Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μαρία ντε Μπόουιν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Μαρία του Μπόχυν)
Μαρία ντε Μπόουιν
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Mary de Bohun (Αγγλικά)
Γέννηση1369 (περίπου)[1]
Θάνατος4  Ιουλίου 1394[2]
Κάστρο του Πίτερμπρο
Αιτία θανάτουτοκετός
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
Τόπος ταφήςΑγγλία
Χώρα πολιτογράφησηςΒασίλειο της Αγγλίας
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταcompanion
Οικογένεια
ΣύζυγοςΕρρίκος Δ' της Αγγλίας (1381–1394)[3][4]
ΤέκναΕρρίκος Ε' της Αγγλίας[3]
Ιωάννης του Λάνκαστερ
Χάμφρεϊ, δούκας του Γκλόστερ[3]
Λευκή της Αγγλίας[3][5]
Φιλίππη της Αγγλίας, βασίλισσα της Δανίας[5]
Edward Plantagenet[5]
Θωμάς του Κλάρενς[5][3]
ΓονείςΧάμφρεϋ ντε Μπόουιν, 7ος κόμης του Χέρεφορντ[3] και Ιωάννα Φιτζάλαν, κόμισσα του Χέρφορντ[3]
ΑδέλφιαΕλεονόρα ντε Μπόουιν[3]
ΟικογένειαΟικογένεια ντε Μπόουιν
Θυρεός
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η Μαρία ντε Μπόουιν, αγγλ.: Mary de Bohun (13694 Ιουνίου 1394) ήταν η πρώτη σύζυγος του Ερρίκου Δ΄ της Αγγλίας, αλλά δεν πρόλαβε να γίνει βασίλισσα, επειδή απεβίωσε πριν ανέλθει ο σύζυγός της στον θρόνο. Η Μαρία ήταν κόρη του Χάμφρεϋ Θ΄ 7ου Κόμη του Χέρφορντ, και της Ιωάννας ΦιτςΆλαν, κόρης του Ριχάρδου 3ου κόμη του Άρουντελ.[6] Μέσω της μητέρας της η Μαρία καταγόταν από τον Λιουέλιν τον Μεγάλο.

Μαζί με τη μεγαλύτερη αδελφή της, Ελενόρας ντε Μπόουιν, ήταν κληρονόμοι της πατρικής περιουσίας. Η Ελεονόρα έγινε σύζυγος του Θωμά του Γούντστοκ, 5ου γιου του Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας. Η Ελεονόρα, προκειμένου να κληρονομήσει την πατρική περιουσία η ίδια μαζί με τον σύζυγό της, προσπάθησε να πείσει την Μαρία να γίνει μοναχή. Με τη σύμφωνη γνώμη του Ιωάννη της Γάνδης, 3οτ γιου του Εδουάρδου Γ΄, η θεία της την μετέφερε βίαια από το κάστρο του Θωμά στο Πλέσι πίσω στο Άρουντελ. Εκεί ο Ιωάννης της Γάνδης πάντρεψε τη Μαρία με τον μεγαλύτερο γιο του Ερρίκο Μπόλινγκμπροουκ, μελλοντικό Ερρίκο Δ΄ της Αγγλίας. [7] Ο γάμος του νέου ζεύγους έγινε στις 27 Ιουλίου 1380 στο Κάστρο του Άρουντελ· η Μαρία ήταν τότε μόνο 12 ετών. Ο Ιωάννης της Γάνδης ζήτησε από το νεαρό ζευγάρι να μην έχει ερωτική επαφή, μέχρι να φθάσει η Μαρία την ηλικία των 16 ετών· το ζευγάρι δεν υπάκουσε, και η Μαρία σε ηλικία 14 ετών γέννησε πρόωρα έναν γιο, τον Εδουάρδο, που έζησε μόνο λίγες ημέρες.[8]

Η Μαρία έζησε τα επόμενα χρόνια στο Κάστρο του Μόνμουθ μαζί με τον σύζυγο της· εκεί γέννησε τους επόμενους δυο γιους της. Ο μεγαλύτερος από αυτούς, ο Ερρίκος (Δ΄), αργότερα έγινε πρίγκιπας της Ουαλίας (1399)· στην συνέχεια διαδέχθηκε τον πατέρα του (1413) και έγινε ένας από τους ενδοξότερους βασιλείς στην αγγλική ιστορία.

Η Μαρία απεβίωσε στο κάστρο του Πίτερμπρο λόγω επιπλοκών από τη γέννα του μικρότερου παιδιού της, της Φιλίππης. Τάφηκε στη Εκκλησία της Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στο Λέστερ. [9]

Παντρεύτηκε το 1381 τον Ερρίκο Δ΄ της Αγγλίας και είχε τέκνα:

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Χάμφρεϋ ντε Μπόουιν, 4ος κόμης του Χέρεφορντ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Γουλιέλμος ντε Μπόουιν, 1ος κόμης του Νορθάμπτον
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ελισάβετ του Ρούντλαν
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Χάμφρεϋ ντε Μπόουιν, 7ος κόμης του Χέρεφορντ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Βαρθολομαίος ντε Μπάντλεσμιρ, 1ος βαρόνος Μπάντλεσμιρ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ελισάβετ ντε Μπάντλεσμιρ, κόμισσα του Νορθάμπτον
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Μαργαρίτα ντε Κλερ, βαρόνη Μπάντλσμιρ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Μαρία ντε Μπόουιν, κόμισσα του Νορθάμπτον
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Εδμόνδος ΦιτςΆλαν, 2ος κόμης του Άρουντελ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ριχάρδος ΦιτςΆλαν, 3ος κόμης του Άρουντελ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Αλίκη ντε Βαρέν, κόμισσα του Άρουντελ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ιωάννα ΦιτςΆλαν, κόμισσα του Χέρεφορντ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ερρίκος, 3ος κόμης του Λάνκαστερ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ελεονώρα του Λάνκαστερ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Μωντ Τσάουορθ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
  1. (Αγγλικά) Find A Grave. 8081106. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. (Αγγλικά) Find A Grave. Ανακτήθηκε στις 29  Αυγούστου 2019.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 «Kindred Britain»
  4. p10187.htm#i101864. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
  5. 1 2 3 4 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
  6. Women of the English Nobility and Gentry, 1066-1500, transl. & ed. Jennifer C. Ward, (Manchester University Press, 1995), 21.
  7. Anthony Goodman, John of Gaunt: The Exercise of Princely Power in Fourteenth-Century Europe, (Routledge, 2013), 276.
  8. Jennifer Ward, Women in England in the Middle Ages, (Hambledon Continuum, 2006), 49.
  9. Charles J. Billson, Mediaeval Leicester, (Leicester, 1920)
  • Alison Weir: Britain's Royal Families: The Complete Genealogy (London, U.K.: The Bodley Head, 1999)
  • Anthony Goodman: John of Gaunt: The Exercise of Princely Power in Fourteenth-Century Europe, (Routledge, 2013)
  • Charles J. Billson: Mediaeval Leicester, (Leicester, 1920)
  • Jennifer Ward: Women in England in the Middle Ages, (Hambledon Continuum, 2006)
  • Women of the English Nobility and Gentry, 1066-1500, transl. & ed. Jennifer C. Ward, (Manchester University Press, 1995)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]