Γιανγκόν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 16°48′N 96°09′E / 16.800°N 96.150°E / 16.800; 96.150

Γιανγκόν
DTYangon162.jpg
Το κέντρο της Γιανγκόν
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Γιανγκόν
16°48′0″N 96°9′0″E
Χώρα Μιανμάρ
Διοικητική υπαγωγή Γιάνγκον
Ίδρυση 1028
Έκταση 598.75
Τηλ. κωδ. 01
Ζώνη ώρας UTC+06:30
Ιστότοπος Επίσημος ιστότοπος
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η Γιανγκόν (βιρμανέζικα: ရန်ကုန်), γνωστή και ως Ρανγκούν, είναι η πρώην πρωτεύουσα της Μιανμάρ και πρωτεύουσα της επαρχίας Γιανγκόν. Αν και η κυβέρνηση της χώρας μετακίνησε την πρωτεύουσα στην Νάι Πι Τάου από το Μάρτιο του 2006,[1] η Γιανγκόν εξακολουθεί είναι η μεγαλύτερη πόλη της χώρας, με 4.348.000 κατοίκους το 2010,[2] και επίσης παραμένει το πιο σημαντικό εμπορικό κέντρο της χώρας. Βρίσκεται στη νότια Μιανμάρ, στο δέλτα του ποταμού Γιανγκόν, περίπου 30 χιλιόμετρα από την θάλασσα.[3]

Αν και η Γιανγκόν δεν έχει το ίδιο ανεπτυγμένη ρυμοτομία με άλλες πόλεις της Νοτιοανατολικής Ασίας, έχει το μεγαλύτερο αριθμό αποικιακών κτηρίων στην περιοχή.[4] Η πόλη ιδρύθηκε τον 11ο αιώνα ως Νταγκόν και πέρασε υπό τον έλεγχο των Άγγλων μετά τον δεύτερο αγγλοβιρμανικό πόλεμο, ο οποίος τελείωσε το 1852. Η πόλη αναπτύχθηκε γρήγορα. Η Γιανγκόν, τότε Ρανγκούν, έγινε μέρος της ανεξάρτητης Βιρμανίας. Το 1989 η σημερινή στρατιωτική χούντα άλλαξε το όνομα της πόλης από Ρανγκούν σε Γιανγκόν. Στην πόλη βρίσκεται η επίχρυση παγόδα Σβενταγκόν, η οποία βρίσκεται στο μεγαλύτερο πάρκο της πόλης.[5] Η παγόδα δεσπόζει στη πόλη και θεωρείται η πιο ιερή στη χώρα.

Η Γιανγκόν πάσχει από έλλειψη υποδομών ιδιαίτερα σε σύγκριση με άλλες μεγάλες πόλεις στη Νοτιοανατολική Ασία. Αν και πολλά ιστορικά οικιστικά και εμπορικά κτίρια έχουν ανακαινιστεί σε όλη την κεντρική Γιανγκόν, οι περισσότερες δορυφορικές πόλεις που την περικυκλώνουν εξακολουθούν να είναι έντονα υποβαθμισμένες και στερούνται βασικών υποδομών.[6]

Ετυμολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το όνομα "Γιανγκόν" (ရန်ကုန်) προέρχεται από το συνδυασμό των Βιρμανικών λέξεων γιαν (ရန်) και κουν (ကုန်), που σημαίνουν "εχθροί" και "εξαντλημένος" αντίστοιχα. Αυτός ο συνδυασμός λέξεων συνήθως μεταφράζεται ως "Τέλος της Διαμάχης".

Το αποικιακό όνομα της πόλης, "Ρανγκούν", πιθανών προέρχεται από την αγγλοποίηση της προφοράς του "Γιανγκόν" στα αρακανέζικα ([[rɔ̀ɴɡʊ́ɴ]]).

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώιμη ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Γιανγκόν ιδρύθηκε ως Νταγκόν στις αρχές του 11ου αιώνα (π. 1028–1043) από τους Μον, οι οποίοι κυριάρχησαν στη Κάτω Βιρμανία.[7] Το Νταγκόν ήταν ένα μικρό ψαροχώρι, με επίκεντρο τη παγίδα Σουενταγκόν. Το 1755, ο Βασιλιάς Αλαουνγκπάγια κατέκτησε το Νταγκόν, μετονομάζοντάς τη σε "Γιανγκόν" και προσθέτοντας οικισμούς γύρω από το Νταγκόν. Οι Βρετανοί κατέλαβαν τη Γιανγκόν κατά το Πρώτο Αγγλοβιρμανικά Πόλεμο (1824-26), αλλά επέστρεψε στους Βιρμανούς μετά τον πόλεμο. Η πόλη καταστράφηκε από πυρκαγιά το 1841.[8]

Αποικιακή Ρανγκούν[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ρανγκούν και περίχωρα, χάρτης, 1911
Θέα στους κήπους του Καταυλισμός (σημερινός Κήπος Καντάου Μίνγκλαρ), το 1868.
Ζημιές στη κεντρική Ρανγκούν στον απόηχο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Οι Βρετανοί κατέλαβαν τη Γιανγκόν και όλη τη Κάτω Βιρμανία στο Δεύτερο Αγγλοβιρμανικά Πόλεμο του 1852 και στη συνέχεια μετέτρεψαν την Γιανγκόν σε εμπορικό και πολιτικό κέντρο της Βρετανικής Βιρμανίας. Το 1853, οι Βρετανοί μετέφεραν την πρωτεύουσα της Βιρμανίας από το Μουλμέιν (Μαουλαμγίνε) στη Γιανγκόν.[9][10] Η Γιανγκόν είναι επίσης το μέρος όπου οι Βρετανοί έστειλαν τον Μπαχαντούρ Σαχ Β΄ το τελευταίο αυτοκράτορα των Μουγκάλ, για να ζήσει μετά την Ινδική Εξέγερση του 1857. Με βάση το σχέδιο από τον Αλεξάντερ Φρέιζερ, οι Βρετανοί κατασκεύασαν μια πόλη στο δέλτα της γης. Η Γιανγκόν έγινε η πρωτεύουσα όλης της Βιρμανίας, αφού οι Βρετανοί κατέλαβαν την Άνω Βιρμανία στο Τρίτο Αγγλοβιρμανικό Πόλεμο του 1885. Στην δεκαετία του 1890, ο πληθυσμός και το εμπόριο αυξανόταν, γεννώντας ευημερούντα προάστια βόρεια της Βασιλικής Λίμνης (Καντάουγκι) και της λίμνης Ίνγκια.[11] Οι Βρετανοί επίσης ίδρυσαν νοσοκομεία, όπως το Γενικό Νοσοκομείο της Ρανγκούν και κολέγια, συμπεριλαμβανομένου του Πανεπιστημίου της Ρανγκούν.

Η Αποικιακή Γιανγκόν, με τα ευρύχωρα πάρκα και λίμνες και το συνδυασμό μοντέρνων κτίριων και παραδοσιακής ξύλινης αρχιτεκτονικής, ήταν γνωστή ως "πόλη των κήπων της Ανατολής."[11] Στις αρχές του 20ου αιώνα, οι υποδομές και δημόσιες υπηρεσίες της Γιανγκόν έφταναν στο ίδιο επίπεδο με το Λονδίνο.[12]

Πριν από το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, σχεδόν το 55% των 500.000 κατοίκων της Γιανγκόν ήταν Ινδοί ή Νοτιοασιάτες, ενώ μόνο το ένα τρίτο ήταν Βιρμανοί.[13] Οι Κάρεν, Κινέζοι και Αγγλοβιρμανοί συμπλήρωναν το υπόλοιπο ποσοστό.

Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Γιανγκόν έγινε το επίκεντρο του Βιρμανικού κινήματος ανεξαρτησίας, με ηγέτες τους φοιτητές του πανεπιστημίου της Γιανγκόν. Τρεις πανεθνικές απεργίες κατά της Βρετανικής Αυτοκρατορίας το 1920, το 1936 και το 1938 ξεκίνησαν από τη Γιανγκόν. Η Γιανγκόν ήταν υπό Ιαπωνική κατοχή (1942-45) και υπέστη σοβαρές ζημιές κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι Σύμμαχοι ανακατέλαβαν την πόλη τον Μάιο του 1945.

Η Γιανγκόν ανακηρύχθηκε πρωτεύουσα της Ένωσης της Βιρμανίας στις 4 Ιανουαρίου 1948, όταν η χώρα ανέκτησε την ανεξαρτησία της από τη Βρετανική Αυτοκρατορία.

Σύγχρονη Γιανγκόν[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύντομα μετά από τη Βιρμανία, την ανεξαρτησία της το 1948, πολλά αποικιακά ονόματα οδών και πάρκα μετονομάστηκαν σε πιο εθνικιστικά Βιρμανικά ονόματα. Το 1989, η τρέχουσα στρατιωτική χούντα άλλαξε το αγγλικό όνομα της πόλης σε "Γιανγκόν", μαζί με πολλές άλλες αλλαγές στις αγγλικές μεταγραφές Βιρμανικών ονομάτων. (Οι αλλαγές απορρίφθηκαν από πολλούς Βιρμανίας που θεωρούν ότι η χούντα είναι ακατάλληλη για να κάνει αυτές τις αλλαγές, καθώς και από πολλές δημοσιεύσεις και πρακτορεία ειδήσεων, συμπεριλαμβανομένων, ιδίως του BBC και εθνών όπως το Ηνωμένο Βασίλειο και οι Ηνωμένες Πολιτείες.)[14][15]

Μετά την ανεξαρτησία, η Γιανγκόν έχει επεκταθεί προς τα έξω. Διαδοχικές κυβερνήσεις έχουν κατασκευάσει δορυφορικές πόλεις όπως οι Θακέρα, Βόρεια και Νότια Οκαλάπα στη δεκαετία του 1950 και τις Χλαϊνγκθάγια, Σουεπγίθα και Νότιο Νταγκόν στη δεκαετία του 1980.[8] Σήμερα, η Μεγαλύτερη Γιανγκόν περικλείει μια έκταση που καλύπτει περίπου 600 square kilometres (230 sq mi).[16]

Κατά τη διάρκεια της απομονωτικής κυβέρνησης του Νε Ουίν (1962-88), οι υποδομές της Γιανγκόν επιδεινώθηκαν μέσα από την κακή συντήρηση και τη μη συμβάδιση με την αύξηση του πληθυσμού. Στη δεκαετία του 1990, η στρατιωτική κυβέρνηση ξεκίνησε μια πιο ανοιχτή πολιτική προσέλκυσης εγχώριων και ξένων επενδύσεων, φέρνοντας ψήγμα νεωτερικότητας στην υποδομή της πόλης. Μερικοί κάτοικοι της πόλης μεταφέρθηκαν αναγκαστικά σε νέες δορυφορικές πόλεις. Πολλά κτίρια που χρονολογούνται από την αποικιακή περίοδο κατεδαφίστηκαν για να χτιστούν ξενοδοχεία, κτίρια γραφείων και εμπορικά κέντρα,[17] θέτοντας έτσι περίπου 200 κτίσματα υπό τον κατάλογο αστικής κληρονομιάς της Γιανγκόν το 1996.[18] Σημαντικά οικοδομικά προγράμματα οδήγησαν σε έξι νέες γέφυρες και πέντε νέες εθνικές οδούς που συνδέουν την πόλη με την υπόλοιπη χώρα.[19][20][21] Ακόμα, πολλά τμήματα της Γιανγκόν παραμένουν χωρίς βασικές δημοτικές υπηρεσίες όπως η εικοσιτετράωρη παροχή ρεύματος και η τακτική αποκομιδή των απορριμμάτων.

Η Γιανγκόν έχει γίνει πολύ πιο Βιρμανική μετά την ανεξαρτησία. Μετά την ανεξαρτησία, πολλοί Νοτιοασιάτες και Αγγλοβιρμανοί εγκατέλειψαν την πόλη. Οι περισσότεροι Νοτιοασιάτες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη πόλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, λόγω της ξενοφοβικής κυβέρνησης του Νε Ουίν.[13] Παρ'όλα αυτά, σημαντικές μειονότητες αγγλοβιρμανών και νοτιοασιατών εξακολουθούν να υπάρχουν στη πόλη. Οι Αγγλοβιρμανοί έχουν ουσιαστικά εξαφανιστεί, έχουν εγκαταλείψει τη χώρα ή έχουν αφομοιωθεί με άλλες εθνικές ομάδες.

