Δαφνερό Κοζάνης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση


Συντεταγμένες: 40°10′46″N 21°35′27″E / 40.17944°N 21.59083°E / 40.17944; 21.59083

Δαφνερό Κοζάνης
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Δαφνερό Κοζάνης
40°10′48″N 21°35′27″E
ΧώραΕλλάδα
Διοικητική υπαγωγήΔήμος Βοΐου
Πληθυσμός72 (2011)
Ζώνη ώραςUTC+02:00 (επίσημη ώρα)
UTC+03:00 (θερινή ώρα)

Το Δαφνερό είναι μικρό χωριό του Νομού Κοζάνης. Βρίσκεται 15 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Σιάτιστας. Διοικητικά ανήκει στο δήμο Βοίου. Είναι κτισμένο στο οροπέδιο που σχηματίζει ο Αλιάκμονας οριοθετώντας τους νομούς Κοζάνης και Γρεβενών και το όρος Βούρινος. Το χωριό σήμερα αριθμεί περι τους 80 μόνιμους κατοίκους. Την δεκαετία του 60 που άρχισε η μετανάστευση προς το εξωτερικό (Γερμανία, Καναδάς, Αυστραλία, Ν.Αφρική), αλλά και το εσωτερικό, το χωριό αριθμούσε περί τους 250 κατοίκους. Η μικρή απόδοση των χωραφιών και της κτηνοτροφίας, οι σκληρές συνθήκες διαβίωσης και η απομόνωση λόγω του ανύπαρκτου οδικού δικτύου, παρά την μικρή απόσταση από κεντρικό οδικό άξονα, ανάγκασε τους κατοίκους να αναζητήσουν την τύχη τους σε άλλους τόπους και να μην επιστρέψουν οι περισσότεροι ποτέ στο χωριό τους. Οι λιγοστοί πλέον κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία , την κτηνοτροφία και την επεξεργασία γούνας.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δεν υπάρχουν συγκεκριμένες πληροφορίες για τη δημιουργία του χωριού. Αναφέρεται στον Κώδικα της Ζάβορδας περίπου το 1534 και το 1692. Η ευρύτερη περιοχή έχει κατοικηθεί από την αρχαιότητα, όπως μαρτυρούν ευρήματα που βρέθηκαν σε διάφορες τοποθεσίες του χωριού και φιλοξενούνται στο μουσείο Θεσσαλονίκης. Απελευθερώθηκε από τους Τούρκους τον Οκτώβρη 1912. Στα νεώτερα χρόνια είναι γνωστή η συμμετοχή κατοίκων στον Μακεδονικό αγώνα και στην αντίσταση κατά των Ιταλών (μάχη Φαρδύκαμπου). Στις 13 Μαΐου 1995, το χωριό δοκιμάστηκε από μεγάλο σεισμό, που είχε σαν αποτέλεσμα την καταστροφή των περισσοτέρων σπιτιών.

Αξιοθέατα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου, χτισμένη στα 1832, η κοιλάδα της Αγίας Παρασκευής και η κοιλάδα του Αλιάκμονα.