Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κόμμα Εθνικιστικού Κινήματος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης)
Κόμμα Εθνικιστικού Κινήματος
Milliyetçi Hareket Partisi
ΠρόεδροςΝτεβλέτ Μπαχτσελί
ΙδρυτήςΑλπαρσλάν Τουρκές
Ίδρυση1969
ΙδεολογίαΕθνικισμός[1]
Κοινωνικός συντηρητισμός[2]
Δόγμα των Εννέα Φωτών[3]
Ισλαμικός κεμαλισμός[4]
Ισλαμική-Τουρκική σύνθεση[5]
Εθνικός συντηρητισμός[6]
Πολιτισμικός συντηρητισμός
Ευρωσκεπτικισμός[7]
Εναντίωση στo δυτικό μπλοκ
Πολιτικό φάσμαΑκροδεξιά[8]
Ριζοσπαστική δεξιά[9]
Εθνική προσχώρησηΛαϊκή Συμμαχία
Χρώματα     Κόκκινο
Μεγάλη Εθνοσυνέλευση
46 / 600
Σημαία κόμματος
Ιστότοπος
mhp.org.tr
Πολιτικό σύστημα Τουρκίας
Πολιτικά κόμματα
Εκλογές

Το Κόμμα Εθνικιστικού Κινήματος (τουρκικά: Milliyetçi Hareket Partisi‎‎, MHP), γνωστό στην Ελλάδα και με την απόδοση Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης, είναι τουρκικό εθνικιστικό ή και υπερεθνικιστικό πολιτικό κόμμα, με ιδεολογία βασισμένη στο «Δόγμα των Εννέα Φωτών». Ιδρύθηκε το 1969 από τον Αλπαρσλάν Τουρκές και πρόεδρός του είναι ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί.

Το κόμμα έχει δεχθεί αρκετές κατηγορίες. Έχει υποδειχθεί κυρίως στα πρώτα χρόνια της δημιουργίας του και ως νεοφασιστικό,[14] χαρακτηρισμός που εξακολουθεί μέχρι και σήμερα να του αποδίδεται από σειρά διεθνών πηγών.[15] Επίσης πηγές το χαρακτηρίζουν και λαϊκιστικό[16]

Το κόμμα αποτελεί εταίρο της κυβέρνησης Ερντογάν και διαθέτει 46 έδρες στην Μεγάλη Εθνοσυνέλευση.[17]

Το κόμμα είναι συνδεδεμένο με τις ισλαμικό υπερεθνικιστικό ίδρυμα νεολαίας «Ιδεαλιστικές Εστίες», γνωστό και ως Γκρίζοι Λύκοι, που την δεκαετία του 1970 είχαν και παραστρατιωτική δράση.[18][19][20]

Ιστορικό

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ιδρύθηκε το 1969 από τον τουρκοκυπριακής καταγωγής στρατιωτικό Αλπαρσλάν Τουρκές (Alparslan Türkeş). Ο Τουρκές επέκρινε τότε το κυρίαρχο Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα ότι είχε απομακρυνθεί από τις εθνικιστικές αρχές του Κεμάλ Ατατούρκ. Μάλιστα, για αυτό το λόγο όπως ισχυρίστηκε, ίδρυσε το KEΔ, για να επαναφέρει τη χώρα στις πηγές του Κεμαλισμού. [21] Κατά τη δεκαετία του 1970 το κόμμα σημείωσε μια σχετική επιτυχία, λαμβάνοντας μάλιστα μέρος και στο κυβερνητικό σχήμα του «Εθνικού Μετώπου» υπό την Πρωθυπουργία του Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ.

Μετά το θάνατο του Τουρκές το 1997, νέος Πρόεδρος αναδείχτηκε ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί, που κατάφερε στις βουλευτικές εκλογές του 1999, να οδηγήσει το κόμμα στη μεγαλύτερη εκλογική του επιτυχία: κέρδισε το 18% των ψήφων και 129 έδρες. Μάλιστα, ο Μπαχτσελί συμμετείχε ως Αντιπρόεδρος στη κυβέρνηση συνεργασίας του Μπουλέντ Ετσεβίτ.

