Ελισάβετ Θηρεσία της Λωρραίνης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ελισάβετ Θηρεσία της Λορραίνης
Elisabetta Teresa di Lorena.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 15  Οκτωβρίου 1711[1][2]
Λουνεβίλ[1]
Θάνατος 3  Ιουλίου 1741[1][2]
Τορίνο[1]
Αιτία θανάτου puerperal disorder
Τόπος ταφής Βασιλική της Σουπέργκα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα αριστοκράτης
Οικογένεια
Σύζυγος Κάρολος Εμμανουήλ Γ΄ της Σαρδηνίας[1]
Τέκνα Βενέδικτος της Σαβοΐας[3]
Prince Carlo Francesco of Savoy
Princess Maria Vittoria Margherita of Savoy
Γονείς Λεοπόλδος δούκας της Λωρραίνης και Ελισάβετ Καρλόττα των Βουρβόνων-Ορλεάνης[1]
Αδέλφια Λεοπόλδος Κλεμένς της Λορραίνης[1]
Φραγκίσκος Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας[1]
Κάρολος Αλέξανδρος της Λωρραίνης[1]
Λουδοβίκος της Λορραίνης[1]
Πριγκίπισσα Άννα-Καρλόττα της Λορραίνης[1]
Ελισάβετ Καρλόττα της Λορραίνης[1]
Οικογένεια Οίκος της Λωρραίνης[1]
Αξιώματα και βραβεύσεις
Βραβεύσεις Order of the Starry Cross

Η Ελισάβετ Θηρεσία της Λωρραίνης (15 Οκτωβρίου 1711-3 Ιουλίου 1741) ήταν πριγκίπισσα της Λωρραίνης και η τελευταία σύζυγος του Καρόλου Εμμανουήλ ΄ της Σαρδηνίας[4]. Ήταν μια από τις αδερφές του Φραγκίσκου Στέφανου, δούκα της Λωρραίνης[5]. Πέθανε κατά τη διάρκεια της γέννας.

Ζωη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πριγκίπισσα Ελισάβετ Θηρεσία γεννήθηκε στο Château de Lunéville και ήταν το ένατο από τα έντεκα παιδιά του Λεοπόλδου της Λωρραίνης και της συζύγου του Ελισάβετ Καρλόττα της Ορλεάνης[6]. Η μητέρα της ήταν ανιψιά του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας και ο πατέρας της ήταν γιος της Ελεονώρας της Αυστρίας, βασίλισσας της Πολωνίας. Ο μεγαλύτερος αδελφός της, Φραγκίσκος, έγινε αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας τέσσερα χρόνια μετά το θάνατό της. Ως πριγκίπισσα της Λωρραίνης είχε δικαίωμα στον τίτλο της Υψηλότητας καθώς και στο βαθμό της ξένης πριγκίπισσας στη Γαλλία. Κατά τη διάρκεια της στέψης του βασιλιά τον Οκτώβριο του 1722, η Ελισάβετ Θηρεσία, η μητέρα της και η αδελφή της, Άννα Καρλόττα, πήγαν στο γαλλικό βασίλειο. Η γιαγιά της, Ελισάβετ Καρλόττα του Παλατίνου, βρήκε τις δύο εγγονές της πολύ γοητευτικές και ελκυστικές, αν και η Άννα Καρλόττα θεωρήθηκε πιο όμορφη.

Την άνοιξη του 1725, ο νέος βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΕ΄ ήταν δεκαπέντε ετών και άγαμος. Αρραβωνιάστηκε τη Μαριάννα Βικτωρία των Βουρβόνων, αλλά η νεαρή πριγκίπισσα στάλθηκε πίσω στην Ισπανία επειδή ήταν πολύ νεαρή για να κάνει παιδιά. Ως αποτέλεσμα, η Ελισάβετ Καρλόττα άρχισε διαπραγματεύσεις για να παντρευτεί μια από τις κόρες της τον βασιλιά. Ωστόσο, αυτό συναντήθηκε με την αντίθεση του πρωθυπουργού του βασιλιά, του δούκα Λουδοβίκου Ερρίκου, ο οποίος κανόνισε να παντρευτεί μια Πολωνή πριγκίπισσα, τη Μαρία Λετσίνσκα αργότερα εκείνο το έτος.