Η Γιανγκόν ήταν το κέντρο των μεγάλων αντικυβερνητικών διαδηλώσεων το 1974, 1988 και 2007. Το 1988, η εξέγερση 8888 είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο πολλών κατοίκων της πόλης, καθώς εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι πλημμύρισαν τους δρόμους της τότε πρωτεύουσας. Η Επανάσταση του Σαφράν είχε ως αποτέλεσμα μαζικές εκτελέσεις και χρήση κρεματορίων στη Γιανγκόν, επειδή η κυβέρνηση της Βιρμανίας ήθελε να σβήσει τα στοιχεία των μοναχών, άοπλων κατοίκων, δημοσιογράφων και φοιτητών που ήταν κατά της.[22]

Οι δρόμοι της πόλης είχαν αιματοχυσίες κάθε φορά επειδή οι διαδηλωτές πυροβολούνταν και σκοτώνονταν από την κυβέρνηση.

Το Μάιο του 2008 ο Κυκλώνας Ναργκίς έπληξε τη Γιανγκόν. Ενώ η πόλη είχε λίγες ανθρώπινες απώλειες, τα τρία τέταρτα της βιομηχανικής υποδομής της Γιανγκόν καταστράφηκαν ή υπέστησαν βλάβες, με ζημίες που υπολογίζονται στα 800.000.000 δολάρια.[23]

Το Νοέμβριο του 2005 η στρατιωτική κυβέρνηση όρισε ως πρωτεύουσα το Νέπιντο, 320 χιλιόμετρα βόρεια της Γιανγκόν. Στη συνέχεια μεγάλο μέρος της κυβέρνησης μετακόμισε στη νέα πόλη. Σε κάθε περίπτωση, η Γιανγκόν παραμένει η μεγαλύτερη πόλη και το πιο σημαντικό εμπορικό κέντρο της Μιανμάρ.

Γεωγραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δορυφορική άποψη της μητροπολιτικής περιοχής της Γιανγκόν

Η Γιανγκόν βρίσκεται στη Κάτω Βιρμανία (Μιανμάρ), στην σύγκλιση των ποταμών Γιανγκόν και Μπάγκο, περίπου 30 χλμ. μακριά από τον Κόλπο του Μαρτάμπαν στις γεωγραφικές συντεταγμένες 16°48' Βόρεια, 96°09' Ανατολικά. Η ζώνη ώρας είναι η UTC+6:30.

Κλίμα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Γιανγκόν έχει κλίμα τροπικών μουσώνων υπό το σύστημα της κλιματικής ταξινόμησης Κέππεν.[24] Η πόλη διαθέτει μια μακρά υγρή περίοδο από το Μάιο μέχρι τον Οκτώβριο, όπου λαμβάνεται σημαντική ποσότητα βροχόπτωσης. Η ξηρή περίοδος διαρκεί από τον Νοέμβριο μέχρι τον Απρίλιο, όπου οι βροχοπτώσεις σπανίζουν. Αυτό συμβαίνει κυρίως λόγω των ισχυρών βροχοπτώσεων που λαμβάνονται κατά την περίοδο των βροχών, επειδή η Γιανγκόν ανήκει στην κλιματική κατηγορία των τροπικών μουσώνων. Από το 1961 έως το 1990, οι μέσες θερμοκρασίες παρουσιάζουν μικρή διακύμανση, με τις μέσες υψηλές θερμοκρασίες να κυμαίνονται από τους 29°C έως τους 36°C, ενώ οι μέσες χαμηλές θερμοκρασίες κυμαίνονταν από τους 18°C έως τους 25°C.

Κλιματικά δεδομένα Γιανγκόν (Κάμπα-Άγιε) 1981–2010, ακραίες καταγραφές 1881–1990
Μήνας Ιαν Φεβ Μαρ Απρ Μαι Ιουν Ιουλ Αυγ Σεπ Οκτ Νοε Δεκ Έτος
Μέγιστη Υψηλότερη °C (°F) 38.9 38.9 40.0 41.1 41.1 37.8 37.8 34.4 38.9 37.8 38.9 35.6 41,1
Μέση Υψηλότερη° C (°F) 33.2 35.2 36.7 37.5 34.2 30.8 30.3 30.0 30.9 32.2 33.1 32.5 33,1
Μέση Ημερήσια °C (°F) 25.0 26.3 28.6 30.6 29.6 27.4 26.9 26.9 27.4 27.9 27.4 25.4 27,5
Μέση Χαμηλότερη °C (°F) 16.7 18.4 21.0 23.8 24.3 23.6 23.2 23.2 23.2 23.1 21.3 17.8 21,6
Ελάχιστη Χαμηλότερη °C (°F) 12.2 13.3 16.1 20.0 20.0 20.0 21.1 20.0 20.0 20.0 15.0 12.8 12,2
Βροχόπτωση mm (ίντσες) 0,4 3,1 12,4 37,8 328,1 565,6 605,8 570,7 393,7 200,3 58,6 6,8 2,783.3
υγρασίας 62 66 69 66 73 85 86 87 85 78 71 65 74
Μέσες ημέρες βροχόπτωσης 0.2 0.2 0.4 1.6 12.6 25.3 26.2 26.1 19.5 12.2 4.8 0.2 129,3
Μέσες μηνιαίες ώρες ηλιοφάνειας 300 272 290 292 181 80 77 92 97 203 280 288 2.452
Πηγή #1: Νορβηγικό Μετεωρολογικό Ινστιτούτο (μέσες χαμηλές και υψηλές θερμοκρασίες, και βροχοπτώσεις, 1981–2010),[25] Παγκόσμιος Οργανισμός Μετεωρολογίας (ημέρες με βροχόπτωση 1961–1990),[26] Deutscher Wetterdienst (μέσες θερμοκρασίες 1961-1990 και ακραία)[27]
Πηγή #2: Δανικό Μετεωρολογικό Ινστιτούτο (ήλιος και σχετική υγρασία 1931–1960)[28]

Αστικό τοπίο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χάρτης της Γιανγκόν
Εδαφική επέκταση της Γιανγκόν (1963-2003)

Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1990, η Γιανγκόν παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό περιορισμένη στην παραδοσιακή χερσόνησο μεταξύ των ποταμών Μπάγκο, Γιανγκόν και Χλάινγκ. Οι άνθρωποι έρχονταν, αλλά η πόλη δεν επεκτεινόταν. Χάρτες από το 1944 παρουσιάζουν μικρή ανάπτυξη, βόρεια της λίμνης Ίνγια και σε περιοχές που τώρα είναι στρωμένες με τσιμέντο και έχουν στοιβαχθεί με σπίτια. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1980, ωστόσο, η πόλη άρχισε μια ραγδαία επέκταση προς τα βόρεια, όπου βρίσκεται το διεθνές Αεροδρόμιο της Γιανγκόν τώρα. Έτσι η περιοχή του κέντρου της πόλης έχει αφαιρεθεί από το γεωγραφικό κέντρο.[29] Η έκταση της πόλης έχει αυξηθεί σταθερά από τα 72.52 τ.χλμ. το 1901 σε 86.2 τ.χλμ. το 1940 για να φτάσει τα 208.51 τ.χλμ. το 1974, για να αυξηθεί σε 346.13 τ.χλμ. το 1985 και το 2008 είχε 598.75 τ.χλμ..[16][30]

Αρχιτεκτονική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κτίριο που χρονολογείται από την αποικιακή εποχή

Το κέντρο της Γιανγκόν είναι γνωστή για τις φυλλώδεις λεωφόρους και την αρχιτεκτονική της.[31] Η πρώην Βρετανική αποικιακή πρωτεύουσα έχει τον υψηλότερο αριθμό αποικιακών κτιρίων στη νοτιοανατολική Ασία.[32] Το κέντρο της Γιανγκόν αποτελείται κυρίως από κτίρια που χρονολογούνται από την αποικιακή εποχή. Το πρώην ανώτατο Δικαστήριο, τα πρώην κτίρια της γραμματείας, το λύκειο του Αγίου Παύλου και το Στραντ Χοτέλ είναι εξαιρετικά παραδείγματα της άλλης εποχής. Τα περισσότερα κτίρια στο κέντρο της πόλης από αυτή την εποχή είναι τετραόροφα κτίρια ανάμεικτων χρήσεων (κατοικίες και εμπορικά κτίρια με ανώτατο υψομετρικό όριο 14 μέτρων). Παρά τις λιγότερο από ιδανικές συνθήκες, τα κτίρια παραμένουν τα περιζήτητα και πιο ακριβά στην αγορά ακινήτων της πόλης.[33]

Το 1996, η Επιτροπή Ανάπτυξης της Πόλης της Γιανγκόν δημιούργησε τον Κατάλογο Κληρονομιάς Κτιρίων της Γιανγκόν, η οποία περιλαμβάνει παλιά κτίρια και δομές που δεν μπορούν να τροποποιηθούν ή να κατεδαφιστούν χωρίς έγκριση.[34] Το 2012, η πόλη της Yangon επέβαλε 50 ετών μορατόριουμ για την κατεδάφιση των κτιρίων άνω των 50 ετών.[35] Η Yangon Heritage Trust, μια ΜΚΟ που ξεκίνησε από τον Θαντ Μγιντ-Ου, έχει ως στόχο να δημιουργήσει περιοχές κληρονομιάς στο κέντρο της πόλης και να προσελκύσει επενδυτές για την ανακαίνιση κτιρίων για εμπορική χρήση.[35]

Το κέντρο της πόλης κοντά στο Σούλε

Ένα από τα πιο πρόσφατα σήματα κατατεθέν της Γιανγκόν είναι το οκταώροφο κτίριο διαμερισμάτων. (Στη Γιανγκόν, ένα κτίριο χωρίς ασανσέρ (ανελκυστήρες) ονομάζεται πολυκατοικία και μια με ασανσέρ ονομάζεται μια συγκυριαρχία.[36] Τα οκταώροφα κτίρια διαμερισμάτων παρέχουν σχετικά φθηνή κατοικία για πολλούς Γιανγκονίτες. Τα διαμερίσματα είναι συνήθως οκταώροφα (συμπεριλαμβανομένου και του ισογείου), κυρίως λόγω των κανονισμών της πόλης, επειδή μέχρι τον Φεβρουάριο του 2008 προβλεπόταν ότι όλα τα κτίρια θα πρέπει να είχαν τουλάχιστον 23 μέτρα ή οκτώ ορόφους για να εγκατασταθεί ανελκυστήρας.[37] Πλέον κάθε πολυκατοικία πρέπει να είναι τουλάχιστον 19 μέτρων ή 6 ορόφων, πιθανότατα εγκαινιάζοντας την εποχή των εξαώροφων κτιρίων. Αν και οι περισσότερες πολυκατοικίες χτίστηκαν μόνο μέσα στα τελευταία 20 χρόνια, φαίνονται πολύ μεγαλύτερες και υποβαθμισμένες λόγω της κακής ποιότητας κατασκευής και της έλλειψης σωστής συντήρησης.

Μια πολυκατοικία στο κέντρο της πόλης

Σε αντίθεση με άλλες μεγάλες πόλεις της Ασίας, Γιανγκόν δεν έχει καμία ουρανοξύστες. Εκτός από μερικά πολυώροφα ξενοδοχεία και πύργους γραφείων, πιο ψηλά κτίρια (συνήθως 10 ιστορίες και πάνω) είναι "condos" διάσπαρτα σε όλη την εύπορες γειτονιές βόρεια της πόλης όπως Bahan, Dagon, Kamayut και Mayangon. Το ψηλότερο κτίριο στη Yangon, Πυαυ Κήπους, είναι ένα 25-ιστορία condo στην πόλη του βορρά.