Στις βουλευτικές εκλογές του 2002 όμως, το κόμμα γνώρισε τη συντριβή; δεν κατάφερε καν να εκλέξει βουλευτές ώστε να εκπροσωπηθεί στο Κοινοβούλιο, αφού τη Βουλή μονοπώλησαν το κόμμα της Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης και το Λαϊκό Ρεπουμπλικανικό.

Εκπαιδευτικό και Πολιτισμικό Ίδρυμα «Ιδεαλιστικές Εστίες»

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η οργάνωση νεολαίας του κόμματος είναι το ίδρυμα νεολαίας «Ιδεαλιστικές Εστίες», γνωστό και ως Γκρίζοι Λύκοι, που την δεκαετία του 1970 είχαν και παραστρατιωτική δράση. Παλαιότερα, από το 1969 έως το 1980 οι Γκρίζοι Λύκοι δρούσαν ως παραστρατιωτικό σκέλος του κόμματος, και έχουν συνδεθεί με υπερεθνικιστική βία κατά αριστερών, φιλελεύθερων και Κούρδων. Αν και την σύγχρονη εποχή ο εξτρεμισμός και η ιδεολογία τους έχουν μετριαστεί, η οργάνωση παραμένει υπερεθνικιστική και πολιτισμικά συντηρητική, ενώ είναι ακόμη συνδεδεμένη με τον νεοφασισμό, τον τουρανισμό-παντουρκισμό[22], τον αντικομμουνισμό, τον ρατσισμό και με ρητορική κατά πληθώρας ομάδων, εθνοτικών (Κούρδοι[23], Αρμένιοι[24], Έλληνες[24], Άραβες[25], Εβραίοι[24], Κινέζοι[26], Ιρανοί[27]) και θρησκευτικών (χριστιανοί[28], αλεβίτες[29], εβραίοι[24]).

