Διεθνής Οργάνωση Εργασίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Διεθνής Οργάνωση Εργασίας
Flag of ILO.svg
ΣυντομογραφίαILO / OIT
Ίδρυση1919
ΤύποςΟργανισμός
ΈδραΓενεύη, Ελβετία, Ελβετία
ΕπικεφαλήςΖιλμπέρ Ουνγκμπό
Ιστότοποςwww.ilo.org/

Η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας (ΔΟΕ, International Labour Organization), γνωστή και με το διεθνές αρκτικόλεξο ILO (προφέρεται: Άι-Ελ-Όου), είναι ένας αυτόνομος διεθνής διακρατικός οργανισμός που συνδέεται με τον Ο.Η.Ε., του οποίου αποτελεί εξειδικευμένη οργάνωση. Ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 1919 υπό την Κοινωνία των Εθνών και είναι η πρώτη και παλαιότερη εξειδικευμένη υπηρεσία του ΟΗΕ. Η ΔΟΕ έχει 187 κράτη μέλη: 186 από τα 193 κράτη μέλη του ΟΗΕ συν τις Νήσους Κουκ. Έχει την έδρα της στη Γενεύη της Ελβετίας, με περίπου 40 γραφεία σε όλο τον κόσμο και απασχολεί περίπου 3.381 προσωπικό σε 107 έθνη, εκ των οποίων 1.698 εργάζονται σε προγράμματα και έργα τεχνικής συνεργασίας.[1]

Τα πρότυπα εργασίας της ΔΟΕ στοχεύουν στη διασφάλιση προσβάσιμης, παραγωγικής και βιώσιμης εργασίας παγκοσμίως σε συνθήκες ελευθερίας, ισότητας, ασφάλειας και αξιοπρέπειας.[2][3] Διατυπώνονται σε 189 συμβάσεις και συνθήκες, οκτώ από τις οποίες χαρακτηρίζονται ως θεμελιώδεις σύμφωνα με τη Διακήρυξη του 1998 για τις Θεμελιώδεις Αρχές και Δικαιώματα στην Εργασία. Μαζί προστατεύουν την ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι και την αποτελεσματική αναγνώριση του δικαιώματος στις συλλογικές διαπραγματεύσεις, την εξάλειψη της καταναγκαστικής ή υποχρεωτικής εργασίας, την κατάργηση της παιδικής εργασίας και την εξάλειψη των διακρίσεων όσον αφορά την απασχόληση και την εργασία. Η ΔΟΕ συνεισφέρει σημαντικά στο διεθνές εργατικό δίκαιο.

Εντός του συστήματος των Ηνωμένων Εθνών, ο οργανισμός έχει μια μοναδική τριμερή δομή: όλα τα πρότυπα, οι πολιτικές και τα προγράμματα απαιτούν συζήτηση και έγκριση από τους εκπροσώπους των κυβερνήσεων, των εργοδοτών και των εργαζομένων. Αυτό το πλαίσιο διατηρείται στα τρία κύρια όργανα της ΔΟΕ: τη Διεθνή Διάσκεψη Εργασίας, η οποία συνέρχεται ετησίως για να διαμορφώσει τα διεθνή πρότυπα εργασίας. το Διοικητικό Σώμα, το οποίο λειτουργεί ως εκτελεστικό συμβούλιο και αποφασίζει την πολιτική και τον προϋπολογισμό του οργανισμού· και το Διεθνές Γραφείο Εργασίας, τη μόνιμη γραμματεία που διοικεί την οργάνωση και υλοποιεί δραστηριότητες. Η γραμματεία διευθύνεται από τον Γενικό Διευθυντή, Γκάι Ράιντερ του Ηνωμένου Βασιλείου, ο οποίος εξελέγη από το Διοικητικό Σώμα το 2012.

Το 1969, ο οργανισμός έλαβε το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης[4].

Ίδρυση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας - ΔΟΕ, που εδρεύει στη Γενεύη, ιδρύθηκε στις 11 Απριλίου 1919 ως παράρτημα της Κοινωνίας των Εθνών- ΚΤΕ, όταν ο καταστατικός της χάρτης εγκρίθηκε ως μέρος (ΧΙΙΙ) της Συνθήκης των Βερσαλλιών (άρθρα 387-427) του 1919. Η δικαιολογητική βάση της ίδρυσής της αναπτύχθηκε στον πρόλογο του σχετικού τμήματος της περίφημης συνθήκης που επεδίωκε την αποκατάσταση της παγκόσμιας ειρήνης με βάση την κοινωνική δικαιοσύνη.