Παλαιότερες δορυφορικές πόλεις όπως Thaketa, Βόρεια Okkalapa και Νότια Okkalapa είναι επενδεδυμένα ως επί το πλείστον με το ένα και δύο-ιστορία μονοκατοικίες με πρόσβαση στην πόλη είναι το δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας. Νεότερα δορυφορική πόλεις όπως το Νορθ Ντάγκον και Νότια Dagon είναι ακόμα ουσιαστικά φτωχογειτονιές σε μια διάταξη πλέγματος. Οι δορυφορικές πόλεις—παλιά ή νέα—λάβετε λίγο ή καθόλου τις δημοτικές υπηρεσίες.

Δρόμο διάταξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο κέντρο της πόλης Yangon, το βράδυ
Γωνία του Sule Pagoda και City Hall

Στο κέντρο της πόλης Yangon's road διάταξη ακολουθεί ένα μοτίβο πλέγματος, με βάση τέσσερα είδη δρόμων:

  • Ευρεία 49-m πλάτος δρόμους τρέχει δυτικά προς τα ανατολικά
  • Ευρεία 30-m πλάτος δρόμους τρέχει το νότο στο βορρά
  • Δύο στενά 9.1-m φαρδείς δρόμους τρέχει το νότο στο βορρά
  • Μεσαίου μεγέθους 15-m φαρδείς δρόμους τρέχει το νότο στο βορρά

Το ανατολικό-δυτικό πλέγμα της κεντρικής που ήταν έξω από Βρετανούς στρατιωτικούς μηχανικούς Fraser και Μοντγκόμερι μετά το Δεύτερο Αγγλο-Βιρμανικά Πόλεμο.[12] Η πόλη ήταν αργότερα αναπτύχθηκε από το Τμήμα Δημοσίων Έργων και Βεγγάλης Σώμα των Μηχανικών. Το μοτίβο από το νότο προς το βορρά δρόμοι είναι ως εξής: ένα ευρύ 100 feet (30 m) ευρεία ευρεία δρόμο, δύο στενά δρομάκια, ένα μεσαίου μεγέθους δρόμο, δύο στενά δρομάκια, και στη συνέχεια ένα άλλο 100 feet (30 m) ευρεία ευρεία δρόμο. Αυτή η σειρά επαναλαμβάνεται από τα δυτικά προς τα ανατολικά. Τα στενά σοκάκια είναι μετρημένες; η μεσαία και ευρεία δρόμοι έχουν το όνομά του.

Για παράδειγμα, τα 100 feet (30 m) Lanmadaw Δρόμος που ακολουθείται από 30 feet (9,1 m)-ευρεία 17ο και 18ο δρόμους, στη συνέχεια, το μέσο 50 feet (15 m) Sint---Νταν Δρόμο, το 30-πόδι του 19ου και 20ου δρόμους, που ακολουθείται από ένα άλλο 100 feet (30 m) ευρύ-Λατά Δρόμο, που ακολουθείται και πάλι από τα δύο αριθμημένα μικρούς δρόμους 21 και 22 δρόμους, και ούτω καθεξής.

Οι δρόμοι που τρέχουν παράλληλα τα δυτικά προς τα ανατολικά ήταν το Strand Road, Merchant Road, Maha Bandula (το γένος Dalhousie) Δρόμος, Anawrahta (Fraser) Δρόμο, και Bogyoke Aung San (Μοντγκόμερι) Δρόμο.

Kandawgyi Λίμνη, ένα δημοφιλές πάρκο κοντά στο κέντρο της πόλης Yangon

Πάρκα και κήποι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα μεγαλύτερα και πιο καλοδιατηρημένα πάρκα στη Yangon βρίσκεται γύρω Shwedagon Παγόδα. Στα νότια-ανατολικά από το επιχρυσωμένο στούπα είναι η πιο δημοφιλής περιοχή αναψυχής στην πόλη – Kandawgyi Λίμνη. Τα 150 στρεμμάτων (61-ha) λίμνη περιβάλλεται από το 110 στρεμμάτων (45-ha) Kandawgyi Nature Park,[38] και το 69.25 στρεμμάτων (28-ha), Γιανγκόν Zoological Gardens, το οποίο αποτελείται από ένα ζωολογικό κήπο, ένα ενυδρείο και ένα πάρκο αναψυχής.[39] Δυτικά από την παγόδα προς την πρώην Hluttaw (Κοινοβούλιο), το συγκρότημα είναι 130 στρεμμάτων (53-ha), την Πλατεία του Λαού και το Πάρκο, (πρώην παρελαύνουν έδαφος για σημαντικές εθνικές ημέρες, όταν Γιανγκόν ήταν πρωτεύουσα.)[40] λίγα χιλιόμετρα βόρεια από την παγόδα βρίσκεται το 37 στρεμμάτων (15-ha) Inya Lake Park – ένα αγαπημένο στέκι της Yangon, το Πανεπιστήμιο φοιτητές, και ένα πολύ γνωστό μέρος του ρομαντισμού στη βιρμανία, τη λαϊκή κουλτούρα.

Hlawga Εθνικό Πάρκο και το Συμμαχικό Μνημείο Πολέμου στα περίχωρα της πόλης είναι δημοφιλείς προορισμοί για ημερήσιες εκδρομές με το να κάνουν το ίδιο και για τους τουρίστες.

Διοίκηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γιανγκόν Δημαρχείο

Γιανγκόν χορηγείται από την Γιανγκόν της Πόλης της Επιτροπής Ανάπτυξης (YCDC). YCDC συντονίζει, επίσης, την πολεοδομία.[41] Η πόλη είναι χωρισμένη σε τέσσερις περιοχές. Οι περιοχές που συνδυάζεται έχουν συνολικά 33 πόλεις. Η τρέχουσα δήμαρχος της Yangon είναι Maung Maung Soe. Κάθε δήμος διοικείται από επιτροπή του δήμου οι ηγέτες, που να λαμβάνουν αποφάσεις σχετικά με beautification πόλεων και των υποδομών. Myo-ο (lit. "Νέες Πόλεις", ή δορυφορικές πόλεις) δεν είναι μέσα σε τέτοιες δικαιοδοσίες.

Γιανγκόν Διοικητικές Περιφέρειες
Δυτική Περιοχή (Κέντρο) Ανατολική Περιφέρεια Νότια Περιφέρεια Βόρεια Περιοχή
  • Ahlon
  • Bahan
  • Dagon
  • Kyauktada
  • Kyimyindaing
  • Lanmadaw
  • - Λατά
  • Pabedan
  • Sanchaung
  • Seikkan
  • Botataung
  • Dagon Seikkan
  • Ανατολή Του Δαγών
  • Νορθ Ντάγκον
  • Βόρεια Okkalapa
  • Pazundaung
  • Νότια Του Δαγών
  • Νότια Okkalapa
  • Thingangyun
  • Συνοικισμού Taungnyunt
  • Ντάλα
  • Dawbon
  • Seikkyi Kanaungto
  • Tamwe
  • Thaketa
  • Τράβηγμα
  • Insein
  • Hlaing
  • Hlaingthaya
  • Kamayut
  • Mayangon
  • Mingaladon
  • Shwepyitha

Γιανγκόν είναι μέλος του Ασιατικού Δικτύου των Μεγάλων Πόλεων 21.

Μεταφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Γιανγκόν είναι ο κύριος εγχώριος και διεθνής κόμβος της χώρας για τις αεροπορικές, σιδηροδρομικές, και χερσαίες μεταφορές.

Αερομεταφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διεθνές Αεροδρόμιο της Γιανγκόν

Το Διεθνές Αεροδρόμιο της Γιανγκόν, που βρίσκεται 12 μίλια (19 χλμ) από το κέντρο της πόλης, είναι η κύρια πύλη για τα εγχώρια και διεθνή αεροπορικά ταξίδια. Το αεροδρόμιο διαθέτει τρεις τερματικούς σταθμούς, τους T1, T2 και T3. Έχει απευθείας πτήσεις προς τις κύριες πόλεις στην Ασία, κυρίως τις ακόλουθες: Ντόχα, Ντουμπάι, Ντάκα, Καλκούτα, Ανόι, Χο Τσι Μιν, το Χονγκ Κονγκ, Τόκιο, Πεκίνο, Πνομ Πεν, Σεούλ, Κουανγκτσόου, Ταϊπέι, Μπανγκόκ, Κουάλα Λουμπούρ, Κουνμίγκ και Σιγκαπούρη. Αν και οι εγχώριες αεροπορικές εταιρείες προσφέρουν πτήσεις σε περίπου είκοσι εγχώριες θέσεις, οι περισσότερες πτήσεις είναι σε τουριστικούς προορισμούς όπως οι Μπαγκάν, Μανταλέι, Χέχο, Νγκαπάλι, και στην πρωτεύουσα Νέπιντο.

Σιδηρόδρομοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γιανγκόν Κεντρικό Σιδηροδρομικό Σταθμό

Ο Κεντρικός Σιδηροδρομικός Σταθμός της Γιανγκόν είναι ο κύριος σταθμός των Σιδηροδρόμων της Μιανμάρ [42], συνδέοντας την πόλη με την Άνω Μιανμάρ (Νέπιντο, Μανταλέι, Σουέμπο), προς το εσωτερικό της χώρας (Μγιτκίνα), τους λόφους Σαν (Ταούνγκι, Λάσιο) και άλλες πόλεις.

Ο Κυκλικός Σιδηρόδρομος της Γιανγκόν 459 kilometres (285 mi) περιέχει 39 σταθμούς, συνδέοντας τις δορυφορικές πόλεις της Γιανγκόν. Το σύστημα χρησιμοποιείται σε μεγάλο βαθμό από τον τοπικό πληθυσμό, πωλώντας σχεδόν 150.000 εισιτήρια καθημερινά.[43] Η δημοτικότητα της προαστιακής γραμμής έχει εκτοξευθεί από τότε που η κυβέρνηση μείωσε τις επιδοτήσεις βενζίνης, τον Αύγουστο του 2007.[43]

Λεωφορεία και αυτοκίνητα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Γιανγκόν είχε οδικό δίκτυο ύψους 4.439 χιλιομέτρων (πίσσα, τσιμέντο και χώμα), τον Μάρτιο του 2011. Πολλοί δρόμοι είναι σε κακή κατάσταση και δεν είναι αρκετά μεγάλοι για να φιλοξενήσουν τον αυξανόμενο αριθμό των αυτοκινήτων.[44] Η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων της Γιανγκόν δεν μπορούν να αγοράσουν αυτοκίνητο και βασίζονται στο εκτεταμένο δίκτυο λεωφορείων για την μετακίνησή τους. Πάνω από 300 δημόσιες και ιδιωτικές γραμμές λεωφορείων λειτουργούν 6.300 γεμάτα λεωφορεία γύρω από την πόλη, μεταφέροντας πάνω από 4.4 εκατομμύρια επιβάτες την ημέρα.[16][45] Όλα τα λεωφορεία και το 80% των ταξί στην Γιανγκόν κινούνται με συμπιεσμένο φυσικό αέριο από το 2005, μετά από κυβερνητικό διάταγμα για την εξοικονόμηση χρημάτων για το εισαγόμενο πετρέλαιο.[46] Τα λεωφορεία για άλλες πόλεις αναχωρούν από δύο σταθμούς: τον Τερματικό σταθμό Λεωφορείων Εθνικών Οδών Αγιεγιάρ (για την περιοχή του δέλτα του Ιραουάντι) και τον Τερματικό σταθμό Λεωφορείων Εθνικών Οδών Αούνγκ Μινγκάλα (για άλλα μέρη της χώρας).[47]

Στις 16 Ιανουαρίου 2017, εγκαινιάστηκε η νέα Υπηρεσία Λεωφορείων της Γιανγκόν.[48]

