Διονύσιος ο Πρεσβύτερος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Διονύσιος ο Πρεσβύτερος
Dionysius I of Syracuse.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Διονύσιος (Αρχαία Ελληνικά)
Γέννηση 430 π.Χ.
Συρακούσες
Θάνατος 366 π.Χ.
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα πολιτικός
Οικογένεια
Σύζυγος Αριστομάχη
Δώρις
Τέκνα Ιππαρίνος
Νυσαίος ο Συρακούσιος
Αρετή η Συρακούσια
Διονύσιος ο νεότερος[1]
Γονείς Ερμοκράτης
Αδέλφια Leptines of Syracuse
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατός στρατηγός/
Πόλεμοι/μάχες Greek-Punic Wars
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα μονάρχης
Ο Διονύσιος Α΄ αφήνει στον θρόνο του να καθίσει ο Δαμοκλής, τού κρεμά όμως επάνω από το κεφάλι του τη Δαμόκλειο σπάθη-Πίνακας του Richard Westall (1812)

Ο Διονύσιος Α΄ ο Πρεσβύτερος, γιος του Ερμοκράτη, (431 ή 430 π.Χ.367 π.Χ.) ήταν τύραννος των Συρακουσών.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για την ζωή του Διονύσιου μαθαίνουμε λεπτομέρειες κυρίως από το έργο του ιστορικού Διόδωρου του Σικελιώτη «Ιστορική Βιβλιοθήκη» του (βιβλίο ΙΓ΄και επόμενα).

Οι Συρακούσες από το 410 π.Χ. βρίσκονταν σε πόλεμο με τους Καρχηδόνιους. Ο Διονύσιος διακρίθηκε πολεμώντας με επιτυχία και κατόρθωσε να ανακηρυχθεί από το δήμο στρατηγός αυτοκράτωρ, αν και πολλοί Συρακούσιοι ήταν αντίθετοι, επειδή είχε πάρει με το μέρος του στρατιώτες και λαό, άλλοτε συκοφαντώντας και άλλοτε δωροδοκώντας. Τέλος όμως αναδείχτηκε φανερά τύραννος, όταν κατέλαβε την αρχή το 405 π.Χ. και τη διατήρησε για 38 χρόνια, μέχρι δηλαδή τον θάνατό του το 367 π.Χ..

Πρώτη σύζυγός του ήταν η θυγατέρα του στρατηγού Ερμοκράτη· μετά τον θάνατό της έλαβε δύο ακόμη συζύγους: την Αριστομάχη, αδελφή του Δίωνα, φίλου του φιλοσόφου Πλάτωνα και την Δωρίδα από τους Λοκρούς.

Ήταν ωμός, δεσποτικός και φιλόδοξος ως χαρακτήρας, δύσπιστος προς όλους και θανάτωσε πολλούς πολίτες του κατά τους πολέμους του, για να προμηθευτεί χρήματα δημεύοντας τις περιουσίες τους. Με αφορμή τα γεγονότα αυτά κηρύχθηκε εχθρός της ελευθερίας των Ελλήνων από τον ρήτορα Λυσία, ο οποίος τον κατακεραύνωσε στον Ολυμπιακό λόγο του το 388 π.Χ.. Ο Διονύσιος θεωρούσε τον εαυτό του μεγάλο ποιητή και στην αυλή του φιλοξενούσε ποιητές και φιλοσόφους, επειδή του άρεσε να τον κολακεύουν, αλλά δεν ανεχόταν τις επικρίσεις τους, γι' αυτό άλλωστε και διέταξε να εκδιωχθεί από τις Συρακούσες ο Πλάτων, τον οποίο εκείνη την περίοδο τον φιλοξενούσε ο φίλος του Δίων, γυναικάδελφος του Διονύσιου. Ο Πλάτων απέφυγε τον θάνατο, αλλά πωλήθηκε ως δούλος και εξαγοράστηκε από τον Αννίκερι τον Κυρηναίο.

Ο Διονύσιος στις αναμετρήσεις του με τους Καρχηδόνιους (397-368)[2] κατόρθωσε τελικά να φτάσει ως το δυτικό άκρο της Σικελίας (368 π.Χ.), όμως η νικηφόρα του προσπάθεια ματαιώθηκε από τον αιφνίδιο θάνατό του 367 π.Χ.. Ορισμένοι υποστηρίζουν, ότι δηλητηριάστηκε από τον γιο του Διονύσιο Β΄ τον Νεότερο, άλλοι ότι πέθανε από ναρκωτικό φάρμακο, που ήπιε για να ελαφρύνει τους πόνους ασθένειας και άλλοι ότι πέθανε από χαρά, επειδή νίκησε σε δραματικούς αγώνες στην Αθήνα με την τραγωδία του «Έκτορος λύτρα».

Γενεαλογία της δυναστείας τού Διονυσίου Α΄[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ερμοκράτης
 
 
 
 
 
Ιππαρίνος
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
προηγούμενη δυναστεία:
Δεινομενιδών
 
Λεπτίνης Α΄
 
1.Δωρίς
 
Διονύσιος Α΄ Πρεσβύτερος
τύραννος των Συρακουσών
 
2.Αριστομάχη
 
Δίων
τύραννος των Συρακουσών
 
Ερμοκράτης
στρατηγός
 
επόμενη δυναστεία:
Αγαθοκλέους
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Λεπτίνης Β΄
στρατιωτικός
 
Ιππαρίνος
 
(1) Διονύσιος Β΄ Νεότερος
τύραννος των Συρακουσών
 
Τιμοκράτης
διοικητής ναυτικής μοίρας
 
(2) Αρήτη
 
Θεαρίδης
ναύαρχος
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Απολλοκράτης

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Дионисий Младший» (Ρωσικά)
  2. Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό, τόμ. 3 σ.291, Εκδοτική Αθηνών 1990