Μάγκνους της Σαξονίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μάγκνους
Herzog Magnus von Sachsen.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1042 (περίπου)[1]
Θάνατος23  Αυγούστου 1106
Ertheneburg
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
Οικογένεια
ΣύζυγοςSophia of Hungary
ΤέκναWulfhilde of Saxony
Αϊλίκα της Σαξονίας
ΓονείςΌρντουλφ και Wulfhild of Norway
ΟικογένειαΟίκος των Μπίλλουνγκ
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Μάγκνους, γερμ. Magnus (π.1045 - 23 Αυγούστου 1106) από τον Οίκο των Μπίλλουνγκ ήταν δούκας της Σαξονίας (1072-1106), ο τελευταίος άρρην τού Οίκου του.

Αριστερά η Βούλφχιλντε, σύζυγος του Ερρίκου Θ΄ δούκα της Βαυαρίας και κόρη τού Μάγκνους: Wilphildis Henrici uxor, filia Maginonis Saxoniae ducis.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν γιος τού Όρντουλφ δούκα της Σαξονίας και της Βούλφχιλντ των Χορφάγκρε, κόρης τού Όλαφ Β΄ της Νορβηγίας.

Το 1070, πριν γίνει δούκας, ακολούθησε τον Όθωνα δούκα της Βαυαρίας (από τον Οίκο των Νόρντχαϊμ) σε εξέγερση εναντίον τού Ερρίκου Δ΄ των Σαλίων της Γερμανίας. Όταν ο Όθων κατηγορήθηκε ότι συνωμοτούσε και ήταν έτοιμος να σκοτώσει τον βασιλιά, αποφασίστηκε ότι έπρεπε να διέλθει από τη δοκιμασία της μάχης με τον κατήγορό του. Ο δούκας ζήτησε να εξασφαλίσει την ασφαλή μετάβασή του προς τον τόπο της συνάντησης και την ασφαλή επιστροφή του, αλλά τού το αρνήθηκαν, έτσι αυτός αρνήθηκε να εμφανιστεί. Ως συνέπεια, ο Όθων στερήθηκε τού δουκάτου του και οι γαίες του στη Σαξονία λεηλατήθηκαν. Η εξέγερση κατεστάλη το 1071, οπότε ο Μάγκνους αιχμαλωτίστηκε και φυλακίστηκε στο επιβλητικό κάστρο Χάρτσμπουργκ. Έτσι ο Ερρίκος Δ΄ έπληξε τους ελευθερόφρονες Σάξονες. Ακόμη και όταν ο Μάγκνους έπρεπε να διαδεχθεί τον πατέρα του, δεν αφέθηκε ελεύθερος, παρά μόνο όταν 70 Σουαβοί κρατήθηκαν στο Λύνεμπουργκ.

Όταν το 1073 το Χάρτσμπουργκ καταστράφηκε, ο Ερρίκος Δ΄ εξοργίστηκε. Ανανέωσε την αντιπαράθεση με τη Σαξονία και το 1075 στη μάχη τού Λάνγκενζαλτσα αιχμαλώτισε τον Μάγκνους ακόμη μία φορά. Όταν ο Μάγκνους αφέθηκε πάλι ελεύθερος, ακολούθησε τον Ροδόλφο του Ράινφελντεν δούκα της Σουαβίας και διεκδικητή βασιλιά· συμμετείχε στη μάχη τού Μέλλριχστατ το 1078, όπου έσωσε τη ζωή τού Ροδόλφου. Πάντως Ο Μάγκνους και οι Σάξονές του ποτέ δεν υποστήριξαν πλήρως τον Ροδόλφο και συμφιλιώθηκαν με τον Ερρίκο Δ΄, μάλιστα πολέμησαν τους Σλάβους μαζί με τον βασιλικό στρατό.

Έγινε ο πικρός εχθρός τού Αδαλβέρτου αρχιεπισκόπου της Βρέμης, τού οποίου την επισκοπή καταβασάνισε με επαναλαμβανόμενες λεηλασίες. Ήταν το τελευταίο άρρεν μέλος τού Οίκου του. Το 1106 απεβίωσε ο Μάγκνους και ο βασιλιάς. Το δουκάτο δόθηκε αρχικά στον Λοθάριο Β΄ Σούπλινμπουργκ και μετά έγινε αντικείμενο διαμάχης μεταξύ των θυγέρων του: της Βουλφχίλντε, που παντρεύτηκε έναν των Γουέλφων και της Εϊλίκα, που παντρεύτηκε έναν των Ασκάνια.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε τη Σοφία των Άρπαντ, κόρη τού Μπέλα Α΄ της Ουγγαρίας και είχε τέκνα:

  • Βούλφχιλντε 1072-1126, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Θ΄ δούκα της Βαυαρίας από τον Οίκο των Γουέλφων.
  • Εϊλίκα π.1080-1142, παντρεύτηκε τον Όθωνα κόμη τού Μπάλλενστετ από τον Οίκο των Ασκάνια.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Fenske, Lutz. "Ordulf (Otto)". Deutsche Biographie. Neue Deutsche Biographie (NDB). Retrieved 26 October 2017.
  • Timothy Reuter, Germany in the Early Middle Ages C. 800-1056, (Routledge, 1998), 200.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Magnus, Duke of Saxony της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).