Η ίδρυση της Διεθνούς Οργάνωσης αυτής υπήρξε στην ουσία αποτέλεσμα μακρών και επίμονων προσπαθειών ιδεολόγων και ανθρωπιστών της διεθνούς κοινωνίας των αρχών του 19ου αιώνα που επιζητούσαν την προστασία της εργασίας μέσα από διακανονισμούς, καθώς και την άρση των αδικιών και στερήσεων που τελούσαν έναντι μισθού οι εργαζόμενοι. Αυτοί προσβλέποντας την ανάγκη μιας στενής διεθνούς συνεργασίας με κοινή κοινωνική πολιτική θεωρούσαν αυτή την ίδρυση ως τη σημαντικότερη διεκδίκηση των διαφόρων εργατικών οργανώσεων κυρίως των βιομηχανικών χωρών, ειδικότερα μετά τη βιομηχανική επανάσταση.

Μέλη της ΔΟΕ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μέλη της ΔΟΕ είναι

  1. Τα κράτη που ήταν μέλη της μέχρι την 1 Νοεμβρίου 1945
  2. Τα κράτη μέλη του ΟΗΕ, εφόσον έχουν με ανακοίνωσή τους προς τον Γενικό Διευθυντή του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας αποδεχτεί τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τον καταστατικό χάρτη του Οργανισμού, και
  3. Τα κράτη που δεν είναι μέλη του ΟΗΕ, εφόσον όμως εκλεγούν από τη Γενική Διάσκεψη με πλειοψηφία των 2/3 των παρόντων αντιπροσώπων μελών.

Όργανα της ΔΟΕ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κύρια όργανα της ΔΟΕ είναι η Γενική Διάσκεψη, (αντιπροσώπων κρατών-μελών), το Διοικητικό Συμβούλιο και το Διεθνές Γραφείο Εργασίας.

Γενική Διάσκεψη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Γενική Διάσκεψη της ΔΟΕ (ή του ΔΟΕ) είναι η ανώτερη Αρχή του Οργανισμού. Συνέρχεται κατ΄ έτος και συγκροτείται από τέσσερις αντιπροσώπους από κάθε Χώρα-μέλος. Οι δύο εκ των τεσσάρων εκπροσωπούν την κυβέρνηση, ένας τους εργάτες και ένας τους εργοδότες της Χώρας-μέλους. Καθένας αντιπρόσωπος διαθέτει μία ψήφο, ακριβώς επειδή αντιπροσωπεύει διαφορετικά συμφέροντα. Κύριο έργο της ετήσιας Διάσκεψης είναι η καθιέρωση ομοιόμορφων κοινωνικών κριτηρίων εργασίας με βάση τις διεθνείς συναφείς συμβάσεις.

Προκειμένου η Γ.Δ. να πετύχει τους παραπάνω στόχους - σκοπούς αφενός προβαίνει σε συστάσεις(*) προς κυβερνήσεις προκειμένου να συμπληρωθούν διάφορα εργατικά νομοθετικά κενά, όπου και όταν εντοπίζονται, και αφετέρου υποβάλλει σχέδια εργατικών συμβάσεων ενιαίων κριτηρίων προκειμένου ν΄ αναβαθμίζεται το εργατικό δίκαιο διεθνώς.

Διοικητικό Συμβούλιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Διοικητικό Συμβούλιο συγκροτείται από 48 μέλη, εκ των οποίων οι 24 είναι κυβερνητικοί αντιπρόσωποι, (στους οποίους περιλαμβάνονται εκείνοι των 12 Χωρών-μελών με τη μεγαλύτερη βιομηχανική ανάπτυξη), οι 12 είναι αντιπρόσωποι εργατών και 12 αντιπρόσωποι εργοδοτών. Όλα τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου εκλέγονται για τρία χρόνια.

Οι αρμοδιότητες του Δ.Σ. της ΔΟΕ είναι:

  1. Υποδείξεις και οδηγίες προς τον Γενικό Διευθυντή του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας.
  2. Η εκλογή του προσωπικού του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας, και
  3. Η απ΄ ευθείας συνεννόηση με τα Υπουργεία Εργασίας των Χωρών-μελών της ΔΟΕ.

Διεθνές Γραφείο Εργασίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Διεθνές Γραφείο Εργασίας (International Labour Office) αποτελεί στην πράξη το κυριότερο όργανο της ΔΟΕ. Εκτελεί χρέη γραμματείας τόσο για τη Διάσκεψη όσο και το Διοικητικό Συμβούλιο. Συγκεντρώνει και διανέμει πληροφορίες σχετικά με τα διάφορα εργατικά καθεστώτα και ζητήματα, και βοηθάει τις κυβερνήσεις, (εφόσον το ζητήσουν), στην κατάρτιση νομοσχεδίων, που να συμφωνούν με τις αποφάσεις της Γενικής Διάσκεψης.

Έτσι οι αρμοδιότητες του ΔΓΕ της ΔΟΕ συνοψίζονται στις ακόλουθες τρεις:

  1. Εκπόνηση μελετών και έρευνες εργατικού χαρακτήρα.
  2. Συγκέντρωση στοιχείων και παροχή πληροφοριών περί των διεθνών κανονισμών εργασίας, καθώς και
  3. Έκδοση αξιόλογων επεξηγηματικών δημοσιευμάτων σε θέματα εργασίας.