Ο πατέρας της πέθανε το 1729 κατά τη διάρκεια διαπραγματεύσεων για γάμο μεταξύ της τότε δεκαεπτάχρονης Ελισάβετ Θηρεσίας και του πρόσφατα χήρου ξαδέλφου της, Λουδοβίκο της Ορλεάνης. Εκείνος αρνήθηκε εντελώς, προς ενόχληση της μητέρας της.[7] Έτσι, η Ελισάβετ Καρλόττα ονόμασε την κόρη της βοηθό ηγουμένης του Αββαείου του Remiremont στις 19 Οκτωβρίου 1734.[8] Το Αββαείο αυτό συνδέθηκε στενά με το βασίλειο της Λορραίνης. Η μικρότερη αδελφή της, Άννα Καρλόττα, έγινε αργότερα μοναχή εκεί.

Βασίλισσα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1736 ο αδελφός της Φραγκίσκος παντρεύτηκε την Μαρία Θηρεσία, θυγατέρα και κληρονόμο του Κάρολου Ε΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η ένωση μεταξύ της Δυναστείας της Λωρραίνης και της Δυναστείας των Αψβούργων επέτρεψε έναν πιο γοητευτικό γάμο για την αδέσμευτη πριγκίπισσα. Ο δύο φορές χήρος Κάρολος Εμμανουήλ Γ΄ της Σαρδηνίας ζήτησε το χέρι της στα τέλη του 1736. Παντρεύτηκε τον βασιλιά της Σαρδηνίας δι' αντιπροσώπου στις 5 Μαρτίου 1737 στο Lunéville. Την επόμενη μέρα, έφυγε για τη Λυών όπου έφτασε στις 14 Μαρτίου. Ο αδερφός της, Δούκας της Λορραίνης έφερε μια προίκα για αυτήν και η σύμβαση γάμου υπογράφηκε στη Βιέννη από τον δούκα και τη δούκισσα της Λορραίνης και τον αυτοκράτορα Κάρολο Ε΄.

Το ζευγάρι παντρεύτηκε αυτοπροσώπως την 1η Απριλίου 1737. Ο Κάρολος Εμμανουήλ ήταν ο πρώτος ξαδέλφος της, η μητέρα του ήταν η Άννα Μαρία της Ορλεάνης, η αδερφή της Ελισάβετ Καρλόττας. Έκαναν τρία παιδιά, απ' τα οποία μόνο το ένα επέζησε στην ενηλικίωση. Αυτή και ο σύζυγός της έφτασαν στο Τορίνο στις 21 Απριλίου[9].

Η Ελισάβετ Θηρεσία πέθανε όταν ήταν 29 ετών, έχοντας αρρωστήσει με επιλόχιο πυρετό μετά τον τοκετό[10]. Τότε θάφτηκε στον καθεδρικό ναό του Saint Giovanni Battista στο Τορίνο. Μετακόμισε στη Βασιλική του Superga το 1786 από τον προγονό της Βίκτωρα Γ΄.

Παιδιά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα Ελισάβετ Θηρεσία της Λωρραίνης.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 1,14 genealogy.euweb.cz/lorraine/lorraine5.html. Ανακτήθηκε στις 22  Ιανουαρίου 2016.
  2. 2,0 2,1 2,2 www.treccani.it/enciclopedia/elisabetta-teresa-di-lorena-regina-di-sardegna_(Dizionario_Biografico)/. Ανακτήθηκε στις 27  Ιουνίου 2018.
  3. Ανακτήθηκε στις 2  Οκτωβρίου 2016.
  4. Nicolas Jules Bégin, Émile Auguste. Histoire des duchés de Lorraine et de Bar, Volume 2. Googlebooks.org. Retrieved 2010-03-29.
  5. Nicolas Jules Bégin, Émile Auguste. Histoire des duchés de Lorraine et de Bar, Volume 2. Googlebooks.org. Retrieved 2010-03-29.
  6. Nicolas Jules Bégin, Émile Auguste. Histoire des duchés de Lorraine et de Bar, Volume 2. Googlebooks.org. Retrieved 2010-03-29.
  7. Combeau, Yves. Le comte d'Argenson, 1696-1764: Ministre de Louis XV. Googlebooks.org. Retrieved 2010-03-29.
  8. Foucault: Histoire de Léopold I, duc de Lorraine et de Bar, père de l'Empereur, Paris, 1791, p 340
  9. Calmet Augustin: Histoire de Lorraine...depuis l'entrée de Jules César dans les Gaules jusqu'à la cession de la Lorraine, arrivée en 1737, A. Leseure, 1757, p 309, 70
  10. Foucault: Histoire de Léopold I, duc de Lorraine et de Bar, père de l'Empereur, Paris, 1791, p 340
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Elisabeth Therese of Lorraine της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).