοντας να εστιάσει την προσοχή του στην επερχόμενη Ολυμπιάδα στην πατρίδα του. Με σωματικό βάρος στο μέγιστο της καριέρας του (162 κιλά) επιχείρησε στο αρασέ ως εναρκτήριο βάρος τα 180 κιλά και δεν μπόρεσε να το σηκώσει στις τρεις προσπάθειες, σημειώνοντας ως αποτέλεσμα μηδέν κιλά. Αποσύρθηκε από την άρση βαρών μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μόσχας.[36] [37][38] Ο κορυφαίος του αθλήματος μέχρι τότε, απολάμβανε μεγάλης δημοτικότητας στη χώρα του αλλά και σε όλο τον κόσμο (ίσως ο πιο διάσημος του αθλήματος στην ιστορία[39]), ήταν το καμάρι της Σοβιετικής Ένωσης σε μία εποχή που στόχευε να επιδείξει την ανωτερότητά της στη Δύση, ιδιαίτερα στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενσαρκώνοντας όλα όσα αντιπροσώπευε το αθλητικό πρόγραμμα της πατρίδας του κατά τη διάρκεια της ακμής του.[34][40] Στη μνήμη πολλών έμεινε η φράση του «Αν και κέρδισα αυτά τα μετάλλια, στην πραγματικότητα δεν μου ανήκουν, ανήκουν στον λαό της Σοβιετικής Ένωσης. Τους τα κρατάω εδώ ασφαλή».[7][8]

Μετά τον αθλητισμό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1987, ο Αλεξέεφ εξελέγη για να εκπροσωπήσει το Όμπλαστ του Ριαζάν στο Συνέδριο των Λαϊκών Βουλευτών της Σοβιετικής Ένωσης.[1] Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση απομακρύνθηκε αρχικά από το άθλημα αλλά εργάστηκε ως προπονητής μεταξύ 1990 και 1992. Υπό την καθοδήγησή του, η Ενωμένη Ομάδα κέρδισε δέκα μετάλλια στην άρση βαρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992, συμπεριλαμβανομένων πέντε χρυσών. Χαρακτηριστικό είναι ότι κανένας αθλητής του δεν τραυματίστηκε και κανένας δεν μηδενίστηκε.[10] Το 1996 άνοιξε αθλητικό σχολή με το όνομα «V.I. Alekseev» στο Σάχτι.[21] Η σχολή διαθέτει 7 τμήματα, περισσότεροι από 900 αθλητές από 7 έως 18 ετών ασχολούνται καθημερινά με τα τμήματα άρσης βαρών, σκοποβολής, στίβου, ποδηλασίας, πινγκ-πονγκ, ελληνορωμαϊκής πάλης και ταεκβοντό

Στα γυρίσματα ψυχαγωγικού προγράμματος που πραγματοποιούνταν στη Γαλλία και την Ισπανία και ενώ βρισκόταν στη Βαρκελώνη, αντιμετώπισε σοβαρά καρδιακά προβλήματα και απεβίωσε στις 25 Νοεμβρίου 2011 σε εξειδικευμένη κλινική της Γερμανίας όπου νοσηλευόταν σε ηλικία 69 ετών.[41][42][43] Η Ρωσική Ομοσπονδία Άρσης Βαρών ανέφερε τον θάνατό του και τον αποκάλεσε «θρύλο του σοβιετικού αθλητισμού» και «έναν από τους ισχυρότερους ανθρώπους στον κόσμο».[44] Άφησε πίσω τη σύζυγό του Ολυμπιάδα και τους γιους του, Σεργκέι και Ντμίτρι. Ο Ντμίτρι αγωνίστηκε σε εθνικό επίπεδο στην άρση βαρών, καταλαμβάνοντας την τέταρτη θέση στο Σοβιετικό Πρωτάθλημα Άρσης Βαρών το 1988.[45]

Κληρονομιά και τιμές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Βλαντίμιρ Βισότσκι αφιέρωσε το «Τραγούδι για τον αρσιβαρίστα» (ρωσικά: Песня о штангисте‎, 1971) στον Αλεξέεφ.[15][46]

Ο Αλεξέεφ εμφανίστηκε στο εξώφυλλο του εμβληματικού αθλητικού περιοδικού Sports Illustrated στις 14 Απριλίου 1975, με τίτλο «Ο δυνατότερος άνθρωπος του κόσμου».[8][47] Το 1999, στην Ελλάδα πήρε το βραβείο «Καλύτερος αθλητής του 20ού αιώνα» στο περιθώριο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος.[7] Το 2000 ψηφίστηκε κορυφαίος αθλητής της Ρωσίας του 20ού αιώνα.[15][17] Βραβεύτηκε επίσης με τα: Τάγμα του Λένιν (1972), Βραβείο της Φιλίας των Λαών, Τάγμα του Παράσημου Τιμής (1970) και Τάγμα του Κόκκινου Λαβάρου της Εργασίας (1972).[48] Το 1993 εξελέγη μέλος του Hall of Fame της Διεθνούς Ομοσπονδίας Άρσης Βαρών.[49]

