Ερρίκος Α΄ της Ναβάρρας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ερρίκος Α΄ της Ναβάρρας
Henry 1 of Navarre.jpg
Γέννηση
Θάνατος
Παμπλόνα
Υπηκοότητα / Χώρα πολιτογράφησης Βασίλειο της Ναβάρρας
Ιδιότητα πολιτικός
Σύζυγος Λευκή του Αρτουά
Τέκνα Ιωάννα της Ναβάρρας, χωρίς ετικέτα και Tebaldo di Navarra
Γονείς Θεοβάλδος Α΄ της Ναβάρρας και Μαργαρίτα των Βουρβόνων, βασίλισσα της Ναβάρρας
Αδέλφια Θεοβάλδος Β΄ της Ναβάρρας, Beatrice of Navarre, Μαργαρίτα της Ναβάρρας, Δούκισσα της Λωρραίνης, Λευκή της Ναβάρρας, δούκισσα της Βρεττάνης και Gil de Rada
Commons page Πολυμέσα

Ο Ερρίκος Α' της Ναβάρρας ή Ερρίκος ο Παχύς (Enrique I de Navarra, 1244 - 22 Ιουλίου 1274), κόμης της Καμπανίας του Μπρι και βασιλιάς της Ναβάρρας (1270-1274) ήταν μικρότερος γιος του Θεοβάλδου Α΄ της Ναβάρρας και της τρίτης συζύγου του Μαργαρίτας των Βουρβόνων. [1] Στην διάρκεια της βασιλείας του μεγαλύτερου αδελφού του Θεοβάλδου Β΄ της Ναβάρρας διετέλεσε αντιβασιλιάς της Καμπανίας αμέτρητες φορές κατά την διάρκεια της απουσίας του αδελφού του. Παντρεύτηκε (1269) την Λευκή του Αρτουά, κόρη του Ροβέρτου Α΄ του Αρτουά δεύτερου αδελφού του Λουδοβίκου του Αγίου.[2] Αναγνωρίστηκε από τον μεγαλύτερο αδελφό του ο οποίος δεν είχε γιους διάδοχος του θρόνου της Καμπανίας, τον διαδέχθηκε με τον πρόωρο θάνατο του τον Δεκέμβριο του 1270.

Κυβέρνηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ανακήρυξη του ωστόσο σαν βασιλιάς έγινε τον επόμενο χρόνο στις 1 Μαΐου 1171 και η στέψη του καθυστέρησε μέχρι τον Μάιο του 1273. [3] Η πρώτη του πράξη ήταν να πληρώσει φόρο υποτέλειας στον Φίλιππο τον Τρομερό για την Καμπανία. Την εποχή που ανέβηκε στον θρόνο της Ναβάρρας η περιοχή βρισκόταν σε μεγάλη οικονομική έκρηξη σε σχέση με τις υπόλοιπες περιοχές της Ιβηρικής. Με την Συνθήκη των Παρισίων όμως (1259) οι Άγγλοι έδωσαν μεγάλα εμπορικά προνόμια στην Γασκώνη διακόπτοντας με τον τρόπο αυτό την πρόσβαση της Ναβάρρας στον ωκεανό όπως επίσης και την οικονομική της έκρηξη. Ο Ερρίκος σαν απάντηση επέτρεψε στην επισκοπή της Παμπλόνας να ανεξαρτητοποιηθεί από το Σεν Σερσίν και το Σεν Νικολάς (1266), παραχώρησε προνόμια στις πόλεις Εστέλλα, Λος Άκρος και Βιάνα οι οποίες αστικοποιήθηκαν και έγιναν οικονομικά ισχυρές. Προσπάθησε με κάθε τρόπο να διατηρήσει φιλικές σχέσεις με την αριστοκρατία ώστε να αποφύγει οποιαδήποτε μορφή εμφύλιου πολέμου στο βασίλειο του.

Ο Ερρίκος αρχικά είχε στόχο να ανακτήσει τις χαμένες περιοχές του στην Καστίλη υποστηρίζοντας την επανάσταση του αδελφού του βασιλιά Αλφόνσου Ι΄ Φιλίππου εναντίον του ίδιου του Αλφόνσου (1270). [4] Τελικά απέτυχε και προτίμησε να συμμαχήσει με τον Αλφόνσο με τον γάμο του γιου και διαδόχου του Θεοβάλδου με την κόρη του ίδιου του Αλφόνσου Βιολάντα τον Σεπτέμβριο του 1272. Ο γάμος τελικά δεν πραγματοποιήθηκε επειδή ο μικρός Θεοβάλδος πέθανε σε ατύχημα στο κάστρο της Εστέλλα (1273).[5]

Θάνατος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ερρίκος δεν επέζησε πολύ του γιου του, υπέφερε πολλά χρόνια από υπερβολική παχυσαρκία από την οποία έσκασε τον επόμενο χρόνο και πέθανε. Το μοναδικό νόμιμο παιδί του που επέζησε ήταν η 1 έτους κόρη του Ιωάννα Α΄ της Ναβάρρας η οποία τον διαδέχθηκε υπό την αντιβασιλεία της μητέρας της Λευκής, παντρεύτηκε τον δελφίνο Φίλιππο της Γαλλίας ενώνοντας τα στέμματα της Γαλλίας και της Ναβάρρας. Στην Θεία Κωμωδία του Δάντη ο Ερρίκος παρουσιάζεται έξω από τις πύλες του Καθαρτηρίου μαζί με πολλούς άλλους Ευρωπαίους μονάρχες του 13ου αιώνα, το όνομα του δεν αναφέρεται άμεσα αλλά με εκφράσεις όπως "ο ευγενής" και "ο πατέρας της πανούκλας της Γαλλίας".[6]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Evergates 2007, p. 248.
  2. Gee 2002, p. 141.
  3. Proctor 1980, p. 255.
  4. Kinkade 1992, p. 294.
  5. Woodacre 2013, p. 25.
  6. Alighieri 2003, p. 122.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Alighieri, Dante (2003). Durling, Robert M., ed. The Divine Comedy of Dante Alighieri : Volume 2: Purgatorio. Oxford University Press.
  • Evergates, Theodore (2007). The Aristocracy in the County of Champagne, 1100-1300. University of Pennsylvania Press.
  • Gee, Loveday Lewes (2002). Women, Art, and Patronage from Henry III to Edward III: 1216-1377. Boydell & Brewer.
  • Kinkade, Richard P. (1992). Alfonso X, Cantiga 235, and the Events of 1269-1278. Speculum. Vol. 67.
  • Procter, Evelyn S. (1980). Curia and Cortes in León and Castile 1072-1295. Cambridge University Press.
  • Woodacre, Elena (2013). The Queens Regnant of Navarre: Succession, Politics, and Partnership, 1274-1512. Palgrave Macmillan.
Προκάτοχος:
Θεοβάλδος ο Νέος
Βασιλιάς της Ναβάρρας
Coat of Arms of the Kingdom of Navarre (Variant).svg
12701274
Διάδοχος:
Ιωάννα Α΄
Προκάτοχος:
Θεοβάλδος ο Νέος
Κόμης της Καμπανίας
Blason Champagne primitif.svg
12701274
Διάδοχος:
Ιωάννα Α΄
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Henry I of Navarre της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).