Του ΔΓΕ προΐσταται ο Γενικός Διευθυντής ο οποίος λογοδοτεί στο Διοικητικό Συμβούλιο και είναι υπεύθυνος για την εξ ολοκλήρου οικονομική διαχείριση έναντι του Γενικού Γραμματέα του Οργανισμού ο οποίος προΐσταται και συντονίζει τη Γενική Διάσκεψη.

Γενικός Διευθυντής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 25 Μαρτίου 2022 γενικός διευθυντής εξελέγη για πρώτη φορά ένας Αφρικανός, ο Ζιλμπέρ Ουνγκμπό από το Τόγκο.[5] Την 1η Οκτωβρίου 2022 ανέλαβε καθήκοντα, διαδεχόμενος τον Βρετανό Γκάι Ράιντερ. Από το 1919 διατελέσαντες στη θέση είναι:[6]

Όνομα
(γέννηση-θάνατος)
Χώρα Θητεία
Αλμπέρ Τομά
(1878-1932[7])
Γαλλία 1919 - 7 Μαΐου 1932
Χάρολντ Μπάτλερ
(1883-1951)
Ηνωμένο Βασίλειο 1932-1938
Τζον Γκ. Γουίναντ
(1889-1947)
Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής 1939-1941
Έντουαρντ Τζ. Φίλαν
(1888-1967)
Ιρλανδία 1941-1948
Ντέιβιντ Α. Μορς
(1907-1990)
Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής 1948-1970
Κλάρενς Γουίλφρεντ Τζενκς
(1909-1973)
Ηνωμένο Βασίλειο 1970- 9 Οκτωβρίου 1973[7]
Φρανσίς Μπλανσάρ
(1916-2009)
Γαλλία 1974-1989
Μισέλ Ανσέν
(1940-)
Βέλγιο 1989-1999
Χουάν Σομαβία
(1941-)
Χιλή 1999-2012
Γκάι Ράιντερ
(1956-)
Ηνωμένο Βασίλειο 2012-2022
Ζιλμπέρ Ουνγκμπό
(1961-)
Τόγκο 2022-σήμερα

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

(*) Σημειώνεται ότι η ΔΟΕ ούτε έχει αλλά και ούτε της παρέχεται (από τα μέλη της), νομοθετική εξουσία σε σχέση με την εσωτερική νομοθεσία των Κρατών-μελών. Έτσι οι αποφάσεις της δεν είναι άμεσες εκτελεστές. Κάθε Κράτος-μέλος είναι υποχρεωμένο μέσα σε 18 μήνες από τη λήξη της Διάσκεψης (Συνόδου) να υποβάλλει στα αρμόδια εσωτερικά κυβερνητικά όργανα (Βουλή) τη ή τις συστάσεις ή σχέδιο της ΔΟΕ για επικύρωση, ενημερώνοντας σχετικά τον Οργανισμό. Μάλιστα για την καλύτερη παρακολούθηση της εκτέλεσης των διαφόρων συμβάσεων που έχουν επικυρωθεί έχει οργανωθεί ιδιαίτερο σύστημα διεθνούς ελέγχου της εφαρμογής τους.

Γενικά η ΔΟΕ με το τριμερές σύστημα εκπροσώπων που εφαρμόζει (κυβέρνησης, εργατών, εργοδοτών) έχει μέχρι σήμερα παρουσιάσει αξιόλογη και σημαντική δράση στο χώρο της εργασίας. Για τον λόγο αυτό και διατηρήθηκε παρά τη διάλυση της Κ.τ.Ε.. Σήμερα μάλιστα αποτελεί ένα πολύ αξιόλογο εξειδικευμένο οργανισμό με πλήθος Κρατών-μελών που συνεχώς αυξάνονται. Εξυπακούεται ότι από τα θέματα που ασχολείται δεν εκπίπτουν και θέματα ναυτικής εργασίας ως προέκταση των Κρατών-μελών στα υπό σημαία τους πλοία.

Μικρογραφία της ΔΟΕ στην Ελλάδα αποτελεί το ΥΕΝ, με αντίστοιχο τριμερές σύστημα Ναυτιλιακή Πολιτική, ναυτεργάτες και εφοπλιστές.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. ["Departments and offices".] www.ilo.org.
  2. St, International Labour; Switzerl, ards DepartmentRoute des Morillons 4 CH-1211 Geneva 22. "Labour standards". www.ilo.org.
  3. "Introduction to International Labour Standards". ilo.org.
  4. Ιστορικό Λεύκωμα 1969, σελ. 149, Καθημερινή (1998)
  5. «Gilbert Houngbo will be the first African to lead the ILO». republicoftogo.com. 25 Μαρτίου 2022. 
  6. ILO official site: Former Directors-General
  7. 7,0 7,1 Απεβίωσε εν ενεργεία

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ανδρέα Ζιμπουλάκη "Διεθνές Δίκαιο" - Αθήνα 1979, σ. 101-103
  • Σύγχρονο Ναυτιλιακό Λεξικό" (Interbooks) - Αθήναι 1977 σ. 57