Στο Σάχτι, όπου έζησε μεγάλο μέρος της ζωής του, υπάρχει ένας δρόμος και ένα πάρκο που φέρουν το όνομά του, καθώς και το μνημείο του που δημιουργήθηκε το 2014 με πλάκα ύψους 5,6 μέτρων.[4][50] Το αεροσκάφος Airbus A321-211 (αριθμός ουράς VP-BDC) της εταιρείας Aeroflot πήρε το όνομά του.[31] Στις 14 Ιανουαρίου 2017, έγιναν τα εγκαίνια του μνημείου στο χωριό του. Το 2017 ανακηρύχθηκε Έτος Αλεξέεφ στο Σάχτι. Όλες οι αθλητικές εκδηλώσεις της χρονιάς έγιναν προς τιμήν των νικών και των ρεκόρ του.[43]

Αποτελέσματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ολυμπιακοί Αγώνες, Παγκόσμια και Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διοργάνωση Τόπος Τρόπος ανύψωσης Επίδοση Κατάταξη
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 1970 Σόμπατχεϊ, Ουγγαρία Αρασέ 170 Silver medal europe.svg
Ζετέ 225 ΠΡ Gold medal europe.svg
Ντεβελοπέ 217,5 ΠΡ Gold medal europe.svg
Σύνολο 612,5 ΠΡ Gold medal europe.svg
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 1970 Κολόμπους, ΗΠΑ Αρασέ 170 Silver medal world centered-2.svg
Ζετέ 227,5 ΠΡ Gold medal world centered-2.svg
Ντεβελοπέ 215 Silver medal world centered-2.svg
Σύνολο 612,5 Gold medal world centered-2.svg
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 1971 Σόφια, Βουλγαρία Αρασέ 172,5 Silver medal europe.svg
Ζετέ 232,5 ΠΡ Gold medal europe.svg
Ντεβελοπέ 225 ΠΡ Gold medal europe.svg
Σύνολο 630 ΠΡ Gold medal europe.svg
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 1971 Λίμα, Περού Αρασέ 170 Gold medal world centered-2.svg
Ζετέ 235 Gold medal world centered-2.svg
Ντεβελοπέ 230 ΠΡ Gold medal world centered-2.svg
Σύνολο 612,5 Gold medal world centered-2.svg
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 1972 Κωνστάντζα, Ρουμανία Αρασέ 175 Silver medal europe.svg
Ζετέ 232,5 Gold medal europe.svg
Ντεβελοπέ 225 Silver medal europe.svg
Σύνολο 632,5 ΠΡ Gold medal europe.svg
Ολυμπιακοί Αγώνες 1972 (Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 1972) Μόναχο, Δ. Γερμανία Αρασέ 175 Gold medal world centered-2.svg
Ζετέ 230 Gold medal world centered-2.svg
Ντεβελοπέ 235 ΠΡ Gold medal world centered-2.svg
Σύνολο 640 Gold medal world centered-2.svg

Gold medal.svg

Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 1973 Μαδρίτη, Ισπανία Αρασέ 177,5 Gold medal europe.svg
Ζετέ 240 Gold medal europe.svg
Σύνολο 417,5 Gold medal europe.svg
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 1973 Αβάνα, Κούβα Αρασέ 177,5 Silver medal world centered-2.svg
Ζετέ 225 Gold medal world centered-2.svg
Σύνολο 402,5 Gold medal world centered-2.svg
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 1974 Βερόνα, Ιταλία Αρασέ 187,5 Gold medal europe.svg
Ζετέ 235 Silver medal europe.svg
Σύνολο 422,5 Gold medal europe.svg
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 1974 Μανίλα, Φιλιππίνες Αρασέ 185 Gold medal world centered-2.svg
Ζετέ 240 Gold medal world centered-2.svg
Σύνολο 425 Gold medal world centered-2.svg
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 1975 Μόσχα, ΕΣΣΔ Αρασέ 187,5 Silver medal europe.svg
Ζετέ 240 Silver medal europe.svg
Σύνολο 427,5 Gold medal europe.svg
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 1975 Μόσχα, ΕΣΣΔ Αρασέ 187,5 Silver medal world centered-2.svg
Ζετέ 240 Silver medal world centered-2.svg
Σύνολο 427,5 Gold medal world centered-2.svg
Ολυμπιακοί Αγώνες 1976 (Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 1976) Μόντρεαλ, Καναδάς Αρασέ 185 Gold medal world centered-2.svg
Ζετέ 255 ΠΡ Gold medal world centered-2.svg
Σύνολο 440 ΟΡ Gold medal world centered-2.svg

