Ερνέστος Αύγουστος του Αννοβέρου (1887-1953)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ερνέστος Αύγουστος Γ΄
δούκας του Κάμπερλαντ
Ernst August 1916.jpg
Ο Ερνέστος Αύγουστος Γ' σε πίνακα του 1916.
βασιλιάς του Ανοβέρου (τιτουλάριος)
Περίοδος 1923 - 1953
Προκάτοχος Ερνέστος-Αύγουστος Β'
Διάδοχος Ερνέστος Αύγουστος Δ΄
δούκας του Μπράουνσβαϊκ
Περίοδος 1913-1918 (νόμιμα), 1918-1953 (τιτουλάριος)
Προκάτοχος Γουλιέλμος του Μπράουνσβαϊγκ
Διάδοχος Ερνέστος Αύγουστος Δ΄
Γέννηση 17 Ιανουαρίου 1887
Βιέννη, Αυστροουγγαρία
Θάνατος 30 Ιανουαρίου 1953 (65 ετών)
Αννόβερο, Δυτική Γερμανία
Τόπος ταφής Μαυσωλείο των Βελφ
Σύζυγος Βικτώρια-Λουίζα των Χοεντσόλερν
Επίγονοι Ερνέστος-Αύγουστος Δ΄
Γεώργιος-Γουλιέλμος
Φρειδερίκη
Χριστιανός-Όσκαρ
Γουέλφος-Ερρίκος
Πλήρες όνομα
   Ερνέστος Αύγουστος Χριστιανός Γεώργιος
Οίκος Γουέλφων-Αννοβέρου
Πατέρας Ερνέστος-Αύγουστος Β΄ του Αννοβέρου
Μητέρα Τύρα των Σ.Χ.Σ.Γκλύκσμπουρκ-Δανίας
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Ο Ερνέστος Αύγουστος Γ΄ (17 Νοεμβρίου 1887 - 30 Ιανουαρίου 1953) ήταν ο δούκας του Μπράουνσβαϊκ από τις 2 Νοεμβρίου 1913 ως τις 8 Νοεμβρίου 1918 και ο Επικεφαλής του Οίκου του Αννοβέρου από τις 30 Ιανουαρίου 1923 ως τις 30 Ιανουαρίου 1953.[1][2] Έφερε, επίσης, τους τίτλους του πρίγκιπα της Μεγάλης Βρετανίας και Ιρλανδίας, καθώς και του πρίγκιπα του Κάμπερλαντ.[1][2]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 1887 στο προάστιο Πέντσιν της Βιέννης.[1] Ήταν το έκτο και νεότερο παιδί του τότε διαδόχου Ερνέστου-Αυγούστου Β΄ του Αννοβέρου και της πριγκίπισσας Τύρας της Δανίας.[1] Ήταν εγγονός του βασιλιά Χριστιανού Θ΄ της Δανίας και πρώτος εξάδελφος του βασιλιά Γεωργίου Ε΄ του Ηνωμένου Βασιλείου, του τσάρου Νικολάου Β΄ της Ρωσίας, του Χριστιανού Ι΄ της Δανίας, του Χάακον Ζ´ της Νορβηγίας και του Κωνσταντίνου Α΄ της Ελλάδας.[3] Ο νεαρός πρίγκιπας Ερνέστος-Αύγουστος Γ΄ έγινε διάδοχος του δουκάτου του Κάμπερλαντ, έπειτα από το θάνατο των δύο μεγαλύτερων αδελφών του, Γεωργίου και Χριστιανού.[2]

Όταν ο μεγαλύτερος αδελφός του Ερνέστου, πρίγκιπας Γεώργιος, απεβίωσε σε αυτοκινητικό δυστύχημα στις 20 Μαΐου 1912, ο Γερμανός αυτοκράτορας Γουλιέλμος Β΄, έστειλε ένα τηλεγράφημα συλλυπητηρίων στον πατέρα του και δύο γιους του στην κηδεία. Ως απάντηση σε αυτή τη φιλική χειρονομία, ο πρίγκιπας Ερνέστος μετέβη στο Βερολίνο για να ευχαριστήσει τον αυτοκράτορα για το μήνυμά του. Ο Ερνέστος και ο Γερμανός αυτοκράτορας ήταν τρίτοι εξάδελφοι, καθώς καταγόταν και οι δύο από τον Γεώργιο Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. Στο Βερολίνο ο Ερνέστος ερωτεύθηκε την μοναχοκόρη του αυτοκράτορα Γουλιέλμου Β΄, πριγκίπισσα Βικτώρια Λουίζα της Πρωσίας.[2]

Μετά την ανακοίνωση του αρραβώνα του με την πριγκίπισσα Βικτώρια Λουίζα, τον Φεβρουάριο του 1913, ο πρίγκιπας Ερνέστος Αύγουστος Γ΄ έδωσε όρκο πίστης στον Γερμανό αυτοκράτορα και δέχθηκε να διοριστεί ως λοχαγός στο σύνταγμα των Ουσάρων του Τσίτεν. Ο γάμος τους, που έγινε στις 24 Μαΐου 1913, έπαυσε την αντιπαράθεση, που κυριαρχούσε ανάμεσα στον Οίκο του Αννοβέρου και στον Οίκο των Χοεντσόλερν και αποτέλεσε την τελευταία μεγάλη συγκέντρωση Ευρωπαίων ηγεμόνων, πριν από την κήρυξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.[1] Το ζευγάρι απέκτησε τα εξής πέντε παιδιά:[1][4]

Στις 27 Οκτωβρίου 1913 ο πατέρας του παραιτήθηκε από τις αξιώσεις του έναντι του δουκάτου του Μπράουνσβαϊκ, υπέρ του επιζώντος γιου του. Την επόμενη ημέρα, το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο ψήφισε υπέρ του διορισμού του πρίγκιπα Ερνέστου-Αυγούστου Γ΄ ως νέου δούκα του Μπράουνσβαϊκ. Ο νέος δούκας, ο οποίος έλαβε τον βαθμό του συνταγματάρχη των Ουσάρων του Τσίτεν, ανέλαβε επισήμως το δουκάτο την 1η Νοεμβρίου.[5]

Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, ο δούκας ανήλθε στο βαθμό του υποστρατήγου.

Στις 8 Νοεμβρίου 1918 αναγκάστηκε να παραιτηθεί από το αξίωμά του, όπως και οι υπόλοιποι Γερμανοί βασιλείς, δούκες και πρίγκιπες, ως αποτέλεσμα της ήττας τους στον πόλεμο.[2] Το προηγούμενο έτος είχε καταργηθεί από τους Βρετανούς το δουκάτο του πατέρα του, ενώ αφαιρέθηκε από τον ίδιο ο τίτλος του πρίγκιπα του Ηνωμένου Βασιλείου. Έτσι, όταν ο πατέρας του απεβίωσε το 1923, και για τα επόμενα τριάντα περίπου χρόνια, ο Ερνέστος-Αύγουστος Γ' παρέμεινε απλώς επικεφαλής του Οίκου του Αννοβέρου, ζώντας σε καθεστώς συνταξιοδότησης στα διάφορα οικήματά του.[2] Απεβίωσε στο Κάστρο Μαρίενμπουρκ στις 30 Ιανουαρίου 1953.[2]

Πρόγονοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]