Μαυροβούνι Λάρισας
 |
Η ουδέτερη οπτική γωνία αυτού του λήμματος αμφισβητείται. |
Συντεταγμένες: 39°31′53″N 22°16′14″E / 39.53139°N 22.27056°E
| Μαυροβούνι | |
|---|---|
| Διοίκηση | |
| Χώρα | Ελλάδα |
| Αποκεντρωμένη Διοίκηση | Θεσσαλίας-Στερεάς Ελλάδας |
| Περιφέρεια | Θεσσαλίας |
| Περιφερειακή Ενότητα | Λάρισας |
| Δήμος | Κιλελέρ |
| Δημοτική Ενότητα | Κραννώνα |
| Γεωγραφία | |
| Γεωγραφικό διαμέρισμα | Θεσσαλία |
| Νομός | Λάρισας |
| Πληθυσμός | |
| Μόνιμος | 187 |
| Έτος απογραφής | 2021 |
| Πληροφορίες | |
| Πολιούχος | Άγιος Αθανάσιος |
| Ταχ. κώδικας | 41500 |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Το Μαυροβούνι[1] (επίσημα Μαυροβούνιον - παλιότερη ονομασία Ταουσάνη[2]) βρίσκεται 20 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από την πόλη της Λάρισας και 38 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από την Καρδίτσα. Είναι χωριό του νομού Λάρισας και έδρα τοπικής κοινότητας της Δημοτική Ενότητα Κραννώνος του διευρυμένου Δήμο Κιλελέρ της Περιφέρειας Θεσσαλίας. Σύμφωνα με την απογραφή 2021, ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 187 κατοίκους,[3] οι οποίοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία την κτηνοτροφία και την αμπελουργία. Στο χωριό υπάγεται διοικητικά και ο οικισμός Κρύα Βρύση Λάρισας.
Αξιοθέατα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στα όρια Μαυροβουνίου και Βουναίνων υπάρχει ένας λόφος με ιδιαίτερο φυσικό κάλλος, όπου έχει γίνει φράγμα συγκέντρωσης υδάτων μικρού ρέματος, δυτικά του φράγματος οι λάτρεις της φύσης μπορούν να δουν πλήθος λαγών σε ειδικό προστατευόμενο χώρο που δημιούργησε ο κυνηγητικός σύλλογος Λάρισας σε συνεργασία με την Περιφέρειας Θεσσαλίας και της Τοπικής Κοινότητας, (τους παραχωρήθηκε ο λόφος με την ονομασία ¨Κάστρο¨ και ο λόγος που δημιουργήθηκε είναι για εμπλουτισμό της πανίδας του τόπου και την εκπαίδευση κυνηγητικών σκύλων.)
Στο κέντρο του χωρίου βρίσκεται ο ιερός ναός του Αγίου Αθανασίου.
Πολιτισμός
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Μαυροβουνίου ιδρύθηκε το 1994 με βασικό στόχο την ανάπτυξη της πολιτιστικής ζωής του χωριού, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στη δημιουργία χορευτικών τμημάτων, τράπεζα αίματος και τη διοργάνωση εκδηλώσεων, κυρίως κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών δρώμενων. Αξίζει να σημειωθεί ότι προγενέστερα, το 1983, είχε ιδρυθεί ο Μορφωτικός Σύλλογος Νεολαίας, ο οποίος όμως έπαψε να δραστηριοποιείται το 1985. Την ίδια περίοδο σταμάτησε και η αναβίωση του εθίμου του «βλάχικου γάμου».
Το 1997 πραγματοποιήθηκε μια σημαντική πρωτοβουλία για την αναβίωση του παραδοσιακού εθίμου του «βλάχικου γάμου», το οποίο λάμβανε χώρα κάθε Καθαρά Δευτέρα. Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας παρουσιάστηκε η πρώτη θεατρική παράσταση με τίτλο «Γκόλφω», με ερασιτέχνες ηθοποιούς από το ίδιο το χωριό, προσφέροντας άφθονο γέλιο και ενθουσιασμό στο κοινό.
