Λεόν Ζουώ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Λεόν Ζουώ
Léon Jouhaux nobel.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Léon Jouhaux (Γαλλικά)
Γέννηση1  Ιουλίου 1879[1][2][3]
15ο δημοτικό διαμέρισμα του Παρισιού[4]
Θάνατος28  Απριλίου 1954[5][3][6]
12ο δημοτικό διαμέρισμα του Παρισιού[7][4]
Τόπος ταφήςΚοιμητήριο του Περ-Λασαίζ (48°51′47″ s. š., 2°23′49″ v. d.)
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά[8]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητασυνδικαλιστής[9]
Οικογένεια
ΓονείςAdolphe Jouhaux
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαπρόεδρος (1947–1954, French Economic, Social and Environmental Council)
πρόεδρος (1947–1954, Workers' Force)
general secretary of the General Confederation of Labour (1909–1947)
ΒραβεύσειςΒραβείο Νόμπελ Ειρήνης (1951)[10][11]
Αξιωματικός της Λεγεώνας της Τιμής (5  Μαρτίου 1947)
Ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής (20  Οκτωβρίου 1945)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Λεόν Ζουώ (1 Ιουλίου 1879 – 28 Απριλίου 1954) ήταν Γάλλος συνδικαλιστής, ο οποίος βραβεύτηκε με το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το 1951. Γεννήθηκε στο Παντέν.[12]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ζουώ γεννήθηκε στο Παντέν, στην επαρχία Σηκουάνα-Σαιν-Ντενί Γαλλία. Ο πατέρας του Ζουώ εργαζόταν σε ένα εργοστάσιο σπίρτων στο Ωμπερβιγιέ. Σταμάτησε το σχολείο όταν ο πατέρας του έχασε την δουλειά του από μια απεργία. Άρχισε να εργάζεται στο εργοστάσιο στην ηλικία των δεκαέξι και αμέσως έγινε ένα σημαντικό μέρος του συνδικάτου. Το 1900, ο Ζουώ συμμετείχε σε μια απεργία ενάντια στη χρήση του λευκού φωσφόρου, το οποίο τύφλωσε τον πατέρα του. Ύστερα απολύθηκε και εργάστηκε σε μια σειρά από θέσεις εργασίας μέχρι η επιρροή του στα συνδικάτα αποκαταστήσει τη θέση του.

Το 1906 εξελέγη από το τοπικό συνδικάτο ως εκπρόσωπος του προς τη Γενική Συνομοσπονδία Εργατών, όπου οι ικανότητες του είχαν ως αποτέλεσμα τη γρήγορη ανέλιξη του στην ιεραρχία της οργανωμένης εργασίας. Το 1909 είχε γίνει προσωρινός ταμίας και λίγο αργότερα έγινε γενικός γραμματέας της οργάνωσης, θέση την οποία κατείχε μέχρι το 1947. Οι στόχοι του ως συνδικαλιστής ήταν οι ίδιες με αυτές του πρώιμου εργατικού κινήματος — δηλαδή οκτάωρη εργασία, δικαίωμα στη συνδικαλιστική εκπροσώπηση και συλλογική διαπραγμάτευση, καθώς και πληρωμή για τις αργίες. Στην συμφωνία του Ματινιόν του 1936, την οποία υπέγραψε, οι γάλλοι εργαζομένοι κέρδισαν πολλά δικαιώματα.

Στις παραμονές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Ζουώ διοργάνωσε διάφορες μαζικές διαμαρτυρίες και η οργάνωση που ηγούταν διαμαρτυρήθηκε ενάντια στον πόλεμο. Ωστόσο, όταν άρχισε ο πόλεμος, ο Ζουώ υποστήριξε τη χώρα του και πίστευε ότι η νίκη της Ναζιστικής Γερμανίας θα οδηγήσει στην καταστροφή της δημοκρατίας στην Ευρώπη. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, συνελήφθη και φυλακίστηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπούχενβαλντ.

Μετά τον πόλεμο, ο Ζουώ έφυγε από την Συνομοσπονδία και δημιούργησε την σοσιαλδημοκρατική οργάνωση "Δύναμη των Εργατών". Το 1951 βραβεύτηκε με το Νόμπελ Ειρήνης.[12]

Σε διεθνές πλαίσιο, συνέβαλε στην ίδρυση της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ΔΟΕ) και εξελέγη σε υψηλές θέσεις διεθνών συνδικαλιστικών οργανισμών. Μεταξύ άλλων είχε υψηλή θέση στους κόλπους της Διεθνούς Ομοσπονδίας των Συνδικάτων και της μεταπολεμικής Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Συνδικάτων, μέχρι τη διάσπαση της.

Πέθανε το 1954. Θάφτηκε στο νεκροταφείο Περ-Λασαίζ στο Παρίσι.

Κληρονομιά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Απόφθεγμα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ζουώ είχε δηλώσει: "Εγώ δεν θα υπερβάλλω ώστε να πω ότι τα γαλλικά συνδικάτα έλαβαν μεγαλύτερη προσοχή στον αγώνα για την ειρήνη απ'ότι οι άλλοι, αλλά σίγουρα φάνηκε να το έχουν πάρει πιο σοβαρά."[19]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data.bnf.fr/ark:/12148/cb120235766. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 (Γαλλικά) Βάση δεδομένων Léonore. Υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας. 19800035/109/13754. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 3,2 (Αγγλικά) Find A Grave. 7665. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) The Great Russian Encyclopedia. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 28  Σεπτεμβρίου 2015.
  5. «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) The Great Russian Encyclopedia. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 27  Σεπτεμβρίου 2015.
  6. «Gran Enciclopèdia Catalana» (Καταλανικά) Grup Enciclopèdia Catalana. 0034907.
  7. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 31  Δεκεμβρίου 2014.
  8. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data.bnf.fr/ark:/12148/cb120235766. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  9. library.fes.de/cgi-bin/ihg2pdf.pl?vol=1&f=890&l=890.
  10. www.nobelprize.org/nobel_prizes/peace/laureates/1951/.
  11. www.nobelprize.org/nobel_prizes/about/amounts/.
  12. 12,0 12,1 Nobel Committee information on Jouhaux
  13. Aix Google Map
  14. Grenoble Google Map
  15. Lyon Google Map
  16. Genas Google Map
  17. Villefranche-sur-Saône Google Map
  18. Paris Google Map
  19. «Léon Jouhaux Quotations». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 2019.