Γκεόργκι Μαλενκόφ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Μαλενκόφ

Ο Γκεόργκι Μαξιμιλιάνοβιτς Μαλενκόφ (Гео́ргий Максимилиа́нович Маленко́в) υπήρξε Ρώσος πολιτικός, που πρωταγωνίστησε στη σοβιετική πολιτική σκηνή τα πρώτα χρόνια μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Για ένα πολύ μικρό διάστημα (Μάρτιος - Σεπτέμβριος 1953) διετέλεσε Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, δηλ. ηγέτης της ΕΣΣΔ.

Γεννήθηκε στο Ορενμπούργκ της Ρωσικής Αυτοκρατορίας στις 8 Ιανουαρίου 1902, από μία οικογένεια με σλαβομακεδονικές ρίζες. Έζησε ως έφηβος την Οκτωβριανή Επανάσταση και εντάχθηκε στον Κόκκινο Στρατό την περίοδο του Εμφυλίου Πολέμου. Μετά τον εμφύλιο ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα και το 1938 έγινε προσωπικός γραμματέας του Ιωσήφ Στάλιν.

Το 1946 εξελέγη για πρώτη φορά στο ανώτατο όργανο του ΚΚΣΕ, το Πολιτικό Γραφείο, και σε συμμαχία με τον επίσης πρωτάρη αλλά πανίσχυρο Λαβρέντι Μπέρια εκκαθάρισε τους ζντανοφικούς. Όταν ο Στάλιν πέθανε το 1953, οι Μαλενκόφ - Μπέρια μοιράσθηκαν τις ισχυρότερες κυβερνητικές θέσεις: ο πρώτος έγινε πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου (αντίστοιχο του πρωθυπουργού) και προσωρινός γενικός γραμματέας του ΚΚΣΕ, ενώ ο δεύτερος κράτησε το Κομισσαριάτο Εσωτερικών (δηλ. την ευθύνη των μυστικών υπηρεσιών).

Μία από τις πρώτες κινήσεις τους ήταν να απελευθερώσουν ενάμισι εκατομμύριο κρατουμένους από τα γκούλαγκ. Σύντομα όμως ο Μαλενκόφ έσπασε τη συμμαχία, συνωμότησε με το Νικίτα Χρουστσιόφ και οδήγησαν το Μπέρια στο εκτελεστικό απόσπασμα (23 Δεκεμβρίου) ως προδότη και βιαστή - αμφότεροι φοβούνταν ότι ο Μπέρια αργά η γρήγορα θα τους εξόντωνε, εάν δεν το έκαναν αυτοί πρώτοι. Τρεις μήνες νωρίτερα (και ενώ ο Μπέρια ήταν στη φυλακή) ο Χρουστσιόφ είχε εκλεγεί με τη στήριξη του Μαλενκόφ γενικός γραμματέας του ΚΚΣΕ.

Η νέα διανδρία κυβέρνησε τη χώρα έως το 1955. Το Φλεβάρη αυτού του έτους ο Μαλενκόφ αποπέμφθηκε από την κυβέρνηση, με το αιτιολογικό ότι είχε υπάρξει στενός φίλος του Μπέρια και ότι καθυστερούσαν οι μεταρρυθμίσεις που είχε αναλάβει - επίσημα ανακοινώθηκε ότι παραιτήθηκε λόγω απειρίας στα οικονομικά. Εντούτοις κράτησε το πόστο του στο Πολιτικό Γραφείο του κόμματος.

Ως ανώτατο κομματικό στέλεχος ο Μαλενκόφ στήριξε τις χρουστσιοφικές πολιτικές της διεθνούς ύφεσης και του περιορισμού των εξοπλιστικών προγραμμάτων προς όφελος της παραγωγής καθημερινών αγαθών, αλλά έβλεπε με επιφύλαξη την αποσταλινοποίηση. Έτσι το 1957 συμμετείχε στην αποκληθείσα «Αντικομματική Ομάδα», μια φράξια στελεχών του Πολιτικού Γραφείου που αποπειράθηκε να καθαιρέσει το Χρουστσιόφ. Οι Αντικομματικοί ηττήθηκαν και αποστερήθηκαν των κομματικών αξιωμάτων τους.

Το 1961 ο Μαλενκόφ διαγράφηκε και από απλό μέλος του ΚΚΣΕ. Μετατέθηκε δυσμενώς στο Καζακστάν, όπου τοποθετήθηκε διευθυντής ενός υδροηλεκτρικού φράγματος. Προς το τέλος της ζωής του είχε στραφεί στο χριστιανισμό. Πέθανε μακριά από τη δημοσιότητα στις 14 Ιανουαρίου 1988 στη Μόσχα, λίγες ημέρες μετά τα 86α γενέθλιά του.


Προκάτοχος:
Ιωσήφ Στάλιν
'Γενικός Γραμματέας Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης'
1953
Διάδοχος:
Νικίτα Χρουστσιόφ
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Georgy Malenkov της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Georgi Maximilianowitsch Malenkow της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).