Μιγκέλ Άνχελ Αστούριας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Μιγκέλ Άνχελ Αστούριας Nobel prize medal.svg
Miguel Angel Asturias, Nobel Prize of Litterature 1967, at the UNESCO's studios.jpg
Όνομα Μιγκέλ Άνχελ Αστούριας Nobel prize medal.svg
Γέννηση 19 Οκτωβρίου 1899
Πόλη της Γουατεμάλα, Γουατεμάλα
Θάνατος 9 Ιουνίου 1974 (74 ετών)
Μαδρίτη, Ισπανία
Επάγγελμα/
ιδιότητες
ποιητής, συγγραφέας, διπλωμάτης, δημοσιογράφος, πολιτικός και ποιητής-νομικός
Εθνικότητα Γουατεμαλανός
Υπηκοότητα Γουατεμάλα
Σχολές φοίτησης Πανεπιστήμιο του Παρισιού και Πανεπιστήμιο του Σαν Κάρλος της Γουατεμάλα
Αξιοσημείωτα έργα El senor Presidente
Commons page Πολυμέσα

Ο Μιγκέλ Άνχελ Αστούριας (Miguel Ángel Asturias Rosales, 19 Οκτωβρίου 1899 - 9 Ιουνίου 1974) ήταν συγγραφέας και διπλωμάτης από τη Γουατεμάλα. Γεννήθηκε στην Πόλη της Γουατεμάλα και πέθανε στη Μαδρίτη.

Το 1917 ο Μιγκέλ Αστούριας σπούδασε νομική στο Universidad de San Carlos de Guatemala όπου συμμετείχε στην επανάσταση του 1920 εναντίον του Γουατεμαλανού δικτάτορα Μανουέλ Εστράδα Καμπρέρα. Αποφοίτησε το 1923 και πήγε στο Παρίσι της Γαλλίας για να συνεχίσει την εκπαίδευσή του στη Σορβώνη. Ενώ ζούσε στο Παρίσι, επηρεάστηκε από τη συγκέντρωση συγγραφέων και ποιητών στο Μοντπαρνάς και ξεκίνησε τη συγγραφή ποίησης και μυθοπλασίας.

Ο Αστούριας επέστρεψε στη Γουατεμάλα το 1933 όπου δούλευσε ως δημοσιογράφος προτού υπηρετήσει στο διπλωματικό σώμα της χώρας του. Όταν έπεσε η κυβέρνηση του Προέδρου Γιάκομπο Αρμπένζ το 1954, εκδιώχτηκε από τη χώρα από τον Κάρλος Καστίγιο Άρμας. Ενώ ζούσε στην εξορία έγινε διάσημος συγγραφέας με την έκδοση του μυθιστορήματός του Mulata. Τελικά, ο νέος πρόεδρος της Γουατεμάλα τον όρισε πρέσβη στη Γαλλία το 1966, την ίδια χρονιά που κέρδισε το Βραβείο Ειρήνης Λένιν.

Το 1967 του απενεμήθη το Βραβείο Νομπέλ για τη Λογοτεχνία "για το ζωντανό λογοτεχνικό επίτευγμά του, βαθιά ριζωμένο στα εθνικά γνωρίσματα και παραδόσεις των Ινδιάνων της Λατινικής Αμερικής."

Ο Αστούριας πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του στη Μαδρίτη, στην Ισπανία όπου πέθανε το 1974. Είναι θαμμένος στο Cimetière du Père Lachaise στο Παρίσι.

Κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης κάποιων Λατινοαμερικάνων προέδρων στην Ονδούρα το 2005, ο Μεξικανός πρόεδρος Βισέντε Φοξ ανέφερε: " Έχουμε προτείνει να πραγματοποιήσουμε τη συνεργασία μεταξύ μας, σύμφωνα με τα οράματα των προγόνων μας...και είμαστε τα παιδιά ενός σπόρου, μια γεναιόδωρη χώρα αντρών και γυναικών του καλαμποκιού, όπως είπε κάποτε ο σπουδαίος Γουατεμαλανός συγγραφέας Μιγκέλ Άνχελ Αστούριας."

Γνωστότερα έργα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1930 Leyendas de Guatemala, διηγήματα
  • 1936 Sonetos, συλλογή ποιημάτων
  • 1943 Ο κύριος πρόεδρος - (El señor Presidente), μυθιστόρημα, (ελλ. μτφ. Άννα Ξένου για τις εκδ. "Πλέθρον", 1986).Το έργο τιμήθηκε με το Βραβείο «du Meilleur Livre Étranger» το 1950.
  • 1949 Άνθρωποι από καλαμπόκι - (Hombres de maíz) μυθιστόρημα, (ελλ. μτφ. Σταυρούλα Παπαδάκη και Κλαίρη Σταθάτου για τις εκδ. "Σύγχρονη Εποχή", 1989)
  • 1950-1960La trilogía bananera: που περιλαμβάνει τα μυθιστορήματα Viento fuerte (1950), El papa verde (1954), και y Los ojos de los enterrados (1960)
  • 1955 Σολούνα - (Soluna; comedia prodigiosa en dos jornadas y un final)θεατρικό έργο, ελλ. μτφ. Γιάννης Θηβαίος για τις εκδ. "Δωδώνη", 1977)
  • 1956 Week-end en Guatemala, διηγήματα
  • 1961 El alhajadito, μυθιστόρημα
  • 1963 Μια κάποια μιγάδα - (Mulata de tal) μυθιστόρημα, (ελλ. μτφ. Μπάμπης Λυκούδης για τις εκδ. "Χαρλένικ Ελλάς", 1998)
  • 1965Clarivigilia primaveral, ποιήματα
  • 1965Sonetos de Italia, ποιήματα
  • 1972 América, fábula de fábulas y otros ensayos, συλλογή δοκιμίων
  • 1981Ο άνθρωπος που τα είχε όλα, όλα, όλα... - (El hombre que lo tenía todo todo todo) παιδικό διήγημα, (ελλ. μτφ. Χουάν Ραμόν Εσπρίδος για τις εκδ. "Ύψιλον", 1988)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]