Gold medal.svg

Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 1977 Στουτγάρδη, Δ. Γερμανία Αρασέ 185 Gold medal europe.svg
Ζετέ 245 Gold medal europe.svg
Σύνολο 430 Gold medal europe.svg
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 1977 Στουτγάρδη, Δ. Γερμανία Αρασέ 185 Gold medal world centered-2.svg
Ζετέ 245 Gold medal world centered-2.svg
Σύνολο 430 Gold medal world centered-2.svg
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 1978 Χάβιροβ, Τσεχοσλοβακία Αρασέ 180 Gold medal europe.svg
Ζετέ 235 Gold medal europe.svg
Σύνολο 415 Gold medal europe.svg
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 1978 Γκέτισμπεργκ, Πενσυλβάνια , ΗΠΑ Αρασέ - -
Ζετέ - -
Σύνολο - -
Ολυμπιακοί Αγώνες 1980 (Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 1980) Μόσχα, ΕΣΣΔ Αρασέ - -
Ζετέ
Σύνολο - -

Εγχώριες διοργανώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Πρωτάθλημα Σοβιετικής Ένωσης (σύνολο)
    • 1η θέση (7) : 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1975, 1976
    • 3η θέση : 1968
  • Σπαρτακιάδα (σύνολο - 2) : 1971, 1975
  • Κύπελλο ΕΣΣΔ (9) : 1970 (4), 1972 (2), 1974 (3)

Κορυφαίες επιδόσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Αρασέ: 190,0 κιλά την 1η Σεπτεμβρίου 1977 στο Ποντόλσκ
  • Ντεβελοπέ: 236,5 κιλά στις 15 Απριλίου 1972 στο Τάλιν
  • Επολέ-ζετέ: 256,0 κιλά την 1η Νοεμβρίου 1977 στη Μόσχα
  • Σύνολο: 645,0 κιλά (και στις τρεις κινήσεις) στις 15 Απριλίου 1972 στο Τάλιν, επίσημο συνολικό παγκόσμιο ρεκόρ το 1972.
  • Σύνολο επίσημο (με την κατάργηση του ντεβελοπέ) : 445,0 κιλά (αρασέ + επολέ-ζετέ) στο Ποντόλσκ (1977)

Τιμές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Τάγμα του Λένιν
  • Τάγμα του Παράσημου Τιμής
  • Τάγμα του Κόκκινου Λαβάρου της Εργασίας
  • Βραβείο της Φιλίας των Λαών
  • Τιμημένος Δάσκαλος Αθλητισμού της ΕΣΣΔ
  • Τιμητικό Δίπλωμα Αθλητισμού της ΕΣΣΔ
  • Μετάλλιο «Βετεράνος της εργασίας»
  • Επίτιμος δημότης του Γκουκόβο

