Μαλούντα Λευκωσίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 35°2′4″N 33°10′55″E / 35.03444°N 33.18194°E / 35.03444; 33.18194

Μαλούντα Λευκωσίας
Lua error in Module:Location_map/multi at line 13: "<span class=\"wd\">Κύπρος</span>" is not a valid name for a location map definition.
Χώρα Κύπρος
Διοικητική διαίρεση Επαρχία Λευκωσίας
Υψόμετρο 385 m

Η Μαλούντα είναι χωριό της Κύπρου εντός των ορίων της επαρχίας Λευκωσίας πλησίον των χωριών Κλήρου, Αρεδιού και Άγιος Ιωάννης. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2001 ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 402 κατοίκους.

Γενικά και ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το χωριό είναι κτισμένο στις βόρειες υπώρειες της οροσειράς του Τροόδους, σε υψόμετρο 415 μέτρων[1]. Η ονομασία του προέρχεται από τον Μαλούντα Απόλλωνα, προσωνύμιο που είχε δοθεί από τους αρχαίους Αρκάδες στην ελληνική θεότητα, γεγονός που σε συνδυασμό με την ύπαρξη αρχαίας νεκρόπολης κοντά στον γειτονικό Άγιο Ιωάννη μαρτυρεί την οργανωμένη κατοίκηση της ευρύτερης περιοχής από την αρχαιότητα[2].

Η ύπαρξη της Μαλούντας μαρτυρείται από τον Μεσαίωνα όταν και αποτελούσε φέουδο. Σε παλαιά χειρόγραφα δυτικοευρωπαϊκής προέλευσης αναφέρεται ως Melonda ή Millondo ενώ κοντά στο χωριό ανιχνεύθηκαν ίχνη μεσαιωνικού οικισμού[1]. Σύμφωνα με τοπική παράδοση, ο σύγχρονος οικισμός δημιουργήθηκε κατά την Τουρκοκρατία από χωρικούς που ήρθαν στην περιοχή ως μισθωτοί εργάτες στα κτήματα Τούρκων γαιοκτημόνων που προηγουμένως είχαν υπεξαιρέσει εδάφη του μετοχίου της μονής Μαχαιρά[3]. Μνεία στο χωριό γίνεται και στο γνωστό ποίημα του Βασίλη Μιχαηλίδη, «Η 9η Ιουλίου του 1821 εν Λευκωσία Κύπρου», όπου αναφέρεται ως τόπος καταγωγής του βοσκού Δημήτρη, ενός από τους πρωταγωνιστές της υπόθεσης[2]. Ο πληθυσμός της Μαλούντας αναφέρεται ως ανέκαθεν αποκλειστικά ελληνικός ενώ στην αύξησή του μετά το 1976 συνέβαλε κυρίως η εγκατάσταση προσφύγων ως συνέπεια της τουρκικής εισβολής του 1974[1].

Στη Μαλούντα εδρεύει από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 το Σύνταγμα της ΕΛΔΥΚ ενώ κάθε χρόνο, στις 15 Μαΐου, διοργανώνεται στο χωριό θρησκευτική γιορτή στη μνήμη του οσίου Πανηγυρίου, ενός μοναχού που σύμφωνα με τις τοπικές παραδόσεις ασκήτευσε στο χωριό και τιμάται ως άγιος. Ο κεντρικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στην Παναγία Χρυσοπαντάνασσα και διαθέτει φορητή εικόνα του αγίου Πανηγυρίου που φιλοτεχνήθηκε το 1701 (ενδιάμεσα συντηρήθηκε το 1841[4]) ενώ διασώζεται και ο παλιότερος ομώνυμος ναός, η ανέγερση του οποίου χρονολογείται κατά το 1763[3].

Απογραφές πληθυσμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Απογραφή 1881 1891 1901 1911 1921 1931 1946 1961 1973 1976 1982 1992 2001
Πληθυσμός 90[1] 109[1] 115[1] 142[1] 151[1] 164[1] 181[1] 155[1] 188[1] 180[1] 285[1] 319[1] 402[1]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 1,14 1,15 Μεγάλη Κυπριακή Εγκυκλοπαίδεια, τόμος 9, σελ. 283 - 284.
  2. 2,0 2,1 Νεάρχου Κληρίδη, Θρύλοι και παραδόσεις της Κύπρου, Λευκωσία Κύπρου, 1954, σελ. 71.
  3. 3,0 3,1 Νεάρχου Κληρίδη, 1954, σελ. 72.
  4. Νεάρχου Κληρίδη, 1954, σελ. 73 - 75.