Κριτές (βιβλίο)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Οι Κριτές , (ή Κριταί) είναι το έβδομο βιβλίο, τόσο του εβραϊκού Τανάκ, όσο και της Παλαιάς διαθήκης.

Παλαιά Διαθήκη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρόκειται για βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης, το οποίο στο Μασωριτικό κείμενο φέρει τον τίτλο Sophrtim και στην μετάφραση των Ο΄ Κριταί [1], γνωστό σήμερα ως Κριτές (βιβλίου). Φέρει δε το όνομα αυτό εκ των πρωταγωνιστών των διηγήσεων, οι οποίοι είναι οι Κριτές της Παλαιάς Διαθήκης[2], καθώς περιγράφει την περίοδο που μεσολάβησε από τον θάνατο του Ιησού του Ναυή μέχρι την εγκατάσταση της βασιλείας στο Ισραήλ με τον βασιλέα Σαούλ. Το βιβλίο στον ιουδαϊκό κανόνα ανήκει στην ομάδα των βιβλίων των Προφητών, και μάλιστα των Προγενέστερων Προφητών. Στον Αλεξανδρινό Κανόνα εμπεριέχεται στην ομάδα των ιστορικών βιβλίων.

Συγγραφέας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συγγραφέας του βιβλίου αυτού, κατά πεποίθηση, φέρεται ο τελευταίος των Κριτών, ο Σαμουήλ, ενώ η συγγραφή θεωρείται πως ολοκληρώθηκε το 1100 π.Χ.[3].

Όνομασία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το βιβλίο αυτό οι Εβραίοι το ονομάζουν "Σοφετίμ". Οι δε λεγόμενοι Εβδομήκοντα που προέβησαν στη μετάφρασή του, το ονόμασαν, Κριτές, επειδή κυρίαρχα πρόσωπα του βιβλίου αυτού είναι οι Κριτές του Ισραήλ, πρόσωπα, κατά την παράδοση "θεόπεμπτα" που αναλάμβαναν την διοίκηση και υπεράσπιση των Ισραηλιτών καθώς και την επαναφορά τους στη λατρεία του Γιαχβέ, κάθε φορά που παρεκτρέπονταν.

Κεφάλαια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το βιβλίο των Κριτών θεωρείται, από τους θεολόγους, ως "ιστορικό" βιβλίο που αναφέρεται σε θεμελιώδη γεγονότα που παρατίθενται με μια αλληλουχία ενοτήτων. Το όλο κείμενο χωρίζεται σε 21 επιμέρους κεφάλαια με αρχαία ελληνική αρίθμηση, από το Κεφάλαιο Α΄ μέχρι το Κεφάλαιο ΚΑ΄.

Γεγονότα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα κυριότερα γεγονότα που περιγράφονται στο βιβλίο "Κριτές", κατά σειρά είναι:

  1. Φονικοί πόλεμοι, καταλήψεις εδαφών, και εγκατάσταση Ισραηλιτικών φυλών. (Κεφ.Α΄)
  2. Εκτροπές και τιμωρίες, Κριτές. (Κεφ.Β΄)
  3. Γοθονιήλ, Αώδ και Σαμεγάρ. (Κεφ.Γ΄)
  4. Δεββώρα και Βαράκ.(Κεφ.Δ΄ - Ε΄)
  5. Γεδεών (Κεφ.Στ΄ - Η΄)
  6. Αβιμέλεχ, Ιωάθαμ. (Κεφ.Θ΄)
  7. Θωλά και Ιαΐρ, εκτροπές Ισραηλιτών. (Κεφ.Ι΄)
  8. Ιεφθάε (Κεφ.ΙΑ΄- ΙΒ΄)
  9. Σαμψών.(Κεφ.ΙΓ΄- ΙΣτ΄)
  10. Μιχαίας.(Κεφ.ΙΖ΄ - ΙΗ΄)
  11. Διαφθορά φυλής Βενιαμίν.(Κεφ.ΙΘ΄ - ΚΑ΄)

Παρατηρήσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η χρονική περίοδος που εκτείνεται το βιβλίο αυτό δεν έχει καθοριστεί ακριβώς. Κατά την επικρατούσα γνώμη φέρεται να καλύπτει διάρκεια περίπου 400 χρόνια. Το βιβλίο των Κριτών γενικά παρουσιάζει ανάγλυφα, αφενός τον όλεθρο που σκόρπισαν οι Ισραηλίτες σε λαούς της περιοχής της εγκατάστασής τους, και αφετέρου την τακτική απομάκρυνσή τους από τον Γιαχβέ ως αιτία πάντα της κακοδαιμονίας τους, που μετά όμως από μετάνοιες δέχονταν τις θείες ευλογίες του. Επίσης, οι Κριτές δεν ήταν άνθρωποι με ιδιαίτερη κοινωνική θέση(μορφωμένοι, πλούσιοι κ.λ.π.). Το κριτήριο εκλογής τους από το Θεό ήταν η μεγαλύτερη τους εμπιστοσύνη σ'αυτόν. Ήταν ηγέτες που τους καλούσε ο ίδιος ο Θεός να βοηθήσουν το λαό του(Ισραήλ), σε κρίσιμες ώρες. Μέτα την δράση τους επέστρεφαν στην ιδιωτική τους ζωή ή υπηρετούσαν το λαό(Ισραήλ) ως ισόβιοι άρχοντες, χωρίς όμως να μεταβιβάζουν το αξίωμα αυτό στα παιδιά τους. Σπουδαιότεροι Κριτές ήταν η Δεββώρα, ο Γεδεών, ο Σαμψών, ο Ιεφθάε και ο Σαμουήλ.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Χαστούπη Α., Εισαγωγή εις την Παλαιάν Διαθήκην, εν Αθήναις 1981, σ. 237
  2. Μπρατσιώτου Π., Εισαγωγή εις την Παλαιάν Διαθήκην,εν Αθήναις 1937,σ. 159
  3. Η Αγία Γραφή-Μετάφραση Νέου Κόσμου, Έκδοση των Μαρτύρων του Ιεχωβά, σελ. 1548.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ιωάννης Κολιτσάρας "Η Παλαιά Διαθήκη" τ.2ος, σ.71, - εκδ. Αδελφότητας ΖΩΗ, (κατά Ο΄), (Η Πηγή αυτή συνοδεύεται με την υπ΄ αριθμ 225/1928 έγκριση του Οικουμενικού Πατριάρχου και με την αριθμ. 3293/19-5-1928 έγκριση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
  • Όλη η Γραφή είναι θεόπνευστη και ωφέλιμη, έκδοση 1990, σελ 13-19