Μιγκέλ Άνχελ Αστούριας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Μιγκέλ Άνχελ Αστούριας
Miguel Angel Asturias, Nobel Prize of Litterature 1967, at the UNESCO's studios.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Miguel Ángel Asturias Rosales (Ισπανικά)
Γέννηση 19  Οκτωβρίου 1899[1][2][3][4][5][6]
Πόλη της Γουατεμάλας[7][8]
Θάνατος 9  Ιουνίου 1974[1][2][3][9][10][4][5][6]
Μαδρίτη[11] και Κούκουτα
Τόπος ταφής Κοιμητήριο του Περ-Λασαίζ (48°51′35″ s. š., 2°23′34″ v. d.)
Υπηκοότητα Γουατεμάλα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Ισπανικά[2]
Σπουδές Πανεπιστήμιο του Παρισιού
Πανεπιστήμιο του Σαν Κάρλος της Γουατεμάλα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα ποιητής
συγγραφέας
διπλωμάτης
δημοσιογράφος
πολιτικός
ποιητής-νομικός
Αξιοσημείωτο έργο Leyendas de Guatemala
Mulata de tal
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Member of the Congress of Guatemala
Πρόεδρος της Κριτικής Επιτροπής του Φεστιβάλ Καννών
πρέσβης
Βραβεύσεις Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας (1967)[12][13]
Τάγμα του Αουγκούστο Σέζαρ Σαρντίνο
Medalla Yucatán
Βραβείο Ειρήνης Λένιν

Ο Μιγκέλ Άνχελ Αστούριας (Miguel Ángel Asturias Rosales, 19 Οκτωβρίου 1899 - 9 Ιουνίου 1974) ήταν συγγραφέας και διπλωμάτης από τη Γουατεμάλα. Γεννήθηκε στην Πόλη της Γουατεμάλα και πέθανε στη Μαδρίτη.

Το 1917 ο Μιγκέλ Αστούριας σπούδασε νομική στο Universidad de San Carlos de Guatemala όπου συμμετείχε στην επανάσταση του 1920 εναντίον του Γουατεμαλανού δικτάτορα Μανουέλ Εστράδα Καμπρέρα. Αποφοίτησε το 1923 και πήγε στο Παρίσι της Γαλλίας για να συνεχίσει την εκπαίδευσή του στη Σορβώνη. Ενώ ζούσε στο Παρίσι, επηρεάστηκε από τη συγκέντρωση συγγραφέων και ποιητών στο Μοντπαρνάς και ξεκίνησε τη συγγραφή ποίησης και μυθοπλασίας.

Ο Αστούριας επέστρεψε στη Γουατεμάλα το 1933 όπου δούλευσε ως δημοσιογράφος προτού υπηρετήσει στο διπλωματικό σώμα της χώρας του. Όταν έπεσε η κυβέρνηση του Προέδρου Γιάκομπο Αρμπένζ το 1954, εκδιώχτηκε από τη χώρα από τον Κάρλος Καστίγιο Άρμας. Ενώ ζούσε στην εξορία έγινε διάσημος συγγραφέας με την έκδοση του μυθιστορήματός του Mulata. Τελικά, ο νέος πρόεδρος της Γουατεμάλα τον όρισε πρέσβη στη Γαλλία το 1966, την ίδια χρονιά που κέρδισε το Βραβείο Ειρήνης Λένιν.

Το 1967 του απενεμήθη το Βραβείο Νομπέλ για τη Λογοτεχνία "για το ζωντανό λογοτεχνικό επίτευγμά του, βαθιά ριζωμένο στα εθνικά γνωρίσματα και παραδόσεις των Ινδιάνων της Λατινικής Αμερικής."

Ο Αστούριας πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του στη Μαδρίτη, στην Ισπανία όπου πέθανε το 1974. Είναι θαμμένος στο Cimetière du Père Lachaise στο Παρίσι.

Κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης κάποιων Λατινοαμερικάνων προέδρων στην Ονδούρα το 2005, ο Μεξικανός πρόεδρος Βισέντε Φοξ ανέφερε: " Έχουμε προτείνει να πραγματοποιήσουμε τη συνεργασία μεταξύ μας, σύμφωνα με τα οράματα των προγόνων μας...και είμαστε τα παιδιά ενός σπόρου, μια γεναιόδωρη χώρα αντρών και γυναικών του καλαμποκιού, όπως είπε κάποτε ο σπουδαίος Γουατεμαλανός συγγραφέας Μιγκέλ Άνχελ Αστούριας."

Γνωστότερα έργα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1930. Leyendas de Guatemala (Θρύλοι της Γουατεμάλας), διηγήματα
  • 1936. Sonetos (Σονέτα)
  • 1943. El señor Presidente (Ο κύριος πρόεδρος), μυθιστόρημα («Prix du Meilleur Livre étranger» 1950)
—μτφ.Άννα Ξένου (εκδ. "Πλέθρον", 1986)
  • 1949. Hombres de maíz (Άνθρωποι από καλαμπόκι) μυθιστόρημα
—μτφ.Σταυρούλα Παπαδάκη και Κλαίρη Σταθάτου (εκδ. "Σύγχρονη Εποχή", 1989)
  • 1950-1960. La trilogía bananera (Η τριλογία της μπανάνας)
    • Viento fuerte (Δυνατός άνεμος, 1950)
    • El papa verde (Ο πράσινος πάπας, 1954)
    • Los ojos de los enterrados (Τα μάτια των θαμμένων, 1960)
  • 1955. Soluna; comedia prodigiosa en dos jornadas y un final (Σολούνα, καταπληκτική κωμωδία σε δύο μέρες και ένα φινάλε) θεατρικό
—μτφ.Γιάννης Θηβαίος (εκδ. "Δωδώνη", 1977)
  • 1956. Week-end en Guatemala (Week-end στην Γουατεμάλα), διηγήματα
  • 1961. El alhajadito (Στολισμένος με κοσμήματα) μυθιστόρημα
  • 1963. Mulata de tal (Μια κάποια μιγάδα) μυθιστόρημα
—μτφ.Μπάμπης Λυκούδης (εκδ. "Χαρλένικ Ελλάς", 1998)
  • 1965. Clarivigilia primaveral, ποιήματα
  • 1965. Sonetos de Italia (Σονέτα της Ιταλίας) ποιήματα
  • 1972. América, fábula de fábulas y otros ensayos (Αμερική, μύθοι των μύθων και άλλα δοκίμια) δοκίμια
  • 1981. El hombre que lo tenía todo todo todo (Ο άνθρωπος που τα είχε όλα, όλα, όλα...) παιδικό διήγημα
—μτφ.Χουάν Ραμόν Εσπρίδος (εκδ. "Ύψιλον", 1988)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 9  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 (Γαλλικά) data.bnf.fr. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11889334n. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. 3,0 3,1 3,2 SNAC. w64x7j87. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 4,2 (Αγγλικά) Find A Grave. 7737. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 5,2 Internet Speculative Fiction Database. 6437. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. 6,0 6,1 6,2 (Αγγλικά) Discogs. 3324475. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  7. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 10  Δεκεμβρίου 2014.
  8. «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) Great Russian Entsiklopedia, JSC. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 28  Σεπτεμβρίου 2015.
  9. Itaú Cultural: (Πορτογαλικά) Enciclopédia Itaú Cultural. Itaú Cultural. Σάο Πάολο. pessoa401459/miguel-angel-asturias. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  10. «Nationalencyklopedin» (Σουηδικά) miguel-angel-asturias. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  11. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 30  Δεκεμβρίου 2014.
  12. www.nobelprize.org/nobel_prizes/literature/laureates/1967/.
  13. www.nobelprize.org/nobel_prizes/about/amounts/.