Ηλιακή έκλειψη της 29ης Μαρτίου 2006

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Έκλειψη της 29ης Μαρτίου 2006
SE2006Mar29T.png
Η έκλειψη στην Σίδη της Τουρκίας
ΕίδοςΟλική
Γάμμα0.3843
Μέγεθος1.0515
Ολική έκλειψη ορατή σεΒραζιλία, Ατλαντικός Ωκεανός, Ακτή Ελεφαντοστού, Γκάνα, Τόγκο, Μπενίν, Νιγηρία, Νίγηρας, Τσαντ, Λιβύη, Αίγυπτος, Μεσόγειος Θάλασσα, Καστελλόριζο(Ελλάδα), Τουρκία, Μαύρη Θάλασσα, Γεωργία, Ρωσία, Καζακστάν, Μογγολία
Μερική έκλειψη ορατή σεΝότια Αμερική, Ατλαντικός Ωκεανός, Αφρική, Ευρώπη, Αρκτική, Ασία(πλην των ανατολικών τμημάτων)
Μέγιστη Έκλέιψη
Διάρκεια247 δευτ. (4 λεπ. 7 δευτ.)
Συντεταγμένες23.2°Β 16.7°Α
Ώρα(σε UTC)10:12:23

Η ολική έκλειψη ηλίου συνέβη στις 29 Μαρτίου 2006. Μια ηλιακή έκλειψη συμβαίνει όταν η Σελήνη περνάει ανάμεσα από την Γη και τον Ήλιο, οπότε αποκρύπτει εντελώς ή εν μέρει τον ηλιακό δίσκο για έναν παρατηρητή στη Γη. Μια ολική έκλειψη ηλίου συμβαίνει όταν η φαινομενική διάμετρος της Σελήνης είναι μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου, με αποτέλεσμα να καλύπτεται εξ ολοκλήρου ο ηλιακός δίσκος και να βυθίζονται κάποιες περιοχές στο σκοτάδι για μερικά λεπτά. Η ολικότητα συμβαίνει σε ένα στενή λωρίδα κατά μήκος της γήινης επιφάνειας, ενώ σε μια γύρω περιοχή με χιλιάδες χιλιόμετρα πλάτος, η έκλειψη είναι ορατή ως μερική.

Σε ποιες περιοχές ήταν ορατή η έκλειψη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το "μονοπάτι" της έκλειψης

Η έκλειψη ξεκίνησε με την ανατολή του Ηλίου και από την Βραζιλία, διέσχισε τον Ατλαντικό φτάνοντας στην Αφρική, όπου η ολικότητα ήταν ορατή στη Γκάνα, στο νοτιοανατολικό άκρο της Ακτής Ελεφαντοστού, στο Τόγκο, στο Μπενίν, στη Νιγηρία, στο Νίγηρα, στο Τσαντ, στη Λιβύη και σε μια μικρή έκταση της βορειοδυτικής Αιγύπτου. Στην συνέχεια πέρασε από την Μεσόγειο Θάλασσα και η ολικότητα ήταν ορατή στην Ελλάδα (μόνο στο Καστελλόριζο) και την Τουρκία, ύστερα κατά μήκος της Μαύρης Θάλασσας, της Γεωργίας, της Ρωσίας και του Καζακστάν, ενώ η τελευταία περιοχή που είδε την ολική έκλειψη ήταν η Δυτική Μογγολία, κατά το ηλιοβασίλεμα. Μια μερική έκλειψη παρατηρήθηκε από στα δύο τρίτα της Αφρικής, στο σύνολο της Ευρώπης και στην Κεντρική Ασία .

Παρατηρήσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο συγκεντρώθηκαν σε περιοχές όπου η έκλειψη ήταν ορατή ως ολική. Η Αστρονομική Εταιρεία του Μάντσεστερ, η Μαλαισιανή Διαστημική Εταιρεία, η Αστρονομική Εταιρεία του Ειρηνικού, καθώς και δεκάδες γκρούπ τουριστών βρέθηκαν στον ναό του Απόλλωνα και στο θέατρο της Σίδης στην Τουρκία.

Ο καιρός ήταν αρκετά καλός σε σχεδόν όλες τις περιοχές που σημειώθηκε ολική έκλειψη. Πολλοί παρατηρητές ανέφεραν μια ασυνήθιστα όμορφη έκλειψη, με πολύ ωραίο αστρικό στέμμα. Η μερική φάση της έκλειψης ήταν επίσης ορατή από το Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, όπου οι αστροναύτες φωτογράφησαν τη σκιά της Σελήνης στην επιφάνεια της Γης.

Στην Ελλάδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πλήθος κόσμου όχι μόνο από την Ελλάδα, αλλά και από ολόκληρο τον κόσμο, επισκέφθηκε το ακριτικό Καστελλόριζο, μιας και αυτή ήταν η μοναδική περιοχή όχι μόνο της Ελλάδας, αλλά και ολόκληρης της Ευρώπης, όπου η έκλειψη ήταν ορατή ως ολική[1]. Ήταν η πρώτη ολική έκλειψη ηλίου που σημειώθηκε σε ελληνικό έδαφος μετά το 1936, ενώ η επόμενη θα συμβεί το 2088[2]. Η διάρκεια της ολικής φάσης στο Καστελλόριζο, ήταν 3 λεπτά. Στην υπόλοιπη Ελλάδα, η έκλειψη ήταν ορατή ως μερική.

Φωτογραφικό υλικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατάλογος ηλιακών εκλείψεων ορατών από την Ελλάδα

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]