Στη Γιανγκόν, τα αυτοκίνητα είναι εξαιρετικά ακριβά για τους περισσότερους κατοίκους. Καθώς η κυβέρνηση επιτρέπει την εισαγωγή μόνο μερικών χιλιάδων αυτοκινήτων για μια χώρα με πληθυσμό που ξεπερνά τα 50 εκατομμύρια άτομα,[49] οι τιμές των αυτοκινήτων στην Γιανγκόν (και στη Βιρμανία) είναι από τις υψηλότερες στον κόσμο. Τον Ιούλιο του 2008, τα δύο δημοφιλέστερα αυτοκίνητα στην Γιανγκόν, το Nissan Sunny Super Saloon του 1986-87 και το Toyota Corolla SE Limited του 1988, κοστίζουν περίπου 20.000 και 29.000 δολάρια ΗΠΑ αντίστοιχα.[50] Ένα όχημα αθλητικής χρησιμότητας, τα οποία εισάγονται για περίπου 50.000 δολάρια ΗΠΑ, εκτοξεύονται στα 250.000 δολάρια.[49] Τα παρανόμως εισαχθέντα αδήλωτα αυτοκίνητα είναι φθηνότερα και κοστίζουν περίπου το μισό σε σχέση με τα εγγεγραμμένα αυτοκίνητα. Παρ'όλα αυτά, η χρήση των αυτοκινήτων στην Γιανγκόν αυξάνεται και αυτό είναι σημάδι αύξησης των εισοδημάτων για μερικούς, ενώ υπάρχει ήδη αρκετή κυκλοφοριακή συμφόρηση σε μια Γιανγκόν χωρίς εθνικές οδούς. Το 2011, η Γιανγκόν είχε περίπου 300.000 εγγεγραμμένα μηχανοκίνητα οχήματα και άγνωστο αριθμό μη εγγεγραμμένων.[44]

Από το 1970, τα αυτοκίνητα κινούνται στη δεξιά πλευρά του δρόμου.[51] Ωστόσο, καθώς η κυβέρνηση δεν απαιτεί την μετατροπή των οχημάτων σε αριστεροτίμονα για να τηρεί τους κανόνες της οδήγησης στην δεξιά πλευρά, πολλά αυτοκίνητα είναι δεξιοτίμονα για οδήγηση στην αριστερή πλευρά. Τα ιαπωνικά αυτοκίνητα, τα οποία συνθέτουν το μεγαλύτερο μέρος των εισαγωγών της χώρας, μεταφέρονται με το τιμόνι στα δεξιά και δεν μετατρέπεται ποτέ σε αριστεροτίμονα. Ως αποτέλεσμα, οι Βιρμανοί οδηγοί πρέπει να βασίζονται στους επιβάτες, κατά τη διέλευση άλλων αυτοκινήτων.

Ταξί στη Γιανγκόν

Μέσα στα όρια της Γιανγκόν, η οδήγηση των τρίσο, ποδηλάτων και μοτοσικλετών είναι παράνομη. Από τον Φεβρουάριο του 2010, η χρήση των φορτηγών πικάπ απαγορεύτηκε στους δήμους Λάτα, Λανμαντάου, Παμπεντάν, Κιαουκτάντα, Μποταχταούνγκ και Παζουνταούνγκ.[52] Τον Μάιο του 2003, με σκοπό την μείωση της ηχορύπανσης, η χρήση της κόρνας αυτοκινήτου απαγορεύτηκε σε έξι περιοχές της πόλης.[53] Τον Απρίλιο του 2004, η απαγόρευση της κόρνας αυτοκινήτου επεκτάθηκε για να καλύψει ολόκληρη την πόλη.[53]

Ποτάμιες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ένα πλοίο στη Γιανγκόν το 2016

Η Γιανγκόν έχει τέσσερα κύρια επιβατικά λιμάνια, εξυπηρετώντας κυρίως τοπικά δρομολόγια που συνδέουν την πόλη με την περιοχή του Δέλτα του Ιραουάντι.[54] Το κανάλι Τουάντε (35 χιλιόμετρα) ήταν η συντομότερη διαδρομή από τη Γιανγκόν προς το δέλτα του Ιραουάντι μέχρι τη δεκαετία του 1990, όταν οι δρόμοι μεταξύ της Γιανγκόν και της διοίκησης Ιραουάντι μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν όλο το χρόνο. Ενώ τα επιβατηγά πλοία στο δέλτα εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται, αυτά που πηγαίνουν στη Άνω Βιρμανία μέσω του ποταμού Ιραουάντι περιορίζονται κυρίως σε τουριστικές κρουαζιέρες στο ποτάμι. Τον Οκτώβριο του 2017 εγκαινιάστηκαν τα νέα Ποτάμια Λεωφορεία της Γιανγκόν.

Δημογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ιστορική εξέλιξη πληθυσμού
Έτος Πληθυσμός   ±%  
1824 10.000 —    
1856 46.000 +360.0%
1872 100.000 +117.4%
1881 165.000 +65.0%
1891 181.000 +9.7%
1901 248.000 +37.0%
1911 295.000 +19.0%
1921 340.000 +15.3%
1931 400.000 +17.6%
1941 500.000 +25.0%
1950 1.302.000 +160.4%
1960 1.592.000 +22.3%
1970 1.946.000 +22.2%
1980 2.378.000 +22.2%
1990 2.907.000 +22.2%
2000 3.553.000 +22.2%
2010 5.348.000 +50.5%

Η Γιανγκόν είναι η πιο πυκνοκατοικημένη πόλη στη Μιανμάρ αν και εκτιμήσεις για το μέγεθος του πληθυσμού της ποικίλλουν ευρέως. Όλα τα στοιχεία πληθυσμού είναι εκτιμήσεις αφού δεν έχει γίνει απογραφή στη χώρα από το 1983. Μια εκτίμηση του ΟΗΕ βάζει τον πληθυσμό στα 4.350.000 άτομα το 2010, αλλά εκτίμηση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για το 2009[55] τον αυξάνει στα 5.500.000 άτομα. Η εκτίμηση του Υπουργείου εξωτερικών των ΗΠΑ είναι η πλησιέστερη στη πραγματικότητα επειδή η εκτίμηση του ΟΗΕ χρησιμοποιεί προβολή ευθείας γραμμής, και δεν φαίνεται να λαμβάνει υπόψη την επέκταση των ορίων της πόλης κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Ο πληθυσμός της πόλης αυξήθηκε κατακόρυφα μετά το 1948, καθώς πολλοί άνθρωποι (κυρίως αυτόχθονες Βιρμανοί) από άλλα μέρη της χώρας μεταφέρθηκαν στις νεόδμητες δορυφορικές πόλεις Βόρεια Οκαλάπα, Νότια Οκαλάπα και Θακέτα στην δεκαετία του 1950. Αρκετοί μεταφέρθηκαν στο Ανατολικό Νταγκόν, Βόρειο Νταγκόν και Νότιο Νταγκόν στη δεκαετία του 1990. Οι μετανάστες έχουν ιδρύσει περιφερειακές ενώσεις (όπως Σύνδεσμος Μανταλέι, Σύνδεσμος Μαουλαμγιάινγκ, κλπ.) στη Γιανγκόν για τη σκοπούς δικτύωσης. Η απόφαση της κυβέρνησης να μεταφέρει τη διοικητική πρωτεύουσα στο Νέπιντο μετακίνησε άγνωστο αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων έξω από τη Γιανγκόν.

Η Γιανγκόν έχει τη μεγαλύτερη εθνοτική πολυμορφία πόλη της χώρας. Ενώ οι Ινδοί σχημάτιζαν μικρή πλειοψηφία πριν από τον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο,[13] σήμερα η πλειοψηφία του πληθυσμού είναι αυτόχθονες Βιρμανοί. Μεγάλες κοινότητες Ινδών/Νοτιοασιατών και Κινέζων Βιρμανών συνεχίζουν να υπάρχουν, ειδικά στις παραδοσιακές γειτονιές στο κέντρο της πόλης. Ένας μεγάλος αριθμός Ραχίν και Κάρεν επίσης ζουν στην πόλη.

Τα Βιρμανικά είναι η κύρια γλώσσα της πόλης. Τα Αγγλικά είναι μακράν η προτιμώμενη δεύτερη γλώσσα των μορφωμένων τάξη. Ωστόσο τα τελευταία χρόνια η προοπτική των ευκαιριών εργασίας εξωτερικό έχει προσελκύσει μερικούς να σπουδάσουν σε άλλες γλώσσες. Μερικές γλώσσες από αυτές είναι τα Κινέζικα (που είναι και τα πιο δημοφιλέστερα), ακολουθούμενα από τα Ιαπωνικά και Γαλλικά.[56]

Θρησκείες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα κύρια θρησκευτικά δόγματα που υπάρχουν στη Γιανγκόν είναι ο Βουδισμός, ο Χριστιανισμός, ο Ινδουισμός και το Ισλάμ. Η Παγόδα Σουενταγκόν είναι διάσημο θρησκευτικό ορόσημο της πόλης.

Μέσα ενημέρωσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κεντρικό Γιανγκόν

Η Γιανγκόν είναι το κομβικό σημείο της βιομηχανίας κινηματογράφου, μουσικής, διαφήμισης, εφημερίδων και βιβλίων της χώρας. Όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ρυθμίζονται σε μεγάλο βαθμό από την στρατιωτική κυβέρνηση. Οι τηλεοπτικές εκπομπές είναι εκτός ορίων για τον ιδιωτικό τομέα. Όλο το περιεχόμενο των μέσων ενημέρωσης πρέπει πρώτα να εγκριθεί από το συμβούλιο λογοκρισίας της κυβέρνησης της Μιανμάρ.[57]

Τα περισσότερα τηλεοπτικά κανάλια της χώρας μεταδίδονται από τη Γιανγκόν. Τα Myanmar TV και Myawaddy TV είναι τα δύο κύρια κανάλια που παρέχουν ειδησεογραφικά και ψυχαγωγικά προγράμματα στα βιρμανικά. Άλλα κανάλια είναι τα MWD-1 και MWD-2, το MRTV-3 που είναι αγγλόφωνο κανάλι που στοχεύει στο εξωτερικό κοινό μέσω δορυφόρου και μέσω του Διαδικτύου, το MRTV-4 και Channel 7 που επικεντρώνονται στα μη τυπικά εκπαίδευση προγράμματα και το Movie 5, συνδρομητικό τηλεοπτικό κανάλι που ειδικεύεται στη μετάδοση ξένων ταινιών.[58]

Η Γιανγκόν έχει τρεις ραδιοφωνικούς σταθμούς. Η Εθνική Υπηρεσία Ραδιοφώνου της Μιανμάρ είναι η εθνική ραδιοφωνική υπηρεσία και μεταδίδει κυρίως στα Βιρμανικά (και στα αγγλικά κατά τη διάρκεια συγκεκριμένων εποχών.) Η ποπ κουλτούρα εκπροσωπείται κυρίως από τους σταθμούς City Yangon FM και Mandalay City FM που ειδικεύονται στη βιρμανικά και αγγλική ποπ μουσική, προγράμματα ψυχαγωγίας, ζωντανές συνεντεύξεις προσωπικοτήτων, κλπ. Άλλοι ραδιοφωνικοί σταθμοί που εδρεύουν στη πόλη είναι οι Shwe FM και Pyinsawaddy FM.

Όλες σχεδόν οι εφημερίδες της χώρας εδρεύουν στη Γιανγκόν. Και οι τρεις εθνικές εφημερίδες – οι βιρμανικές Myanmar Alin (မြန်မာ့အလင်း) και Kyemon (ကြေးမုံ), και η αγγλόφωνη The New Light of Myanmar – δημοσιεύονται από την κυβέρνηση. Η ημικυβερνητική The Myanmar Times δημοσιεύεται στα βιρμανικά και αγγλικά. Προσανατολίζεται κυρίως στους μετανάστες της Γιανγκόν. Υπάρχουν πάνω από 20 περιοδικά που καλύπτουν ειδήσεις για τα αθλητικά, τη μόδα, τα οικονομικά, το έγκλημα, τη λογοτεχνία (αλλά ποτέ την πολιτική) που ανταγωνίζονται το αναγνωστικό κοινό του γενικού πληθυσμού.

