Επαρχία Καλαμάτας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Η επαρχία Καλαμάτας

Η επαρχία Καλαμάτας (παλαιότερα επαρχία Καλαμών) ήταν μία από τις τέσσερις επαρχίες του Νομού Μεσσηνίας. Έδρα της ήταν η Καλαμάτα. Καταλάμβανε το νοτιοανατολικό τμήμα του νομού και συνόρευε με την επαρχία Μεσσήνης, στα δυτικά, και το νομό Λακωνίας, στα ανατολικά.

Διοικητικές μεταβολές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δημιουργήθηκε αρχικά με τη διοικητική διαίρεση του 1833, ως μία από τις έξι επαρχίες του Νομού Μεσσηνίας[1]. Καταργήθηκε στη συνέχεια με τη διοικητική διαίρεση του 1836, η οποία κατήργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα, και επανασυστάθηκε το 1848. Στην επαρχία Καλαμάτας ενσωματώθηκε το 1939 και τμήμα της Μάνης, που ονομάστηκε Μεσσηνιακή Μάνη[2]. Καταργήθηκε οριστικά το 1997 με το σχέδιο Καποδίστριας. Με το σχέδιο Καλλικράτης δημιουργήθηκαν στην περιοχή οι δήμοι Καλαμάτας και Μεσσηνιακής Μάνης.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]