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Croft, Lee B (2002) [1992]. Dawson, Dawn P, επιμ. Great Athletes (στα Αγγλικά). 1 (Revised έκδοση). Salem Press. σελίδες 35–37. ISBN 1-58765-008-8. 
  2. 2,0 2,1 «INTERNATIONAL OLYMPIC COMMITTEE : Vasily ALEKSEYEV» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2022. 
  3. 3,0 3,1 «BRITANNICA : Vasily Ivanovich Alekseyev». Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2022. 
  4. 4,0 4,1 «IWF : Vasily Ivanovich Alekseyev would have turned 75» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2022. 
  5. 5,0 5,1 5,2 «Vasily Alekseev: biographie. Archives du grand haltérophile soviétique» (στα Γαλλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2022. 
  6. «Василий Алексеев» (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2022. 
  7. 7,0 7,1 7,2 «Ο θρύλος των θρύλων: Ο Σοβιετικός «Άτλας» που αναδείχτηκε καλύτερος αθλητής του 20ου αιώνα». Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2022. 
  8. 8,0 8,1 8,2 «Βασίλι Αλεξέγιεφ: Τα μετάλλιά μου ανήκουν στο λαό της Σοβιετικής Ένωσης». Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2022. 
  9. «Олицетворение побед советского спорта. 80 лет назад родился штангист Василий Алексеев» (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2022. 
  10. 10,0 10,1 10,2 10,3 ««Прекрасно, но несправедливо, что я внизу, а штанга наверху»» (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2022. 
  11. 11,0 11,1 «Vasily Alekseev: Biography. Records Of The Great Soviet Weightlifter» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2022. 
  12. «1969 Friendship Cup» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2022. 
  13. «Countries Producing The Best Olympic Weightlifters» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2022. 
  14. 14,0 14,1 14,2 14,3 «Алексеев Василий Иванович» (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2022. 
  15. 15,0 15,1 15,2 15,3 «Soviet Schtangist Alekseev. The history of life and death Vasily Alekseeva» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2022. 
  16. ««Έφυγε» ο Βασίλι Αλεξέγιεφ». Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2022. 
  17. 17,0 17,1 «Василий Иванович Алексеев. Биографическая справка» (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2022. 
  18. «WORLD RECORDS BY YEAR (1971)» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2022. 
  19. «World Records from 1896 – 1972» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Οκτωβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2009. 
  20. «INTERNATIONAL OLYMPIC COMMITTEE : MUNICH 1972 WEIGHTLIFTING 110KG SUPER HEAVYWEIGHT MEN RESULTS» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2022. 
  21. 21,0 21,1 «Василий Алексеев: "На Олимпиаде-80 меня отравили» (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2022. 
  22. ««Έφυγε» ο μεγαλύτερος όλων των εποχών!». Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2022. 
  23. «Montreal Olympics: Soviet weightlifter Vasily Alekseyev was a real-life Hercules» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2022. 
  24. «INTERNATIONAL OLYMPIC COMMITTEE : MONTREAL 1976 WEIGHTLIFTING 110KG SUPER HEAVYWEIGHT MEN RESULTS» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2022. 
  25. «Strongest Weightlifters in Olympics History» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2022. 
  26. «LAROUSSE : Vassili Alekseïev». Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2022. 
  27. «Василий Алексеев» (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2022. 
  28. «Most gold medals at the weightlifting IWF World Championships (male)» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2022. 
  29. «The New York Times : Hurt Alekseyev Sparkles In Weight‐Lifting Event» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2022. 
  30. «Alexeev's One Arm Snatch» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2022. 
  31. 31,0 31,1 «Василий Алексеев» (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2022. 
  32. «Vasily Alekseyev (One of the Greatest Weightlifters of All-Time)» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2022. 
  33. «My Father, The Weightlifter» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2022. 
  34. 34,0 34,1 «The Glory Of The Soviet Union Belonged To Weightlifter Vasily Alekseyev» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2022. 
  35. «Photo Report: Tokyo International (1979)» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2022. 
  36. «1980 OLYMPICS: DAVID RIGERT AND VASILY ALEXEEV». Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2022. 
  37. «The New York Times : Alekseyev Loses His Lift Title; 'Sports Is Sports' Alekseyev 'Felt Fine'» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2022. 
  38. «Vasily Ivanovitch Alexeyev - Une légende!» (στα Γαλλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2022. 
  39. «IWF : Weightlifting mourns: Vasily Alexeev died» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2022. 
  40. «THE TIMES : Vasily Alexeyev» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2022. 
  41. «The New York Times : Vasily Alekseyev, 69, Champion Weight Lifter, Dies» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2022. 
  42. «Большая гонка. Как жил и умер самый сильный человек на планете» (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2022. 
  43. 43,0 43,1 «ЛЕГЕНДЫ МИРОВОГО СПОРТА ВАСИЛИЙ АЛЕКСЕЕВ» (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2022. 
  44. "легендой советского спорта" and "один из сильнейших людей планеты" (στα Ρωσικά). Ρωσική Ομοσπονδία Άρσης Βαρών. 25 Νοεμβρίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2011. 
  45. «Vasily Alekseyev» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2022. 
  46. «Мешков В. А.: Владимир Высоцкий и штангист Василий Алексеев» (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2022. 
  47. «THE BEST AT EVERYTHING» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2022. 
  48. «Знаменитый советский штангист Василий Алексеев скончался в клинике в Германии» (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2022. 
  49. «IWF : HALL OF FAME» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Σεπτεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2022. 
  50. «В Шахтах установили памятник олимпийскому чемпиону Василию Алексееву» (στα Ρωσικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Μαΐου 2015. Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2022. CS1 maint: Unfit url (link)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ολυμπιακοί Αγώνες
Προκάτοχος
Αλεξάντρ Μεντβέντ
Σημαιοφόρος της Σοβιετική Ένωση Σοβιετική Ένωση (τελετή έναρξης)
1976 (με τον Ιβάν Γιαρίγκιν)
Διάδοχος
Νικολάι Μπαλμπόσιν