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑
    • Göçek, Fatma Müge (2011). The Transformation of Turkey: Redefining State and Society from the Ottoman Empire to the Modern Era. I.B. Tauris, σελ. 56.
    • Tocci, Nathalie (2012). «Turkey and the European Union». The Routledge Handbook of Modern Turkey (Routledge): 241.
    • Arman, Murat Necip (2007). «The Sources Of Banality In Transforming Turkish Nationalism». CEU Political Science Journal (2).
    • Eissenstat, Howard. (November 2002). «Anatolianism: The History of a Failed Metaphor of Turkish Nationalism». Middle East Studies Association Conference. Washington, D.C..
    • Tachau, Frank. (1963). «The Search for National Identity among the Turks». Die Welt des Islams. New Series 8 (3).
    • Cook, Steven A. (2012). «Recent History: The Rise of the Justice and Development Party». U.S.-Turkey Relations: A New Partnership to (Council on Foreign Relations): 52.
  2. ↑
    • Celep, Ödül (2010). «Turkey's Radical Right and the Kurdish Issue: The MHP's Reaction to the "Democratic Opening"». Insight Turkey 12 (2).
    • Carkoglu, Ali (2004). Turkey and the European Union: Domestic Politics, Economic Integration and International Dynamics. Routledge. σελ. 127.
    • Söyler, Mehtap (2015). The Turkish Deep State: State Consolidation, Civil-Military Relations and Democracy (στα Αγγλικά). Routledge. σελ. 119. ISBN 9781317668800.
  3. ↑ «PROFILE - Turkish nationalist leader commemorated 23 years on». Anadolu (στα Τουρκικά). Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2026.
  4. ↑ «MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli: 'Mustafa Kemal' diyenlerin adresi Milliyetçi Hareket'tir». Anadolu Ajansı (στα Τουρκικά). Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2026.
  5. ↑ https://www.mhp.org.tr/usr_img/_mhp2007/kitaplar/mhp_parti_programi_2009_opt.pdf
  6. ↑ Carkoglu, Ali (2004). Turkey and the European Union: Domestic Politics, Economic Integration and International Dynamics. Routledge. σελ.127.
  7. ↑ «Euroscepticism: Party Ideology Meets Strategy».
  8. ↑
  9. ↑ Celep, Ödül (2010). «Turkey's Radical Right and the Kurdish Issue: The MHP's Reaction to the "Democratic Opening"». Insight Turkey 12 (2).
  10. ↑ Arıkan, E. Burak (1999). The Programme of the Nationalist Action Party: An Iron Hand in a Velvet Glove?. Turkey Before and After Atatürk. Frank Cass. σελ. 122.
  11. ↑ Jacoby, Tim (2012). Fascism, Civility and the Crisis of the Turkish State. Political Civility in the Middle East. Routledge. σελ. 112.
  12. ↑ «Grey Wolves, Turkey's neo-fascist group that is banned in France |».[απέτυχε η επαλήθευση]
  13. ↑ The Construction of Nationalist Politics in Turkey: The MHP: 1965-1980.[απέτυχε η επαλήθευση]
  14. ↑ [10][11][12][13]
  15. ↑
  16. ↑ Abadan-Unat, Nermin (2011). Turks in Europe: From Guest Worker to Transnational Citizen. New York: Berghahn Books. σελ. 19. ISBN 9781845454258. ...the fascist Nationalist Movement Party...
  17. ↑ Minute, Turkish. «Turkey's opposition bloc leaves AKP-MHP alliance behind: MetroPoll - Turkish Minute».
  18. ↑ www.europarl.europa.eu https://www.europarl.europa.eu/doceo/document/A-9-2022-0149_EN.html. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2026. Missing or empty |title= (βοήθεια)
  19. ↑ «Why Erdogan must expand his ultranationalist alliances - AL-MONITOR: The Middle Eastʼs leading independent news source since 2012». www.al-monitor.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2026.
  20. ↑ Martin, Gus· Prager, Fynnwin (16 Ιανουαρίου 2019). Terrorism: An International Perspective. SAGE Publications. ISBN 978-1-5264-6166-7.
  21. ↑ «Biz Kimiz? – Ahmet Şefki Kuzulu - Ülkü Ocakları Eğitim ve Kültür Vakfı». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Μαρτίου 2017. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2015.
  22. ↑ Hunter, Shireen (2010). Iran's foreign policy in the post-Soviet era: resisting the new international order. Santa Barbara, Calif: Praeger. ISBN 978-0-313-38194-2. For different reasons, two groups in Turkey have a hostile view of Iran: [...] (2) the ultranationalists with pan-Turkist aspirations, exemplified by groups such as the Grey Wolves (Bozkurt).
  23. ↑ Naylor, R. T. (3 Αυγούστου 2006). Satanic Purses: Money, Myth, and Misinformation in the War on Terror. McGill-Queen's Press - MQUP. ISBN 978-0-7735-7488-5.
  24. 1 2 3 4 Coward, J. K.; Lok, R.; Takagi, O. (1976-02-18). «Letter: General base catalysis in nucleophilic attack at sp3 carbon of methylase model compounds». Journal of the American Chemical Society 98 (4): 1057–1059. doi:10.1021/ja00420a053. ISSN 0002-7863. PMID 1441. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/1441. «The Grey Wolves (Ulku Ocagi in Turkish) are a group of ultra-right-wing Turkish nationalists whose agenda is rabidly anti-Hellenic, anti-Armenian, anti-Kurdish and anti-Semitic.».
  25. ↑ Yalçın, Zübeyde (22 Ιουλίου 2014). «Anti-Syrian protests sign of growing tensions in southern Turkey». Daily Sabah (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2026.
  26. ↑ «Behind the China Riots -- Oil, Terrorism & 'Grey Wolves' - NAM». news.newamericamedia.org (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2026.
  27. ↑ Hunter, Shireen (2010). Iran's foreign policy in the post-Soviet era: resisting the new international order. Santa Barbara, Calif: Praeger. ISBN 978-0-313-38194-2.
  28. ↑ «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Οκτωβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2026.
  29. ↑ «Why was the commemoration for the Maraş massacre banned?». TodaysZaman (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Οκτωβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2026.

    Εξωτερικοί σύνδεσμοι

    [Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]



    Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Κόμμα_Εθνικιστικού_Κινήματος&oldid=11822886"