Ζαν Λουί Μπαρό

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ζαν Λουί Μπαρό
Jean Louis Barrault 1952.jpg
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Jean-Louis Barrault (Γαλλικά)
Γέννηση8  Σεπτεμβρίου 1910[1][2][3][4][5][6][7][8][9][10][11][12][13][14][15][16][17][18]
Λε Βεζινέ
Θάνατος22  Ιανουαρίου 1994[1][2][3][4][5][6][7][8][9][10][11][19][14][15][16][17][18]
Παρίσι[20]
Αιτία θανάτουέμφραγμα του μυοκαρδίου
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
Τόπος ταφήςΚοιμητήριο του Πασί
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
ΣπουδέςΛύκειο Σαπτάλ
Ιδιότηταηθοποιός[21][18], θεατρικός σκηνοθέτης, μίμος, σκηνοθέτης κινηματογραφικών έργων, ηθοποιός θεάτρου, ηθοποιός ταινιών, σεναριογράφος[22], συγγραφέας[18] και σκηνοθέτης[18]
ΣύζυγοςMadeleine Renaud (1940–1994)
ΣυγγενείςΜαρί Κριστίν Μπαρό (θείος)
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τον καλλιτέχνη

Ο Ζαν Λουί Μπαρό (γαλλική γλώσσα: Jean-Louis Barrault, Παρίσι, 8 Σεπτεμβρίου 1910 - 22 Ιανουαρίου 1994) ήταν Γάλλος καινοτόμος ηθοποιός, μίμος και σκηνοθέτης του θεάτρου. Γεννήθηκε στο Βεσινέ και υπήρξε μαθητής των Σαρλ Ντιλέ και Ετιέν Ντεκρού. Σπούδασε στη Σχολή του Λούβρου, ενώ παράλληλα εργαζόταν ως χειρωνάκτης στην παρισινή αγορά του Αλ. Το 1940 έγινε μέλος της Κομεντί Φρανσέζ, ενώ παράλληλα δημιούργησε το θέατρο του Μαρινί. Έργα που σκηνοθέτησε με επιτυχία: Η Δίκη (Κάφκα, 1947), Κατάσταση Πολιορκίας (Καμί, 1948), Ο κλήρος του μεσημεριού (Κλοντέλ, 1948), Τιμωρημένος έρωτας (Ανούιγ, 1950), Βάκχος (Κοκτό, 1951), Ρινόκερος (Ιονέσκο, 1960), Ευτυχισμένες μέρες (Μπέκετ, 1964), Τα παραβάν (Ζενέ 1966)κ.α. Το 1958 ο Γάλλος υπουργός πολιτισμού Αντρέ Μαλρό του παραχώρησε τη χρήση του ημικρατικού θεάτρου "Οντεόν", αλλά ο ίδιος του την αφαίρεσε δέκα χρόνια αργότερα, όταν ο Μπαρό υποστήριξε τη φοιτητική εξέγερση του Μαϊου του 1968. Διατέλεσε διευθυντής του δεύτερου κρατικού θεάτρου της Γαλλίας (1959-1968) και του λαϊκού θεάτρου (από το 1968). Το 1981, μαζί με τη σύζυγό του Μαντλέν Ρενό, επίσης ηθοποιό, ίδρυσαν το θέατρο "Ρον Πουέν" του οποίου τη διεύθυνση διατήρησε μέχρι το τέλος της ζωής του.

Πηγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • "Χρονικό του 20ου Αιώνα" (1994), έκδοση "ΔΟΜΙΚΗ".

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb118903111. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. 3,0 3,1 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Jean-Louis-Barrault. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 (Αγγλικά) SNAC. w6pr8rvz. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 (Αγγλικά) Internet Broadway Database. 6693. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. 6,0 6,1 (Αγγλικά) Find A Grave. 7149. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  7. 7,0 7,1 (Αγγλικά) Discogs. 826517. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  8. 8,0 8,1 filmportal.de. e25ac0aed962433eba85d645b76809d6. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  9. 9,0 9,1 Ακαδημία τεχνών του Βερολίνου. 51406. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  10. 10,0 10,1 (Γερμανικά) Munzinger-Archiv. 00000003783. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  11. 11,0 11,1 (Γερμανικά) Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους. barrault-jean-louis. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  12. Jean-Pierre Delarge: (Γαλλικά) Le Delarge. Gründ, Jean-Pierre Delarge. Παρίσι. 2001. 574_artiste_BARRAULT_Jean-Louis. ISBN-13 978-2-7000-3055-6. ISBN-10 2-7000-3055-9.
  13. «Artists of the World Online» (Γερμανικά, Αγγλικά) K. G. Saur Verlag, Walter de Gruyter. Βερολίνο. 30012564.
  14. 14,0 14,1 GeneaStar. barraultm.
  15. 15,0 15,1 Roglo. p=jean+louis;n=barrault.
  16. 16,0 16,1 (Γαλλικά) Babelio. 125316.
  17. 17,0 17,1 «Proleksis enciklopedija» (Κροατικά) 11154.
  18. 18,0 18,1 18,2 18,3 18,4 The Fine Art Archive. cs.isabart.org/person/133827. Ανακτήθηκε στις 1  Απριλίου 2021.
  19. «Gran Enciclopèdia Catalana» (Καταλανικά) Grup Enciclopèdia Catalana. 0007911.
  20. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 31  Δεκεμβρίου 2014.
  21. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 25  Ιουνίου 2015.
  22. Ανακτήθηκε στις 22  Μαΐου 2019.