Η πρόσβαση στα ξένα μέσα ενημέρωσης είναι εξαιρετικά δύσκολη. Η δορυφορική τηλεόραση στη Γιανγκόν και στη Βιρμανία είναι πολύ ακριβή, καθώς η κυβέρνηση επιβάλλει ετήσιο τέλος εγγραφής που ξεπερνά τα 1 εκατομμύριο κιάτ.[57] Ορισμένες ξένες εφημερίδες και περιοδικά, όπως οι "International Herald Tribune" και Straits Times μπορούν να βρεθούν μόνο σε λίγα (κυρίως στο κέντρο) βιβλιοπωλεία. Στο Γιανγκόν, η οποία έχει τις καλύτερες τηλεπικοινωνιακές υποδομές της χώρας, η πρόσβαση στο διαδίκτυο είναι αργή και ασταθής. Η Βιρμανική κυβέρνηση υλοποιεί ένα από τα πιο περιοριστικά καθεστώτα ελέγχου του Διαδικτύου.[59] Τα διεθνή μηνύματα κειμένου και φωνητικά μηνύματα επιτράπηκαν μόνο τον Αύγουστο του 2008.[60]

Ανακοίνωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κοινές εγκαταστάσεις δεδομένο αλλού είναι πολυτέλεια βραβευθείς στοιχεία στη Yangon και τη Βιρμανία. Η τιμή του ένα GSM κινητό τηλέφωνο ήταν για K1.1 εκατ. ευρώ τον αύγουστο του 2008.[60] Το 2007, η χώρα των 55 εκατ. ευρώ μόνο 775,000 τηλεφωνικές γραμμές (συμπεριλαμβανομένων τις 275.000 κινητά τηλέφωνα),[61][62] και 400.000 υπολογιστές.[61] Ακόμα και στη Yangon, το οποίο έχει την καλύτερη υποδομή, η εκτιμώμενη διείσδυση του τηλεφώνου ποσοστό ήταν μόλις 6% στο τέλος του 2004, και η επίσημη χρόνος αναμονής για τηλεφωνική γραμμή ήταν 3.6 έτη.[63] Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά έναν υπολογιστή και να χρησιμοποιήσετε την πόλη είναι πολλά Ίντερνετ καφέ για να αποκτήσετε πρόσβαση σε ένα μεγάλο βαθμό περιοριστεί στο Internet, και μια βαριά λογοκρισία τοπικό intranet (local intranet.[59] Σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά στοιχεία, τον ιούλιο του 2010, η χώρα είχε πάνω από 400.000 χρήστες του Διαδικτύου, με τη συντριπτική πλειοψηφία με καταγωγή από μόλις δύο πόλεις, Γιανγκόν και Mandalay. Παρόλο που η πρόσβαση στο Internet είναι διαθέσιμη σε 42 πόλεις σε όλη τη χώρα, ο αριθμός των χρηστών έξω από τις δύο κύριες πόλεις ήταν μόλις πάνω από 10.000.[64]

Τρόπο ζωής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Karaweik βράδυ, στο Kandawgyi Λίμνη, η οποία είναι ένα από τα λίγα μεγάλα πάρκα αναψυχής στη Yangon.

Γιανγκόν αγορά ακινήτων είναι τα πιο ακριβά στη χώρα και πέρα από την προσιτότητα των περισσότερων Yangonites. Πιο νοικιάσετε έξω από το κέντρο και λίγοι μπορούν να αντέξουν οικονομικά να νοικιάσετε εν λόγω διαμερίσματα. (Το 2008, τα ενοίκια για ένα τυπικό 650 to 750 square feet (60 to 70 m2) διαμερίσματα στο κέντρο και γύρω περιοχές κυμαίνονται μεταξύ K70,000 και K150,000 και για το υψηλό τέλος condos μεταξύ K200,000 και K500,000.)[65]

Street food προμηθευτή στη Yangon

Οι περισσότεροι άνδρες όλων των ηλικιών (και μερικές γυναίκες) περνούν το χρόνο τους στο πανταχού παρούσα τσάι-καταστήματα, που βρέθηκαν σε οποιαδήποτε γωνία ή σε δρόμο της πόλης. Βλέποντας το Ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο (ως επί το πλείστον την αγγλική Premier League , με περιστασιακές La Liga, Serie A, Bundesliga) αγώνες πίνοντας το τσάι είναι ένα δημοφιλές χόμπι μεταξύ πολλών Yangonites. Το μέσο άτομο να μένει κοντά του ή την κατοικημένη περιοχή. Το καλά-να κάνουν τείνουν να επισκεφθείτε τα εμπορικά κέντρα και τα πάρκα και τα σαββατοκύριακα. Άδεια η πόλη τα σαββατοκύριακα για Chaungtha και Ngwesaung παραλία θέρετρα σε Ayeyarwady Διαίρεση.

Ινδουιστικό ναό πομπή καλάθι

Γιανγκόν είναι επίσης το σπίτι σε πολλά παγόδα φεστιβάλ (paya pwe), που πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της ξηρής περιόδου μήνες (νοέμβριο – Μάρτιο). Το πιο διάσημο από όλα, το Shwedagon Παγόδα Φεστιβάλ το Μάρτιο, αποτελεί πόλο έλξης για χιλιάδες προσκυνητές από όλη τη χώρα.

Γιανγκόν μουσεία είναι το τομέα των τουριστών και σπάνια επισκέπτονται οι ντόπιοι.

Οι περισσότεροι από Γιανγκόν είναι μεγαλύτερα ξενοδοχεία προσφέρουν κάποιου είδους νυχτερινή διασκέδαση, προσανατολισμένη προς τους τουρίστες και καλά-να-Βιρμανικά. Ορισμένα ξενοδοχεία προσφέρουν παραδοσιακή Βιρμανίας performing arts δείχνει πλήρης, με ένα παραδοσιακό Βιρμανίας ορχήστρα. Το μπαρ σκηνή σε μεγαλύτερα ξενοδοχεία είναι περισσότερο ή λιγότερο το ίδιο όπως και αλλού στην Ασία. Άλλες επιλογές περιλαμβάνουν καραόκε μπαρ και παμπ και εστιατόρια στη Yangon Chinatown.

Λόγω των προβλημάτων από τον υψηλό πληθωρισμό, την έλλειψη υψηλής χαρτονομίσματα, και το γεγονός ότι πολλά του πληθυσμού δεν έχουν πρόσβαση σε επιταγές ή με πιστωτικές ή χρεωστικές κάρτες, είναι κοινό να δει πολίτες να μεταφέρουν ένα σημαντικό ποσό σε μετρητά.[66] (Την υψηλότερη ονομαστική αξία της Βιρμανίας νομίσματος kyat είναι 10 000 (~10€.)) Πιστωτικές κάρτες είναι μόνο σπάνια χρησιμοποιείται στην πόλη, κυρίως στα πιο πολυτελή ξενοδοχεία. Πιστωτικές κάρτες γίνονται επίσης δεκτές στα μεγάλα σούπερ μάρκετ και μίνι μάρκετ αλυσίδες.

Σπορ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Καθώς η πόλη έχει τις καλύτερες αθλητικές εγκαταστάσεις σε όλη τη χώρα, οι περισσότεροι σε εθνικό επίπεδο ετήσιο αθλητικό τουρνουά όπως ο στίβος, το ποδόσφαιρο, το βόλεϊ, το τένις και το κολύμπι είναι που πραγματοποιήθηκε στη Yangon. Τα 40.000-κάθισμα Aung San Στάδιο και την έκταση 32.000 κάθισμα Thuwunna Στάδιο είναι τα κύρια κέντρα για το εξαιρετικά δημοφιλές ετήσια έκθεση για την Κατάσταση και τη Διαίρεση τουρνουά ποδοσφαίρου. Μέχρι τον απρίλιο του 2009, το τώρα defunct Μιανμάρ Premier League, αποτελείτο από 16 Γιανγκόν-με βάση τις λέσχες,[67] έπαιξε όλους τους αγώνες σε Γιανγκόν στάδια, και προσέλκυσε το ενδιαφέρον από το ευρύ κοινό ή εμπορική επιτυχία, παρά την τεράστια δημοτικότητα του ποδοσφαίρου στη Βιρμανία. Πιο Yangonites προτιμώ να παρακολουθώ το Ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο στις δορυφορική ΤΗΛΕΌΡΑΣΗ. Ομάδες όπως οι Μάντσεστερ γιουνάιτεντ, Λίβερπουλ, Τσέλσι, Ρεάλ Μαδρίτης, Μπαρτσελόνα, Μπάγερν Μονάχου και Μάντσεστερ Σίτι είναι από τις αγαπημένες Ευρωπαϊκές ομάδες, μεταξύ των Yangonites. Μένει να δούμε αν το Μιανμάρ το Εθνικό Πρωτάθληματης χώρας το πρώτο επαγγελματικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, και της Yangon που βασίζεται club Γιανγκόν United FC θα προσελκύσει επαρκή ακόλουθο της χώρας είναι πιο σημαντική αγορά των μέσων ενημέρωσης.

Γιανγκόν είναι επίσης το σπίτι σε ετήσια το Μιανμάρ το Open τουρνουά γκολφ, και το Μιανμάρ το Open τουρνουά τένις. Η πόλη φιλοξένησε το 1961 έως το 1969 South East Asian Games. Κατά τη διάρκεια της αποικιοκρατίας, το κρίκετ παίζεται ως επί το πλείστον από Βρετανούς αξιωματούχους της πόλης. Πρώτης τάξης κρίκετ παίζεται στην πόλη τον ιανουάριο του 1927, όταν το touring Marylebone Cricket Club έπαιξε η Βιρμανία και η Ρανγκούν Gymkhana. Δύο λόγοι ήταν που χρησιμοποιείται για να φιλοξενήσει αυτούς τους αγώνες, η BAA Έδαφος και το Gymkhana Έδαφος.[68][69] Αυτοί οι αγώνες είναι η μοναδική φορά Βιρμανία και Ρανγκούν Gymkhana έχουν εμφανιστεί σε πρώτης τάξης κρίκετ, και το μόνο χρόνο πρώτης τάξης κρίκετ έχει παίξει στη Βιρμανία. Μετά την ανεξαρτησία το κρίκετ, αλλά όλα πέθανε στη χώρα.

Γιανγκόν έχει έναν αυξανόμενο πληθυσμό των skateboarders, όπως τεκμηριώνεται στις ταινίες Αλλάξει Εστίαση: Βιρμανία και τη Νεολαία της Yangon. Η γερμανική μη κερδοσκοπική οργάνωση που Κάνουν τη Ζωή Πατίνι Ζωή έχει λάβει άδεια από την Γιανγκόν της Πόλης της Επιτροπής Ανάπτυξης για να κατασκευάσει ένα σκυρόδεμα skatepark στο Thakin Mya πάρκο στο κέντρο της πόλης, και τα σχέδια για να ολοκληρωθεί το πάρκο, το νοέμβριο του 2015.[70]

Οικονομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Φορτηγά πλοία στις ακτές της Yangon Ποτάμι, παράκτια της πόλης Yangon.
Μια λαϊκή αγορά στο Κέντρο της πόλης Yangon πώληση των προϊόντων.