Η θερμή ανταπόκριση του κόσμου αποτέλεσε κίνητρο για τη θεατρική ομάδα του συλλόγου να καθιερώσει την παρουσίαση νέας παράστασης κάθε χρόνο. Με την πάροδο του χρόνου, η φήμη των παραστάσεων ξεπέρασε τα όρια του χωριού, οδηγώντας την ομάδα σε εμφανίσεις σε πολλά χωριά του νομού Λάρισας και όχι μόνο. Ξεχωριστή στιγμή στην πορεία του συλλόγου αποτελούσε η συμμετοχή στο Φεστιβάλ Πηνειού, που διοργανώνονταν κάθε χρόνο από τον Δήμο Λαρισαίων μέχρι το 2014 που άλλαξε μορφή το φεστιβάλ.
Ανάμεσα στα έργα που έχει ανεβάσει η θεατρική ομάδα συγκαταλέγονται τα:
«Το φιόρε του Λεβάντε»
«Της Κακομοίρας»
«Παντρολογήματα» κτλ
Το 2007 ο σύλλογος σταμάτησε τη δράση του, ολοκληρώνοντας έναν σημαντικό κύκλο πολιτιστικής προσφοράς για το χωριό.
Το 2025 ιδρύθηκε ο Πολιτιστικός Μορφωτικός Σύλλογος Νεολαίας Μαυροβουνίου, σε μια νέα προσπάθεια συνέχισης και διατήρησης των παραδόσεων και των εθίμων του τόπου. Στο πλαίσιο αυτό δημιουργήθηκε χορευτική ομάδα, ενώ παράλληλα έγινε αναβίωση του πανηγυριού της 2ας Μαΐου, που είναι ανακομιδή των Ιερών Λειψάνων του Μεγάλου Αθανασίου, καθώς και άλλες πολιτιστικές δράσεις. Παράλληλα, η θεατρική ομάδα Μαυροβουνίου συνεχίζει τη δράση της σε συνεργασία με τον σύλλογο, διατηρώντας ζωντανή τη θεατρική παράδοση του χωριού.Συμβάλλοντας ενεργά στη διατήρηση της πολιτιστικής ταυτότητας και της κοινωνικής συνοχής της κοινότητας.
Αθλητισμός
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Στο χωριό δραστηριοποιείται ο ερασιτεχνικός ποδοσφαιρικός σύλλογος Αθλητικός Όμιλος Μαυροβουνίου (Α.Ο.Μ.), ο οποίος ιδρύθηκε το 1983 από κατοίκους του χωριού με σκοπό την ανάπτυξη του αθλητισμού και ιδιαίτερα του ποδοσφαίρου στην περιοχή. Από την ίδρυσή του ο σύλλογος συμμετέχει ανελλιπώς στα πρωταθλήματα της ΕΠΣ Λάρισας, έχοντας αγωνιστεί σε όλες τις τοπικές κατηγορίες του λαρισινού ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου.
Ο Α.Ο. Μαυροβουνίου έχει καταφέρει κατά καιρούς να παρουσιάσει ανταγωνιστικές ομάδες, σημειώνοντας αξιόλογες πορείες τόσο στα πρωταθλήματα όσο και στον θεσμό του Κυπέλλου ΕΠΣ Λάρισας. Η σημαντικότερη στιγμή στην ιστορία του συλλόγου θεωρείται η πρόκριση στον τελικό του Κυπέλλου ΕΠΣ Λάρισας την αγωνιστική περίοδο 2022–2023, όπου αντιμετώπισε τον Π.Ο. Ελασσόνας στο Στάδιο Αλκαζάρ.
Η συμμετοχή στον τελικό αποτέλεσε ιστορικό επίτευγμα για την ομάδα και συνοδεύτηκε από έντονη παρουσία φιλάθλων του χωριού στις κερκίδες. Παρά την ήττα από τον Π.Ο. Ελασσόνας, η πορεία του Α.Ο.Μ. χαρακτηρίστηκε ιδιαίτερα επιτυχημένη και αποτέλεσε σημείο αναφοράς για το τοπικό ποδόσφαιρο της περιοχής.