Γιανγκόν, είναι το κύριο κέντρο για το εμπόριο, τη βιομηχανία, τα ακίνητα, τα μέσα ενημέρωσης, της ψυχαγωγίας και του τουρισμού. Η πόλη αντιπροσωπεύει το ένα πέμπτο περίπου της εθνικής οικονομίας. Σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά στοιχεία για τη ΧΡΉΣΗ 2010-2011, το μέγεθος της οικονομίας της Yangon Περιοχή ήταν 8.93 τρισεκατομμύρια kyats, ή το 23% του εθνικού ΑΕΠ.[71]

Κυκλοφοριακή συμφόρηση στη Yangon
Καφέ στο Πεζοδρόμιο

Η πόλη είναι Κάτω Βιρμανία είναι το κύριο κομβικό σημείο διαπραγμάτευσης για όλα τα είδη των εμπορευμάτων – από τα βασικά τρόφιμα για τα μεταχειρισμένα αυτοκίνητα, αν και το εμπόριο εξακολουθεί να εμποδίζεται από την πόλη είναι σοβαρά υπανάπτυκτη τραπεζικό κλάδο και επικοινωνιακής υποδομής. Bayinnaung Αγορά είναι η μεγαλύτερη χονδρικής κέντρο της χώρας για το ρύζι, τα φασόλια και τα όσπρια, και άλλα βασικά γεωργικά προϊόντα.[72] Το μεγαλύτερο μέρος της χώρας το νομικό εισαγωγών και εξαγωγών μέσω Thilawa Λιμάνι, το μεγαλύτερο και πιο πολυσύχναστο λιμάνι στη Βιρμανία. Υπάρχει επίσης μια μεγάλη συμφωνία των άτυπων συναλλαγών, ιδίως στις λαϊκές αγορές που υπάρχουν παράλληλα με το δρόμο πλατφόρμες της Κέντρο Γιανγκόν δήμους. Ωστόσο, στις 17 ιουνίου 2011, η YCDC ανακοίνωσε ότι μικροπωλητές, οι οποίοι είχαν προηγουμένως λάβει επιτρέπεται νόμιμα να ανοίξει κατάστημα στις 3 μ. μ., θα απαγορεύεται από την πώληση στους δρόμους, και επιτρέπεται να πωλούν μόνο τους δήμους της κατοικίας, προφανώς για να καθαρίσει την εικόνα της πόλης.[73] Από την 1η δεκεμβρίου 2009, υψηλής πυκνότητας πολυαιθυλένιο, πλαστικές τσάντες έχουν απαγορευτεί από τις αρχές της πόλης.[74]

Κατασκευή λογαριασμούς για ένα μεγάλο μερίδιο της απασχόλησης. Τουλάχιστον 14 φωτός βιομηχανικών ζωνών δαχτυλίδι Γιανγκόν,[75] που απασχολούν άμεσα πάνω από 150.000 εργαζόμενοι σε 4.300 εργοστάσια στις αρχές του 2010.[76] Η πόλη είναι το κέντρο της χώρας της βιομηχανίας ένδυσης που εξάγονται US$292 εκατ. ευρώ το 2008/9 οικονομικό έτος. Περισσότερο από το 80 τοις εκατό των εργαζομένων στο εργοστάσιο στη Yangon δουλειά σε καθημερινή βάση. Οι περισσότεροι είναι γυναίκες μεταξύ 15 και 27 ετών που έρχονται από την ύπαιθρο σε αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής.[77] Στο μεταποιητικό τομέα, πάσχει από διαρθρωτικά προβλήματα (π. χ. χρόνιες ελλείψεις ενέργειας) και πολιτικά προβλήματα (π. χ. οικονομικές κυρώσεις). Το 2008, Γιανγκόν 2500 εργοστάσια μόνος που απαιτούνται περίπου 120 MW της δύναμης[78] ακόμα, ολόκληρη η πόλη έλαβε μόνο περίπου 250 MW, από τις 530 MW απαιτούνται.[79] Η χρόνια έλλειψη ενέργειας όριο τα εργοστάσια " ώρες λειτουργίας από τις 8 πμ και 6 μμ.[80]

Η κατασκευή είναι μια σημαντική πηγή απασχόλησης. Η κατασκευαστική βιομηχανία έχει επηρεαστεί αρνητικά από την κίνηση του κρατικού μηχανισμού και των δημοσίων υπαλλήλων σε Naypyidaw,[81] νέες ρυθμίσεις που εισήγαγε τον αύγουστο του 2009, απαιτώντας από τους κατασκευαστές να παρέχουν τουλάχιστον 12 θέσεις στάθμευσης σε κάθε νέα πολυκατοικία, και η γενική φτωχό επιχειρηματικό κλίμα. Από τον ιανουάριο του 2010, ο αριθμός των νέων πολυκατοικία αρχίζει να εγκριθεί κατά την περίοδο 2009-2010 ήταν μόνο 334, έναντι 582 την περίοδο 2008-2009.[82]

Ο τουρισμός αποτελεί σημαντική πηγή ξένου συναλλάγματος για την πόλη, αν και από τη νότιο-ανατολικής Ασίας πρότυπα, ο αριθμός των ξένων επισκεπτών στην Γιανγκόν ήταν πάντα πολύ χαμηλή—περίπου 250.000 πριν το Σαφράν Επανάσταση, τον σεπτέμβριο του 2007. Ο αριθμός των επισκεπτών που βυθίζεται ακόμα περισσότερο μετά το Σαφράν Επανάσταση και τον Κυκλώνα Ναργκίς.[83] Η πρόσφατη βελτίωση της χώρας είναι το πολιτικό κλίμα έχει προσελκύσει έναν αυξανόμενο αριθμό των επιχειρηματιών και των τουριστών. Μεταξύ 300.000 και 400.000 επισκέπτες που πέρασε από το Yangon International 2011. Ωστόσο, μετά από χρόνια επενδύσεων, Γιανγκόν είναι μέτρια ξενοδοχειακή υποδομή—μόνο 3.000 από το σύνολο 8000 δωμάτια ξενοδοχείων σε Γιανγκόν είναι "κατάλληλο για τους τουρίστες"—είναι ήδη να εκρήγνυται στις ραφές, και θα πρέπει να επεκταθεί για να χειριστεί επιπλέον επισκέπτες.[84] Ως μέρος της μια στρατηγική αστικής ανάπτυξης, ένα ξενοδοχείο ζώνης έχει προγραμματιστεί στη Yangon τα προάστια, που θα περιλαμβάνει την κυβέρνηση και τη στρατιωτική ιδιοκτησίας γης σε Mingaladon, Hlegu και Htaukkyant Δήμους.[85]

Εκπαίδευση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πανεπιστήμιο Ιατρικής 1

Γιανγκόν εκπαιδευτικές εγκαταστάσεις έχει ένα πολύ υψηλό αριθμό εξειδικευμένους καθηγητές, αλλά και οι κρατικές δαπάνες για την εκπαίδευση είναι από τα χαμηλότερα στον κόσμο.[86] Το 2007, εκτίμηση από το Λονδίνο με βάση το Διεθνές Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών βάζει τις δαπάνες για την εκπαίδευση στο 0,5% του εθνικού προϋπολογισμού.[87] Η ανισότητα στις ευκαιρίες για εκπαίδευση και επίτευξη μεταξύ πλουσίων και φτωχών σχολεία είναι αρκετά σταρκ, ακόμη και μέσα στην πόλη. Με ελάχιστη ή καθόλου κρατική στήριξη επικείμενη, τα σχολεία πρέπει να βασίζονται σε αναγκαστικές "δωρεές" και διάφορα τέλη από τους γονείς για σχεδόν τα πάντα – το σχολείο συντήρηση των μισθών των εκπαιδευτικών,[88] αναγκάζοντας πολλούς φτωχούς φοιτητές για να πέσει έξω.

Ενώ πολλοί φοιτητές στις φτωχές συνοικίες αποτύχει να φθάσει το λύκειο, μια χούφτα Γιανγκόν σχολεία σε πλουσιότερες περιοχές, όπως η Dagon 1, Sanchaung 2, Kamayut 2, Bahan 2, - Λατά 2, και TTC παρέχει την πλειοψηφία των φοιτητών που εισάγονται στο πιο εκλεκτικό πανεπιστήμια της χώρας, τονίζοντας την ακραία επιπολαιότητα της δεξαμενής ταλέντων της χώρας.[89] Οι πλούσιοι παράκαμψης του κρατικού εκπαιδευτικού συστήματος συνολικά, στέλνοντας τα παιδιά τους σε ιδιωτικά ελληνικά γλώσσα διδασκαλίας σχολεία όπως YIEC ή πιο ευρέως γνωστό ως ISM, ή στο εξωτερικό (συνήθως τη Σιγκαπούρη, Αυστραλία) για την πανεπιστημιακή εκπαίδευση.[90] Το 2014, διεθνή σχολεία στην Γιανγκόν κόστος τουλάχιστον$8,000 ένα χρόνο.[91]

Υπάρχουν πάνω από 20 πανεπιστήμια και κολέγια στην πόλη. Ενώ Γιανγκόν Πανεπιστήμιο παραμένει το πιο γνωστό (κύρια πανεπιστημιούπολη είναι ένα μέρος του δημοφιλούς Βιρμανικού πολιτισμού π. χ. λογοτεχνία, μουσική, ταινία, κ. λπ.), το έθνος είναι το παλαιότερο πανεπιστήμιο είναι τώρα ως επί το πλείστον ένα μεταπτυχιακό, στερούνται των προπτυχιακών σπουδών. Μετά το 1988 πανεθνική εξέγερση, η στρατιωτική κυβέρνηση έχει επανειλημμένα κλειστά πανεπιστήμια, και έχει διασπορά πιο προπτυχιακών σπουδαστών στη νέα πανεπιστήμια, στα προάστια, όπως Dagon Πανεπιστήμιο, το Πανεπιστήμιο του Ανατολικού Γιανγκόν και το Πανεπιστήμιο Δυτικής Yangon. Παρ ' όλα αυτά πολλά από τα πιο εκλεκτικά τα πανεπιστήμια είναι ακόμα στη Yangon. Μαθητές από όλη τη χώρα εξακολουθούν να έχουν για να έρθουν να σπουδάσουν στη Yangon, όπως κάποια θέματα προσφέρονται μόνο στα πανεπιστήμια. Το Πανεπιστήμιο Ιατρικής 1, Πανεπιστήμιο Ιατρικής 2, Γιανγκόν Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο, Πανεπιστήμιο του Υπολογιστή Μελέτες και Μιανμάρ Maritime University είναι το πιο επιλεκτικά στη χώρα.[92]

Υγεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Γενικό Νοσοκομείο της Γιανγκόν

Η γενική κατάσταση της υγείας στη Γιανγκόν είναι κακή. Σύμφωνα με εκτίμηση του 2007, η στρατιωτική κυβέρνηση ξοδεύει το 0.4% του εθνικού προϋπολογισμού για την υγειονομική περίθαλψη, ενώ το 40% με 60% σπαταλάται για την άμυνα.[87] Από την κυβέρνηση στοιχεία, ξοδεύει 849 kyats (US$0.85) ανά άτομο.[93] Αν και η υγεία είναι ονομαστικά δωρεάν, στην πραγματικότητα, οι ασθενείς πρέπει να πληρώσουν για την ιατρική και τη θεραπεία, ακόμη και σε δημόσιες κλινικές και νοσοκομεία. Τα δημόσια νοσοκομεία, συμπεριλαμβανομένου του εμβληματικού Γενικού Νοσοκομείου της Γιανγκόν, υποφέρουν από έλλειψη πολλών βασικών εγκαταστάσεων και εξοπλισμό.