Ο σύλλογος συνεχίζει μέχρι σήμερα τη δράση του, διατηρώντας ενεργό ρόλο στην αθλητική και κοινωνική ζωή του χωριού και δίνοντας τη δυνατότητα σε νέους της περιοχής να ασχοληθούν με το ποδόσφαιρο.
Ιστορικά στοιχεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Σύμφωνα με τον λόγιο Πηλιορείτη Αργύρη Φιλιππίδη αναφέρει σχετικά: «...εις τα 1811 Αυγούστου τέσσαρες, ήλθε έν σώμα νερού (θαύμα μέγα) από τον κάμπον, από το μέρος του Χασάν – Τατάρ (Μεσσοράχη Λάρισας) και Ταουσάνι (Μαυροβουνι Λάρισας) και έπνιξεν την μισήν την Λάρισσα, και επνίγησαν υπέρ ταις τρείς χιλιάδες σπήτια Οθωμανών και πλήθος αυτών», (αναφορά στην πλημμύρα που έγινε στην Λάρισα 4/8/1811). Από αυτό συμπεραίνεται ότι ο οικισμός υπήρχε σίγουρα αρχές του 1800.
Μια ενθύμηση βρίσκουμε μεταγενέστερα στην Μονή Κορώνης με ημερομηνία 3.4.1825: ΄΄ Ήλθα καγω Αγάπιος ιερομόναχος από το χωρίον Ταουσάνι. και εμόνασα εις το μοναστήριον Κορώνης εις τον καιρον του Χριστοφόρου ηγουμενευόντος, και οποίος το αναγνώσει , να με συγχωρήση ως αμαρτωλός όπου είμαι.΄΄ Η ενθύμηση αυτή είναι γραμμένη σε ένα έντυπο Θεοτοκάριο της Ευρητανικής Μονή Τατάρνας.
Για την σημερινή το τοποθεσία του οικισμού σαν ιστορική αναφορά μπορούμε να πάρουμε την δημιουργία της εκκλησίας, που έγινε το 1971 με δαπάνη των κατοίκων του χωριού πάνω στα θεμέλια της παλιάς εκκλησίας, υπάρχει μαρμάρινη πλάκα που γράφει ότι η παλιά εκκλησία θεμελιώθηκε το 1854. Υπάρχουν βέβαια κάποιες προφορικές μαρτυρίες ότι υπήρχε παλιό χωριό που βρισκόταν στο σημείο του λόφου Κάστρο ή κοντά στην συγκεκριμένη περιοχή γιατί εκεί υπάρχει ακόμη και σήμερα η "Μάνα Βρύση" (πηγή για να τροφοδοτηθεί το χωριό με νερό εκείνη την εποχή) επί τουρκοκρατίας φτιάχτηκε από κάτοικος του χωριού πήλινος αγωγός νερού (υπάρχει ακόμη και σήμερα ένα μέρος του) ώστε να το στέλνουν στο σπίτι του Τούρκου αξιωματικού που διοικούσε την περιοχή ο ίδιος διέταξε τους κατοίκους του χωριού που τους είχε να δουλεύουν να έρθουν να φτιάξουν σπίτια πλησίον του ώστε να μπορεί να τους ελέγχει, φοβούμενοι για τις οικογένειες τους οι περισσότεροι υπάκουσαν στις εντολές του και χτίσανε καινούργια σπίτια δίπλα στο σπίτι του (σημερινή τοποθεσία του χωριού).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- https://www.facebook.com/share/1HmN6
- https://maurovounilarisas.blogspot.com/?m=1
- https://www.facebook.com/share/g/18FaX8pj8f/
- https://www.facebook.com/share/g/1AuKWmQTah/
- https://www.thessaliko.gr/
- Θεοδόσης Κ. Σπεράντζας. Τα περισωθέντα έργα του Αργύρη Φιλιππίδη ,εκδ.1978
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. 21. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 223.
- ↑ «Μαυροβούνιον Αργολίδος». Διοικητικές μεταβολές των ΟΤΑ. Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2025.
- ↑ «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού 2021», σελ. 21724 (σελ. 142 του pdf)
 |
Αυτό το λήμμα σχετικά με ένα χωριό της Ελλάδας χρειάζεται επέκταση. Μπορείτε να βοηθήσετε την Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το. |