Οι πλουσιότεροι κάτοικοι της Γιανγκόν εξακολουθούν να έχουν πρόσβαση στις καλύτερες ιατρικές εγκαταστάσεις και διεθνώς ειδικευμένους ιατρούς. Μόνο η Γιανγκόν και η Μανταλέι έχουν κάποιο αριθμό γιατρών, καθώς πολλοί Βιρμανοί γιατροί έχουν μεταναστεύσει. Οι εύποροι πάνε σε ιδιωτικές κλινικές ή νοσοκομεία όπως η Ιατρική Κλινική Μπαχόσι. Η ιατρική αμέλεια είναι ευρέως διαδεδομένη, ακόμη και σε ιδιωτικές κλινικές και νοσοκομεία που εξυπηρετούν τους εύπορους. Το 2009 και το 2010, μια έξαρση θανάτων ευπόρων ατόμων[93] έφερε τη σοβαρότητα του προβλήματος, ακόμα και για τους ευκατάστατους κατοίκους της Γιανγκόν. Οι πλούσιοι δεν στηρίζονται στα εγχώρια νοσοκομεία και ταξιδεύουν στο εξωτερικό, συνήθως στη Μπανγκόκ ή τη Σιγκαπούρη.[94]

Οι παρακάτω εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης στη Γιανγκόν για την περίοδο 2010-2011 ήταν οι παρακάτω.[44]

Οικονομικό έτος 2010-2011 Αριθμός δημόσιων νοσοκομείων Αριθμός ιδιωτικών νοσοκομείων Αναλογία γιατρών-ασθενών
Ανατολική Περιφέρεια 16 10 1:3.638
Δυτική Περιφέρεια 10 21 1:1.400
Νότια Περιφέρεια 23 1 1:18.176
Βόρεια Περιφέρεια 25 5 1:13.647

Αξιοθέατα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παγόδα Σβενταγκόν
Παγόδα Τσάουκ Χτατ Γκι
Ο Καθεδρικός Ναός της Αγίας Μαρίνας στη γωνία του δρόμου Μπο Αούνγκ Κιάου

Παγόδες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Παγόδα Σβενταγκόν
  • Παγόδα Σουλέ
  • Παγόδα Μποτατάουνγκ
  • Βουδιστικός Ναός Τσαουχτάτγκι
  • Βουδιστικός Ναός Κιαουκτόγκι
  • Παγόδα Κάμπα Άγιε
  • Παγόδα Μάχα Ουιζάγια
  • Παγόδα Γιε Λε

Αναψυχή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Συμμαχικό Μνημείο Πολέμου
  • Αγορά Μπογκιόκε (Αγορά Σκοτ)
  • Εθνικός Δρυμός Χλάουγκα
  • Λίμνη Ίνγια (πρώην Λίμνη Βικτώρια)
  • Λίμνη Καντάουγκι (πρώην Βασιλικό Λίμνη)
  • Μαυσωλεία Κήπου Μαντάουμιν
  • Πάρκο Μάχα Μπαντούλα
  • Μαυσωλείο των Μαρτύρων
  • Καθεδρικός Ναός της Αγίας Μαρίοας
  • Πανεπιστήμιο της Γιανγκόν
  • Ζωολογικοί Κήποι της Γιανγκόν (Ζωολογικός Κήπος της Γιανγκόν)

Μουσεία και γκαλερί τέχνης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εθνικό Μουσείο της Μιανμάρ
  • Μουσείο Μπογκιόκε Αούνγκ Σαν
  • Πλανητάριο της Γιανγκόν

Αίθουσες συναυλιών και θέατρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εθνικό Θέατρο της Γιανγκόν
  • Συνεδριακό Κέντρο της Μιανμάρ

Διεθνείς σχέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Γιανγκόν είναι μέλος του Ασιατικού Δικτύου των Μεγάλων Πόλεων 21.

Αδελφοποιημένες πόλεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Γιανγκόν είναι αδελφοποιημένη με τις παρακάτω πόλεις:

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Burma's new capital stages parade». BBC News. 27 Μαρτίου 2006. http://news.bbc.co.uk/2/hi/asia-pacific/4848408.stm. Ανακτήθηκε στις 3 August 2006. 
  2. «United Nations World Urbanization Prospects, 2007 revision». United Nations. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2010. 
  3. Γιανγκόν monogram.gr. Ανακτήθηκε την 30 Οκτωβρίου 2012
  4. Martin, Steven (30 March 2004). «Burma maintains bygone buildings». BBC News. http://news.bbc.co.uk/2/hi/asia-pacific/3578993.stm. Ανακτήθηκε στις 22 May 2006. 
  5. «Kandawgyi Garden». Ανακτήθηκε στις 21 December 2006. 
  6. «Rapid migration and lack of cheap housing fuels Yangon slum growth». Myanmar Now. 27 February 2016. Ανακτήθηκε στις 8 April 2017. 
  7. Founded during the reign of King Pontarika, per Charles James Forbes Smith-Forbes (1882). Legendary History of Burma and Arakan. The Government Press, σελ. 20. 
  8. 8,0 8,1 Kyaw Kyaw (2006). Frauke Krass, επιμ. Megacity yangon: transformation processes and modern developments. Berlin: Lit Verlag, σελ. 333–334. ISBN 978-3-8258-0042-0. 
  9. «BBC NEWS | Asia-Pacific | Burma maintains bygone buildings». BBC. 2004-03-30. http://news.bbc.co.uk/2/hi/asia-pacific/3578993.stm. Ανακτήθηκε στις 27 July 2017. 
  10. «Moulmein, first British capital of Myanmar, back on the tourist map». The Hindu. http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-in-school/moulmein-first-british-capital-of-myanmar-back-on-the-tourist-map/article5000457.ece. Ανακτήθηκε στις 27 July 2017. 
  11. 11,0 11,1 «Yangon Summary Review and Analysis». Bookrags.com. 17 October 2005. Ανακτήθηκε στις 17 April 2010. 
  12. 12,0 12,1 Falconer, John (2001). Burmese Design & Architecture. Hong Kong: Periplus. ISBN 978-962-593-882-0. 
  13. 13,0 13,1 13,2 Tin Maung Maung Than (1993). Indian Communities in south-east Asia – Some Aspects of Indians in Rangoon. Institute of south-east Asian Studies, σελ. 585–587. ISBN 9789812304186. 
  14. Who, What, Why? (26 September 2007). «Should it be Burma or Myanmar?». BBC News. http://news.bbc.co.uk/1/hi/magazine/7013943.stm. Ανακτήθηκε στις 17 April 2010. 
  15. «Background Note: Burma». Bureau of East Asian and Pacific Affairs, US Department of State. Ανακτήθηκε στις 1 January 2009. 
  16. 16,0 16,1 16,2 Third Regional EST Forum: Presentation of Myanmar. Singapore: Ministry of Transport, Myanmar. 17–19 March 2008. http://www.uncrd.or.jp/env/3rd-regional-est-forum/doc/23_Myanmar.pdf. 
  17. Edward Blair (1 May 2006). «Beyond Rangoon». The Irrawaddy. http://www.irrawaddy.org/article.php?art_id=5745&page=3. 
  18. «Special Report». 4 November 2001. http://www.myanmar.gov.mm/myanmartimes/no87/New/14.htm. 
  19. Zaw Htet. «Pioneering FMI City 'the best in Yangon'». The Myanmar Times. http://www.myanmar.com/myanmartimes/MyanmarTimes17-333/b006.htm. 
  20. «Yangon-Thanlyin Bridge». Ανακτήθηκε στις 7 September 2008. 
  21. Kyi Kyi Hla (1 February 2001). «Ngamoeyeik Bridge». http://www.myanmar.gov.mm/Perspective/persp2001/2-2001/nga.htm. 
  22. Ετήσια έκθεση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Βιρμανίας, 2007, http://www.burmalibrary.org/show.php?cat=1320&lo=d&sl=0
  23. Ye Lwin (14 July 2008). «Long road back for industrial recovery». The Myanmar Times. http://www.mmtimes.com/no427/b004.htm. 
  24. Peel, M. C. and Finlayson, B. L. and McMahon, T. A. (2007). «Updated world map of the Köppen–Geiger climate classification». Hydrol. Earth Syst. Sci. 11 (5): 1633–1644. doi:10.5194/hess-11-1633-2007. ISSN 1027-5606. http://www.hydrol-earth-syst-sci.net/11/1633/2007/hess-11-1633-2007.pdf. 
  25. «Myanmar Climate Report» (PDF). Norwegian Meteorological Institute. σελίδες 26–36. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 8 October 2018. Ανακτήθηκε στις 8 October 2018. 
  26. «World Weather Information Service – Yangon». World Meteorological Organization. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 July 2017. Ανακτήθηκε στις 8 May 2012. 
  27. «Klimatafel von Yangon (Rangun) / Myanmar (Birma)» (PDF). Baseline climate means (1961–1990) from stations all over the world (στα German). Deutscher Wetterdienst. Ανακτήθηκε στις 26 April 2018. 
  28. Cappelen, John; Jensen, Jens. «Myanmar – Rangoon» (PDF). Climate Data for Selected Stations (1931–1960) (στα Danish). Danish Meteorological Institute. σελ. 189. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 27 April 2013. Ανακτήθηκε στις 23 February 2013. 
  29. May Thanda Win (16 July 2006). «The Future of Yangon». The Myanmar Times. http://www.myanmar.com/myanmartimes/MyanmarTimes17-325/b008.htm. 
  30. Zin Nwe Myint (2006). Frauke Krass, επιμ. Megacity yangon: transformation processes and modern developments. Berlin: Lit Verlag, σελ. 264. ISBN 978-3-8258-0042-0. 
  31. Tom Wright (23 January 2009). «Asia's Lost Treasure Trove». WSJ Weekend Journal. https://www.wsj.com/articles/SB123266507433707833. 
  32. Martin, Steven (30 March 2004). «Burma maintains bygone buildings». BBC News. http://news.bbc.co.uk/2/hi/asia-pacific/3578993.stm. Ανακτήθηκε στις 22 May 2006. 
  33. Htar Htar Khin (15 December 2008). «Demand for downtown's golden oldies still strong». The Myanmar Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 February 2012. https://web.archive.org/web/20120214145346/http://mmtimes.com/no449/b007.html. 
  34. Kennedy, Phoebe (20 February 2011). «Colonial past could be the saving of Rangoon». The Independent. https://www.independent.co.uk/news/world/asia/colonial-past-could-be-the-saving-of-rangoon-2219991.html. Ανακτήθηκε στις 10 March 2012. 
  35. 35,0 35,1 Robinson, Gwen (9 March 2012). «Myanmar pushes to save colonial buildings». Financial Times. http://www.ft.com/cms/s/0/366b4332-69b5-11e1-8996-00144feabdc0.html. Ανακτήθηκε στις 10 March 2012. 
  36. «City living: condos vs apartments». The Myanmar Times. 1 September 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 July 2008. https://web.archive.org/web/20080720094137/http://www.mmtimes.com/feature/Construction/con13.htm. Ανακτήθηκε στις 12 September 2008. 
  37. Yi Yi Htwe (10 March 2008). «Lift regulation changed». The Myanmar Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 December 2010. https://web.archive.org/web/20101216085020/http://mmtimes.com/no409/n013.htm. Ανακτήθηκε στις 1 January 2009. 
  38. «Kandawgyi Garden». Ανακτήθηκε στις 21 December 2006. 
  39. «History of Zoological Gardens (Yangon)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 August 2008. Ανακτήθηκε στις 27 September 2008. 
  40. «Nation's Capital Yangon». Ανακτήθηκε στις 9 October 2008. 
  41. «Yangon». Asian Network of Major Cities 21. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 June 2006. Ανακτήθηκε στις 13 August 2006. 
  42. «MR to link Mandalay and Bhamo». New Light of Myanmar. 22 February 2010. 
  43. 43,0 43,1 Yeni (30 January 2008). «The Railway Bazaar». The Irrawaddy. http://www.irrawaddy.org/multimedia.php?art_id=10074. 
  44. 44,0 44,1 44,2 «Discussion on a 30-Year Development Plan for Yangon» (στα Burmese). Weekly Eleven. 18 December 2011. http://weeklyeleven.com/index.php?option=com_content&view=article&id=11524:2011-12-18-04-46-45&catid=43:2009-11-10-07-39-09&Itemid=111. 
  45. Yan Naing Hein. «First private bus line in Yangon launched». The Myanmar Times. http://www.myanmar.com/myanmartimes/MyanmarTimes18-341/n008.htm. 
  46. Wai Moe (14 October 2008). «Rangoon Commuters Afraid of Gas Explosions». The Irrawaddy. http://www.irrawaddy.org/highlight.php?art_id=14444. 
  47. «Getting Around Yangon». Myanmar's Net. Ανακτήθηκε στις 14 October 2008. 
  48. Aye Nyein Win (16 January 2017). «New day dawns for Yangon bus system». Myanmar Times. http://www.mmtimes.com/index.php/business/24560-new-day-dawns-for-yangon-bus-system.html. Ανακτήθηκε στις 16 January 2017. 
  49. 49,0 49,1 «Burmese Economy Is an Obstacle to Aid». The New York Times. 29 May 2008. https://www.nytimes.com/2008/05/29/world/asia/29aid.html?scp=18&sq=myanmar&st=nyt. 
  50. Thomas Kean (2 June 2008). «Clash of the titans on streets of Yangon». The Myanmar Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 January 2010. https://web.archive.org/web/20100104080833/http://mmtimes.com/feature/care2008/care05.htm. Ανακτήθηκε στις 2 June 2008. 
  51. «Burma Makes Road Switch». The New York Times. 7 December 1970. https://www.nytimes.com/1970/12/07/archives/burma-makes-road-switch.html. Ανακτήθηκε στις 22 May 2010. 
  52. Nay Nwe Moe Aung (24 February 2010). «Authorities ban light truck buses in downtown areas». Myanmar Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 July 2011. https://web.archive.org/web/20110716143017/http://mmtimes.com/2010/news/511/n51106.html. Ανακτήθηκε στις 18 August 2011. 
  53. 53,0 53,1 Shwe Yinn Mar Oo (10 December 2007). «Vehicle horn penalties increased». Myanmar Times. http://www.mmtimes.com/no396/n008.htm. Ανακτήθηκε στις 18 August 2011. 
  54. «Yangon – Getting there and around». Lonely Planet. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 January 2010. Ανακτήθηκε στις 26 July 2009. 
  55. «Background note: Burma». US Department of State. Ανακτήθηκε στις 6 March 2010. 
  56. Kyaw Soe Linn; Phyo Wai Kyaw (14 May 2007). «Language training centres open doors to new worlds». The Myanmar Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 July 2008. https://web.archive.org/web/20080720094651/http://www.mmtimes.com/feature/edu/edu002.htm. Ανακτήθηκε στις 1 January 2009. 
  57. 57,0 57,1 Yeni (1 March 2008). «Burma: The Censored Land». The Irrawaddy. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 March 2008. https://web.archive.org/web/20080311223612/http://www.irrawaddy.org/article.php?art_id=10648. Ανακτήθηκε στις 20 March 2008. 
  58. Kyaw Hsu Mon (3 August 2008). «Digital television take-up slower than expected». The Myanmar Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 April 2011. https://web.archive.org/web/20110430045926/http://www.mmtimes.com/no429/b004.htm. Ανακτήθηκε στις 8 August 2008. 
  59. 59,0 59,1 «Internet Filtering in Burma in 2005: A Country Study». 1 October 2005. Ανακτήθηκε στις 29 August 2008. 
  60. 60,0 60,1 Min Lwin (21 August 2008). «International Text Messaging Approved in Burma». The Irrawaddy. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 August 2010. https://web.archive.org/web/20100811233000/http://irrawaddy.org/article.php?art_id=13962. Ανακτήθηκε στις 30 August 2008. 
  61. 61,0 61,1 Central Statistical Organization (6 November 2007). «ICT Statistics Collection and Analysis» (PDF). The Government of the Union of Myanmar Ministry of National Planning and Economic Development. http://www.unescap.org/icstd/events/Info-Society-Stats-Workshop-2007/Myanmar.pdf. 
  62. «Mobile phones in Myanmar increase to over 200,000 in 2007». 3 April 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 July 2009. https://web.archive.org/web/20090703022656/http://news.xinhuanet.com/english/2008-04/03/content_7913706.htm. Ανακτήθηκε στις 1 September 2009. 
  63. Myanmar (Burma) – Telecoms, Mobile & Internet. Dublin: Research and Markets. 19 July 2010. http://www.researchandmarkets.com/research/9fc71c/myanmar_burma. 
  64. Wai-Yan Phyo Oo; Saw Pyayzon (30 July 2010). «State of Internet Usage in Myanmar» (στα Burmese). Bi-Weekly Eleven 3 (18). 
  65. Aye Sabae Phyu (14 July 2008). «Rentals brisk in lead up to Waso». The Myanmar Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 April 2011. https://web.archive.org/web/20110430045857/http://www.mmtimes.com/no427/b006.htm. Ανακτήθηκε στις 6 July 2008. 
  66. Claudio Marana; Nin Cheun (17 June 2012). «Myanmar new 10,000-kyat note confirmed». Bank Note News. http://www.banknotenews.com/files/0cb53d71db0460b4c129de9c869f72a8-2132.php. 
  67. Zaw Htet (1 August 2005). «Myanmar edges towards pro football». The Myanmar Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 May 2011. https://web.archive.org/web/20110514035649/http://www.myanmar.com/myanmartimes/MyanmarTimes14-277/sport.htm#. Ανακτήθηκε στις 27 November 2018. 
  68. BAA Ground, CricketArchive.com, https://cricketarchive.com/Archive/Grounds/44/250.html 
  69. Gymkhana Ground, CricketArchive.com, https://cricketarchive.com/Archive/Grounds/44/251.html 
  70. Make Life Skate Life: Pushing Myanmar Forward, makelifeskatelife.org, http://makelifeskatelife.org/projects/yangon, ανακτήθηκε στις 25 March 2015 
  71. Kyaw Hsu Mon; Yadana Htun (7 November 2011). «Yangon Region govt facing K22b budget black hole». The Myanmar Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 June 2013. https://web.archive.org/web/20130617115438/http://www.mmtimes.com/2011/news/600/news60002.html. Ανακτήθηκε στις 9 March 2012. 
  72. Zaw Htet; May Thanda Win (4 September 2006). «Market reforms lead to Bayintnaung boom». The Myanmar Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 January 2009. https://web.archive.org/web/20090129150553/http://myanmar.com/myanmartimes/MyanmarTimes17-332/b007.htm#. Ανακτήθηκε στις 27 November 2018. 
  73. Nay Nwe Moe Aung; Moh Moh Thaw (20 June 2011). «Vendors belong in markets, says YCDC». Myanmar Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 October 2011. https://web.archive.org/web/20111002061657/http://mmtimes.com/2011/news/580/news58002.html. Ανακτήθηκε στις 18 August 2011. 
  74. Myo Myo (9 November 2009). «Mayor reiterates bag ban». Myanmar Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 June 2012. https://web.archive.org/web/20120612212418/http://www.mmtimes.com/no496/n010.htm. Ανακτήθηκε στις 18 August 2011. 
  75. «Industrial Zones». Ministry of Industry 2, Myanmar. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 September 2008. Ανακτήθηκε στις 25 December 2008. 
  76. Wai-Yan Phyo Oo (19 February 2010). «Yangon Division Industrial Zones» (στα Burmese). Bi-Weekly Eleven 2 (48). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 September 2014. https://web.archive.org/web/20140911002116/http://biweeklyeleven.com/index.php?option=com_phocadownload&view=category&id=3:biweekly-eleven-journal&download=53:biweekly-eleven-news-journal-vol-2-no-48&Itemid=152. Ανακτήθηκε στις 27 June 2014. 
  77. Ba Kaung (10 February 2010). «Rangoon Workers End Strike». The Irrawaddy. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 May 2010. https://web.archive.org/web/20100506015000/http://www.irrawaddy.org/article.php?art_id=17781. Ανακτήθηκε στις 27 February 2010. 
  78. Ye Lwin (26 May 2008). «Hlaing Tharyar IZ rebuilding underway». The Myanmar Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 April 2011. https://web.archive.org/web/20110430045932/http://www.mmtimes.com/no420/b005.htm. Ανακτήθηκε στις 2 June 2008. 
  79. «Myanmar needs more gas to generate electricity for Yangon». 3 July 2008. http://english.eviewweek.com/Myanmar-needs-more-gas-to-generate-electricity-for-Yangon.shtml. 
  80. Ye Lwin (26 March 2007). «Industrial zones to run at night». The Myanmar Times. 
  81. Zaw Htet (3 September 2007). «Property market continues to recover». The Myanmar Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 August 2008. https://web.archive.org/web/20080828084522/http://www.mmtimes.com/feature/Construction/con01.htm. Ανακτήθηκε στις 23 April 2008. 
  82. Htar Htar Khin (February 2010). «High-rise building slowing down». The Myanmar Times 26 (9). 
  83. «Tourism decline in Burma in 2008». Weekly Eleven Journal (Burma Digest). 27 November 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 May 2010. https://web.archive.org/web/20100509094945/http://burmadigest.info/2008/11/27/tourism-decline-in-burma-in-2008/. 
  84. Colin Hinshelwood (9 February 2012). «Rangoon Hotels Struggle to Meet Tourist Demand». The Irrawaddy. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 February 2012. https://web.archive.org/web/20120209111849/http://irrawaddy.org/article.php?art_id=23002. Ανακτήθηκε στις 10 January 2012. 
  85. «New hotel zones planned near Yangon». Weekly Eleven. 14 October 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 November 2012. https://web.archive.org/web/20121122010551/http://www.elevenmyanmar.com/tourism/956-new-hotel-zones-planned-near-yangon. Ανακτήθηκε στις 22 October 2012. 
  86. «HRDU Yearbook 2006 Chapter 9: Rights to Education and Health». Human Rights Documentation Unit. Ανακτήθηκε στις 14 September 2008. 
  87. 87,0 87,1 «Are 'Smart' Sanctions Making Burmese Dumber?». The Irrawaddy. 16 July 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 July 2010. https://web.archive.org/web/20100721221744/http://www.irrawaddy.org/opinion_story.php?art_id=18987. Ανακτήθηκε στις 3 June 2010. 
  88. Yee May Aung (10 September 2008). «Educationalists concerned by Burmese literacy rate». DVB. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 September 2008. https://web.archive.org/web/20080914132228/http://english.dvb.no/news.php?id=1732. 
  89. «Yangon Division Produces More Distinction Winners» (στα Burmese). Bi-Weekly Eleven News. 28 June 2010. http://www.news-eleven.com/index.php?option=com_content&view=article&id=3593:2010-06-28-06-14-40&catid=43:2009-11-10-07-39-09&Itemid=111. 
  90. Aye Thawda Thit (28 March 2008). «Myanmar students choosing Australian and Singapore unis». The Myanmar Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 July 2008. https://web.archive.org/web/20080720094401/http://www.mmtimes.com/feature/edu08/e013.htm. Ανακτήθηκε στις 23 April 2008. 
  91. Sandra Davie (13 October 2008). «I see no future for my two sons in Myanmar.». The Straits Times (Singapore). http://www.asiaone.com/News/Education/Story/A1Story20081011-93043.html. 
  92. Minh Zaw (28 March 2008). «HR key to development». The Myanmar Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 July 2008. https://web.archive.org/web/20080720031121/http://www.mmtimes.com/feature/edu08/e001.htm. Ανακτήθηκε στις 23 April 2008. 
  93. 93,0 93,1 Arkar Moe (8 January 2010). «Another Medical Malpractice Death in Rangoon». The Irrawaddy. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 January 2010. https://web.archive.org/web/20100112075354/http://www.irrawaddy.org/article.php?art_id=17547. Ανακτήθηκε στις 18 December 2009. 
  94. Thein Win Nyo (11 June 2007). «Medical tourism gives patients options». The Myanmar Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 July 2008. https://web.archive.org/web/20080720093301/https://www.mmtimes.com/feature/health/h012.htm. Ανακτήθηκε στις 1 January 2009. 
  95. Nwe Nwe Aye; Wai Phyo Myint (30 May 2005). «Yunnan keen to boost economic, trade ties». The Myanmar Times. http://www.myanmar.gov.mm/myanmartimes/no268/MyanmarTimes14-268/n006.htm. 
  96. «Nanning and Yangon Become Sister Cities». City Government of Nanning. 18 July 2009. 
  97. «Myanmar, Vietnam Step Up Economic Cooperation». Bernama. 14 March 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 July 2012. Ανακτήθηκε στις 1 June 2018. 
  98. Busan, Yangon, Myanmar Become Sister Cities (22 January 2013). «Busan, Yangon, Myanmar Become Sister Cities». Haps Magazine. Ανακτήθηκε στις 3 August 2016. 
  99. Business (10 November 2012). «Yangon, Turin to establish connectivity as sister cities». Myanmar Update. Ανακτήθηκε στις 3 August 2016. 
  100. «Experience the wonders of Yangon at the Meet YANGON festival!». Creative Fukuoka. Creative Lab Fukuoka, Fukuoka City. 7 September 2017. Ανακτήθηκε στις 13 October 2017. 
  101. «Quezon City, Yangon ink sister city deal». Manila Bulletin. Ανακτήθηκε στις 7 February 2017.